Page 593
وَٱلۡفَجۡرِ ١
[89.1] ขอสาบานด้วยยามรุ่งอรุณ
وَلَيَالٍ عَشۡرࣲ ٢
[89.2] และด้วยค่ำคืนทั้งสิบ
وَٱلشَّفۡعِ وَٱلۡوَتۡرِ ٣
[89.3] และด้วยสิ่งที่เป็นคู่ และที่เป็นคี่
وَٱلَّيۡلِ إِذَا يَسۡرِ ٤
[89.4] และด้วยเวลากลางคืนเมื่อมันโคจรไป
هَلۡ فِي ذَٰلِكَ قَسَمࣱ لِّذِي حِجۡرٍ ٥
[89.5] ในดังกล่าวนั้นเป็นการสาบาน สำหรับผู้ที่มีปัญญามิใช่หรือ
أَلَمۡ تَرَ كَيۡفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍ ٦
[89.6] เจ้าไม่เห็นดอกหรือว่า พระเจ้าของเจ้ากระทำต่อพวกอ๊าดอย่างไร
إِرَمَ ذَاتِ ٱلۡعِمَادِ ٧
[89.7] (แห่ง) อิร็อม พวกมีเสาหินสูงตะหง่าน
ٱلَّتِي لَمۡ يُخۡلَقۡ مِثۡلُهَا فِي ٱلۡبِلَٰدِ ٨
[89.8] ซึ่งเยี่ยงนั้นมิได้ถูกสร้างตามหัวเมืองต่าง ๆ
وَثَمُودَ ٱلَّذِينَ جَابُواْ ٱلصَّخۡرَ بِٱلۡوَادِ ٩
[89.9] และพวกซะมูดผู้สกัดหิน ณ หุบเขา
وَفِرۡعَوۡنَ ذِي ٱلۡأَوۡتَادِ ١٠
[89.10] และฟิรเอานฺ เจ้าแห่งตรึงเสาเต็นท์
ٱلَّذِينَ طَغَوۡاْ فِي ٱلۡبِلَٰدِ ١١
[89.11] บรรดาผู้ละเมิดเหล่านั้นตามหัวเมืองต่าง ๆ
فَأَكۡثَرُواْ فِيهَا ٱلۡفَسَادَ ١٢
[89.12] แล้วก่อความเสียหายอย่างมากมายในหัวเมืองเหล่านั้น
فَصَبَّ عَلَيۡهِمۡ رَبُّكَ سَوۡطَ عَذَابٍ ١٣
[89.13] ดังนั้นพระเจ้าของเจ้าจึงกระหน่ำการลงโทษนานาชนิดบนพวกเขา
إِنَّ رَبَّكَ لَبِٱلۡمِرۡصَادِ ١٤
[89.14] แท้จริงพระเจ้าของเจ้านั้นทรงเฝ้าดูอย่างแน่นอน
فَأَمَّا ٱلۡإِنسَٰنُ إِذَا مَا ٱبۡتَلَىٰهُ رَبُّهُۥ فَأَكۡرَمَهُۥ وَنَعَّمَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّيٓ أَكۡرَمَنِ ١٥
[89.15] ส่วนมนุษย์นั้น เมื่อพระเจ้าของเขาทรงทดสอบเขา โดยทรงให้เกียรติเขาและทรงโปรดปรานเขา เขาก็จะกล่าวว่าพระเจ้าของฉันทรงยกย่องฉัน
وَأَمَّآ إِذَا مَا ٱبۡتَلَىٰهُ فَقَدَرَ عَلَيۡهِ رِزۡقَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّيٓ أَهَٰنَنِ ١٦
[89.16] แต่ครั้งเมื่อพระองค์ทรงทดสอบเขา ทรงให้การครองชีพของเขาเป็นที่คับแคบแก่เขา เขาก็จะกล่าวว่า พระเจ้าของฉันทรงเหยียดหยามฉัน
كَلَّاۖ بَل لَّا تُكۡرِمُونَ ٱلۡيَتِيمَ ١٧
[89.17] มิใช่เช่นนั้นดอก แต่ว่าพวกเจ้ามิได้ให้เกียรติแก่เด็กกำพร้าต่างหาก
وَلَا تَحَٰٓضُّونَ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلۡمِسۡكِينِ ١٨
[89.18] และพวกเจ้ามิได้ส่งเสริมกันในการให้อาหารแก่คนยากจนขัดสน
وَتَأۡكُلُونَ ٱلتُّرَاثَ أَكۡلࣰا لَّمࣰّا ١٩
[89.19] และพวกเจ้ากินมรดกกันอย่างหมดเกลี้ยง
وَتُحِبُّونَ ٱلۡمَالَ حُبࣰّا جَمࣰّا ٢٠
[89.20] และพวกเจ้ารักสมบัติกันอย่างมากมาย
كَلَّآۖ إِذَا دُكَّتِ ٱلۡأَرۡضُ دَكࣰّا دَكࣰّا ٢١
[89.21] หามิได้ เมื่อแผ่นดินถูกทำให้สั่นสะเทือนเป็นผุยผง
وَجَآءَ رَبُّكَ وَٱلۡمَلَكُ صَفࣰّا صَفࣰّا ٢٢
[89.22] และพระเจ้าของเจ้าเสด็จมาพร้อมทั้งมะลาอิกะฮฺด้วยเป็นแถว ๆ
Page 594
وَجِاْيٓءَ يَوۡمَئِذِۭ بِجَهَنَّمَۚ يَوۡمَئِذࣲ يَتَذَكَّرُ ٱلۡإِنسَٰنُ وَأَنَّىٰ لَهُ ٱلذِّكۡرَىٰ ٢٣
[89.23] และวันนั้นนรกญะฮันนัมจะถูกนำมาให้ปรากฏ ในวันนั้นมนุษย์จะรำลึกขึ้นมาได้แต่การรำลึกนั้นจะมีผลแก่เขาได้อย่างไร
يَقُولُ يَٰلَيۡتَنِي قَدَّمۡتُ لِحَيَاتِي ٢٤
[89.24] เขาจะกล่าวว่า โอ้ ถ้าฉันได้ทำความดีไว้ล่วงหน้าสำหรับชีวิตของฉัน
فَيَوۡمَئِذࣲ لَّا يُعَذِّبُ عَذَابَهُۥٓ أَحَدࣱ ٢٥
[89.25] แล้วในวันนั้นไม่มีผู้ใดลงโทษเช่นการลงโทษของพระองค์
وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُۥٓ أَحَدࣱ ٢٦
[89.26] และไม่มีผู้ใดผูกมัดเช่นการผูกมัดของพระองค์
يَٰٓأَيَّتُهَا ٱلنَّفۡسُ ٱلۡمُطۡمَئِنَّةُ ٢٧
[89.27] โอ้ชีวิตที่สงบแน่นเอ๋ย
ٱرۡجِعِيٓ إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةࣰ مَّرۡضِيَّةࣰ ٢٨
[89.28] จงกลับมายังพระเจ้าของเจ้าด้วยความยินดีและเป็นที่ปิติเถิด
فَٱدۡخُلِي فِي عِبَٰدِي ٢٩
[89.29] แล้วจงเข้ามาอยู่ในหมู่ปวงบ่าวของข้าเถิด
وَٱدۡخُلِي جَنَّتِي ٣٠
[89.30] และจงเข้ามาอยู่ในสวนสวรรค์ของข้าเถิด