Turjumaada Suuradda القيامة ee الألبانية ee الترجمة الألبانية
Verse 1
ﮊﮋﮌﮍ
ﮎ
Betohem në Ditën e Kiametit!
Verse 2
ﮏﮐﮑﮒ
ﮓ
Betohem në shpirtin qortues!
Verse 3
ﮔﮕﮖﮗﮘ
ﮙ
A mendon njeriu se nuk do të mund t’i mbledhim eshtrat e tij?!
Verse 4
ﮚﮛﮜﮝﮞﮟ
ﮠ
Po, si jo! Ne jemi të Zotë t’ia ribëjmë bashkë me përsosmëri edhe majat e gishtave të tij.
Verse 5
ﮡﮢﮣﮤﮥ
ﮦ
Por njeriu dëshiron të gabojë sa të jetë gjallë
Verse 6
ﮧﮨﮩﮪ
ﮫ
dhe pyet: “Kur do të jetë Dita e Kiametit?”
Verse 7
ﮬﮭﮮ
ﮯ
Por, kur sytë t’i verbohen
Verse 8
ﮰﮱ
ﯓ
dhe të zihet Hëna
Verse 9
ﯔﯕﯖ
ﯗ
dhe Dielli e Hëna të bashkohen,
Verse 10
ﯘﯙﯚﯛﯜ
ﯝ
atë ditë njeriu do të thotë: “Ku të iki?”
Verse 11
ﯞﯟﯠ
ﯡ
Askund! S’ka strehë!
Verse 12
ﯢﯣﯤﯥ
ﯦ
Atë ditë, streha është te Zoti yt.
Verse 13
ﯧﯨﯩﯪﯫﯬ
ﯭ
Atë ditë, njeriu do të vihet në dijeni për veprat që ka bërë dhe për ato që ka lënë pa bërë.
Verse 14
ﯮﯯﯰﯱﯲ
ﯳ
Po, vërtet që njeriu do të dëshmojë kundër vetvetes,
Verse 15
ﯴﯵﯶ
ﯷ
edhe sikur të paraqesë shfajësimet e veta.
Verse 16
ﯸﯹﯺﯻﯼﯽ
ﯾ
Mos nxito (o Muhamed) në leximin e Kuranit me gjuhën tënde![382]
[382] Në fillimet e Shpalljes Hyjnore, Profeti (a.s.) ishte shumë i shqetësuar se nuk do të mbante dot mend atë që i përcillte Xhebraili (a.s.). Për këtë arsye, ai nxitonte të recitonte menjëherë pas tij pjesët e shpallura, duke humbur përqendrimin për pjesët që do t’i shpalleshin akoma.
Verse 17
ﯿﰀﰁﰂ
ﰃ
Ne e kemi për detyrë t’i mbledhim pjesët e tij e ta lexojmë atë.
Verse 18
ﰄﰅﰆﰇ
ﰈ
Dhe, kur ta lexojmë atë, ti përcille leximin e tij!
Verse 19
ﰉﰊﰋﰌ
ﰍ
Pastaj, e kemi Ne për detyrë ta shpjegojmë.
Verse 20
ﭑﭒﭓﭔ
ﭕ
Por ju doni këtë jetë (kalimtare)
Verse 21
ﭖﭗ
ﭘ
e për jetën tjetër nuk kujtoheni!
Verse 22
ﭙﭚﭛ
ﭜ
Atë ditë, disa fytyra do të shkëlqejnë
Verse 23
ﭝﭞﭟ
ﭠ
dhe Zotin e tyre do të shohin.
Verse 24
ﭡﭢﭣ
ﭤ
Kurse disa fytyra, atë ditë, do të jenë të zymta,
Verse 25
ﭥﭦﭧﭨﭩ
ﭪ
duke e ditur se do të pësojnë një fatkeqësi, që të thyen në mes.
Verse 26
ﭫﭬﭭﭮ
ﭯ
Por, kur shpirti të vijë në grykë
Verse 27
ﭰﭱﭲﭳ
ﭴ
e të thërrasin “A ka shërues”,
Verse 28
ﭵﭶﭷ
ﭸ
atëherë, ai (që po vdes) do të bindet se ky është çasti i ndarjes
Verse 29
ﭹﭺﭻ
ﭼ
dhe këmbët do të ngrijnë[383].
[383] Fjalë për fjalë: “Kur këmba të bashkohet me këmbën”, d.m.th. ashpërsia e çastit të vdekjes me ashpërsinë e asaj që vjen më pas.
Verse 30
ﭽﭾﭿﮀ
ﮁ
Atë ditë, ai do të sillet te Zoti yt.
Verse 31
ﮂﮃﮄﮅ
ﮆ
Ai as nuk besoi dhe as nuk u fal,
Verse 32
ﮇﮈﮉ
ﮊ
por e mohoi të vërtetën dhe ia ktheu kurrizin,
Verse 33
ﮋﮌﮍﮎﮏ
ﮐ
e pastaj shkoi te njerëzit e vet, duke u krenuar.
Verse 34
ﮑﮒﮓ
ﮔ
Mjerë për ty! Mjerë për ty!
Verse 35
ﮕﮖﮗﮘ
ﮙ
Sërish: Mjerë për ty! Mjerë për ty!
Verse 36
ﮚﮛﮜﮝﮞ
ﮟ
Vallë, a mendon njeriu se do të mbetet pa përgjegjshmëri?
Verse 37
ﮠﮡﮢﮣﮤﮥ
ﮦ
A s’ka qenë një pikë fare që derdhej,
Verse 38
ﮧﮨﮩﮪﮫ
ﮬ
pastaj u bë droçkë gjaku e më pas Allahu e krijoi dhe i dha formë e përmasa të caktuara,
Verse 39
ﮭﮮﮯﮰﮱ
ﯓ
e prej tij bëri çiftin: mashkullin e femrën?!
Verse 40
Vallë, Ai Krijues, a nuk ka fuqi që t’i ngjallë të vdekurit?!
تقدم القراءة