سورة نوح

الترجمة الأوزبكية - محمد صادق

ترجمة معاني سورة نوح باللغة الأوزبكية من كتاب الترجمة الأوزبكية - محمد صادق

محمد صادق محمد

الترجمة الأوزبكية - محمد صادق

محمد صادق محمد

Биз Нуҳни ўз қавмига, қавмингни уларга аламли азоб келишидан аввал огоҳлантиргин, деб Пайғамбар қилиб юбордик.
آية رقم 2
У: «Эй қавмим, албатта, мен сиз учун очиқ-ойдин огоҳлантирувчиман.
آية رقم 3
Аллоҳга ибодат қилинглар, Унга тақво қилинглар ва менга итоат қилинглар.
У сизларнинг гуноҳларингиздан мағфират қиладир ва сизни белгиланган ажалгача қўйиб қўядир. Агар билсангиз, албатта, Аллоҳнинг ажали орқага сурилмайдир», – деди.
(Бу оятда зикр қилинган, гуноҳларнинг кечирилиши ва белгиланган муддатгача яшаб қолиш, аввалги оятда шарт қилинган Аллоҳга ибодат қилиш, унга тақво қилиш ва Пайғамбарга итоат қилиш ишлари бўлсагина вужудга келади.)
آية رقم 5
У: «Роббим, мен ўз қавмимни кечаю кундуз даъват қилдим.
آية رقم 6
Менинг чақириғим уларда қочишдан бошқа нарсани зиёда қилмади.
Ва албатта, қачонки мен уларни Сенинг мағфират қилишинг учун чақирсам, улар бармоқларини қулоқларига тиқдилар ва кийимларига бурканиб олдилар, ҳамда (кофирликда) собит бўлдилар ва ниҳоятда улкан такаббурлик қилдилар.
آية رقم 8
Сўнгра, албатта, мен уларни жаҳрий даъват қилдим.
آية رقم 9
Сўнгра, албатта, мен уларга ошкора ва яширин (даъват) қилдим.
آية رقم 10
Бас, ўз Роббингизга истиғфор айтинг, албатта, У гуноҳларни кўплаб мағфират қилувчидир», дедим.
آية رقم 11
«У зот осмондан устингизга кетма-кет барака ёмғирини юборадир.
Ва сизга молу мулк ва бола-чақа ила мадад берадир ва сизларга боғу роғлар ҳамда анҳорларни берадир.
آية رقم 13
Сизларга нима бўлдики, Аллоҳнинг азаматини ўйлаб кўрмайсизлар?
آية رقم 14
Ҳолбуки, У сизларни ҳолатма-ҳолат яратди.
آية رقم 15
Аллоҳ етти осмонни қандоқ қилиб табақама-табақа яратиб қўйганини кўрмадингизми?
آية رقم 16
Ва улар ичида ойни нур ва қуёшни чироқ қилиб қўйганини кўрмадингизми?
آية رقم 17
Ва Аллоҳ сизларни ердан ўстириб чиқарадир.
آية رقم 18
Сўнгра сизларни унга қайтарадир ва яна чиқарадир.
آية رقم 19
Ва Аллоҳ сизларга ерни гиламдек тўшаб қўйди.
آية رقم 20
Унда сиз кенг йўллардан юришингиз учун», деди.
Нуҳ: «Эй Роббим, албатта, улар менга исён қилдилар ва моли, бола-чақаси хусрондан бошқани зиёда қилмаганга эргашдилар.
آية رقم 22
Ва ниҳоятда улкан макр қилдилар.
Ва улар: «Олиҳаларингизни ҳеч тарк қилманглар, ва, албатта, Ваддни ҳам, Суваъни ҳам, Яғусни ҳам, Яъуқни ҳам ва Насрни ҳам тарк қилманг», дедилар.
(Шайтон васвасаси туфайли кишилар ҳайкалларга сиғинишининг баёни ушбу оятда нозил қилингандир.)
Дарҳақиқат, улар кўпларини адаштирди. Ва Сен золимларга залолатдан бошқани зиёда қилма», деди.
(Кўриниб турибдики, Нуҳ алайҳиссаломнинг бу дуолари ниҳоятда аламли дуо. Нуҳ алайҳиссалом ўз қавмларига қилган ушбу дуоибаъдни Аллоҳ субҳанаҳу ва таоло у зотга сенинг қавмингдан ҳозир иймонга келганларидан ўзгаси зинҳор иймонга келмас, деб хабар берганидан сўнг, уларнинг иймонларидан ноумид бўлиб туриб қилганлар.)
Улар хатолари туфайли ғарқ қилиндилар, бас, оловга киритилдилар. Бас, ўзларига Аллоҳдан ўзга ёрдамчи топа олмадилар.
Ва Нуҳ: «Эй Роббим, ер юзида кофирлардан бирорта ҳам ҳаракатланувчини қўймагин.
Албатта, сен уларни тек қўйсанг, бандаларингни адаштирадилар ва фожиру кофирдан бошқа туғмаслар.
Роббим, мени мағфират қилгин, менинг ота-онамни ҳам ва уйимга мўмин бўлиб кирганларни ва мўминлару мўминаларни ҳам. Ва золимларга ҳалокатдан ўзга нарсани зиёда қилма», деди.
(Нуҳ алайҳиссаломнинг дуолари қабул бўлди. Аллоҳ таоло кофирларни битта ҳам қўймай ҳалок қилди. Чунки улар инсоният баданига тушган қорасон касалидек эдилар. Уларни кесиб ташламаса бўлмас эди.)
تقدم القراءة