ذَكِيَ - [ذ ك ي]. (ف: ثلا. لازم). ذَكِيَ، يَذْكَى، مص. ذَكاءٌ. "ذَكِيَ الوَلَدُ": اِشْتَدَّتْ نَباهَتُهُ وَذَكاؤُهُ.
ذَكِيَ - [ذ ك ي]. (ف: ثلا. لازم). ذَكِيَ، يَذْكَى، مص. ذَكاءٌ. "ذَكِيَ الوَلَدُ": اِشْتَدَّتْ نَباهَتُهُ وَذَكاؤُهُ.