ترجمة معاني سورة عبس باللغة الأوزبكية من كتاب الترجمة الأوزبكية - علاء الدين منصور
علاء الدين منصور
آية رقم 1
ﭑﭒ
ﭓ
1. У (Пайғамбар алайҳис-салоту вас-салом аъмо кишига) қош чимирди ва (ундан) юз ўгирди.
آية رقم 2
ﭔﭕﭖ
ﭗ
2. Ўзининг олдига кўзи ожиз киши келгани учун (қош чимирди ва ундан юз ўгирди).
И з о ҳ. Ривоят қилинишича, бир куни Пайғамбар алайҳис-салоту вас-салом Қурайш зодагонларидан бир гуруҳини Исломга даъват қилиб турганларида, олдиларига Абдуллоҳ ибн Умми Мактум исмли кўзлари ожиз бир саҳоба келиб, бир неча бор: «Ё Расулуллоҳ, менга Аллоҳ сизга билдирган нарсалардан таълим беринг», деб такрорлади. Чунки у киши аъмо бўлганлари сабабли Пайғамбаримизнинг бошқалар билан банд эканликларини сезмаган эди. Пайғамбар алайҳис-салоту вас-салом ҳалиги Қурайш катталари Исломни қабул қилишса, уларга эргашиб орқаларидаги тобеълари ҳам мусулмон бўлиб қолади, деган умид билан берилиб сўзлаётганлари сабабли, мана шу пайтда Абдуллоҳ ибн Умми Мактум келиб сўзларини бўлганидан аччиғланиб, қовоқ солдилар ва у кишига орқа ўгириб, Қурайш катталари билан сўзлашишда давом этдилар. Шунда Пайғамбаримизга танбеҳ бўлиб мазкур ва қуйидаги оятлар нозил бўлди. Шу ўринда биз муҳтарам ўқувчи эътиборини мазкур оятлардаги икки ибратли нуқтага жалб этмоқчимиз. Биринчидан, Аллоҳ таоло Ўзининг ҳабиби ва сўнгги пайғамбарига танбеҳ берар экан, у кишига бевосита хитоб қилмади, балки гўё учинчи шахс ҳақида гапираётгандек танбеҳ бердики, бу Дўст Дўстга қиладиган муомаланинг беназир намунасидир. Иккинчидан, агар бизда Аллоҳ таолонинг Ўзи «шак-шубҳасиз, сиз улуғ Хулқ устидадирсиз», (Қалам сураси, 4-оят) деб таърифлаган Пайғамбаримиз мазкур воқеада бир аъмо кишига озор бердиларми, деган савол туғилса, бундай саволнинг жавоби ҳам ўша воқеанинг ўзида мавжуддир, яъни юқоридаги оятлар гувоҳлик беришича, Пайғамбар алайҳис-салоту вас-салом у кишининг дилига озор берадиган бирон қаттиқ сўз айтганлари йўқ, балки фақатгина қовоқларини уюб, юз ўгирдилар холоски, бундай ҳолатни кўзи ожиз одам кўра олмагани учун озор топмаслиги аниқдир. Аллоҳ таолонинг танбеҳидан сўнг Расулуллоҳ қачон Абдуллоҳ ибн Умми Мактумни кўриб қолсалар: «Марҳабо, эй менга Парвардигоримдан дашном олиб берган зот», деб у кишига пешвоз чиқадиган бўлган эканлар.
آية رقم 3
ﭘﭙﭚﭛ
ﭜ
3. (Эй Муҳаммад алайҳис-салоту вас-салом), сиз қаердан билурсиз, эҳтимол у (сиздан ўрганадиган илму маърифати ёрдамида ўз гуноҳларидан) покланар.
آية رقم 4
ﭝﭞﭟﭠ
ﭡ
4. Ёки панд-насиҳат олар-да, сўнг бу панд-насиҳат унга фойда берар?!
آية رقم 5
ﭢﭣﭤ
ﭥ
5. Энди (ўз мол-мулки билан иймондан) истиғно қилиб турган кимсага келсак,
آية رقم 6
ﭦﭧﭨ
ﭩ
6. Бас, сиз ўшанга иқбол қилиб — юзланмоқдасиз!
آية رقم 7
ﭪﭫﭬﭭ
ﭮ
7. Ҳолбуки, у (ўзининг куфридан) покланмаслиги сабабли сизга бирон зиён етмас!
آية رقم 8
ﭯﭰﭱﭲ
ﭳ
8. Энди олдингизга югуриб-елиб келган зотга келсак.
آية رقم 9
ﭴﭵ
ﭶ
9. (Аллоҳдан) қўрққан ҳолида (олдингизга югуриб келган зотга келсак).
آية رقم 10
ﭷﭸﭹ
ﭺ
10. Бас, сиз ундан чалғиб — юз ўгириб олмоқдасиз!
آية رقم 11
ﭻﭼﭽ
ﭾ
11. Йўқ, (сиз асло бундай қилманг)! Албатта (Қуръон оятлари) бир панд-насиҳатдир.
آية رقم 12
ﭿﮀﮁ
ﮂ
12. Бас, ким хоҳласа ундан панд-насиҳат олур.
آية رقم 13
ﮃﮄﮅ
ﮆ
13. (У оятлар Аллоҳ наздида) азизу мукаррам,
آية رقم 14
ﮇﮈ
ﮉ
14. қадри баланд, покиза саҳифаларга;
آية رقم 15
ﮊﮋ
ﮌ
15. Мирзолар (яъни, фаришталар) қўллари билан
آية رقم 16
ﮍﮎ
ﮏ
16. Улуғ, итоатли (мирзолар қўллари билан Лавҳул-Маҳфуздан кўчириб битилгандир).
آية رقم 17
ﮐﮑﮒﮓ
ﮔ
17. Ҳалок бўлгур инсон-а! Бунчалар кофир бўлмаса!
آية رقم 18
ﮕﮖﮗﮘ
ﮙ
18. (Аллоҳ) уни қай нарсадан яратди ўзи?!
آية رقم 19
ﮚﮛﮜﮝ
ﮞ
19. Уни бир (ҳақир) нутфадан яратиб, сўнг уни(нг она қорнидаги ривожини ва ой-кунини) белгилаб қўйди-ку!
آية رقم 20
ﮟﮠﮡ
ﮢ
20. Сўнгра унга (она қорнидан чиқиш) йўлини осон қилди.
آية رقم 21
ﮣﮤﮥ
ﮦ
21. Сўнгра унга ўлим бериб, қабрга киритди (яъни, бошқа ҳайвонлар сингари унинг жасадини Ер юзида қолдириб, йиртқичларга ем қилиб қўйгани йўқ).
آية رقم 22
ﮧﮨﮩﮪ
ﮫ
22. Сўнгра Ўзи хоҳлаган вақтида уни яна қайта тирилтирур.
آية رقم 23
ﮬﮭﮮﮯﮰ
ﮱ
23. Йўқ, у (кофир кимса Аллоҳ) ўзига буюрган бирон нарсани адо қилмади.
آية رقم 24
ﯓﯔﯕﯖ
ﯗ
24. Энди инсон ўзининг таомига (ибрат кўзи билан бир) қараб кўрсин-чи!
آية رقم 25
ﯘﯙﯚﯛ
ﯜ
25. Биз (осмондан) сув-ёмғирни қуйдирдик.
آية رقم 26
ﯝﯞﯟﯠ
ﯡ
26. Сўнгра Ерни (гиёҳлар билан) ёрдик.
آية رقم 27
ﯢﯣﯤ
ﯥ
27. Сўнг Биз унда дон-дунни ундириб-ўстириб қўйдик-ку!
آية رقم 28
ﯦﯧ
ﯨ
28. Узум ва кўкларни,
آية رقم 29
ﯩﯪ
ﯫ
29. Зайтун ва ҳурмоларни,
آية رقم 30
ﯬﯭ
ﯮ
30. Қуюқ дарахтзор боғларни,
آية رقم 31
ﯯﯰ
ﯱ
31. Мева-чева-ю, ўт-ўланларни
آية رقم 32
ﯲﯳﯴ
ﯵ
32. Сизлар учун ва чорва ҳайвонларингиз учун манфаат бўлсин (деб ундириб-ўстириб қўйдик-ку!)
آية رقم 33
ﯶﯷﯸ
ﯹ
33. Бас, қачон (қулоқларни) кар қилгувчи (даҳшатли қичқириқ) келганда (яъни, сур иккинчи марта чалиниб, барча халойиққа қайтадан жон ато этилганда, ҳар бир инсон ўзи билан ўзи бўлиб қолур)!
آية رقم 34
ﯺﯻﯼﯽﯾ
ﯿ
34. У Кунда киши ўз оға-инисидан ҳам,
آية رقم 35
ﰀﰁ
ﰂ
35. Онаси ва отасидан ҳам,
آية رقم 36
ﰃﰄ
ﰅ
36. Хотини-ю, бола-чақасидан ҳам қочур!
آية رقم 37
ﰆﰇﰈﰉﰊﰋ
ﰌ
37. (Чунки) улардан ҳар бир киши учун у Кунда ўзига етарли ташвиш бўлур!
آية رقم 38
ﰍﰎﰏ
ﰐ
38. У Кунда (мўминларнинг) юзлари ёруғ,
آية رقم 39
ﰑﰒ
ﰓ
39. Кулгувчи ва хуррам бўлур.
آية رقم 40
ﰔﰕﰖﰗ
ﰘ
40. Ва у Кунда (кофирларнинг) юзлари устида чанг-ғубор бўлиб,
آية رقم 41
ﭑﭒ
ﭓ
41. У (юз)ларни қаролик қоплаб олур!
آية رقم 42
ﭔﭕﭖﭗ
ﭘ
42. Ана ўшалар фисқу фужур қилгувчи кофирларнинг ўзидир!
تقدم القراءة