جَبِهَ - [ج ب هـ]. (ف: ثلا. لازم)، جَبِهَ، يَجْبَهُ، مص. جَبَهٌ. "جَبِهَ الرَّجُلُ": اِتَّسَعَتْ جَبْهَتُهُ.
جَبِهَ - [ج ب هـ]. (ف: ثلا. لازم)، جَبِهَ، يَجْبَهُ، مص. جَبَهٌ. "جَبِهَ الرَّجُلُ": اِتَّسَعَتْ جَبْهَتُهُ.