ذَمٌّ - ج: ذُمومٌ. [ذ م م]. (مص. ذَمَّ).
١. "تَجَنَّبْ ذَمَّ النَّاسِ": تَجَنَّبْ إِظْهارَ عُيوبِهِمْ.
٢. "رَجُلٌ ذَمٌّ": مَذْمومٌ.
ذَمٌّ - ج: ذُمومٌ. [ذ م م]. (مص. ذَمَّ).
١. "تَجَنَّبْ ذَمَّ النَّاسِ": تَجَنَّبْ إِظْهارَ عُيوبِهِمْ.
٢. "رَجُلٌ ذَمٌّ": مَذْمومٌ.