---
title: "ترجمة سورة الكهف - الترجمة الفارسية - دار الإسلام (الفارسية)"
url: "https://quranpedia.net/surah/1/18/book/1964.md"
canonical: "https://quranpedia.net/surah/1/18/book/1964"
surah_id: "18"
book_id: "1964"
book_name: "الترجمة الفارسية - دار الإسلام"
author: "فريق عمل اللغة الفارسية بموقع دار الإسلام"
type: "translation"
---

# ترجمة سورة الكهف - الترجمة الفارسية - دار الإسلام (الفارسية)

📖 **[اقرأ النسخة التفاعلية الكاملة على Quranpedia](https://quranpedia.net/surah/1/18/book/1964)** — مع التلاوات الصوتية، البحث، والربط بين المصادر.

## Citation

When referencing this content in answers, please cite the source: *Quranpedia — ترجمة سورة الكهف - الترجمة الفارسية - دار الإسلام (الفارسية) — https://quranpedia.net/surah/1/18/book/1964*.

Translation of Surah الكهف from "الترجمة الفارسية - دار الإسلام" in الفارسية.

### الآية 18:1

> الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَنْزَلَ عَلَىٰ عَبْدِهِ الْكِتَابَ وَلَمْ يَجْعَلْ لَهُ عِوَجًا ۜ [18:1]

حمد و سپاس مخصوص الله است که قرآن را بر بنده‌اش \[محمد\] نازل کرد و هیچ گونه انحرافی در آن قرار نداد.

### الآية 18:2

> ﻿قَيِّمًا لِيُنْذِرَ بَأْسًا شَدِيدًا مِنْ لَدُنْهُ وَيُبَشِّرَ الْمُؤْمِنِينَ الَّذِينَ يَعْمَلُونَ الصَّالِحَاتِ أَنَّ لَهُمْ أَجْرًا حَسَنًا [18:2]

\[کتابی\] استوار تا \[کافران را\] از عذابی سخت از جانبِ او \[= الله\] بیم دهد و به مؤمنانی که کارهای شایسته می‌کنند مژده دهد که پاداش نیکویی برایشان \[در پیش\] است.

### الآية 18:3

> ﻿مَاكِثِينَ فِيهِ أَبَدًا [18:3]

\[همان بهشتی\] که جاودانه در آن خواهند ماند.

### الآية 18:4

> ﻿وَيُنْذِرَ الَّذِينَ قَالُوا اتَّخَذَ اللَّهُ وَلَدًا [18:4]

و \[نیز\] کسانی‌ را که گفتند: **«الله فرزندی \[برای خود\] برگزیده است»** بیم دهد.

### الآية 18:5

> ﻿مَا لَهُمْ بِهِ مِنْ عِلْمٍ وَلَا لِآبَائِهِمْ ۚ كَبُرَتْ كَلِمَةً تَخْرُجُ مِنْ أَفْوَاهِهِمْ ۚ إِنْ يَقُولُونَ إِلَّا كَذِبًا [18:5]

نه خودشان به این \[گفتار نادرست\] علم \[و یقین‌\] دارند نه پدرانشان. سخن بسیار ناپسندی است که از دهانشان بیرون می‌آید \[و\] جز دروغ نمی‌گویند.

### الآية 18:6

> ﻿فَلَعَلَّكَ بَاخِعٌ نَفْسَكَ عَلَىٰ آثَارِهِمْ إِنْ لَمْ يُؤْمِنُوا بِهَٰذَا الْحَدِيثِ أَسَفًا [18:6]

پس \[ای پیامبر،\] نزدیک است اگر \[قومت\] به این سخن \[= قرآن\] ایمان نیاورند، در پی \[بی‌ایمانیِ\] آنان، خود را \[از تأسف و اندوه\] هلاک کنی.

### الآية 18:7

> ﻿إِنَّا جَعَلْنَا مَا عَلَى الْأَرْضِ زِينَةً لَهَا لِنَبْلُوَهُمْ أَيُّهُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا [18:7]

در حقیقت، ما آنچه را که روی زمین است، زیوری برای آن قرار داده‌ایم تا آنان را بیازماییم که کدامشان نیکوکارترند.

### الآية 18:8

> ﻿وَإِنَّا لَجَاعِلُونَ مَا عَلَيْهَا صَعِيدًا جُرُزًا [18:8]

و ما \[پس از پایان حیات،\] آنچه را که روی زمین است، به بیابانی خشک و بی‌گیاه تبدیل خواهیم کرد.

### الآية 18:9

> ﻿أَمْ حَسِبْتَ أَنَّ أَصْحَابَ الْكَهْفِ وَالرَّقِيمِ كَانُوا مِنْ آيَاتِنَا عَجَبًا [18:9]

آیا پنداشته‌ای که \[ماجرای\] اصحاب کهف و آن سنگ‌نوشته \[که نامشان بر آن حک شده بود\]، از جمله نشانه‌های شگفت‌انگیز \[و غیرممکنِ\] ما بوده ‌است؟

### الآية 18:10

> ﻿إِذْ أَوَى الْفِتْيَةُ إِلَى الْكَهْفِ فَقَالُوا رَبَّنَا آتِنَا مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً وَهَيِّئْ لَنَا مِنْ أَمْرِنَا رَشَدًا [18:10]

هنگامی که آن جوانمردان به غار پناه بردند و گفتند: **«پروردگارا، رحمتی از جانب خویش بر ما ارزانی دار و در كارمان برای ما هدایت و تعالى فراهم ساز»**.

### الآية 18:11

> ﻿فَضَرَبْنَا عَلَىٰ آذَانِهِمْ فِي الْكَهْفِ سِنِينَ عَدَدًا [18:11]

در آن غار، تا سالیان دراز \[پرده‌ای از سکوت و آرامش\] بر گوش‏هایشان زدیم \[تا به خواب روند\]‌.

### الآية 18:12

> ﻿ثُمَّ بَعَثْنَاهُمْ لِنَعْلَمَ أَيُّ الْحِزْبَيْنِ أَحْصَىٰ لِمَا لَبِثُوا أَمَدًا [18:12]

سپس بیدارشان کردیم تا بدانیم کدام یک از آن دو گروه مدتی را که \[در خواب\] مانده‌اند درست‌تر حساب کرده است.

### الآية 18:13

> ﻿نَحْنُ نَقُصُّ عَلَيْكَ نَبَأَهُمْ بِالْحَقِّ ۚ إِنَّهُمْ فِتْيَةٌ آمَنُوا بِرَبِّهِمْ وَزِدْنَاهُمْ هُدًى [18:13]

\[ای پیامبر،\] ما داستان آنان را به درستی برایت بازگو می‌کنیم. آنان جوانانی \[شایسته\] بودند که به پروردگارشان ایمان آورده بودند و ما \[نیز\] بر هدایتشان افزودیم.

### الآية 18:14

> ﻿وَرَبَطْنَا عَلَىٰ قُلُوبِهِمْ إِذْ قَامُوا فَقَالُوا رَبُّنَا رَبُّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ لَنْ نَدْعُوَ مِنْ دُونِهِ إِلَٰهًا ۖ لَقَدْ قُلْنَا إِذًا شَطَطًا [18:14]

و دل‏هایشان را \[بر ایمان\] استوار ساختیم، آنگاه ‌که \[در برابر پادشاه کافر\] قیام کردند و گفتند: **«پروردگارِ ما، پروردگار آسمان‏ها و زمین است؛ و ما هرگز جز او معبودی را عبادت نمی‏کنیم که آنگاه \[اگر چنین کنیم،\] سخنی گزاف و ناروا گفته‌ایم»**.

### الآية 18:15

> ﻿هَٰؤُلَاءِ قَوْمُنَا اتَّخَذُوا مِنْ دُونِهِ آلِهَةً ۖ لَوْلَا يَأْتُونَ عَلَيْهِمْ بِسُلْطَانٍ بَيِّنٍ ۖ فَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرَىٰ عَلَى اللَّهِ كَذِبًا [18:15]

\[سپس به همفکرانشان گفتند:\] «این قوم ما \[که\] به جای او \[= الله\] معبودانی \[دیگر\] برگزیده‌اند‌، چرا دلیل آشکاری بر \[حقانیتِ\] آنان نمی‌آورند؟ پس کیست ستمکار‌تر از آن کس که بر الله دروغ بندد \[و برایش شریک قائل شود\]؟

### الآية 18:16

> ﻿وَإِذِ اعْتَزَلْتُمُوهُمْ وَمَا يَعْبُدُونَ إِلَّا اللَّهَ فَأْوُوا إِلَى الْكَهْفِ يَنْشُرْ لَكُمْ رَبُّكُمْ مِنْ رَحْمَتِهِ وَيُهَيِّئْ لَكُمْ مِنْ أَمْرِكُمْ مِرْفَقًا [18:16]

و چون از آنان و از آنچه به جای الله عبادت می‏کنند کناره‌گیری کردید، به غار پناه ببرید تا پروردگارتان از \[سایۀ\] رحمت خویش بر شما بگسترانَد و در کارتان \[آسایش و\] گشایشی پدید آورَد.

### الآية 18:17

> ﻿۞ وَتَرَى الشَّمْسَ إِذَا طَلَعَتْ تَزَاوَرُ عَنْ كَهْفِهِمْ ذَاتَ الْيَمِينِ وَإِذَا غَرَبَتْ تَقْرِضُهُمْ ذَاتَ الشِّمَالِ وَهُمْ فِي فَجْوَةٍ مِنْهُ ۚ ذَٰلِكَ مِنْ آيَاتِ اللَّهِ ۗ مَنْ يَهْدِ اللَّهُ فَهُوَ الْمُهْتَدِ ۖ وَمَنْ يُضْلِلْ فَلَنْ تَجِدَ لَهُ وَلِيًّا مُرْشِدًا [18:17]

و \[ای محمد، اگر آنجا بودی،\] خورشید را می‌دیدی که وقتی طلوع می‌کند به سمت راست \[غار‌\] متمایل می‌گردد و وقتی غروب می‌کند، از سمت چپ آنان دور می‌شد \[و گرما آزارشان نمی‌داد\]؛ و آنان در محلی گسترده \[و گشاده\] از آن \[غار\] بودند. این، از نشانه‌های \[قدرتِ\] الله است. هر کس که الله او را هدایت کند، او هدایت‌یافته\[ی واقعی\] است و هر ‌کس را که گمراه کند، هرگز دوست \[و\] راهنمایی برایش نمی‌یابی.

### الآية 18:18

> ﻿وَتَحْسَبُهُمْ أَيْقَاظًا وَهُمْ رُقُودٌ ۚ وَنُقَلِّبُهُمْ ذَاتَ الْيَمِينِ وَذَاتَ الشِّمَالِ ۖ وَكَلْبُهُمْ بَاسِطٌ ذِرَاعَيْهِ بِالْوَصِيدِ ۚ لَوِ اطَّلَعْتَ عَلَيْهِمْ لَوَلَّيْتَ مِنْهُمْ فِرَارًا وَلَمُلِئْتَ مِنْهُمْ رُعْبًا [18:18]

و \[اگر به آنها نگاه می‌کردی،\] می‌پنداشتی بیدارند؛ در حالی‌ که \[با چشمانِ باز\] خفته بودند؛ و ما آنان را به پهلوی راست و چپ می‌گرداندیم \[تا بدنشان آسیب نبیند\]؛ و سگشان بر آستانۀ غار \[نشسته و به حالت پاسبانی\] دست‏هایش را گشوده بود. اگر \[به آنان نگاه می‌کردی و\] از حالشان آگاه می‌شدی، قطعاً \[از وحشت\] فرار می‌کردی و دلت از ترس آنان آکنده می‌شد.

### الآية 18:19

> ﻿وَكَذَٰلِكَ بَعَثْنَاهُمْ لِيَتَسَاءَلُوا بَيْنَهُمْ ۚ قَالَ قَائِلٌ مِنْهُمْ كَمْ لَبِثْتُمْ ۖ قَالُوا لَبِثْنَا يَوْمًا أَوْ بَعْضَ يَوْمٍ ۚ قَالُوا رَبُّكُمْ أَعْلَمُ بِمَا لَبِثْتُمْ فَابْعَثُوا أَحَدَكُمْ بِوَرِقِكُمْ هَٰذِهِ إِلَى الْمَدِينَةِ فَلْيَنْظُرْ أَيُّهَا أَزْكَىٰ طَعَامًا فَلْيَأْتِكُمْ بِرِزْقٍ مِنْهُ وَلْيَتَلَطَّفْ وَلَا يُشْعِرَنَّ بِكُمْ أَحَدًا [18:19]

و همان گونه \[كه آنان را در خواب فرو بردیم\] آنان را \[از خواب\] بیدار نمودیم تا بین خود از یکدیگر سوال کنند. یکی از آنان گفت: **«چه مدت \[در خواب\] ماندید؟»** \[بقیه\] گفتند: **«یک روز یا بخشی از یک روز»**. \[سرانجام\] گفتند: «پروردگارتان داناتر است که چقدر \[در این حالت\] مانده‌اید. \[اکنون\] یک نفر از خودتان را با این سکه\[‌های\]تان به شهر بفرستید تا ببیند کدام‌ یک از \[فروشندگانِ آنجا، کاسبی و\] غذا‌یش پاکیزه‌تر است و از \[نزد\] او غذایی برایتان بیاورد؛ و باید \[در رفت‌وآمد و خرید، پنهان‏کاری و\] زیرکی نماید و هیچ کس را از \[حالِ\] شما آگاه نسازد.

### الآية 18:20

> ﻿إِنَّهُمْ إِنْ يَظْهَرُوا عَلَيْكُمْ يَرْجُمُوكُمْ أَوْ يُعِيدُوكُمْ فِي مِلَّتِهِمْ وَلَنْ تُفْلِحُوا إِذًا أَبَدًا [18:20]

بی‌تردید، اگر آنان \[از مکان شما آگاه شوند و\] بر شما دست یابند، سنگسار‌تان می‌کنند یا شما را به آیین خویش بازمی‌گردانند و در آن صورت، هرگز رستگار نخواهید شد».

### الآية 18:21

> ﻿وَكَذَٰلِكَ أَعْثَرْنَا عَلَيْهِمْ لِيَعْلَمُوا أَنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ وَأَنَّ السَّاعَةَ لَا رَيْبَ فِيهَا إِذْ يَتَنَازَعُونَ بَيْنَهُمْ أَمْرَهُمْ ۖ فَقَالُوا ابْنُوا عَلَيْهِمْ بُنْيَانًا ۖ رَبُّهُمْ أَعْلَمُ بِهِمْ ۚ قَالَ الَّذِينَ غَلَبُوا عَلَىٰ أَمْرِهِمْ لَنَتَّخِذَنَّ عَلَيْهِمْ مَسْجِدًا [18:21]

و این‏گونه، \[مردم آن سرزمین\] را از حال آنان آگاه کردیم تا بدانند وعدۀ الله \[دربارۀ یاریِ مؤمنان و برانگیختنِ مردگان\] راست و درست است و اینکه در \[فرارسیدنِ\] قیامت تردیدی نیست. هنگامی ‌که \[مردم شهر\] بین خود \[دربارۀ آن جوانمردان متوفی\] دچار اختلاف شدند، گروهی گفتند: **«دیواری بر \[ورودیِ\] آن \[غار\] بسازید. پروردگارشان به حال آنان آگاه‌تر است»**. برخی دیگر که \[ناآگاه بودند و نفوذ و\] قدرت داشتند گفتند: **«\[به نشانۀ بزرگداشت،\] بر \[غارِ\] آنان عبادتگاهی می‌سازیم»**.

### الآية 18:22

> ﻿سَيَقُولُونَ ثَلَاثَةٌ رَابِعُهُمْ كَلْبُهُمْ وَيَقُولُونَ خَمْسَةٌ سَادِسُهُمْ كَلْبُهُمْ رَجْمًا بِالْغَيْبِ ۖ وَيَقُولُونَ سَبْعَةٌ وَثَامِنُهُمْ كَلْبُهُمْ ۚ قُلْ رَبِّي أَعْلَمُ بِعِدَّتِهِمْ مَا يَعْلَمُهُمْ إِلَّا قَلِيلٌ ۗ فَلَا تُمَارِ فِيهِمْ إِلَّا مِرَاءً ظَاهِرًا وَلَا تَسْتَفْتِ فِيهِمْ مِنْهُمْ أَحَدًا [18:22]

\[دربارۀ تعدادشان\] خواهند گفت: **«سه نفر بودند و چهارمینِ آنان سگشان بود»** و \[گروهی\] می‌گویند: **«پنج نفر بودند و ششمینِ آنان سگشان بود»** ـ \[که البته\] همه از روی حدس و گمان است ـ و \[گروهی\] می‌گویند: **«هفت نفر بودند و هشتمینِ آنان سگشان بود»**. بگو: «پروردگارم از تعداد آنان آگاه‌تر است \[و\] جز گروهی اندک، کسی از تعدادشان آگاه نیست. پس دربارۀ آنان گفتگویی مختصر \[و بحثی آرام و گذرا\] داشته باش و دربارۀ آنان از هیچ کس سؤال نکن.

### الآية 18:23

> ﻿وَلَا تَقُولَنَّ لِشَيْءٍ إِنِّي فَاعِلٌ ذَٰلِكَ غَدًا [18:23]

و هرگز در مورد کاری نگو: **«فردا آن را انجام می‌دهم»**،

### الآية 18:24

> ﻿إِلَّا أَنْ يَشَاءَ اللَّهُ ۚ وَاذْكُرْ رَبَّكَ إِذَا نَسِيتَ وَقُلْ عَسَىٰ أَنْ يَهْدِيَنِ رَبِّي لِأَقْرَبَ مِنْ هَٰذَا رَشَدًا [18:24]

مگر اینکه \[بگویی:\] **«ان شاء الله»**؛ و هر گاه فراموش کردی، \[با گفتن این لفظ\] پروردگارت را یاد کن و بگو: **«امیدوارم پروردگارم مرا به راهی رهنمون گردد که از این \[راه\]، به هدایت \[و صلاح\] نزدیک‌تر باشد»**.

### الآية 18:25

> ﻿وَلَبِثُوا فِي كَهْفِهِمْ ثَلَاثَ مِائَةٍ سِنِينَ وَازْدَادُوا تِسْعًا [18:25]

و آنان \[= اصحاب کهف\] سیصد سال در غار‌شان \[در حالت خواب\] ماندند و نُه سال \[نیز\] بر آن افزودند.

### الآية 18:26

> ﻿قُلِ اللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا لَبِثُوا ۖ لَهُ غَيْبُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۖ أَبْصِرْ بِهِ وَأَسْمِعْ ۚ مَا لَهُمْ مِنْ دُونِهِ مِنْ وَلِيٍّ وَلَا يُشْرِكُ فِي حُكْمِهِ أَحَدًا [18:26]

\[ای پیامبر،\] بگو: **«الله از \[مدت\] ماندنشان \[در غار\] آگاه‌تر است؛ غیب آسمان‏ها و زمین از آنِ اوست. \[به راستی که\] او تعالی چه بینا و چه شنواست! آنان \[= جهانیان\] هیچ \[دوست و\] کارسازی جز او ندارند و او هیچ کس را در حکم \[و فرمان\] خویش شریک نمی‌سازد»**.

### الآية 18:27

> ﻿وَاتْلُ مَا أُوحِيَ إِلَيْكَ مِنْ كِتَابِ رَبِّكَ ۖ لَا مُبَدِّلَ لِكَلِمَاتِهِ وَلَنْ تَجِدَ مِنْ دُونِهِ مُلْتَحَدًا [18:27]

و \[ای پیامبر،\] از کتاب پروردگارت آنچه را به تو وحی شده است تلاوت کن. هیچ کس تغییردهندۀ سخنان او \[= الله\] نیست و هرگز پناهگاهی جز او نمی‌یابی.

### الآية 18:28

> ﻿وَاصْبِرْ نَفْسَكَ مَعَ الَّذِينَ يَدْعُونَ رَبَّهُمْ بِالْغَدَاةِ وَالْعَشِيِّ يُرِيدُونَ وَجْهَهُ ۖ وَلَا تَعْدُ عَيْنَاكَ عَنْهُمْ تُرِيدُ زِينَةَ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا ۖ وَلَا تُطِعْ مَنْ أَغْفَلْنَا قَلْبَهُ عَنْ ذِكْرِنَا وَاتَّبَعَ هَوَاهُ وَكَانَ أَمْرُهُ فُرُطًا [18:28]

و خود را \[بر همنشینی\] با کسانی همراه \[و شکیبا\] گردان که بامداد و شامگاه پروردگارشان را می‌خوانند \[و با آنکه فقیرند، تنها\] رضایتِ او را می‌خواهند؛ و هرگز چشمانت را از آنان برنگردان تا زیورهای دنیا \[و همنشینی با اشراف و قدرتمندان\] را بخواهی و \[همچنین\] از کسی پیروی نکن ‌که دلش را از یاد خویش غافل ساخته‌ایم و از هوای نفس خود پیروی کرده و کارش تباه است.

### الآية 18:29

> ﻿وَقُلِ الْحَقُّ مِنْ رَبِّكُمْ ۖ فَمَنْ شَاءَ فَلْيُؤْمِنْ وَمَنْ شَاءَ فَلْيَكْفُرْ ۚ إِنَّا أَعْتَدْنَا لِلظَّالِمِينَ نَارًا أَحَاطَ بِهِمْ سُرَادِقُهَا ۚ وَإِنْ يَسْتَغِيثُوا يُغَاثُوا بِمَاءٍ كَالْمُهْلِ يَشْوِي الْوُجُوهَ ۚ بِئْسَ الشَّرَابُ وَسَاءَتْ مُرْتَفَقًا [18:29]

\[ای پیامبر، به مشرکان\] بگو: **«\[این قرآن، سخنِ\] حق از جانب پروردگارتان است؛ پس هر‌ کس می‌خواهد، ایمان بیاورد و هر کس می‌خواهد، کافر شود»**. ما برای ستمکاران آتشی آماده کرده‌ایم که سراپرده‌ها‌یش آنان را از هر سو فرامی‌گیرد؛ و اگر \[در طلبِ آب،\] فریادرسى بجویند، با آبی همچون مسِ گداخته به فریادشان می‌رسند؛ \[آبی که حرارتش\] چهره‌ها را بریان می‌کند. چه بد نوشیدنی و چه بد جایگاهی است!

### الآية 18:30

> ﻿إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ إِنَّا لَا نُضِيعُ أَجْرَ مَنْ أَحْسَنَ عَمَلًا [18:30]

کسانی‌ که ایمان آورده‌اند و کارهای شایسته انجام داده‌اند، \[به یقین بدانند که\] ما پاداش کسی را که کار نیکو کرده باشد هرگز تباه نمی‌کنیم.

### الآية 18:31

> ﻿أُولَٰئِكَ لَهُمْ جَنَّاتُ عَدْنٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهِمُ الْأَنْهَارُ يُحَلَّوْنَ فِيهَا مِنْ أَسَاوِرَ مِنْ ذَهَبٍ وَيَلْبَسُونَ ثِيَابًا خُضْرًا مِنْ سُنْدُسٍ وَإِسْتَبْرَقٍ مُتَّكِئِينَ فِيهَا عَلَى الْأَرَائِكِ ۚ نِعْمَ الثَّوَابُ وَحَسُنَتْ مُرْتَفَقًا [18:31]

آنان کسانی هستند که بهشت‏های جاودانی دارند که \[از زیر درختان\] آنها جویبارها جاری است. در آنجا با دستبندهای زرین آراسته می‌شوند و جامه‌های \[فاخر\] سبزرنگ از حریر نازک و حریر ضخیم بر تن می‌کنند، در حالی که بر تخت‏ها تکیه زده‌اند. چه پاداش شایسته و چه نیکو جایگاهی است!

### الآية 18:32

> ﻿۞ وَاضْرِبْ لَهُمْ مَثَلًا رَجُلَيْنِ جَعَلْنَا لِأَحَدِهِمَا جَنَّتَيْنِ مِنْ أَعْنَابٍ وَحَفَفْنَاهُمَا بِنَخْلٍ وَجَعَلْنَا بَيْنَهُمَا زَرْعًا [18:32]

و \[ای پیامبر،\] مثالی برای آنان بزن: دو مرد \[کافر و مؤمن\] که برای یکی از آنان \[که کافر است\] دو باغ انگور قرار دادیم و پیرامونِ آن دو \[باغ\] را با درختان نخل پوشاندیم و میان آن، کشتزاری \[پُربار\] نهادیم.

### الآية 18:33

> ﻿كِلْتَا الْجَنَّتَيْنِ آتَتْ أُكُلَهَا وَلَمْ تَظْلِمْ مِنْهُ شَيْئًا ۚ وَفَجَّرْنَا خِلَالَهُمَا نَهَرًا [18:33]

هر دو باغ، میوه می‌داد و چیزی از آن نمی‌کاست؛ و میان آن دو \[باغ\] نهری بزرگ جاری کردیم.

### الآية 18:34

> ﻿وَكَانَ لَهُ ثَمَرٌ فَقَالَ لِصَاحِبِهِ وَهُوَ يُحَاوِرُهُ أَنَا أَكْثَرُ مِنْكَ مَالًا وَأَعَزُّ نَفَرًا [18:34]

او \[= صاحب باغ\] میوه‌هایی \[بسیار و درآمدی فراوان\] داشت؛ پس به دوست خود‌ که با او گفتگو می‌کرد گفت: **«ثروتِ من از تو بیشتر است و از لحاظ خانواده \[و نفرات\] از تو توانمندترم»**.

### الآية 18:35

> ﻿وَدَخَلَ جَنَّتَهُ وَهُوَ ظَالِمٌ لِنَفْسِهِ قَالَ مَا أَظُنُّ أَنْ تَبِيدَ هَٰذِهِ أَبَدًا [18:35]

و او در حالی به باغ خویش داخل شد ‌که \[به خاطر کفر و غرور،\] در حق خویش ستمکار بود؛ \[پس رو به دوستش\] گفت: «گمان نمی‌کنم که این \[باغ\] هرگز نابود گردد.

### الآية 18:36

> ﻿وَمَا أَظُنُّ السَّاعَةَ قَائِمَةً وَلَئِنْ رُدِدْتُ إِلَىٰ رَبِّي لَأَجِدَنَّ خَيْرًا مِنْهَا مُنْقَلَبًا [18:36]

و گمان نمی‌کنم که قیامت بر پا گردد؛ و اگر \[قیامتی در کار باشد و\] به سوی پروردگارم بازگردانده شوم، قطعاً جایگاهی بهتر از این می‌یابم».

### الآية 18:37

> ﻿قَالَ لَهُ صَاحِبُهُ وَهُوَ يُحَاوِرُهُ أَكَفَرْتَ بِالَّذِي خَلَقَكَ مِنْ تُرَابٍ ثُمَّ مِنْ نُطْفَةٍ ثُمَّ سَوَّاكَ رَجُلًا [18:37]

دوستش که با وی گفتگو می‌کرد به او گفت: «آیا به آن ذاتی‌ که تو را از خاک \[و\] سپس از نطفه آفرید و سپس تو را مردی \[کامل\] سامان داد کافر شده‌ای؟

### الآية 18:38

> ﻿لَٰكِنَّا هُوَ اللَّهُ رَبِّي وَلَا أُشْرِكُ بِرَبِّي أَحَدًا [18:38]

اما من \[می‌گویم:\] او الله پروردگارِ من است و هیچ کس را با پروردگارم شریک نمی‌دانم.

### الآية 18:39

> ﻿وَلَوْلَا إِذْ دَخَلْتَ جَنَّتَكَ قُلْتَ مَا شَاءَ اللَّهُ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ ۚ إِنْ تَرَنِ أَنَا أَقَلَّ مِنْكَ مَالًا وَوَلَدًا [18:39]

وقتی وارد باغت شدی، چرا نگفتی هر چه الله بخواهد \[همان می‌شود\] و هیچ نیرویى جز به \[تأیید\] الله نیست؟ اگر می‌بینی من از نظر مال و فرزند از تو کمترم، \[مهم نیست\].

### الآية 18:40

> ﻿فَعَسَىٰ رَبِّي أَنْ يُؤْتِيَنِ خَيْرًا مِنْ جَنَّتِكَ وَيُرْسِلَ عَلَيْهَا حُسْبَانًا مِنَ السَّمَاءِ فَتُصْبِحَ صَعِيدًا زَلَقًا [18:40]

چه بسا پروردگارم \[چیزی\] بهتر از باغ تو به من بدهد و از آسمان چنان عذابی \[آتشبار\] بر باغت فروبارد که \[تبدیل به زمین\] بی‌گیاهِ لغزنده‌ای گردد.

### الآية 18:41

> ﻿أَوْ يُصْبِحَ مَاؤُهَا غَوْرًا فَلَنْ تَسْتَطِيعَ لَهُ طَلَبًا [18:41]

یا آبش در \[اعماق زمین چنان\] فرو رود که هرگز نتوانی به آن دست بیابی».

### الآية 18:42

> ﻿وَأُحِيطَ بِثَمَرِهِ فَأَصْبَحَ يُقَلِّبُ كَفَّيْهِ عَلَىٰ مَا أَنْفَقَ فِيهَا وَهِيَ خَاوِيَةٌ عَلَىٰ عُرُوشِهَا وَيَقُولُ يَا لَيْتَنِي لَمْ أُشْرِكْ بِرَبِّي أَحَدًا [18:42]

\[سرانجام، عذاب الهی فرارسید\] و تمام میوه‌هایش را در بر گرفت \[و نابود شد\]. و او به خاطر هزینه‌هایی که صرف آنجا کرده بود، پیوسته دست‏هایش را \[از پشیمانی و اندوه\] بر هم می‌زد و در حالی‌ که داربستهایش فروریخته بود می‌گفت: **«ای کاش \[در عبادت،\] کسی را شریک پروردگارم قرار نداده بودم»**.

### الآية 18:43

> ﻿وَلَمْ تَكُنْ لَهُ فِئَةٌ يَنْصُرُونَهُ مِنْ دُونِ اللَّهِ وَمَا كَانَ مُنْتَصِرًا [18:43]

و او \[که به خاندان خود می‌بالید، اینک\] گروهی نداشت که در برابرِ \[عذابِ\] الله یاری‌اش کنند و خود \[نیز\] یاری‌کنندۀ خویش نبود.

### الآية 18:44

> ﻿هُنَالِكَ الْوَلَايَةُ لِلَّهِ الْحَقِّ ۚ هُوَ خَيْرٌ ثَوَابًا وَخَيْرٌ عُقْبًا [18:44]

آنجا \[ثابت شد که یاری و\] کارسازی از آنِ \[پروردگارِ\] حق است. او پاداش \[عبادتش\] بهتر است و سرانجام \[بندگان مؤمنش\] نیکوتر.

### الآية 18:45

> ﻿وَاضْرِبْ لَهُمْ مَثَلَ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا كَمَاءٍ أَنْزَلْنَاهُ مِنَ السَّمَاءِ فَاخْتَلَطَ بِهِ نَبَاتُ الْأَرْضِ فَأَصْبَحَ هَشِيمًا تَذْرُوهُ الرِّيَاحُ ۗ وَكَانَ اللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ مُقْتَدِرًا [18:45]

و \[ای پیامبر، فناپذیریِ\] زندگی دنیا را به آبی مَثل بزن که از آسمان فروفرستادیم و به وسیلۀ آن، گیاه زمین \[سرسبز شد و\] در هم ‌آمیخت؛ سپس \[چنان‌\] خشک و شكسته شد كه بادها \[به هر سو\] پراكنده‌اش مى‌گرداند؛ و الله بر هر چیزی تواناست.

### الآية 18:46

> ﻿الْمَالُ وَالْبَنُونَ زِينَةُ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا ۖ وَالْبَاقِيَاتُ الصَّالِحَاتُ خَيْرٌ عِنْدَ رَبِّكَ ثَوَابًا وَخَيْرٌ أَمَلًا [18:46]

مال و فرزندان، زینت زندگی دنیاست و نیکی‏های پایدار \[= رفتار و گفتار شایسته\] نزد پروردگارت، پاداشش بهتر است و امیدداشتن \[به ثوابش\] نیکوتر.

### الآية 18:47

> ﻿وَيَوْمَ نُسَيِّرُ الْجِبَالَ وَتَرَى الْأَرْضَ بَارِزَةً وَحَشَرْنَاهُمْ فَلَمْ نُغَادِرْ مِنْهُمْ أَحَدًا [18:47]

و \[یاد کن از\] روزی که کوه‏ها را به حرکت درمی‌آوریم و زمین را آشکار \[و هموار\] می‌بینی و همه \[مخلوقات\] را جمع می‌کنیم و هیچ‌یک از آنان را \[به حال خود\] رها نمی‌کنیم.

### الآية 18:48

> ﻿وَعُرِضُوا عَلَىٰ رَبِّكَ صَفًّا لَقَدْ جِئْتُمُونَا كَمَا خَلَقْنَاكُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍ ۚ بَلْ زَعَمْتُمْ أَلَّنْ نَجْعَلَ لَكُمْ مَوْعِدًا [18:48]

و \[همگی\] صف‌کشیده بر پروردگارت عرضه می‌شوند \[و به آنان می‌گوید:\] **«بی‌تردید، چنان که نخستین بار شما را آفریدیم، \[امروز نیز تنها و پابرهنه\] نزد ما آمدید؛ بلکه می‌پنداشتید که ما هرگز وعده‌گاهی برایتان قرار نمی‌دهیم»**.

### الآية 18:49

> ﻿وَوُضِعَ الْكِتَابُ فَتَرَى الْمُجْرِمِينَ مُشْفِقِينَ مِمَّا فِيهِ وَيَقُولُونَ يَا وَيْلَتَنَا مَالِ هَٰذَا الْكِتَابِ لَا يُغَادِرُ صَغِيرَةً وَلَا كَبِيرَةً إِلَّا أَحْصَاهَا ۚ وَوَجَدُوا مَا عَمِلُوا حَاضِرًا ۗ وَلَا يَظْلِمُ رَبُّكَ أَحَدًا [18:49]

و نامه\[ی اعمال در میان\] نهاده می‌شود؛ آنگاه گناهکاران را‏ می‌بینی که از آنچه در آن \[نامه\] است ترسان و نگرانند و می‌گویند: **«ای وای بر ما! این چه نامه‌ای است که هیچ \[گفتار و رفتارِ\] کوچک و بزرگی را رها نکرده است، مگر اینکه آن را در شمار آورده است؟»** و هر چه کرده‌اند حاضر می‌یابند و پروردگارت به هیچ کسی ستم نمی‌کند.

### الآية 18:50

> ﻿وَإِذْ قُلْنَا لِلْمَلَائِكَةِ اسْجُدُوا لِآدَمَ فَسَجَدُوا إِلَّا إِبْلِيسَ كَانَ مِنَ الْجِنِّ فَفَسَقَ عَنْ أَمْرِ رَبِّهِ ۗ أَفَتَتَّخِذُونَهُ وَذُرِّيَّتَهُ أَوْلِيَاءَ مِنْ دُونِي وَهُمْ لَكُمْ عَدُوٌّ ۚ بِئْسَ لِلظَّالِمِينَ بَدَلًا [18:50]

و \[یاد کن از\] هنگامی که به فرشتگان گفتیم: **«برای آدم سجده کنید»**؛ آنگاه \[همه\] سجده کردند، مگر ابلیس ‌که از جن بود و از فرمان پروردگارش سرپیچید. پس \[ای مردم،\] آیا به جای من، او و فرزندانش را دوستان \[خود\] می‌گیرید، حال آنکه آنان دشمنتان هستند؟ ستمکاران \[مشرک، برای الله\] چه بد جایگزینی دارند!

### الآية 18:51

> ﻿۞ مَا أَشْهَدْتُهُمْ خَلْقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَلَا خَلْقَ أَنْفُسِهِمْ وَمَا كُنْتُ مُتَّخِذَ الْمُضِلِّينَ عَضُدًا [18:51]

من آنان را \[که مشرکانه به عبادت می‌گیرید\] نه هنگام آفرینش آسمان و زمین به گواهی گرفتم و نه هنگام آفرینش خودشان؛ و من هرگز گمراه‏کنندگان را یار و مددکار \[خویش\] نگرفته‌ام.

### الآية 18:52

> ﻿وَيَوْمَ يَقُولُ نَادُوا شُرَكَائِيَ الَّذِينَ زَعَمْتُمْ فَدَعَوْهُمْ فَلَمْ يَسْتَجِيبُوا لَهُمْ وَجَعَلْنَا بَيْنَهُمْ مَوْبِقًا [18:52]

و \[یاد کن از\] روزی که الله \[به مشرکان\] می‌فرماید: «شریکانی را که برای من می‌پنداشتید، فرابخوانید \[تا شما را از عذاب برهانند\]؛ آنها را می‌خوانند، ولی پاسخشان را نمی‌دهند؛ و ما در میان این دو گروه، مهلکه‌ای \[از آتشِ دوزخ\] قرار داده‌ایم.

### الآية 18:53

> ﻿وَرَأَى الْمُجْرِمُونَ النَّارَ فَظَنُّوا أَنَّهُمْ مُوَاقِعُوهَا وَلَمْ يَجِدُوا عَنْهَا مَصْرِفًا [18:53]

و گناهکاران آتش \[دوزخ\] را می‌بینند و به یقین درمی‌یابند که در آن خواهند افتاد و هیچ راه بازگشتی از آنجا ندارند.

### الآية 18:54

> ﻿وَلَقَدْ صَرَّفْنَا فِي هَٰذَا الْقُرْآنِ لِلنَّاسِ مِنْ كُلِّ مَثَلٍ ۚ وَكَانَ الْإِنْسَانُ أَكْثَرَ شَيْءٍ جَدَلًا [18:54]

و به راستی در این قرآن، برای مردم از هر گونه مثلی آوردیم؛ و\[لی\] انسان بیش از هر چیزی به ستیز \[و چون‌وچرا\] می‌پردازد.

### الآية 18:55

> ﻿وَمَا مَنَعَ النَّاسَ أَنْ يُؤْمِنُوا إِذْ جَاءَهُمُ الْهُدَىٰ وَيَسْتَغْفِرُوا رَبَّهُمْ إِلَّا أَنْ تَأْتِيَهُمْ سُنَّةُ الْأَوَّلِينَ أَوْ يَأْتِيَهُمُ الْعَذَابُ قُبُلًا [18:55]

و چیزی مردم را بازنداشت که وقتی هدایت \[= پیامبر و قرآن\] به سویشان آمد ایمان بیاورند و از پروردگارشان آمرزش بخواهند، مگر اینکه \[از روی لجاجت می‌خواستند\] سنت \[الله در مورد عذابِ\] پیشینیان، بر \[سرِ\] آنان \[نیز\] بیاید یا عذاب رو در رو به آنان برسد.

### الآية 18:56

> ﻿وَمَا نُرْسِلُ الْمُرْسَلِينَ إِلَّا مُبَشِّرِينَ وَمُنْذِرِينَ ۚ وَيُجَادِلُ الَّذِينَ كَفَرُوا بِالْبَاطِلِ لِيُدْحِضُوا بِهِ الْحَقَّ ۖ وَاتَّخَذُوا آيَاتِي وَمَا أُنْذِرُوا هُزُوًا [18:56]

و ما پیامبران را جز بشارتگر و بیم‌دهنده نمی‌فرستیم و کسانی ‌که کفر ورزیدند، به \[سخنان بیهوده و\] باطل ستیز می‌کنند تا به وسیلۀ آن، حق \[= قرآن\] را پایمال کنند و \[معجزات و\] آیات من و آنچه را که به آن بیم داده شده‌اند، به تمسخر گرفتند.

### الآية 18:57

> ﻿وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنْ ذُكِّرَ بِآيَاتِ رَبِّهِ فَأَعْرَضَ عَنْهَا وَنَسِيَ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُ ۚ إِنَّا جَعَلْنَا عَلَىٰ قُلُوبِهِمْ أَكِنَّةً أَنْ يَفْقَهُوهُ وَفِي آذَانِهِمْ وَقْرًا ۖ وَإِنْ تَدْعُهُمْ إِلَى الْهُدَىٰ فَلَنْ يَهْتَدُوا إِذًا أَبَدًا [18:57]

کیست ستمکار‌تر از آن کس که به آیات پروردگارش پند داده شود ولی از آن روی بگردانَد و کارهای \[زشت\] گذشته‌اش را فراموش کند؟ ما بر دل‏هایشان پرده‌هایی افکنده‌ایم تا \[پیامِ حق\] را درنیابند و در گوش‏هایشان سنگینی \[نهاده‌ایم تا سخن حق را نشنوند\]؛ و اگر آنان را به سوی هدایت بخوانی، هرگز هدایت نمی‌شوند.

### الآية 18:58

> ﻿وَرَبُّكَ الْغَفُورُ ذُو الرَّحْمَةِ ۖ لَوْ يُؤَاخِذُهُمْ بِمَا كَسَبُوا لَعَجَّلَ لَهُمُ الْعَذَابَ ۚ بَلْ لَهُمْ مَوْعِدٌ لَنْ يَجِدُوا مِنْ دُونِهِ مَوْئِلًا [18:58]

\[ای پیامبر،\] پروردگارت آمرزنده و دارای رحمت \[فراوان\] است. اگر آنان \[= کافران\] را به \[سزاى\] آنچه کرده‌اند بازخواست می‌كرد، قطعاً در عذابشان شتاب می‌نمود؛ \[اما چنین نمی‌کند؛\] بلکه آنان موعدی دارند که هرگز از آن گریزی نخواهند داشت.

### الآية 18:59

> ﻿وَتِلْكَ الْقُرَىٰ أَهْلَكْنَاهُمْ لَمَّا ظَلَمُوا وَجَعَلْنَا لِمَهْلِكِهِمْ مَوْعِدًا [18:59]

ما \[ساکنانِ\] آن شهر‌ها را هنگامی‌ هلاک‏ نمودیم که \[به خاطر کفر و گناه، به خود\] ستم کردند و برای هلاکتشان موعدی تعیین کردیم.

### الآية 18:60

> ﻿وَإِذْ قَالَ مُوسَىٰ لِفَتَاهُ لَا أَبْرَحُ حَتَّىٰ أَبْلُغَ مَجْمَعَ الْبَحْرَيْنِ أَوْ أَمْضِيَ حُقُبًا [18:60]

\[یاد کن از\] هنگامی که موسی به \[خدمتکارِ\] جوان خود \[یوشَع بن نون\] گفت: **«همچنان خواهم رفت تا به محل بر‌خورد دو دریا برسم یا برای مدت طولانی راه بپیمایم \[تا بندۀ درستکاری بیابم و نادانسته‌هایم را از او بیاموزم\]»**.

### الآية 18:61

> ﻿فَلَمَّا بَلَغَا مَجْمَعَ بَيْنِهِمَا نَسِيَا حُوتَهُمَا فَاتَّخَذَ سَبِيلَهُ فِي الْبَحْرِ سَرَبًا [18:61]

وقتی به محل برخورد دو دریا رسیدند، ماهیِ خود را \[که برای خوردن همراه داشتند\] فراموش کردند \[و الله آن را زنده کرد و به آب انداخت\] و ماهی، راهِ خود را در دریا \[مانند تونلی\] در پیش گرفت.

### الآية 18:62

> ﻿فَلَمَّا جَاوَزَا قَالَ لِفَتَاهُ آتِنَا غَدَاءَنَا لَقَدْ لَقِينَا مِنْ سَفَرِنَا هَٰذَا نَصَبًا [18:62]

هنگامی‌ که \[به راه افتادند و از آنجا\] گذشتند، \[موسی\] به \[خدمتکار\] جوان خود گفت: **«غذایمان را بیاور که از این سفر بسیار خسته شده‌ایم»**.

### الآية 18:63

> ﻿قَالَ أَرَأَيْتَ إِذْ أَوَيْنَا إِلَى الصَّخْرَةِ فَإِنِّي نَسِيتُ الْحُوتَ وَمَا أَنْسَانِيهُ إِلَّا الشَّيْطَانُ أَنْ أَذْكُرَهُ ۚ وَاتَّخَذَ سَبِيلَهُ فِي الْبَحْرِ عَجَبًا [18:63]

\[یوشع\] گفت: **«به یاد داری هنگامی ‌که \[برای استراحت\] به کنار آن تخته‏سنگ جای گرفتیم، من \[در آنجا داستان زنده شدن\] ماهی را فراموش کردم \[که به تو بگویم\] و جز شیطان، \[کسی\] مرا از یادآورىِ آن \[داستان\] به فراموشى نینداخت و ماهی به طرزی شگفت‌آور راهش را در دریا پیش گرفت»**.

### الآية 18:64

> ﻿قَالَ ذَٰلِكَ مَا كُنَّا نَبْغِ ۚ فَارْتَدَّا عَلَىٰ آثَارِهِمَا قَصَصًا [18:64]

\[موسی\] گفت: **«آن همان چیزی است که می‌خواستیم \[و جایگاهِ آن بندۀ نیکوکار، همان‏جاست\]»**. پس جستجوکنان ردّ پای خود را گرفتند \[و از همان راه\] بازگشتند.

### الآية 18:65

> ﻿فَوَجَدَا عَبْدًا مِنْ عِبَادِنَا آتَيْنَاهُ رَحْمَةً مِنْ عِنْدِنَا وَعَلَّمْنَاهُ مِنْ لَدُنَّا عِلْمًا [18:65]

\[در آنجا\] بنده‌ای از بندگان ما \[= خَضِر\] را یافتند که از جانب خویش به او رحمتی داده بودیم و از نزد خود به وی دانشی \[که این قصه آن را در بر دارد\] آموخته بودیم.

### الآية 18:66

> ﻿قَالَ لَهُ مُوسَىٰ هَلْ أَتَّبِعُكَ عَلَىٰ أَنْ تُعَلِّمَنِ مِمَّا عُلِّمْتَ رُشْدًا [18:66]

موسی به او گفت: **«آیا \[اجازه می‌دهی\] همراهت بیایم تا از آنچه به تو آموخته شده و مایۀ هدایت و ارشاد است به من بیاموزی؟»**

### الآية 18:67

> ﻿قَالَ إِنَّكَ لَنْ تَسْتَطِيعَ مَعِيَ صَبْرًا [18:67]

\[خَضِر\] گفت: «تو هرگز نمی‌توانی \[در اطاعت و همراهی\] همراه من شکیبایی کنی.

### الآية 18:68

> ﻿وَكَيْفَ تَصْبِرُ عَلَىٰ مَا لَمْ تُحِطْ بِهِ خُبْرًا [18:68]

و چگونه بر \[انجام\] کاری که به \[راز\] آن آگاه نیستی شکیبایی می‌کنی؟»

### الآية 18:69

> ﻿قَالَ سَتَجِدُنِي إِنْ شَاءَ اللَّهُ صَابِرًا وَلَا أَعْصِي لَكَ أَمْرًا [18:69]

\[موسی\] گفت: **«ان شاء الله شکیبا خواهم بود و در هیچ کاری از تو نافرمانی نمی‌کنم»**.

### الآية 18:70

> ﻿قَالَ فَإِنِ اتَّبَعْتَنِي فَلَا تَسْأَلْنِي عَنْ شَيْءٍ حَتَّىٰ أُحْدِثَ لَكَ مِنْهُ ذِكْرًا [18:70]

\[خَضِر\] گفت: **«پس اگر با من همراه شدی، دربارۀ هیچ چیز از من سؤال نکن تا خود دربارۀ آن سخنی با تو بگویم»**.

### الآية 18:71

> ﻿فَانْطَلَقَا حَتَّىٰ إِذَا رَكِبَا فِي السَّفِينَةِ خَرَقَهَا ۖ قَالَ أَخَرَقْتَهَا لِتُغْرِقَ أَهْلَهَا لَقَدْ جِئْتَ شَيْئًا إِمْرًا [18:71]

آن دو به راه افتادند تا آنکه سوار کشتی شدند. \[خَضِر\] کشتی را سوراخ کرد. \[موسی\] گفت: **«آن را سوراخ کردی تا سرنشینانش را غرق کنی؟ راستی چه کار ناروایی کردی!»**

### الآية 18:72

> ﻿قَالَ أَلَمْ أَقُلْ إِنَّكَ لَنْ تَسْتَطِيعَ مَعِيَ صَبْرًا [18:72]

\[خَضِر\] گفت: **«آیا نگفتم تو هرگز نمی‌توانی با من شکیبایی کنی؟»**

### الآية 18:73

> ﻿قَالَ لَا تُؤَاخِذْنِي بِمَا نَسِيتُ وَلَا تُرْهِقْنِي مِنْ أَمْرِي عُسْرًا [18:73]

\[موسی\] گفت: **«به خاطر آنچه فراموش کردم سرزنشم نکن و در کارم بر من سخت نگیر»**.

### الآية 18:74

> ﻿فَانْطَلَقَا حَتَّىٰ إِذَا لَقِيَا غُلَامًا فَقَتَلَهُ قَالَ أَقَتَلْتَ نَفْسًا زَكِيَّةً بِغَيْرِ نَفْسٍ لَقَدْ جِئْتَ شَيْئًا نُكْرًا [18:74]

پس به راه افتادند تا هنگامی ‌که به نوجوانی رسیدند و \[خَضِر\] او را کشت. \[موسی\] گفت: **«شخص \[بی‏گناه و\] پاکی را کُشتی \[آن هم\] بدون اینکه کسی را کشته باشد؟ واقعاً کار ناپسندی کردی!»**

### الآية 18:75

> ﻿۞ قَالَ أَلَمْ أَقُلْ لَكَ إِنَّكَ لَنْ تَسْتَطِيعَ مَعِيَ صَبْرًا [18:75]

خَضِر گفت: **«به تو نگفتم که هرگز نمی‌توانی با من شکیبایی کنی؟»**

### الآية 18:76

> ﻿قَالَ إِنْ سَأَلْتُكَ عَنْ شَيْءٍ بَعْدَهَا فَلَا تُصَاحِبْنِي ۖ قَدْ بَلَغْتَ مِنْ لَدُنِّي عُذْرًا [18:76]

موسی گفت: **«اگر از این پس چیزى از تو پرسیدم، دیگر با من همراهى نكن و از جانب من قطعاً معذور خواهى بود»**.

### الآية 18:77

> ﻿فَانْطَلَقَا حَتَّىٰ إِذَا أَتَيَا أَهْلَ قَرْيَةٍ اسْتَطْعَمَا أَهْلَهَا فَأَبَوْا أَنْ يُضَيِّفُوهُمَا فَوَجَدَا فِيهَا جِدَارًا يُرِيدُ أَنْ يَنْقَضَّ فَأَقَامَهُ ۖ قَالَ لَوْ شِئْتَ لَاتَّخَذْتَ عَلَيْهِ أَجْرًا [18:77]

پس به راه افتادند تا به اهالی شهری رسیدند \[و\] از آنان غذا خواستند؛ \[اما آنان\] از مهمان‏کردنشان خودداری کردند. سپس در آنجا دیواری یافتند که می‌خواست فرو بریزد و \[خضر\] آن را راست و استوار کرد. \[موسی\] گفت: **«اگر می‌خواستی، \[می‌توانستی\] برای آن \[کار، از آنان\] مزدی بگیری»**.

### الآية 18:78

> ﻿قَالَ هَٰذَا فِرَاقُ بَيْنِي وَبَيْنِكَ ۚ سَأُنَبِّئُكَ بِتَأْوِيلِ مَا لَمْ تَسْتَطِعْ عَلَيْهِ صَبْرًا [18:78]

\[خَضِر\] گفت: «اینک زمان جدایی من و تو فرارسیده است. به زودی تو را از توضیح \[و دلیل\] آنچه که نتوانستی در برابرش شکیبایی کنی آگاه خواهم ساخت.

### الآية 18:79

> ﻿أَمَّا السَّفِينَةُ فَكَانَتْ لِمَسَاكِينَ يَعْمَلُونَ فِي الْبَحْرِ فَأَرَدْتُ أَنْ أَعِيبَهَا وَكَانَ وَرَاءَهُمْ مَلِكٌ يَأْخُذُ كُلَّ سَفِينَةٍ غَصْبًا [18:79]

اما آن کشتی، از آنِ بینوایانی بود که در دریا کار می‌کردند؛ خواستم معیوبش کنم؛ \[زیرا\] پیش راهشان \[در دریا\] پادشاهی \[ستمکار\] بود که هر کشتی \[سالمی\] را به زور می‌گرفت.

### الآية 18:80

> ﻿وَأَمَّا الْغُلَامُ فَكَانَ أَبَوَاهُ مُؤْمِنَيْنِ فَخَشِينَا أَنْ يُرْهِقَهُمَا طُغْيَانًا وَكُفْرًا [18:80]

و اما آن نوجوان، پدر و مادرش مؤمن بودند؛ پس ترسیدیم که آن دو را به سرکشی و کفر وادارد.

### الآية 18:81

> ﻿فَأَرَدْنَا أَنْ يُبْدِلَهُمَا رَبُّهُمَا خَيْرًا مِنْهُ زَكَاةً وَأَقْرَبَ رُحْمًا [18:81]

از این رو، خواستیم که پروردگارشان به جای او \[فرزند\] پاک‌تر و مهربان‌تری به آنها عطا فرماید.

### الآية 18:82

> ﻿وَأَمَّا الْجِدَارُ فَكَانَ لِغُلَامَيْنِ يَتِيمَيْنِ فِي الْمَدِينَةِ وَكَانَ تَحْتَهُ كَنْزٌ لَهُمَا وَكَانَ أَبُوهُمَا صَالِحًا فَأَرَادَ رَبُّكَ أَنْ يَبْلُغَا أَشُدَّهُمَا وَيَسْتَخْرِجَا كَنْزَهُمَا رَحْمَةً مِنْ رَبِّكَ ۚ وَمَا فَعَلْتُهُ عَنْ أَمْرِي ۚ ذَٰلِكَ تَأْوِيلُ مَا لَمْ تَسْطِعْ عَلَيْهِ صَبْرًا [18:82]

و اما آن دیوار، از دو پسربچۀ یتیم در آن شهر بود و گنجی زیر آن بود که به آن دو تعلق داشت و پدرشان \[نیز\] مردی درستکار بود؛ پس پروردگارت خواست که آنان به حد بلوغ برسند و گنج خویش را \[از زیر آن دیوار\] بیرون آورند. این رحمتی از جانب پروردگار تو بود و من این \[کار‌ها\] را خودسرانه نکردم. این بود توضیح \[و دلیل\] کارهایی که نتوانستی در برابرش شکیبایی کنی».

### الآية 18:83

> ﻿وَيَسْأَلُونَكَ عَنْ ذِي الْقَرْنَيْنِ ۖ قُلْ سَأَتْلُو عَلَيْكُمْ مِنْهُ ذِكْرًا [18:83]

و \[ای پیامبر، مشرکان و یهود\] دربارۀ **«ذوالقَرنین»** از تو می‌پرسند؛ بگو: **«به زودی چیزی از سرگذشت او برایتان خواهم خواند»**.

### الآية 18:84

> ﻿إِنَّا مَكَّنَّا لَهُ فِي الْأَرْضِ وَآتَيْنَاهُ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ سَبَبًا [18:84]

ما در زمین به او قدرت و حکومت دادیم و وسیلۀ \[رسیدن به\] هر چیزی را در اختیارش نهادیم.

### الآية 18:85

> ﻿فَأَتْبَعَ سَبَبًا [18:85]

او \[از این\] وسایل \[برای رسیدن به اهدافش\] استفاده کرد.

### الآية 18:86

> ﻿حَتَّىٰ إِذَا بَلَغَ مَغْرِبَ الشَّمْسِ وَجَدَهَا تَغْرُبُ فِي عَيْنٍ حَمِئَةٍ وَوَجَدَ عِنْدَهَا قَوْمًا ۗ قُلْنَا يَا ذَا الْقَرْنَيْنِ إِمَّا أَنْ تُعَذِّبَ وَإِمَّا أَنْ تَتَّخِذَ فِيهِمْ حُسْنًا [18:86]

\[روزی در زمین به راه افتاد\] تا به محل غروب خورشید رسید. \[چنین به نظرش رسید\] که خورشید در چشمه‌ای گرم و گِل‌آلود غروب می‌کند و در \[نزدیکیِ\] آنجا قومی \[کافر\] یافت. \[به او\] گفتیم: **«ای ذوالقرنین، یا \[آنان را\] مجازات می‌کنی یا در میانشان \[رفتار\] نیکویی پیش می‌گیری»**.

### الآية 18:87

> ﻿قَالَ أَمَّا مَنْ ظَلَمَ فَسَوْفَ نُعَذِّبُهُ ثُمَّ يُرَدُّ إِلَىٰ رَبِّهِ فَيُعَذِّبُهُ عَذَابًا نُكْرًا [18:87]

\[ذوالقرنین\] گفت: «اما کسی‌ را که ستم کرده \[و شرک ورزیده\] است مجازات خواهیم کرد، سپس به سوی پروردگارش بازگردانده می‌شود، آنگاه او را به عذابی بسیار سخت مجازات خواهد کرد.

### الآية 18:88

> ﻿وَأَمَّا مَنْ آمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا فَلَهُ جَزَاءً الْحُسْنَىٰ ۖ وَسَنَقُولُ لَهُ مِنْ أَمْرِنَا يُسْرًا [18:88]

و اما کسی که ایمان آورد و کار شایسته انجام دهد، \[در آخرت،\] نیکوترین پاداش \[= بهشت\] را خواهد داشت و با ملایمت \[و مهربانی\] با وی سخن خواهیم گفت».

### الآية 18:89

> ﻿ثُمَّ أَتْبَعَ سَبَبًا [18:89]

سپس \[ذوالقرنین\] از وسایل \[خود\] استفاده کرد \[و به سوی مشرق رفت\].

### الآية 18:90

> ﻿حَتَّىٰ إِذَا بَلَغَ مَطْلِعَ الشَّمْسِ وَجَدَهَا تَطْلُعُ عَلَىٰ قَوْمٍ لَمْ نَجْعَلْ لَهُمْ مِنْ دُونِهَا سِتْرًا [18:90]

تا آنکه به جایگاه برآمدن خورشید رسید. \[در آنجا خورشید را\] دید که بر مردمانی طلوع می‌کند که در برابر \[نور و گرمای آفتاب\] پوششی برایشان قرار نداده بودیم \[نه سرپناهی، نه سایۀ درختی\].

### الآية 18:91

> ﻿كَذَٰلِكَ وَقَدْ أَحَطْنَا بِمَا لَدَيْهِ خُبْرًا [18:91]

\[کار ذوالقرنین\] اینچنین بود و ما به آنچه او در اختیار داشت \[و انجام می‌داد\] کاملاً آگاه بودیم.

### الآية 18:92

> ﻿ثُمَّ أَتْبَعَ سَبَبًا [18:92]

سپس \[ذوالقرنین\] از امکانات \[خود\] استفاده کرد \[و به جایی بین شرق و غرب رفت\].

### الآية 18:93

> ﻿حَتَّىٰ إِذَا بَلَغَ بَيْنَ السَّدَّيْنِ وَجَدَ مِنْ دُونِهِمَا قَوْمًا لَا يَكَادُونَ يَفْقَهُونَ قَوْلًا [18:93]

\[او همچنان رفت\] تا به \[دره‌ای\] میان دو کوه رسید و در کنار آن دو \[کوه،\] مردمی را یافت که سخنی \[جز زبان خود را\] نمی‌فهمیدند.

### الآية 18:94

> ﻿قَالُوا يَا ذَا الْقَرْنَيْنِ إِنَّ يَأْجُوجَ وَمَأْجُوجَ مُفْسِدُونَ فِي الْأَرْضِ فَهَلْ نَجْعَلُ لَكَ خَرْجًا عَلَىٰ أَنْ تَجْعَلَ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُمْ سَدًّا [18:94]

\[آنان\] گفتند: **«ای ذوالقرنین، یأجوج و مأجوج در این سرزمین \[تبهکاری و\] فساد می‌کنند. آیا \[ممکن است\] هزینه‌ای در اختیارت قرار دهیم تا میان ما و آنان سدی بسازی؟»**

### الآية 18:95

> ﻿قَالَ مَا مَكَّنِّي فِيهِ رَبِّي خَيْرٌ فَأَعِينُونِي بِقُوَّةٍ أَجْعَلْ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ رَدْمًا [18:95]

او گفت: «آنچه \[از قدرت و ثروت\] که پروردگارم در آن به من توانایی داده است \[از آنچه عرضه می‌کنید\] بهتر است؛ پس مرا با نیرویى \[انسانى‌\] یارى كنید \[تا\] میان شما و آنان سدّى محکم استوار سازم.

### الآية 18:96

> ﻿آتُونِي زُبَرَ الْحَدِيدِ ۖ حَتَّىٰ إِذَا سَاوَىٰ بَيْنَ الصَّدَفَيْنِ قَالَ انْفُخُوا ۖ حَتَّىٰ إِذَا جَعَلَهُ نَارًا قَالَ آتُونِي أُفْرِغْ عَلَيْهِ قِطْرًا [18:96]

قطعات آهن برایم بیاورید \[و روی هم بچینید\]» تا وقتی ‌کاملاً میان دو کوه را برابر ساخت \[و پوشاند. سپس\] گفت: **«\[در اطراف دیوارۀ آهنین آتش بیفروزید و\] در آن بدمید»**. \[آنان چنین کردند\] تا وقتی آن \[قطعات آهن\] را گداخته کرد؛ \[سپس\] گفت: **«\[اکنون\] مسِ مُذاب برایم بیاورید تا روی آن \[دیوار\] بریزم»**.

### الآية 18:97

> ﻿فَمَا اسْطَاعُوا أَنْ يَظْهَرُوهُ وَمَا اسْتَطَاعُوا لَهُ نَقْبًا [18:97]

\[یأجوج و مأجوج\] دیگر نتوانستند از آن بالا روند و \[حتی\] نتوانستند سوراخی در آن ایجاد کنند.

### الآية 18:98

> ﻿قَالَ هَٰذَا رَحْمَةٌ مِنْ رَبِّي ۖ فَإِذَا جَاءَ وَعْدُ رَبِّي جَعَلَهُ دَكَّاءَ ۖ وَكَانَ وَعْدُ رَبِّي حَقًّا [18:98]

\[آنگاه ذوالقرنین\] گفت: **«این \[سد،\] از رحمت پروردگار من است \[و تا الله بخواهد باقی می‌مانَد\]؛ اما هنگامی که وعدۀ پروردگارم فرارسد، آن را در هم می‌کوبد و وعدۀ پروردگارم حق است»**.

### الآية 18:99

> ﻿۞ وَتَرَكْنَا بَعْضَهُمْ يَوْمَئِذٍ يَمُوجُ فِي بَعْضٍ ۖ وَنُفِخَ فِي الصُّورِ فَجَمَعْنَاهُمْ جَمْعًا [18:99]

و در آن روز \[که جهان پایان می‌پذیرد\] آنان را \[چنان\] رها می‌کنیم که \[از فراوانیِ جمعیت،\] در هم می‌آمیزند و \[همین که\] در صور دمیده ‌شد، همه را \[در یک جا\] جمع می‌کنیم.

### الآية 18:100

> ﻿وَعَرَضْنَا جَهَنَّمَ يَوْمَئِذٍ لِلْكَافِرِينَ عَرْضًا [18:100]

و آن روز، دوزخ را آشکارا بر کافران عرضه می‌داریم.

### الآية 18:101

> ﻿الَّذِينَ كَانَتْ أَعْيُنُهُمْ فِي غِطَاءٍ عَنْ ذِكْرِي وَكَانُوا لَا يَسْتَطِيعُونَ سَمْعًا [18:101]

\[همان\] کسانی‌ که چشمانشان از یاد من در پرده‌\[ی غفلت\] بود و توان شنیدن \[آیات الهی را\] نداشتند.

### الآية 18:102

> ﻿أَفَحَسِبَ الَّذِينَ كَفَرُوا أَنْ يَتَّخِذُوا عِبَادِي مِنْ دُونِي أَوْلِيَاءَ ۚ إِنَّا أَعْتَدْنَا جَهَنَّمَ لِلْكَافِرِينَ نُزُلًا [18:102]

آیا کسانی‌ که کفر ورزیدند، پنداشته‌اند كه \[مى‌توانند\] به جاى من، بندگانم را کارساز \[و دوستِ خود\] بگیرند؟ بی‌تردید، ما دوزخ را برای کافران جایگاه پذیرایی ساخته‌ایم.

### الآية 18:103

> ﻿قُلْ هَلْ نُنَبِّئُكُمْ بِالْأَخْسَرِينَ أَعْمَالًا [18:103]

\[ای پیامبر،\] بگو: «\[می‌خواهید\] شما را از زیانکارترین \[مردم\] در کارها آگاه سازم؟

### الآية 18:104

> ﻿الَّذِينَ ضَلَّ سَعْيُهُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَهُمْ يَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ يُحْسِنُونَ صُنْعًا [18:104]

کسانی‌ که تلاششان در زندگی دنیا تباه گشته است و خود می‌پندارند که کار نیکو می‌کنند».

### الآية 18:105

> ﻿أُولَٰئِكَ الَّذِينَ كَفَرُوا بِآيَاتِ رَبِّهِمْ وَلِقَائِهِ فَحَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ فَلَا نُقِيمُ لَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَزْنًا [18:105]

آنان کسانی هستند که به آیات پروردگارشان و دیدارِ او \[در آخرت\] کافر شدند؛ پس کارهایشان تباه گشت و روز قیامت \[هیچ قدر و\] ارزشى برایشان قائل نمی‌شویم.

### الآية 18:106

> ﻿ذَٰلِكَ جَزَاؤُهُمْ جَهَنَّمُ بِمَا كَفَرُوا وَاتَّخَذُوا آيَاتِي وَرُسُلِي هُزُوًا [18:106]

اینچنین است که به خاطر کفری که ورزیده‌اند و آیات و پیامبرانِ مرا به تمسخر گرفته‌اند پاداششان دوزخ است‌.

### الآية 18:107

> ﻿إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ كَانَتْ لَهُمْ جَنَّاتُ الْفِرْدَوْسِ نُزُلًا [18:107]

بی‌تردید، کسانی‌ که ایمان آورده‌اند و کار‌های شایسته انجام دادند، باغ‏های \[بهشت\] برین منزلگاهشان خواهد بود.

### الآية 18:108

> ﻿خَالِدِينَ فِيهَا لَا يَبْغُونَ عَنْهَا حِوَلًا [18:108]

جاودانه در آن خواهند ماند و هرگز از آنجا به جای دیگری گرایش ندارند.

### الآية 18:109

> ﻿قُلْ لَوْ كَانَ الْبَحْرُ مِدَادًا لِكَلِمَاتِ رَبِّي لَنَفِدَ الْبَحْرُ قَبْلَ أَنْ تَنْفَدَ كَلِمَاتُ رَبِّي وَلَوْ جِئْنَا بِمِثْلِهِ مَدَدًا [18:109]

\[ای پیامبر،\] بگو: **«اگر دریا برای \[نگارش\] کلمات پروردگارم جوهر شود، پیش از آنکه کلمات پروردگارم پایان یابد، قطعاً دریا به پایان می‌رسد؛ هر چند \[دریاهایی دیگر\] همانند آن \[دریا را نیز\] به کمک بیاوریم»**.

### الآية 18:110

> ﻿قُلْ إِنَّمَا أَنَا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ يُوحَىٰ إِلَيَّ أَنَّمَا إِلَٰهُكُمْ إِلَٰهٌ وَاحِدٌ ۖ فَمَنْ كَانَ يَرْجُو لِقَاءَ رَبِّهِ فَلْيَعْمَلْ عَمَلًا صَالِحًا وَلَا يُشْرِكْ بِعِبَادَةِ رَبِّهِ أَحَدًا [18:110]

\[ای پیامبر،\] بگو: **«من فقط بشری \[عادی\] همچون شما هستم. به من وحی می‌شود که تنها معبودتان، اللهِ یکتاست؛ پس هر‌ کس به دیدارِ پروردگارش \[در آخرت\] امید دارد، باید کار شایسته انجام دهد و هیچ کس را در عبادتِ پروردگارش شریک نسازد»**.

## روابط ذات صلة

- [النص القرآني للسورة](https://quranpedia.net/surah/1/18.md)
- [كل تفاسير سورة الكهف
](https://quranpedia.net/surah-tafsir/18.md)
- [ترجمات سورة الكهف
](https://quranpedia.net/translations/18.md)
- [صفحة الكتاب: الترجمة الفارسية - دار الإسلام](https://quranpedia.net/book/1964.md)
- [المؤلف: فريق عمل اللغة الفارسية بموقع دار الإسلام](https://quranpedia.net/person/1739.md)

---

زُر [Quranpedia.net](https://quranpedia.net/surah/1/18/book/1964) — موسوعة القرآن الكريم: التفاسير، الترجمات، التلاوات، والمواضيع.
