رَاقَ - [ر و ق]. (ف: ثلا. لازم، م. بحرف). رُقْتُ، أَرُوقُ، مص. رَوْقٌ.
١. رَاقَ الشَّرَابُ": صَفَا.
٢. "رَاقَ عَلَيْهِ": زَادَ عَلَيْهِ فَضْلاً.
رَاقَ - [ر و ق]. (ف: ثلا. لازم، م. بحرف). رُقْتُ، أَرُوقُ، مص. رَوْقٌ.
١. رَاقَ الشَّرَابُ": صَفَا.
٢. "رَاقَ عَلَيْهِ": زَادَ عَلَيْهِ فَضْلاً.