كَبِسَ - [ك ب س]. (ف: ثلا. لازم). كَبِسَ، يَكْبَسُ، مص. كَبَسٌ. "كَبِسَ الرَّجُلُ": أَقْبَلَتْ هَامَتُهُ وَأَدْبَرَتْ جَبْهَتُهُ.
كَبِسَ - [ك ب س]. (ف: ثلا. لازم). كَبِسَ، يَكْبَسُ، مص. كَبَسٌ. "كَبِسَ الرَّجُلُ": أَقْبَلَتْ هَامَتُهُ وَأَدْبَرَتْ جَبْهَتُهُ.