Surah Al-Qiyamah in ไทย
สูเราะฮฺ อัล-กิยามะฮฺ · سورة القيامة · Verses: 40 · Meccan
Translation: ไทย translation 1 (الترجمة التايلاندية)
-
1
لَآ أُقۡسِمُ بِيَوۡمِ ٱلۡقِيَٰمَةِ
[75.1] ข้าขอสาบานต่อวันกิยามะฮฺ -
2
وَلَآ أُقۡسِمُ بِٱلنَّفۡسِ ٱللَّوَّامَةِ
[75.2] และข้าขอสาบานต่อชีวิตที่ประณามตนเอง -
3
أَيَحۡسَبُ ٱلۡإِنسَٰنُ أَلَّن نَّجۡمَعَ عِظَامَهُۥ
[75.3] มนุษย์คิดหรือว่า เราจะไม่รวบรวมกระดูกของเขากระนั้นหรือ -
4
بَلَىٰ قَٰدِرِينَ عَلَىٰٓ أَن نُّسَوِّيَ بَنَانَهُۥ
[75.4] แน่นอนทีเดียว เราสามารถที่จะทำให้ปลายนิ้วมือของเขาอยู่ในสภาพที่สมบูรณ์ -
5
بَلۡ يُرِيدُ ٱلۡإِنسَٰنُ لِيَفۡجُرَ أَمَامَهُۥ
[75.5] แต่ว่ามนุษย์นั้นประสงค์ที่จะทำความชั่ว -
6
يَسۡـَٔلُ أَيَّانَ يَوۡمُ ٱلۡقِيَٰمَةِ
[75.6] เขาถามว่า เมื่อใดเล่าวันแห่งการฟื้นคืนชีพ (จะเกิดขึ้น) -
7
فَإِذَا بَرِقَ ٱلۡبَصَرُ
[75.7] แต่เมื่อสายตามืดมัว -
8
وَخَسَفَ ٱلۡقَمَرُ
[75.8] และเมื่อดวงจันทร์ถูกบดบังอยู่ในความมืด -
9
وَجُمِعَ ٱلشَّمۡسُ وَٱلۡقَمَرُ
[75.9] และเมื่อดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ถูกนำมารวมกัน -
10
يَقُولُ ٱلۡإِنسَٰنُ يَوۡمَئِذٍ أَيۡنَ ٱلۡمَفَرُّ
[75.10] วันนั้นมนุษย์จะกล่าวขึ้นว่าไหนเล่าทางหนี -
11
كَلَّا لَا وَزَرَ
[75.11] เปล่าเลย ไม่มีที่พึ่งพิงดอก -
12
إِلَىٰ رَبِّكَ يَوۡمَئِذٍ ٱلۡمُسۡتَقَرُّ
[75.12] ในวันนั้น ยังพระเจ้าของเจ้าเท่านั้นคือที่พักอันสงบสุข -
13
يُنَبَّؤُاْ ٱلۡإِنسَٰنُ يَوۡمَئِذِۭ بِمَا قَدَّمَ وَأَخَّرَ
[75.13] วันนั้นมนุษย์จะถูกแจ้งให้ทราบถึงสิ่งที่ได้กระทำไว้ล่วงหน้าและภายหลัง -
14
بَلِ ٱلۡإِنسَٰنُ عَلَىٰ نَفۡسِهِۦ بَصِيرَةࣱ
[75.14] เปล่าเลย มนุษย์นั้นเป็นพยานต่อตัวของเขาเอง -
15
وَلَوۡ أَلۡقَىٰ مَعَاذِيرَهُۥ
[75.15] ถึงแม้ว่าเขาจะเสนอข้อแก้ตัวของเขาก็ตาม -
16
لَا تُحَرِّكۡ بِهِۦ لِسَانَكَ لِتَعۡجَلَ بِهِۦٓ
[75.16] เจ้าอย่ากระดิกลิ้นของเจ้าเนื่องด้วยอัลกุรอานเพื่อเจ้าจะรีบเร่งจดจำ -
17
إِنَّ عَلَيۡنَا جَمۡعَهُۥ وَقُرۡءَانَهُۥ
[75.17] แท้จริง หน้าที่ของเราคือการรวบรวมอัลกุรอาน (ให้อยู่ในทรวงอกของเจ้า) และการอ่านเพื่อให้จดจำ -
18
فَإِذَا قَرَأۡنَٰهُ فَٱتَّبِعۡ قُرۡءَانَهُۥ
[75.18] ดังนั้นเมื่อเราอ่านอัลกุรอาน เจ้าก็จงติดตามการอ่านนั้น -
19
ثُمَّ إِنَّ عَلَيۡنَا بَيَانَهُۥ
[75.19] แล้วแท้จริงหน้าที่ของเราคือ การอธิบายอัลกุรอาน -
20
كَلَّا بَلۡ تُحِبُّونَ ٱلۡعَاجِلَةَ
[75.20] เปล่าเลย! แต่ว่าพวกเจ้ารักการมีชีวิตอยู่ในโลกนี้ -
21
وَتَذَرُونَ ٱلۡأٓخِرَةَ
[75.21] และพวกเจ้าจะทิ้งปรโลก -
22
وُجُوهࣱ يَوۡمَئِذࣲ نَّاضِرَةٌ
[75.22] ในวันนั้นหลาย ๆ ใบหน้าจะเบิกบาน -
23
إِلَىٰ رَبِّهَا نَاظِرَةࣱ
[75.23] จ้องมองไปยังพระเจ้าของมัน -
24
وَوُجُوهࣱ يَوۡمَئِذِۭ بَاسِرَةࣱ
[75.24] และในวันนั้นหลาย ๆ ใบหน้าจะเศร้าสลด -
25
تَظُنُّ أَن يُفۡعَلَ بِهَا فَاقِرَةࣱ
[75.25] มันคิดว่าความหายนะอันใหญ่หลวงจะเกิดขึ้นแก่มัน -
26
كَلَّآ إِذَا بَلَغَتِ ٱلتَّرَاقِيَ
[75.26] เปล่าเลย เมื่อวิญญาณขึ้นมาถึงคอหอย -
27
وَقِيلَ مَنۡۜ رَاقࣲ
[75.27] และมีผู้กล่าวว่า ใครเล่าเป็นผู้ทำให้เขาฟื้นขึ้นเหมือนเดิม -
28
وَظَنَّ أَنَّهُ ٱلۡفِرَاقُ
[75.28] และเขามั่นใจว่า แท้จริงเขาต้องจากไป -
29
وَٱلۡتَفَّتِ ٱلسَّاقُ بِٱلسَّاقِ
[75.29] และขาข้างหนึ่งทับขาอีกข้างหนึ่ง (เพราะความกลัว) -
30
إِلَىٰ رَبِّكَ يَوۡمَئِذٍ ٱلۡمَسَاقُ
[75.30] วันนั้น จะมีการนำพาไปยังพระเจ้าของเจ้า -
31
فَلَا صَدَّقَ وَلَا صَلَّىٰ
[75.31] เพราะว่าเขาไม่เชื่อมั่น และไม่ละหมาด -
32
وَلَٰكِن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ
[75.32] แต่เขาปฏิเสธและผินหลังกลับ -
33
ثُمَّ ذَهَبَ إِلَىٰٓ أَهۡلِهِۦ يَتَمَطَّىٰٓ
[75.33] แล้วเขาก็เดินอย่างองอาจไปหาพรรคพวกของเขาอย่างหยิ่งยะโส -
34
أَوۡلَىٰ لَكَ فَأَوۡلَىٰ
[75.34] ความวิบัติจงมีแด่เจ้าเถิด แล้วก็ความวิบัติจงมีแด่เจ้าเถิด -
35
ثُمَّ أَوۡلَىٰ لَكَ فَأَوۡلَىٰٓ
[75.35] แล้วก็ความวิบัติจงมีแด่เจ้าเถิด แล้วก็ความวิบัติจงมีแด่เจ้าเถิด -
36
أَيَحۡسَبُ ٱلۡإِنسَٰنُ أَن يُتۡرَكَ سُدًى
[75.36] มนุษย์คิดหรือว่า เขาจะถูกปล่อยไว้โดยไร้จุดหมายกระนั้นหรือ -
37
أَلَمۡ يَكُ نُطۡفَةࣰ مِّن مَّنِيࣲّ يُمۡنَىٰ
[75.37] เขามิได้เป็นน้ำกามหยดหนึ่งจากน้ำอสุจิที่ถูกพุ่งออกมากระนั้นหรือ -
38
ثُمَّ كَانَ عَلَقَةࣰ فَخَلَقَ فَسَوَّىٰ
[75.38] แล้วเขาได้เป็นก้อนเลือดก้อนหนึ่ง แล้วพระองค์ทรงบังเกิด แล้วก็ทรงทำให้ได้สัดส่วนสมบูรณ์ -
39
فَجَعَلَ مِنۡهُ ٱلزَّوۡجَيۡنِ ٱلذَّكَرَ وَٱلۡأُنثَىٰٓ
[75.39] แล้วพระองค์ทรงทำให้เขาเป็นคู่ เป็นเพศชายและเพศหญิง -
40
أَلَيۡسَ ذَٰلِكَ بِقَٰدِرٍ عَلَىٰٓ أَن يُحۡـِۧيَ ٱلۡمَوۡتَىٰ
[75.40] ดังนั้น พระองค์จะไม่สามารถที่จะให้คนตายมีชีวิตขึ้นมาอีกกระนั้นหรือ