زَفيفٌ - [ز ف ف]. (مص. زَفَّ يَزِفُّ).
١. "عَدَّاءٌ زَفيفٌ": سَريعٌ.
٢. "ظَهَرَ لَهُ زَفيفٌ مِن بَعيدٍ": بَريقٌ.
٣. "زَفيفُ الطَّائِرِ": طَيَرانُهُ.
زَفيفٌ - [ز ف ف]. (مص. زَفَّ يَزِفُّ).
١. "عَدَّاءٌ زَفيفٌ": سَريعٌ.
٢. "ظَهَرَ لَهُ زَفيفٌ مِن بَعيدٍ": بَريقٌ.
٣. "زَفيفُ الطَّائِرِ": طَيَرانُهُ.