قَانِطٌ، ةٌ - [ق ن ط]. (فا. من قَنِطَ). "وَجَدْتُهُ قَانِطاً": يَائِساً.
قَانِطٌ، ةٌ - [ق ن ط]. (فا. من قَنِطَ). "وَجَدْتُهُ قَانِطاً": يَائِساً.