صُحْبَةٌ - [ص ح ب]. (مص. صَحِبَ). "جَاءَ بِصُحْبَتِهِ": بِرُفْقَتِهِ.
صُحْبَةٌ - [ص ح ب]. (مص. صَحِبَ). "جَاءَ بِصُحْبَتِهِ": بِرُفْقَتِهِ.