شَحْنَاءُ - [ش ح ن]. "اِمْتَلأَ قَلْبُهُ بِالشَّحْنَاءِ": بِالعَدَاوَةِ وَالبَغْضَاءِ وَالحِقْدِ.
شَحْنَاءُ - [ش ح ن]. "اِمْتَلأَ قَلْبُهُ بِالشَّحْنَاءِ": بِالعَدَاوَةِ وَالبَغْضَاءِ وَالحِقْدِ.