عَتِهَ - [ع ت هـ]. (ف: ثلا. لازم). عَتِهَ، يَعْتَهُ، مص. عَتَهٌ، عَتَاهَةٌ. "عَتِهَ الرَّجُلُ": نَقَصَ عَقْلُهُ.
عَتِهَ - [ع ت هـ]. (ف: ثلا. لازم). عَتِهَ، يَعْتَهُ، مص. عَتَهٌ، عَتَاهَةٌ. "عَتِهَ الرَّجُلُ": نَقَصَ عَقْلُهُ.