شَدِقَ - [ش د ق]. (ف: ثلا. لازم). شَدِقَ، يَشْدَقُ، مص. شَدَقٌ. "شَدِقَ الوَلَدُ": اِتَّسَعَ شِدْقُهُ.
شَدِقَ - [ش د ق]. (ف: ثلا. لازم). شَدِقَ، يَشْدَقُ، مص. شَدَقٌ. "شَدِقَ الوَلَدُ": اِتَّسَعَ شِدْقُهُ.