كَبْحٌ - [ك ب ح]. (مص. كَبَحَ).
١. "كَبْحُهُ عَنْ حَاجَتِهِ": رَدُّهُ.
٢. "حَاوَلَ كَبْحَ جِمَاحِهِ": إِخْضَاعَهُ، رَدْعَهُ.
كَبْحٌ - [ك ب ح]. (مص. كَبَحَ).
١. "كَبْحُهُ عَنْ حَاجَتِهِ": رَدُّهُ.
٢. "حَاوَلَ كَبْحَ جِمَاحِهِ": إِخْضَاعَهُ، رَدْعَهُ.