سَبَلَ - [س ب ل]. (ف: ثلا. متعد). سَبَلَ، يَسْبُلُ، مص. سَبْلٌ. "سَبَلَ خَصْمَهُ": سَبَّهُ.
سَبَلَ - [س ب ل]. (ف: ثلا. متعد). سَبَلَ، يَسْبُلُ، مص. سَبْلٌ. "سَبَلَ خَصْمَهُ": سَبَّهُ.