ذَبِرَ - [ذ ب ر]. (ف: ثلا. لازم، م. بحرف). ذَبِرْتُ، أَذْبَرُ، مص. ذَبَرٌ. "ذَبِرَ عَلَيْهِ": غَضِبَ.
ذَبِرَ - [ذ ب ر]. (ف: ثلا. لازم، م. بحرف). ذَبِرْتُ، أَذْبَرُ، مص. ذَبَرٌ. "ذَبِرَ عَلَيْهِ": غَضِبَ.