ترجمة معاني سورة القمر باللغة الفارسية من كتاب الترجمة الفارسية للمختصر في تفسير القرآن الكريم
مركز تفسير للدراسات القرآنية
الترجمة الفارسية للمختصر في تفسير القرآن الكريم
مركز تفسير للدراسات القرآنية
الناشر
مركز تفسير للدراسات القرآنية
آية رقم 1
ﮬﮭﮮﮯ
ﮰ
آمدن قیامت نزدیک شد، و ماه در عهد پیامبر صلی الله علیه وسلم شکافت. شکافته شدن ماه از آیات حسی پیامبر صلی الله علیه وسلم بود.
آية رقم 2
و اگر مشرکان دلیل و برهانی بر راستگویی پیامبر صلی الله علیه وسلم ببینند از پذیرش آن روی میگردانند، و میگویند: دلایل و براهینی که مشاهده کردیم سحری باطل است.
آية رقم 3
و حقیقتی را که نزدشان آمد تکذیب کردند، و در این امر از هوسهایشان پیروی کردند، و هر امری - خیر باشد یا شر- در روز قیامت بر مستحق خویش واقع میشود.
آية رقم 4
و بهتحقیق از اخبار امتهایی که الله آنها را بهسبب کفر و ستمشان نابود کرد آنچه برای بازداشتن آنها از کفر و ستمشان کافی است به آنها رسیده است.
آية رقم 5
ﯪﯫﯬﯭﯮﯯ
ﯰ
و آنچه برایشان آمد حکمتی کامل است تا حجت بر آنها اقامه شود، اما انذارها به مردمیکه به الله و به روز قیامت ایمان ندارند، سود نمیرساند.
آية رقم 6
پس - ای رسول- حال که هدایت نشدند آنها را رها کن و از آنها روی گردان؛ در انتظار روزیکه فرشتۀ موظف به دمیدن در صور بهسوی امری هولناک که مخلوقات از پیش مانند آن را نشناختهاند فرا میخواند.
آية رقم 7
با چشمان خوار و ذلیل [و به زیر افتاده]، از قبرهایشان خارج میشوند، در دویدن بهسوی جایگاه حسابرسی، گویی ملخهایی پراکنده هستند.
آية رقم 8
نزد داعی بهسوی آن جایگاه میشتابند، کافران میگویند: امروز بهسبب سختی و ترسهایی که دارد روزی دشوار است.
آية رقم 9
- ای رسول- پیش از اینهای که دعوتِ تو را تکذیب کردند، قوم نوح بندۀ ما نوح علیه السلام را آنگاه که او را بهسوی آنها فرستادیم تکذیب کردند، و در مورد او گفتند: دیوانهای است، و چون از دعوت آنها دست نکشید با انواع ناسزاگویی و دشنام و تهدید او را از خود راندند.
آية رقم 10
ﭯﭰﭱﭲﭳ
ﭴ
پس نوح علیه السلام اینگونه پروردگارش را خواند: بهراستیکه قومم بر من چیره شدند، و دعوتم را نپذیرفتند، پس با عذابی که بر آنها فرو میفرستی مرا یاری کن.
آية رقم 11
ﭵﭶﭷﭸﭹ
ﭺ
آنگاه درهای آسمان را به آبی فراوان و پیاپی گشودیم.
آية رقم 12
و زمین را جوشانیدیم تا به چشمههایی جوشان از آب تبدیل شد، آنگاه به امری از جانب الله که آن را در ازل مقدر کرده بود آب نازل شده از آسمان به آب جوشیده از زمین پیوست، و همگی را غرق کرد جز کسانیکه الله آنها را نجات داد.
آية رقم 13
ﮅﮆﮇﮈﮉ
ﮊ
و نوح علیه السلام را بر کشتیای دارای تختهها و میخها سوار کردیم، و او و همراهیانش را از غرق شدن نجات دادیم.
آية رقم 14
ﮋﮌﮍﮎﮏﮐ
ﮑ
برای یاری نوح علیه السلام که قومش او را تکذیب کردند، و به آنچه از جانب الله برایشان آورد کفر ورزیدند، این کشتی در امواج متلاطم آب زیر نظر و حفاظت ما حرکت میکرد.
آية رقم 15
ﮒﮓﮔﮕﮖﮗ
ﮘ
و در حقیقت این کیفر که آنها را با آن عذاب کردیم، به عنوان پند و اندرزی باقی گذاشتیم. پس آیا پند گیرندهای هست که از آن پند گیرد؟!
آية رقم 16
ﮙﮚﮛﮜ
ﮝ
پس عذاب من بر تکذیب کنندگان چگونه بود؟! و اِنذارم برای نابود کردن آنها توسط من چگونه بود؟!
آية رقم 17
و به تحقیق که قرآن را برای یادآوری و پند گرفتن آسان کردهایم. پس آیا کسی هست که از پندها و اندرزهای موجود در آن پند بگیرد؟!
آية رقم 18
ﮦﮧﮨﮩﮪﮫ
ﮬ
عاد پیامبرش هود علیه السلام را تکذیب کرد. پس - ای اهالی مکه- بیندیشید که عذاب من بر آنها چگونه بود؟! و اِنذار من از عذاب آنها برای دیگران چگونه بود؟!
آية رقم 19
بهراستیکه ما بادی بسیار سرد در روزی سخت و منحوس که تا ورود آنها به جهنم همراهشان بود بر آنها فرستادیم.
آية رقم 20
ﯘﯙﯚﯛﯜﯝ
ﯞ
که مردم را از زمین برمیکند، و آنها را بر سرهایشان میافکند، گویی تنههای درختان خرمایی هستند که از محل خود کنده شده بودند.
آية رقم 21
ﯟﯠﯡﯢ
ﯣ
پس- ای اهالی مکه- بیندیشید که عذاب من برای آنها چگونه بود؟! و انذار من از عذاب آنها برای دیگران چگونه بود؟!
آية رقم 22
و به تحقیق که قرآن را برای یادآوری و پند گرفتن آسان کردهایم. پس آیا کسی هست که از پندها و اندرزهای موجود در آن پند بگیرد؟!
آية رقم 23
ﯬﯭﯮ
ﯯ
ثمود آنچه را رسولشان صالح علیه السلام آنها را با آن اِنذار داد تکذیب کردند.
آية رقم 24
و از روی انکار گفتند: آیا تنها یک انسان از جنس خودمان را پیروی کنیم؟! اگر در این حالت از او پیروی کنیم بهطور قطع در دوری و انحراف از حق، و در رنج خواهیم بود.
آية رقم 25
آیا وحی فقط بر او که یک نفر است نازل شده است، و از میان همگی ما فقط به او اختصاص داده شده است؟! نه، بلکه او دروغگویی مغرور است.
آية رقم 26
ﰅﰆﰇﰈﰉ
ﰊ
در روز قیامت خواهند دانست که دروغگوی مغرور کیست. آیا صالح علیه السلام است یا آنها ؟
آية رقم 27
بهراستیکه ما ماده شتر را برای آزمایش آنها از صخره درآوردیم و فرستادیم، پس - ای صالح- منتظر و مراقب باش که چه کاری با آن انجام میدهند، و چه کاری با آنها انجام میشود، و در برابر آزارهایشان شکیبایی کن.
آية رقم 28
و به آنها خبر بده که آب چاهشان میان آنها و این مادهشتر تقسیم شده است؛ روزی برای آن، و روزی برای آنها، در هر سهمی فقط صاحب آن در روزیکه برایش اختصاص داده شده است حضور مییابد.
آية رقم 29
ﭛﭜﭝﭞ
ﭟ
پس رفیقشان را صدا زدند تا مادهشتر را بکشد، و او برای اجرای فرمان قومش شمشیر را کشید و آن را کُشت.
آية رقم 30
ﭠﭡﭢﭣ
ﭤ
پس - ای اهالی مکه- بیندیشید که عذاب من بر آنها چگونه بود؟! و انذار من از عذاب آنها برای دیگران چگونه بود؟!
آية رقم 31
در حقیقت ما یک فریاد بر آنها فرستادیم که آنها را نابود کرد، بهناگاه مانند درخت خشکی شدند که چوپان حصاری برای گوسفندان خویش از آن میسازد.
آية رقم 32
و به تحقیق که قرآن را برای یادآوری و پند گرفتن آسان کردهایم. پس آیا کسی هست که از پندها و اندرزهای موجود در آن پند بگیرد؟!
آية رقم 33
ﭶﭷﭸﭹ
ﭺ
قوم لوط آنچه را رسولشان لوط علیه السلام آنها را با آن اِنذار داد تکذیب کردند.
آية رقم 34
بهراستی ما بادی بر آنها فرستادیم که سنگها را بر آنها میافکند، جز خانوادۀ لوط علیه السلام، که عذاب به آنها نرسید، و آنها را از آن نجات دادیم؛ چون قبل از وقوع عذاب در آخر شب آنها را حرکت دادیم.
آية رقم 35
به احسانی از جانب خویش آنها را از عذاب نجات دادیم، مانند این پاداش که به لوط علیه السلام دادیم به هرکس از الله در قبال نعمتهایش سپاسگزاری کند پاداش میدهیم.
آية رقم 36
ﮏﮐﮑﮒﮓ
ﮔ
و به تحقیق که لوط علیه السلام آنها را از عذاب ما ترساند اما در اِنذار او به جدال پرداختند، و او را تکذیب کردند.
آية رقم 37
و به تحقیق که قوم لوط به قصد انجام فاحشه از او خواستند که آنها را با مهمانانش تنها بگزارد، پس چشمانشان را پوشاندیم که آنها را ندیدند، و به آنها گفتیم: عذاب من، و نتیجۀ انذارم به شما را بچشید.
آية رقم 38
ﮟﮠﮡﮢﮣ
ﮤ
و به تحقیق که صبحگاه، عذابی بیوقفه، قوط لوط را فرا گرفت تا اینکه وارد آخرت شدند و عذاب آخرت آنها را فرا گرفت.
آية رقم 39
ﮥﮦﮧ
ﮨ
و به آنها گفته شد: عذاب من را که آن را بر شما فرو فرستادم، و نتیجۀ انذار لوط علیه السلام به شما را بچشید.
آية رقم 40
و به تحقیق که قرآن را برای یادآوری و پند گرفتن آسان کردهایم. پس آیا کسی هست که از پندها و اندرزهای موجود در آن پند بگیرد؟!
آية رقم 41
ﮱﯓﯔﯕﯖ
ﯗ
و به تحقیق که انذار ما بر زبان موسی و هارون علیهما السلام به فرعون و فرعونیان رسید.
آية رقم 42
حجتها و دلایلی را که از جانب ما برایشان آمد تکذیب کردند، پس آنها را به کیفر ذات شکست ناپذیر که هیچکس بر او چیره نمیشود، و ذات بسیار توانایی که از هیچ چیزی ناتوان نیست، آنها را در قبال اینکه این حجتها و دلایل را تکذیب کردند کیفر دادیم.
آية رقم 43
- ای اهالی مکه- آیا کافران شما از آن کافران مذکور برتر هستند: قوم نوح و عاد و ثمود و قوم لوط و فرعون و قومش؟! یا اَماننامهای از عذاب الله دارید که کتابهای آسمانی آن را آوردهاند؟!
آية رقم 44
ﯫﯬﯭﯮﯯ
ﯰ
بلکه آیا این کافران ساکن مکه میگویند: ما جمعیتی هستیم که در برابر هرکس بخواهد آسیبی به ما برساند، و اتحاد ما را بر هم زَنَد به یکدیگر یاری میرسانیم؟!
آية رقم 45
ﯱﯲﯳﯴ
ﯵ
به زودی جمع این کافران در هم خواهد شکست و در برابر مؤمنان پشت خواهند کرد. این امر در روز بدر رخ داد.
آية رقم 46
ﯶﯷﯸﯹﯺﯻ
ﯼ
بلکه قیامت که آن را تکذیب میکنند همان موعدشان است که در آن عذاب میشوند، و قیامت بزرگتر و سختتر است از عذابی که روز بدر در دنیا با آن روبرو شدند.
آية رقم 47
ﯽﯾﯿﰀﰁ
ﰂ
بهراستیکه مجرمان بهسبب کفر و گناهان در گمراهی از حق، و عذاب و رنج هستند.
آية رقم 48
روزیکه بر صورتهایشان در آتش کشیده میشوند، و از روی توبیخ به آنها گفته میشود: عذاب جهنم را بچشید.
آية رقم 49
ﰍﰎﰏﰐﰑ
ﰒ
بهراستیکه ما هر چیزی را در هستی به تقدیر ازلی، و براساس علم و ارادۀ خویش، و طبق آنچه در لوح محفوظ نوشتهایم آفریدهایم.
آية رقم 50
ﭑﭒﭓﭔﭕﭖ
ﭗ
و فرمان ما وقتی چیزی را اراده کنیم نیست جز اینکه یک کلمه میگوییم و آن: کُن (باش) است، بهناگاه آنچه که میخواستیم در چشم بههم زدنی، به سرعت موجود میشود.
آية رقم 51
ﭘﭙﭚﭛﭜﭝ
ﭞ
و به تحقیق که از امتهای گذشته امثال شما در کفر را نابود کردهایم. پس آیا پندگیرندهای هست که از این امر پند بگیرد و از کفرش دست بکشد؟!
آية رقم 52
ﭟﭠﭡﭢﭣ
ﭤ
و هر عملی را که بندگان انجام دادند در نامههای اعمالشان توسط فرشتگان نگهبان نوشته شده و هیچچیز از آن را از قلم نمیاندازند.
آية رقم 53
ﭥﭦﭧﭨ
ﭩ
و تمام اعمال و اقوال کوچک و بزرگ؛ در نامههای اعمال، و در لوح محفوظ مکتوب است، و در قبال آن جزا داده خواهند شد.
آية رقم 54
ﭪﭫﭬﭭﭮ
ﭯ
بهراستی آنها که بهخاطر پروردگارشان با اجرای اوامر و اجتناب از نواهیاش پرهیزکاری نمودهاند، در بهشتهایی که در آن از نعمتها و رفاه برخوردار میشوند، و در رودهایی جاری قرار دارند.
آية رقم 55
ﭰﭱﭲﭳﭴﭵ
ﭶ
در مجلس راستینی که هیچ لغو و گناهی در آن نیست، نزد پادشاهی که مالک همهچیز است، و ذات توانایی که هیچ کاری او را ناتوان نمیسازد. پس، از نعمتهای جاویدانی که از جانب او به آنها میرسد مپرس.
تقدم القراءة