Surah An-Nazi'at in ไทย
สูเราะฮฺ อัน-นาซิอาต · سورة النازعات · Verses: 46 · Meccan
Translation: ไทย translation 1 (الترجمة التايلاندية)
-
1
وَٱلنَّٰزِعَٰتِ غَرۡقࣰا
[79.1] ขอสาบานด้วย (มลาอิกะฮฺ) ผู้ฉุดกระชาก (วิญญาณของผู้ปฏิเสธศรัทธา) อย่างแรง -
2
وَٱلنَّٰشِطَٰتِ نَشۡطࣰا
[79.2] ขอสาบานด้วย (มลาอิกะฮฺ) ผู้ชัก (วิญญาณของผู้ศรัทธา) อย่างแผ่วเบา -
3
وَٱلسَّٰبِحَٰتِ سَبۡحࣰا
[79.3] ขอสาบานด้วย (มลาอิกะฮฺ) ที่แหวกว่ายในท้องนภากาศ -
4
فَٱلسَّٰبِقَٰتِ سَبۡقࣰا
[79.4] แล้วพวกเขา (มลาอิกะฮฺ) ผู้รีบรุดหน้าไปอย่างว่องไว -
5
فَٱلۡمُدَبِّرَٰتِ أَمۡرࣰا
[79.5] แล้วพวกเขา (มลาอิกะฮฺ) ผู้บริหารกิจการ -
6
يَوۡمَ تَرۡجُفُ ٱلرَّاجِفَةُ
[79.6] วันซึ่งการเป่าสังข์ครั้งแรกทำให้สั่นสะเทือน -
7
تَتۡبَعُهَا ٱلرَّادِفَةُ
[79.7] การเป่าสังข์ครั้งสองจะติดตามมา -
8
قُلُوبࣱ يَوۡمَئِذࣲ وَاجِفَةٌ
[79.8] ในวันนั้นดวงจิตทั้งหลายจะตระหนก -
9
أَبۡصَٰرُهَا خَٰشِعَةࣱ
[79.9] สายตาของพวกเขาจะละห้อย -
10
يَقُولُونَ أَءِنَّا لَمَرۡدُودُونَ فِي ٱلۡحَافِرَةِ
[79.10] พวกเขาจะกล่าวว่า พวกเราจะถูกให้กลับไปอยู่ในสภาพเดิมอีกกระนั้นหรือ -
11
أَءِذَا كُنَّا عِظَٰمࣰا نَّخِرَةࣰ
[79.11] เมื่อเราได้กลายเป็นกระดูกที่ผุแล้วกระนั้นหรือ -
12
قَالُواْ تِلۡكَ إِذࣰا كَرَّةٌ خَاسِرَةࣱ
[79.12] พวกเขากล่าวว่า ถ้าเป็นเช่นนั้นก็เป็นการกลับไปที่ขาดทุน -
13
فَإِنَّمَا هِيَ زَجۡرَةࣱ وَٰحِدَةࣱ
[79.13] ความจริงมันเป็นเพียงเสียงก้อนครั้งเดียวเท่านั้น -
14
فَإِذَا هُم بِٱلسَّاهِرَةِ
[79.14] แล้วเมื่อนั้นพวกเขาก็จะออกมายังที่ราบโล่ง -
15
هَلۡ أَتَىٰكَ حَدِيثُ مُوسَىٰٓ
[79.15] เรื่องราวของมูซาได้มาถึงเจ้าแล้วมิใช่หรือ -
16
إِذۡ نَادَىٰهُ رَبُّهُۥ بِٱلۡوَادِ ٱلۡمُقَدَّسِ طُوًى
[79.16] ขณะที่พระเจ้าของเขาทรงเรียกเขาที่หว่างหุบเขาฏุวาอันบริสุทธิ์ -
17
ٱذۡهَبۡ إِلَىٰ فِرۡعَوۡنَ إِنَّهُۥ طَغَىٰ
[79.17] เจ้าจงไปหาฟิรเอานฺ เพราะเขาละเมิดฝ่าฝืน -
18
فَقُلۡ هَل لَّكَ إِلَىٰٓ أَن تَزَكَّىٰ
[79.18] แล้วจงกล่าวว่า ท่านประสงค์จะซักฟอกไหม -
19
وَأَهۡدِيَكَ إِلَىٰ رَبِّكَ فَتَخۡشَىٰ
[79.19] และจะให้ฉันนำท่านไปสู่พระเจ้าของท่านไหม เพื่อท่านจะได้ยำเกรง -
20
فَأَرَىٰهُ ٱلۡأٓيَةَ ٱلۡكُبۡرَىٰ
[79.20] แล้วมูซาก็แสดงให้เขาเห็นสัญญาณอันยิ่งใหญ่ -
21
فَكَذَّبَ وَعَصَىٰ
[79.21] แต่เขาได้ปฏิเสธและดื้อรั้น -
22
ثُمَّ أَدۡبَرَ يَسۡعَىٰ
[79.22] แล้วเขาก็ผินหลังกลับหนีออกไปอย่างเร็ว -
23
فَحَشَرَ فَنَادَىٰ
[79.23] แล้วเขาก็ได้เรียกชุมนุม แล้วประกาศออกไป -
24
فَقَالَ أَنَا۠ رَبُّكُمُ ٱلۡأَعۡلَىٰ
[79.24] แล้วกล่าวว่า ฉันคือพระเจ้าสูงสุดของพวกท่าน -
25
فَأَخَذَهُ ٱللَّهُ نَكَالَ ٱلۡأٓخِرَةِ وَٱلۡأُولَىٰٓ
[79.25] ดังนั้นอัลลอฮ์จึงคร่าเขาเป็นการลงโทษที่เป็นแบบอย่างทั้งในปรโลกและในโลกนี้ -
26
إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَعِبۡرَةࣰ لِّمَن يَخۡشَىٰٓ
[79.26] แท้จริงในการนี้ย่อมเป็นข้อเตือนใจสำหรับผู้ยำเกรงของอัลลอฮ์ -
27
ءَأَنتُمۡ أَشَدُّ خَلۡقًا أَمِ ٱلسَّمَآءُۚ بَنَىٰهَا
[79.27] พวกเจ้าลำบากยิ่งในการสร้างกระนั้นหรือ หรือว่าชั้นฟ้าที่พระองค์ทรงสร้างมัน -
28
رَفَعَ سَمۡكَهَا فَسَوَّىٰهَا
[79.28] พระองค์ทรงยกให้มันสูงขึ้นแล้วทรง ทำให้มันสมบูรณ์ -
29
وَأَغۡطَشَ لَيۡلَهَا وَأَخۡرَجَ ضُحَىٰهَا
[79.29] และทรงทำให้กลางคืนของมันมืดทึบ และทรงทำให้ความสว่างของมันออกมา -
30
وَٱلۡأَرۡضَ بَعۡدَ ذَٰلِكَ دَحَىٰهَآ
[79.30] และหลังจากนั้นทรงทำให้แผ่นดินเป็นพื้นราบเรียบ -
31
أَخۡرَجَ مِنۡهَا مَآءَهَا وَمَرۡعَىٰهَا
[79.31] ทรงให้ออกมาจากแผ่นดินเป็นน้ำของมัน และทุ่งหญ้าของมัน -
32
وَٱلۡجِبَالَ أَرۡسَىٰهَا
[79.32] ส่วนเทือกเขานั้นทรงทำให้มันมั่นคง -
33
مَتَٰعࣰا لَّكُمۡ وَلِأَنۡعَٰمِكُمۡ
[79.33] ทั้งหมดนี้เป็นปัจจัยยังชีพสำหรับพวกเจ้า และสำหรับปศุสัตว์ของพวกเจ้า -
34
فَإِذَا جَآءَتِ ٱلطَّآمَّةُ ٱلۡكُبۡرَىٰ
[79.34] ดังนั้นเมื่อความหายนะอันใหญ่หลวงได้เกิดขึ้น -
35
يَوۡمَ يَتَذَكَّرُ ٱلۡإِنسَٰنُ مَا سَعَىٰ
[79.35] เป็นวันที่มนุษย์จะนึกถึงสิ่งที่เขาได้ขวนขวายไว้ -
36
وَبُرِّزَتِ ٱلۡجَحِيمُ لِمَن يَرَىٰ
[79.36] และนรกหรือเปลวไฟจะถูกเผยให้แก่ผู้ที่มองมัน -
37
فَأَمَّا مَن طَغَىٰ
[79.37] ส่วนผู้ที่ละเมิดฝ่าฝืนนั้น -
38
وَءَاثَرَ ٱلۡحَيَوٰةَ ٱلدُّنۡيَا
[79.38] และเขาได้เลือกเอาการมีชีวิตอยู่ในโลกนี้ -
39
فَإِنَّ ٱلۡجَحِيمَ هِيَ ٱلۡمَأۡوَىٰ
[79.39] ดังนั้นนรกหรือเปลวไฟคือที่พำนักของเขา -
40
وَأَمَّا مَنۡ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِۦ وَنَهَى ٱلنَّفۡسَ عَنِ ٱلۡهَوَىٰ
[79.40] และส่วนผู้ที่หวาดหวั่นต่อการยืนเบื้องหน้าพระเจ้าของเขา และได้หน่วงเหนี่ยวจิตใจจากกิเลสต่ำ -
41
فَإِنَّ ٱلۡجَنَّةَ هِيَ ٱلۡمَأۡوَىٰ
[79.41] ดังนั้นสวนสวรรค์ก็จะเป็นที่พำนักของเขา -
42
يَسۡـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلسَّاعَةِ أَيَّانَ مُرۡسَىٰهَا
[79.42] พวกเขาจะถามเจ้าถึงยามอวสาน (วันกิยามะฮฺ) ว่า เมื่อใดเล่ามันจะเกิดขึ้น -
43
فِيمَ أَنتَ مِن ذِكۡرَىٰهَآ
[79.43] ด้วยเหตุอันใดเจ้าจึงชอบกล่าวถึงมันนัก -
44
إِلَىٰ رَبِّكَ مُنتَهَىٰهَآ
[79.44] ยังพระเจ้าของเจ้าเท่านั้นคือวาระสุดท้ายของมัน -
45
إِنَّمَآ أَنتَ مُنذِرُ مَن يَخۡشَىٰهَا
[79.45] ความจริงเจ้าเป็นแต่เพียงผู้ตักเตือนแก่คนที่หวาดหวั่นมัน (วันกิยามะฮฺ) เท่านั้น -
46
كَأَنَّهُمۡ يَوۡمَ يَرَوۡنَهَا لَمۡ يَلۡبَثُوٓاْ إِلَّا عَشِيَّةً أَوۡ ضُحَىٰهَا
[79.46] วันที่พวกเขาจะเห็นมัน (วันกิยามะฮฺ) ประหนึ่งว่าพวกเขามิได้พำนักอยู่โลกนี้เว้นแต่เพียงชั่วครู่หนึ่งของยามเย็นและยามเช้าของมันเท่านั้น