دَبَّخَ - [د ب خ]. (ف: ربا. لازم). دَبَّخَ، يُدَبِّخُ، مص. تَدْبِيخٌ. "دَبَّخَ الرَّجُلُ": قَبَّبَ ظَهْرَهُ وَطَأْطَأَ رَأْسَهُ.
دَبَّخَ - [د ب خ]. (ف: ربا. لازم). دَبَّخَ، يُدَبِّخُ، مص. تَدْبِيخٌ. "دَبَّخَ الرَّجُلُ": قَبَّبَ ظَهْرَهُ وَطَأْطَأَ رَأْسَهُ.