رَتَّ - [ر ت ت]. (ف: ثلا. لازم). رَتَّ، يَرَتُّ، مص. رَتَتٌ، رَتَّةٌ. "رَتَّ الرَّجُلُ": كَانَ فِي لِسَانِهِ رُتَّةٌ.
رَتَّ - [ر ت ت]. (ف: ثلا. لازم). رَتَّ، يَرَتُّ، مص. رَتَتٌ، رَتَّةٌ. "رَتَّ الرَّجُلُ": كَانَ فِي لِسَانِهِ رُتَّةٌ.