ضَفِيرٌ - [ض ف ر]. (صِيغَةُ فَعِيل).
١. "جَعَلَتْ شَعْرَهَا ضَفِيراً: مَنْسُوجاً، مَضْفُوراً.
٢. "ضَفِيرُ البَحْرِ": سَاحِلُهُ، شَطُّهُ.
ضَفِيرٌ - [ض ف ر]. (صِيغَةُ فَعِيل).
١. "جَعَلَتْ شَعْرَهَا ضَفِيراً: مَنْسُوجاً، مَضْفُوراً.
٢. "ضَفِيرُ البَحْرِ": سَاحِلُهُ، شَطُّهُ.