اوست که کسانی از اهل کتاب [= بنی نضیر] را که کافر شدند، با نخستین برخورد [و گردآوریِ لشکر] از دیارشان [به سوی شام] بیرون راند. گمان نمیکردید که آنها خارج شوند، و خودشان [نیز] گمان میکردند که دژهای [محکم]شان آنها را از [عذاب] الله مانع میشود؛ اما [عذاب] الله از جایی که گمان نمیکردند به سراغشان آمد و در دلهایشان ترس و وحشت افکند، [به گونهای که] خانههای خود را با دست خود و با دست مؤمنان ویران میکردند؛ پس ای صاحبان بینش، عبرت گیرید.— الترجمة الفارسية - دار الإسلام
او کسی است که کسانی از اهل کتاب را که کافر شدند، با نخستین برخورد (و گردآوری لشکر) از دیارشان بیرون راند، گمان نمیکردید که آنها خارج شوند، و خودشان (نیز) گمان میکردند که دژهای (محکم) شان آنها را از (عذاب) الله مانع میشود، پس (عذاب) الله از جایی که گمان نمیکردند به سراغشان آمد، و در دلهایشان ترس و وحشت افکند، (به گونهای که) خانههای خود را با دست خود، و با دست مؤمنان ویران میکردند، پس ای دیدهوران عبرت گیرید.— الترجمة الفارسية - حسين تاجي
او همان ذاتی است که بنینضیر را که به الله کفر ورزیدند، و رسولش محمد صلی الله علیه وسلم را تکذیب کردند، پس از اینکه عهدشان را شکستند و همراه مشرکان علیه رسول صلی الله علیه وسلم شدند، در نخستین اخراج آنها از مدینه بهسوی شام از خانههایشان در مدینه بیرون راند. بنینضیر از یهودیان صاحب تورات بودند؛ آنها را بهسوی سرزمین شام بیرون راند. - ای مؤمنان- بهسبب نیرومندی و قدرتی که داشتند شما گمان نمیکردید که از خانههایشان رانده شوند، و خودشان نیز گمان کردند که دژهای محکم و بلند شان آنها را در برابر عذاب و کیفر الله محافظت میکند، اما عذاب الله از جاییکه آمدنش را نمیسنجیدند آنها را فرا گرفت آنگاه که برای پیکار و بیرون راندن آنها از خانههایشان به رسولش فرمان داد، و الله ترس شدیدی در دلهایشان افکند، که به دست خویش خانههایشان را از داخل تخریب میکردند تا مسلمانان از آنها بهرهمند نشوند، و مسلمانان خانههایشان را از بیرون تخریب میکردند. پس ای خردمندان از آنچه بهسبب کفرشان به آنها رسید پند بگیرید، تا مانند آنها نباشید، که در این صورت جزا و کیفری که با آن مجازات شدند شما را نیز فرا خواهد گرفت.— الترجمة الفارسية للمختصر في تفسير القرآن الكريم
— Farsi - Persian translationهُوَ ٱلَّذِيٓ أَخۡرَجَ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ مِنۡ أَهۡلِ ٱلۡكِتَٰبِ مِن دِيَٰرِهِمۡ لِأَوَّلِ ٱلۡحَشۡرِۚ مَا ظَنَنتُمۡ أَن يَخۡرُجُواْۖ وَظَنُّوٓاْ أَنَّهُم مَّانِعَتُهُمۡ حُصُونُهُم مِّنَ ٱللَّهِ فَأَتَىٰهُمُ ٱللَّهُ مِنۡ حَيۡثُ لَمۡ يَحۡتَسِبُواْۖ وَقَذَفَ فِي قُلُوبِهِمُ ٱلرُّعۡبَۚ يُخۡرِبُونَ بُيُوتَهُم بِأَيۡدِيهِمۡ وَأَيۡدِي ٱلۡمُؤۡمِنِينَ فَٱعۡتَبِرُواْ يَـٰٓأُوْلِي ٱلۡأَبۡصَٰرِاو کسی است که کسانی از اهل کتاب را که کافر شدند، با نخستین برخورد (و گردآوری لشکر) از دیارشان بیرون راند، گمان نمیکردید که آنها خارج شوند، و خودشان (نیز) گمان میکردند که دژهای (محکم) شان آنها را از (عذاب) الله مانع میشود، پس (عذاب) الله از جایی که گمان نمیکردند به سراغشان آمد، و در دلهایشان ترس و وشحت افکند، (به گونهای که) خانههای خود را با دست خود، و با دست مؤمنان ویران میکردند، پس ای دیده وران عبرت گیرید.