شَاهِرٌ، ةٌ - [ش هـ ر]. (فا. من شَهَرَ). "جَرَى وَرَاءهُ شَاهِراً سَيْفَهُ": رَافِعاً سَيْفَهُ وَقَدْ سَلَّهُ مِنْ غِمْدِهِ.
شَاهِرٌ، ةٌ - [ش هـ ر]. (فا. من شَهَرَ). "جَرَى وَرَاءهُ شَاهِراً سَيْفَهُ": رَافِعاً سَيْفَهُ وَقَدْ سَلَّهُ مِنْ غِمْدِهِ.