شَتَّمَ - [ش ت م]. (ف: ربا. متعد). شَتَّمَ، يُشَتِّمُ، مص. تَشْتِيمٌ. "شَتَّمَ غَرِيمَهُ": بَالَغَ فِي شَتْمِهِ.
شَتَّمَ - [ش ت م]. (ف: ربا. متعد). شَتَّمَ، يُشَتِّمُ، مص. تَشْتِيمٌ. "شَتَّمَ غَرِيمَهُ": بَالَغَ فِي شَتْمِهِ.