Surah As-Saffat in پښتو
سورة الصافات · Verses: 182 · Meccan
Translation: الترجمة البشتوية
-
1
وَٱلصَّٰٓفَّٰتِ صَفࣰّا
37-1 قسم دى (د ملايكو) په صف جوړونكو ډلو باندې، صف جوړول -
2
فَٱلزَّٰجِرَٰتِ زَجۡرࣰا
37-2 بیا (شیطانانو لره) په شړونكو (ملايكو دى) سخت شړل -
3
فَٱلتَّٰلِيَٰتِ ذِكۡرًا
37-3 بیا د ذكر په لوستونكو باندې -
4
إِنَّ إِلَٰهَكُمۡ لَوَٰحِدࣱ
37-4 چې بېشكه ستاسو معبود یقینًا یو دى -
5
رَّبُّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا بَيۡنَهُمَا وَرَبُّ ٱلۡمَشَٰرِقِ
37-5 چې د اسمانونو او ځمكې رب دى او د هغه څه چې د دواړو په مینځ كې دي او د مشرقونو رب دى -
6
إِنَّا زَيَّنَّا ٱلسَّمَآءَ ٱلدُّنۡيَا بِزِينَةٍ ٱلۡكَوَاكِبِ
37-6 بېشكه مونږ (ځمكې ته) زیات نژدې اسمان په زینت سره ښايسته كړى دى، چې ستوري دي -
7
وَحِفۡظࣰا مِّن كُلِّ شَيۡطَٰنࣲ مَّارِدࣲ
37-7 او له هر سركښه شیطان نه مو ښه ساتلى دى -
8
لَّا يَسَّمَّعُونَ إِلَى ٱلۡمَلَإِ ٱلۡأَعۡلَىٰ وَيُقۡذَفُونَ مِن كُلِّ جَانِبࣲ
37-8 دغه (شیطانان) تر ټولو لوړ مجلس ته غوږ نشي نیولى او دوى له هره جانبه ویشتل شي -
9
دُحُورࣰاۖ وَلَهُمۡ عَذَابࣱ وَاصِبٌ
37-9 د شړلو لپاره او د دوى لپاره همېشنى عذاب دى -
10
إِلَّا مَنۡ خَطِفَ ٱلۡخَطۡفَةَ فَأَتۡبَعَهُۥ شِهَابࣱ ثَاقِبࣱ
37-10 غیر له هغه (شیطان) نه چې وتښتوي یو كرت تښتونه، نو په ده پسې شي لمبه رڼا كوونكې -
11
فَٱسۡتَفۡتِهِمۡ أَهُمۡ أَشَدُّ خَلۡقًا أَم مَّنۡ خَلَقۡنَآۚ إِنَّا خَلَقۡنَٰهُم مِّن طِينࣲ لَّازِبِۭ
37-11 نو ته له دوى نه پوښتنه وكړه چې ایا دوى د تخلیق په لحاظ ډېر سخت دي، یا هغه چې مونږ پیدا كړي دي؟، بېشكه مونږ دوى له سرېښناكې خټې نه پیدا كړي دي -
12
بَلۡ عَجِبۡتَ وَيَسۡخَرُونَ
37-12 بلكې ته (د دوى په انكار) تعجب كوې، په داسې حال كې چې دوى (په تا پورې) مسخرې كوي -
13
وَإِذَا ذُكِّرُواْ لَا يَذۡكُرُونَ
37-13 او كله چې دوى ته نصیحت وكړى شي، دوى پند (نصیحت) نه اخلي -
14
وَإِذَا رَأَوۡاْ ءَايَةࣰ يَسۡتَسۡخِرُونَ
37-14 او كله چې دوى كومه (نښه دلیل) وویني، (نو ورپورې) ډېرې مسخرې كوي -
15
وَقَالُوٓاْ إِنۡ هَٰذَآ إِلَّا سِحۡرࣱ مُّبِينٌ
37-15 او وايي چې نه دى دا (چې مونږ ولید) مګر ښكاره جادو -
16
أَءِذَا مِتۡنَا وَكُنَّا تُرَابࣰا وَعِظَٰمًا أَءِنَّا لَمَبۡعُوثُونَ
37-16 ایا كله چې مونږ مړه شو او خاورې او هډوكي شو، ایا په رښتیا به مونږ خامخا بیا ژۃوندي راپاڅول كېږو؟ -
17
أَوَءَابَآؤُنَا ٱلۡأَوَّلُونَ
37-17 او ایا زمونږ ړومبني پلرونه هم؟ -
18
قُلۡ نَعَمۡ وَأَنتُمۡ دَٰخِرُونَ
37-18 ته (دوى ته) ووایه: هو! په داسې حال كې چې تاسو به ذلیل هم یئ -
19
فَإِنَّمَا هِيَ زَجۡرَةࣱ وَٰحِدَةࣱ فَإِذَا هُمۡ يَنظُرُونَ
37-19 پس همدا خبره ده چې هغه (قیامت) خو یوه چغه ده، نو ناڅاپه به دوى ګوري -
20
وَقَالُواْ يَٰوَيۡلَنَا هَٰذَا يَوۡمُ ٱلدِّينِ
37-20 او دوى به وايي: اى زمونږ هلاكته! دا د بدلې ورځ ده -
21
هَٰذَا يَوۡمُ ٱلۡفَصۡلِ ٱلَّذِي كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ
37-21 دا د فیصلې ورځ ده، هغه ورځ چې تاسو به د دې تكذیب كاوه -
22
۞ ٱحۡشُرُواْ ٱلَّذِينَ ظَلَمُواْ وَأَزۡوَٰجَهُمۡ وَمَا كَانُواْ يَعۡبُدُونَ
37-22 (الله به ملايكو ته ووايي:) تاسو راټول كړئ هغه كسان چې ظلم (شرك) يې كړى دى او د دوى جوړې (د عقیدې ملګري) او هغه څه چې دوى به يې عبادت كاوه -
23
مِن دُونِ ٱللَّهِ فَٱهۡدُوهُمۡ إِلَىٰ صِرَٰطِ ٱلۡجَحِيمِ
37-23 له الله نه غیر، نو تاسو دوى د دوزخ په لاره روان (او برابر) كړئ -
24
وَقِفُوهُمۡۖ إِنَّهُم مَّسۡـُٔولُونَ
37-24 او دوى ودروئ، بېشكه له دوى نه پوښتنې كول شي -
25
مَا لَكُمۡ لَا تَنَاصَرُونَ
37-25 په تاسو څه دي چې یو له بله سره مرسته نه كوئ؟ -
26
بَلۡ هُمُ ٱلۡيَوۡمَ مُسۡتَسۡلِمُونَ
37-26 بلكې دوى نن ورځ (پخپله) تسليمېدونكي دي -
27
وَأَقۡبَلَ بَعۡضُهُمۡ عَلَىٰ بَعۡضࣲ يَتَسَآءَلُونَ
37-27 او د دوى ځینې به ځینو نورو ته مخ ورواړوي، یو تربله به پوښتنې كوي -
28
قَالُوٓاْ إِنَّكُمۡ كُنتُمۡ تَأۡتُونَنَا عَنِ ٱلۡيَمِينِ
37-28 وبه وايي (كشران مشرانو ته) بېشكه هم تاسو وئ چې مونږ ته به په زور سره راتللئ -
29
قَالُواْ بَل لَّمۡ تَكُونُواْ مُؤۡمِنِينَ
37-29 وبه وايي (مشران په جواب كې) بلكې تاسو پخپله ایمان راوړونكي نه وئ -
30
وَمَا كَانَ لَنَا عَلَيۡكُم مِّن سُلۡطَٰنِۭۖ بَلۡ كُنتُمۡ قَوۡمࣰا طَٰغِينَ
37-30 او زمونږ لپاره پر تاسو باندې هېڅ زور (تسلط) نه و، بلكې تاسو پخپله سركښه قوم وئ -
31
فَحَقَّ عَلَيۡنَا قَوۡلُ رَبِّنَآۖ إِنَّا لَذَآئِقُونَ
37-31 نو په مونږه باندې زمونږ د رب خبره ثابته شوه، یقینًا مونږ خامخا (عذاب لره) څكونكي یو -
32
فَأَغۡوَيۡنَٰكُمۡ إِنَّا كُنَّا غَٰوِينَ
37-32 نو مونږ تاسو ګمراه كړئ، بېشكه مونږ (پخپله هم) ګمراهان وو -
33
فَإِنَّهُمۡ يَوۡمَئِذࣲ فِي ٱلۡعَذَابِ مُشۡتَرِكُونَ
37-33 پس بېشكه دوى په دغه ورځ په عذاب كې سره شریكان دي -
34
إِنَّا كَذَٰلِكَ نَفۡعَلُ بِٱلۡمُجۡرِمِينَ
37-34 بېشكه مونږ له مجرمانو سره همداسې كوو -
35
إِنَّهُمۡ كَانُوٓاْ إِذَا قِيلَ لَهُمۡ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا ٱللَّهُ يَسۡتَكۡبِرُونَ
37-35 بېشكه دوى (داسې) وو چې كله به دوى ته وویل شول چې له الله نه غیر هېڅ لايق د عبادت نشته (، نو) دوى به تكبر كاوه -
36
وَيَقُولُونَ أَئِنَّا لَتَارِكُوٓاْ ءَالِهَتِنَا لِشَاعِرࣲ مَّجۡنُونِۭ
37-36 او دوى وايي چې ایا یقینًا مونږ په رښتیا سره د یو لېوني شاعر له وجې نه خپل معبودان (خدایان) پرېښودونكي یو -
37
بَلۡ جَآءَ بِٱلۡحَقِّ وَصَدَّقَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ
37-37 (داسې نه ده) بلكې دغه (نبي) حق (دین) راوړى دى، او د رسولانو تصدیق يې كړى دى -
38
إِنَّكُمۡ لَذَآئِقُواْ ٱلۡعَذَابِ ٱلۡأَلِيمِ
37-38 بېشكه تاسو خامخا ډېر دردوونكي عذاب لره څكونكي یئ -
39
وَمَا تُجۡزَوۡنَ إِلَّا مَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَ
37-39 او تاسو ته بدله نه دركولى كېږي مګر د هغو عملونو چې تاسو به كول -
40
إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلۡمُخۡلَصِينَ
37-40 لېكن د الله غوره كړى شوي بنده ګان -
41
أُوْلَٰٓئِكَ لَهُمۡ رِزۡقࣱ مَّعۡلُومࣱ
37-41 دغه كسان چې دي، د دوى لپاره معلومه روزي ده -
42
فَوَٰكِهُ وَهُم مُّكۡرَمُونَ
37-42 چې (رنګارنګ) مېوي دي، په داسې حال كې چې دوى به عزتمن كړى شوي وي -
43
فِي جَنَّٰتِ ٱلنَّعِيمِ
37-43 د نعمتونو په باغونو كې -
44
عَلَىٰ سُرُرࣲ مُّتَقَٰبِلِينَ
37-44 (چې ناست به وي) په تختونو یو بل ته مخامخ -
45
يُطَافُ عَلَيۡهِم بِكَأۡسࣲ مِّن مَّعِينِۭ
37-45 په دوى به د روانو صافو شرابو جامونه ګرځولى شي -
46
بَيۡضَآءَ لَذَّةࣲ لِّلشَّٰرِبِينَ
37-46 چې تك سپین به وي، د څښونكو لپاره به خوندور وي -
47
لَا فِيهَا غَوۡلࣱ وَلَا هُمۡ عَنۡهَا يُنزَفُونَ
37-47 نه به په هغو كې سر خوږى وي او نه به دوى د دغو (شرابو) په وجه نشه كولى شي -
48
وَعِندَهُمۡ قَٰصِرَٰتُ ٱلطَّرۡفِ عِينࣱ
37-48 او له دوى سره به د (خپل) نظر رامنع كوونكې غټو سترګو والا حورې وي -
49
كَأَنَّهُنَّ بَيۡضࣱ مَّكۡنُونࣱ
37-49 ګویاكې دوى پټې ساتل شوې هګۍ دي -
50
فَأَقۡبَلَ بَعۡضُهُمۡ عَلَىٰ بَعۡضࣲ يَتَسَآءَلُونَ
37-50 نو د دغو (جنتیانو) ځینې به ځینو نورو ته مخ راوګرځوي، چې سره تپوس به كوي -
51
قَالَ قَآئِلࣱ مِّنۡهُمۡ إِنِّي كَانَ لِي قَرِينࣱ
37-51 په دوى كې يو ویونكى به ووايي: بېشكه زما یو دوست و -
52
يَقُولُ أَءِنَّكَ لَمِنَ ٱلۡمُصَدِّقِينَ
37-52 ویل به يې: ایا یقینًا ته خامخا له تصدیق كوونكو ځنې يې؟ -
53
أَءِذَا مِتۡنَا وَكُنَّا تُرَابࣰا وَعِظَٰمًا أَءِنَّا لَمَدِينُونَ
37-53 ایا كله چې مونږ مړه شو او خاورې او هډوكي شو، ایا بېشكه مونږ ته به خامخا جزا راكولى شي -
54
قَالَ هَلۡ أَنتُم مُّطَّلِعُونَ
37-54 وبه وايي: ایا تاسو كتونكي يئ؟ -
55
فَٱطَّلَعَ فَرَءَاهُ فِي سَوَآءِ ٱلۡجَحِيمِ
37-55 نو وبه ګوري، نو هغه به (د دوزخ) په مینځ كې وویني -
56
قَالَ تَٱللَّهِ إِن كِدتَّ لَتُرۡدِينِ
37-56 وبه وايي (كتونكى): قسم په الله! بېشكه شان دا و چې ته نژدې وې چې ما هلاك كړې -
57
وَلَوۡلَا نِعۡمَةُ رَبِّي لَكُنتُ مِنَ ٱلۡمُحۡضَرِينَ
37-57 او كه زما د رب نعمت نه وى (نو) خامخا زه به له حاضر كړى شویو څخه وم -
58
أَفَمَا نَحۡنُ بِمَيِّتِينَ
37-58 ایا نو مونږ مړه كېدونكي نه یو -
59
إِلَّا مَوۡتَتَنَا ٱلۡأُولَىٰ وَمَا نَحۡنُ بِمُعَذَّبِينَ
37-59 زمونږ له ړومبي مرګ نه غیر، او مونږ په عذاب كړى شوي نه یو -
60
إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ ٱلۡفَوۡزُ ٱلۡعَظِيمُ
37-60 بېشكه دا، یقینًا همدغه ډېر لوى برى دى -
61
لِمِثۡلِ هَٰذَا فَلۡيَعۡمَلِ ٱلۡعَٰمِلُونَ
37-61 د دغو (نعمتونو) مثل لپاره دې عمل كوونكي عمل وكړي -
62
أَذَٰلِكَ خَيۡرࣱ نُّزُلًا أَمۡ شَجَرَةُ ٱلزَّقُّومِ
37-62 ایا دغه د مېلمستیا په لحاظ غوره دي، یا د زقوم ونه -
63
إِنَّا جَعَلۡنَٰهَا فِتۡنَةࣰ لِّلظَّٰلِمِينَ
37-63 بېشكه مونږ دغه (ونه) د ظالمانو (مشركانو) لپاره فتنه (او عذاب) ګرځولې ده -
64
إِنَّهَا شَجَرَةࣱ تَخۡرُجُ فِيٓ أَصۡلِ ٱلۡجَحِيمِ
37-64 بېشكه دغه داسې ونه ده چې د دوزخ په بېخ كې راوځي -
65
طَلۡعُهَا كَأَنَّهُۥ رُءُوسُ ٱلشَّيَٰطِينِ
37-65 د دغې وږي، ګویاكې هغه د شیطانانو سرونه دي -
66
فَإِنَّهُمۡ لَأٓكِلُونَ مِنۡهَا فَمَالِـُٔونَ مِنۡهَا ٱلۡبُطُونَ
37-66 پس بېشكه دوى به خامخا له هغې نه خوړونكي وي، نو له هغې نه به د خپلو خېټو ډكوونكي وي -
67
ثُمَّ إِنَّ لَهُمۡ عَلَيۡهَا لَشَوۡبࣰا مِّنۡ حَمِيمࣲ
37-67 بیا بېشكه دوى ته به د هغې له پاسه د ایشول شویو اوبو ګډون وي -
68
ثُمَّ إِنَّ مَرۡجِعَهُمۡ لَإِلَى ٱلۡجَحِيمِ
37-68 بیا بېشكه د دوى ورتله خامخا لمبې وهونكي اور ته دي -
69
إِنَّهُمۡ أَلۡفَوۡاْ ءَابَآءَهُمۡ ضَآلِّينَ
37-69 بېشكه دوى خپل پلرونه ګمراه موندلي دي -
70
فَهُمۡ عَلَىٰٓ ءَاثَٰرِهِمۡ يُهۡرَعُونَ
37-70 نو دوى د هغوى په قدمونو پسې په ډېرې تېزۍ سره منډې وهي -
71
وَلَقَدۡ ضَلَّ قَبۡلَهُمۡ أَكۡثَرُ ٱلۡأَوَّلِينَ
37-71 او یقینًا یقینًا له دوى نه مخكې د ړومبنو خلقو اكثره ګمراه شوي دي -
72
وَلَقَدۡ أَرۡسَلۡنَا فِيهِم مُّنذِرِينَ
37-72 او یقینًا یقینًا مونږ په دوى كې وېروونكي پېغمبران لېږلي وو -
73
فَٱنظُرۡ كَيۡفَ كَانَ عَٰقِبَةُ ٱلۡمُنذَرِينَ
37-73 نو ته وګوره چې د وېرول شویو انجام څنګه و؟ -
74
إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلۡمُخۡلَصِينَ
37-74 لېكن د الله غوره كړي بنډكان (له عذاب نه خلاص دي) -
75
وَلَقَدۡ نَادَىٰنَا نُوحࣱ فَلَنِعۡمَ ٱلۡمُجِيبُونَ
37-75 او یقینًا یقینًا مونږ ته نوح اواز وكړ، نو (مونږ) ښه جواب وركوونكي یو -
76
وَنَجَّيۡنَٰهُ وَأَهۡلَهُۥ مِنَ ٱلۡكَرۡبِ ٱلۡعَظِيمِ
37-76 او مونږ هغه ته او د هغه كورنۍ ته له ډېر لوى غم نه نجات وركړ -
77
وَجَعَلۡنَا ذُرِّيَّتَهُۥ هُمُ ٱلۡبَاقِينَ
37-77 او مونږ د هغه اولاده، بس هم هغه باقي پاتې كېدونكې وګرځوله -
78
وَتَرَكۡنَا عَلَيۡهِ فِي ٱلۡأٓخِرِينَ
37-78 او مونږ په ده باندې په وروستنيو خلقو كې (مدح او ثنا) پرېښودله -
79
سَلَٰمٌ عَلَىٰ نُوحࣲ فِي ٱلۡعَٰلَمِينَ
37-79 په عالمونو كې دې په نوح سلام وي -
80
إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ
37-80 بېشكه مونږ نېكانو ته همداسې بدله وركوو -
81
إِنَّهُۥ مِنۡ عِبَادِنَا ٱلۡمُؤۡمِنِينَ
37-81 بېشكه هغه زمونږ د مومنو بنده ګانو څخه و -
82
ثُمَّ أَغۡرَقۡنَا ٱلۡأٓخَرِينَ
37-82 بیا مونږ هغه نور (كافر) خلق غرق كړل -
83
۞ وَإِنَّ مِن شِيعَتِهِۦ لَإِبۡرَٰهِيمَ
37-83 او بېشكه د هغه له ملګرو ځنې خامخا ابراهیم دى -
84
إِذۡ جَآءَ رَبَّهُۥ بِقَلۡبࣲ سَلِيمٍ
37-84 (یاد كړه) كله چې هغه خپل رب ته په ډېر روغ زړه سره راغى -
85
إِذۡ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوۡمِهِۦ مَاذَا تَعۡبُدُونَ
37-85 كله چې هغه خپل پلار او خپل قوم ته وویل: څه شى دى چې تاسو يې عبادت كوئ؟ -
86
أَئِفۡكًا ءَالِهَةࣰ دُونَ ٱللَّهِ تُرِيدُونَ
37-86 ایا تاسو د دروغو (او باطلو) لپاره له الله پرته معبودان غواړئ؟ -
87
فَمَا ظَنُّكُم بِرَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ
37-87 نو په رب العالمین مو ستاسو څه ګمان دى -
88
فَنَظَرَ نَظۡرَةࣰ فِي ٱلنُّجُومِ
37-88 نو په ستوریو كې نظر يې واچوه، یو نظر -
89
فَقَالَ إِنِّي سَقِيمࣱ
37-89 نو ويې ويل: بېشكه زه ناجوړه یم -
90
فَتَوَلَّوۡاْ عَنۡهُ مُدۡبِرِينَ
37-90 نو دوى له هغه نه وګرځېدل، په داسې حال كې چې شاكوونكي وو -
91
فَرَاغَ إِلَىٰٓ ءَالِهَتِهِمۡ فَقَالَ أَلَا تَأۡكُلُونَ
37-91 نو د دوى معبودانو (بتانو) ته پټ راغى، نو ويې ويل: ایا تاسو (دا خوراكونه) نه خورئ؟ -
92
مَا لَكُمۡ لَا تَنطِقُونَ
37-92 په تاسو څه شوي دي چې تاسو خبرې نه كوئ؟ -
93
فَرَاغَ عَلَيۡهِمۡ ضَرۡبَۢا بِٱلۡيَمِينِ
37-93 نو په مهارت سره يې په دوى باندې راباندې كړل، په داسې حال كې چې په ښي لاس سره وهونكى و -
94
فَأَقۡبَلُوٓاْ إِلَيۡهِ يَزِفُّونَ
37-94 نو هغوى (مشركانو) ده ته متوجه شول، چې ورپسې منډې يې وهلې -
95
قَالَ أَتَعۡبُدُونَ مَا تَنۡحِتُونَ
37-95 ده وویل: ایا تاسو د هغه څه عبادت كوئ چې تاسو يې (پخپله) تراشئ -
96
وَٱللَّهُ خَلَقَكُمۡ وَمَا تَعۡمَلُونَ
37-96‚ حال دا چې الله تاسو او هغه عملونه چې تاسو يې كوئ، پیدا كړي دي -
97
قَالُواْ ٱبۡنُواْ لَهُۥ بُنۡيَٰنࣰا فَأَلۡقُوهُ فِي ٱلۡجَحِيمِ
37-97 دوى وویل: د ده لپاره یوه ودانۍ جوړه كړئ، بیا تاسو دا په لمبې وهونكي اور كې واچوئ -
98
فَأَرَادُواْ بِهِۦ كَيۡدࣰا فَجَعَلۡنَٰهُمُ ٱلۡأَسۡفَلِينَ
37-98 نو دوى له ده سره د فریب اراده وكړه، نو مونږ همدوى تر ټولو زیات ذلیله كړل -
99
وَقَالَ إِنِّي ذَاهِبٌ إِلَىٰ رَبِّي سَيَهۡدِينِ
37-99 او ده (ابراهیم) وویل: بېشكه زه خپل رب ته تلونكى یم، ژر به هغه ما ته لاره وښیي -
100
رَبِّ هَبۡ لِي مِنَ ٱلصَّٰلِحِينَ
37-100 اى زما ربه! ته ما ته (زوى) راكړې، چې له صالحانو ځنې وي -
101
فَبَشَّرۡنَٰهُ بِغُلَٰمٍ حَلِيمࣲ
37-101 نو مونږ ده ته د ډېر حلم والا هلك زېرى وركړ -
102
فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ ٱلسَّعۡيَ قَالَ يَٰبُنَيَّ إِنِّيٓ أَرَىٰ فِي ٱلۡمَنَامِ أَنِّيٓ أَذۡبَحُكَ فَٱنظُرۡ مَاذَا تَرَىٰۚ قَالَ يَٰٓأَبَتِ ٱفۡعَلۡ مَا تُؤۡمَرُۖ سَتَجِدُنِيٓ إِن شَآءَ ٱللَّهُ مِنَ ٱلصَّٰبِرِينَ
37-102 نو كله چې هغه (هلك) له ده (خپل پلار) سره منډې وهلو ته ورسېده، ويې ويل: اى زما خوږه زویه! بېشكه زه په خوب كې وینم داسې چې بېشكه زه تا ذبحه كوم، نو ته وګوره چې ستا څه رايه ده؟ هغه وویل: اى زما پلار جانه! ته هغه كار وكړه چې تا ته يې امر كول شي، ژر ده چې كه الله وغواړي، ته به ما له صبر كوونكو ځنې ومومې -
103
فَلَمَّآ أَسۡلَمَا وَتَلَّهُۥ لِلۡجَبِينِ
37-103 نو كله چې دواړو غاړه كېښوده او هغه يې په اړخ څملاوه -
104
وَنَٰدَيۡنَٰهُ أَن يَٰٓإِبۡرَٰهِيمُ
37-104 او مونږ ده ته اواز وكړ، داسې چې اى ابراهیمه -
105
قَدۡ صَدَّقۡتَ ٱلرُّءۡيَآۚ إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ
37-105 یقینًا تا خوب رښتیا كړ، بېشكه مونږ نېكي كوونكو ته همداسې بدله وركوو -
106
إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ ٱلۡبَلَٰٓؤُاْ ٱلۡمُبِينُ
37-106 بېشكه دا، یقینًا همدغه ښكاره ازمېښت و -
107
وَفَدَيۡنَٰهُ بِذِبۡحٍ عَظِيمࣲ
37-107 او مونږ ده (اسماعیل) ته په ډېرې لويې ذبیحې سره خلاصى وركړو -
108
وَتَرَكۡنَا عَلَيۡهِ فِي ٱلۡأٓخِرِينَ
37-108 او مونږ باقي پرېښود په ده باندې وروستنیو خلقو كې -
109
سَلَٰمٌ عَلَىٰٓ إِبۡرَٰهِيمَ
37-109 دا چې سلام دې وي په ابراهیم -
110
كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ
37-110 نېكانو ته مونږ همداسې بدله وركوو -
111
إِنَّهُۥ مِنۡ عِبَادِنَا ٱلۡمُؤۡمِنِينَ
37-111 بېشكه هغه زمونږ له مومنو بنده ګانو ځنې دى -
112
وَبَشَّرۡنَٰهُ بِإِسۡحَٰقَ نَبِيࣰّا مِّنَ ٱلصَّٰلِحِينَ
37-112 او مونږ ده ته د اسحاق زېرى وركړ، په داسې حال كې چې نبي و، له صالحانو نه -
113
وَبَٰرَكۡنَا عَلَيۡهِ وَعَلَىٰٓ إِسۡحَٰقَۚ وَمِن ذُرِّيَّتِهِمَا مُحۡسِنࣱ وَظَالِمࣱ لِّنَفۡسِهِۦ مُبِينࣱ
37-113 او بركت اچولى و مونږ په ده (اسمٰعیل) باندې او په اسحاق باندې، او د دې دواړو په اولاد كې څوك نېكې كوونكى دى او څوك په خپل ځان باندې ښكاره ظلم كوونكى دى -
114
وَلَقَدۡ مَنَنَّا عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَٰرُونَ
37-114 او یقینًا یقینًا مونږ په موسٰى او هارون احسان وكړ -
115
وَنَجَّيۡنَٰهُمَا وَقَوۡمَهُمَا مِنَ ٱلۡكَرۡبِ ٱلۡعَظِيمِ
37-115 او مونږ دغو دواړو ته او د دغو دواړو قوم ته له ډېر لوى غم نه نجات وركړ -
116
وَنَصَرۡنَٰهُمۡ فَكَانُواْ هُمُ ٱلۡغَٰلِبِينَ
37-116 او مونږ د دوى مدد وكړ، نو همدوى غالبه شول -
117
وَءَاتَيۡنَٰهُمَا ٱلۡكِتَٰبَ ٱلۡمُسۡتَبِينَ
37-117 او مونږ دغو دواړو ته ډېر واضحه كتاب وركړى و -
118
وَهَدَيۡنَٰهُمَا ٱلصِّرَٰطَ ٱلۡمُسۡتَقِيمَ
37-118 او مونږ دغو دواړو ته نېغه لاره ښودلې وه -
119
وَتَرَكۡنَا عَلَيۡهِمَا فِي ٱلۡأٓخِرِينَ
37-119 او مونږ په دواړو باندې په وروستنیو خلقو كې باقي پرېښوده -
120
سَلَٰمٌ عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَٰرُونَ
37-120 دا چې سلام دي وي په موسي او هارون -
121
إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ
37-121 بېشكه مونږ نېكي كوونكو ته همداسې بدله وركوو -
122
إِنَّهُمَا مِنۡ عِبَادِنَا ٱلۡمُؤۡمِنِينَ
37-122 بېشكه دغه دواړه زمونږ د مومنو بنده ګانو ځنې دي -
123
وَإِنَّ إِلۡيَاسَ لَمِنَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ
37-123 او بېشكه الیاس خامخا له رسولانو ځنې دى -
124
إِذۡ قَالَ لِقَوۡمِهِۦٓ أَلَا تَتَّقُونَ
37-124 (یاد كړه)، هغه وخت چې ده خپل قوم ته وویل: ولې تاسو نه وېرېږئ! -
125
أَتَدۡعُونَ بَعۡلࣰا وَتَذَرُونَ أَحۡسَنَ ٱلۡخَٰلِقِينَ
37-125 ایا تاسو بعل (بت) بولئ او تر ټولو ښه پیدا كوونكى ذات پرېږدئ -
126
ٱللَّهَ رَبَّكُمۡ وَرَبَّ ءَابَآئِكُمُ ٱلۡأَوَّلِينَ
37-126 چې الله دى، چې ستاسو رب دى او ستاسو د ړومبنو پلرونو رب دى -
127
فَكَذَّبُوهُ فَإِنَّهُمۡ لَمُحۡضَرُونَ
37-127 نو هغوى د ده تكذیب وكړ، نو بېشكه هغوى به خامخا حاضرولى شي -
128
إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلۡمُخۡلَصِينَ
37-128 د الله له خالص كړى شویو بنده ګانو نه غیر (چې دوى د هغه تكذیب ونه كړ) -
129
وَتَرَكۡنَا عَلَيۡهِ فِي ٱلۡأٓخِرِينَ
37-129 او باقي پرېښود مونږ په ده باندې په وروستنیو خلقو كې -
130
سَلَٰمٌ عَلَىٰٓ إِلۡ يَاسِينَ
37-130 چې په الیاسین دې سلام وي -
131
إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ
37-131 بېشكه مونږ نېكي كوونكو ته همداسي بدله وركوو -
132
إِنَّهُۥ مِنۡ عِبَادِنَا ٱلۡمُؤۡمِنِينَ
37-132 بېشكه هغه زمونږ له مومنو بنده ګانو ځنې دى -
133
وَإِنَّ لُوطࣰا لَّمِنَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ
37-133 او بېشكه لوط له رسولانو ځنې دى -
134
إِذۡ نَجَّيۡنَٰهُ وَأَهۡلَهُۥٓ أَجۡمَعِينَ
37-134 (یاد كړه) هغه وخت چې مونږ ده ته او د ده كورنۍ ته، ټولو ته نجات وركړ -
135
إِلَّا عَجُوزࣰا فِي ٱلۡغَٰبِرِينَ
37-135 غیر له یوې بوډۍ نه چې په باقي پاتې كېدونكو كې وه -
136
ثُمَّ دَمَّرۡنَا ٱلۡأٓخَرِينَ
37-136 بیا مونږ نور (ټول) خلق هلاك كړل -
137
وَإِنَّكُمۡ لَتَمُرُّونَ عَلَيۡهِم مُّصۡبِحِينَ
37-137 او بېشكه تاسو په دوى تېرېږئ، په دې حال كې چې سبا كوونكي يئ -
138
وَبِٱلَّيۡلِۚ أَفَلَا تَعۡقِلُونَ
37-138 او په شپه كې هم، ایا نو تاسو عقل نه كاروئ -
139
وَإِنَّ يُونُسَ لَمِنَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ
37-139 او بېشكه یونس خامخا له رسولانو ځنې دى -
140
إِذۡ أَبَقَ إِلَى ٱلۡفُلۡكِ ٱلۡمَشۡحُونِ
37-140 (یاد كړه) هغه وخت چې هغه ډكې كشتۍ ته وتښتېده -
141
فَسَاهَمَ فَكَانَ مِنَ ٱلۡمُدۡحَضِينَ
37-141 نو ده قرعه واچوله، نو شو (په قرعه كې) له مغلوب كړى شویو ځنې -
142
فَٱلۡتَقَمَهُ ٱلۡحُوتُ وَهُوَ مُلِيمࣱ
37-142 نو ښوى تېر كړ هغه لره مهي (كب)، په دې حال كې چې هغه (د خپل ځان) ملامت كوونكى و -
143
فَلَوۡلَآ أَنَّهُۥ كَانَ مِنَ ٱلۡمُسَبِّحِينَ
37-143 نو كه دا خبره نه وى چې بېشكه هغه له تسبیح ویونكو څخه و -
144
لَلَبِثَ فِي بَطۡنِهِۦٓ إِلَىٰ يَوۡمِ يُبۡعَثُونَ
37-144 (نو) خامخا دا به د هغه (كب) په خېټه كې تر هغې ورځې پورې پاتې و چې دوى به بیا ژوندي راپاڅولى شي -
145
۞ فَنَبَذۡنَٰهُ بِٱلۡعَرَآءِ وَهُوَ سَقِيمࣱ
37-145 نو مونږ هغه په ډاګه میدان كې وغورځاوه، په دې حال كې چې ناروغ و -
146
وَأَنۢبَتۡنَا عَلَيۡهِ شَجَرَةࣰ مِّن يَقۡطِينࣲ
37-146 او مونږ په ده باندې یو ځېلۍ داره ونه را زرغونه كړه -
147
وَأَرۡسَلۡنَٰهُ إِلَىٰ مِاْئَةِ أَلۡفٍ أَوۡ يَزِيدُونَ
37-147 او مونږ دى لېږلى و سل زرو خلقو ته بلكې دوى زیات وو -
148
فَـَٔامَنُواْ فَمَتَّعۡنَٰهُمۡ إِلَىٰ حِينࣲ
37-148 نو دوى ایمان راوړ، نو مونږ دوى ته تر یو وخته پورې نفع وركړه -
149
فَٱسۡتَفۡتِهِمۡ أَلِرَبِّكَ ٱلۡبَنَاتُ وَلَهُمُ ٱلۡبَنُونَ
37-149 نو ته له دوى نه پوښتنه وكړه، ایا ستا د رب لپاره لوڼه دي او د دوى لپاره زامن دي؟ -
150
أَمۡ خَلَقۡنَا ٱلۡمَلَٰٓئِكَةَ إِنَٰثࣰا وَهُمۡ شَٰهِدُونَ
37-150 یا كه مونږ ملايك ښځې پیدا كړي دي، په داسې حال كې چې دوى حاضر وو -
151
أَلَآ إِنَّهُم مِّنۡ إِفۡكِهِمۡ لَيَقُولُونَ
37-151 خبردار! بېشكه دوى له خپلو بدترو دروغو څخه خامخا (داسې) وايي -
152
وَلَدَ ٱللَّهُ وَإِنَّهُمۡ لَكَٰذِبُونَ
37-152 الله اولاد زېږولى دى. او بېشكه دوى یقینًا دروغجن دي -
153
أَصۡطَفَى ٱلۡبَنَاتِ عَلَى ٱلۡبَنِينَ
37-153 ایا هغه (الله د ځان لپاره) لوڼه غوره كړي دي په زامنو باندې -
154
مَا لَكُمۡ كَيۡفَ تَحۡكُمُونَ
37-154 په تاسو څه شوي دي، څرنګه تاسو (دا) فیصله (او حكم) كوئ؟ -
155
أَفَلَا تَذَكَّرُونَ
37-155 ایا تاسو نصیحت نه اخلئ -
156
أَمۡ لَكُمۡ سُلۡطَٰنࣱ مُّبِينࣱ
37-156 ایا تاسو لپاره څه واضحه دلیل شته؟ -
157
فَأۡتُواْ بِكِتَٰبِكُمۡ إِن كُنتُمۡ صَٰدِقِينَ
37-157 نو تاسو خپل كتاب راوړئ، كه چېرې تاسو رښتیني یئ -
158
وَجَعَلُواْ بَيۡنَهُۥ وَبَيۡنَ ٱلۡجِنَّةِ نَسَبࣰاۚ وَلَقَدۡ عَلِمَتِ ٱلۡجِنَّةُ إِنَّهُمۡ لَمُحۡضَرُونَ
37-158 او دوى د هغه (الله) په مینځ كې او د پېریانو په مینځ كې نسب ( د خپلوۍ نسبت) مقرر كړ، او يقینًا یقینًا پېریان په دې پوه شوي دي چې بېشكه دوى به خامخا حاضر كړى شي -
159
سُبۡحَٰنَ ٱللَّهِ عَمَّا يَصِفُونَ
37-159 الله لپاره پاكي ده له هغو (خبرو) نه چې دوى يې وايي -
160
إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلۡمُخۡلَصِينَ
37-160 لېكن د الله خالص (غوره) كړى شوي بنده ګان (له دغو خبرو نه بچ دي) -
161
فَإِنَّكُمۡ وَمَا تَعۡبُدُونَ
37-161 پس بېشكه تاسو او هغه چې تاسو يې عبادت كوئ -
162
مَآ أَنتُمۡ عَلَيۡهِ بِفَٰتِنِينَ
37-162 نه یئ تاسو په دې (بت پرستۍ) سره ګمراه كوونكي (په فتنه كې اچوونكي د هیچا) -
163
إِلَّا مَنۡ هُوَ صَالِ ٱلۡجَحِيمِ
37-163 غیر له هغه چا نه چې هغه په دوزخ كې ننوتونكى دى -
164
وَمَا مِنَّآ إِلَّا لَهُۥ مَقَامࣱ مَّعۡلُومࣱ
37-164 او په مونږ كې هیڅوك نشته مګر د هغه لپاره معلوم ځاى دى -
165
وَإِنَّا لَنَحۡنُ ٱلصَّآفُّونَ
37-165 او بېشكه خامخا مونږ صف تړونكي یو -
166
وَإِنَّا لَنَحۡنُ ٱلۡمُسَبِّحُونَ
37-166 او بېشكه مونږ خامخا تسبیح ویونكي یو -
167
وَإِن كَانُواْ لَيَقُولُونَ
37-167 او بېشكه چې خامخا دوى به ویل -
168
لَوۡ أَنَّ عِندَنَا ذِكۡرࣰا مِّنَ ٱلۡأَوَّلِينَ
37-168 كه چېرې مونږ سره د پخوانیو خلقو (له كتابونو) نه كوم ذكر (كتاب) وى -
169
لَكُنَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلۡمُخۡلَصِينَ
37-169 (نو) خامخا مونږ به د الله خالص (او غوره) كړى شوي بنده ګان وو -
170
فَكَفَرُواْ بِهِۦۖ فَسَوۡفَ يَعۡلَمُونَ
37-170 نو دوى په دغه (قرآن) سره كافر شول، نو ژر ده چې دوى به پوه شي -
171
وَلَقَدۡ سَبَقَتۡ كَلِمَتُنَا لِعِبَادِنَا ٱلۡمُرۡسَلِينَ
37-171 او یقینًا یقینًا زمونږ خبره زمونږ د لېږل شویو (رسولانو) بنده ګانو لپاره صادر شوې ده -
172
إِنَّهُمۡ لَهُمُ ٱلۡمَنصُورُونَ
37-172 چې بېشكه دوى، خامخا هم دوى مدد كړى شوي دي -
173
وَإِنَّ جُندَنَا لَهُمُ ٱلۡغَٰلِبُونَ
37-173 او بېشكه زمونږ لښكر، خامخا هم دوى غالب راتلونكي دي -
174
فَتَوَلَّ عَنۡهُمۡ حَتَّىٰ حِينࣲ
37-174 نو ته له دوى نه مخ وګرځوه، تر یو وخته پورې -
175
وَأَبۡصِرۡهُمۡ فَسَوۡفَ يُبۡصِرُونَ
37-175 او دوى ته ګوره، نو ژر ده چې دوى به (خپل انجام) وویني -
176
أَفَبِعَذَابِنَا يَسۡتَعۡجِلُونَ
37-176 ایا نو دوى زمونږ د عذاب تلوار كوي -
177
فَإِذَا نَزَلَ بِسَاحَتِهِمۡ فَسَآءَ صَبَاحُ ٱلۡمُنذَرِينَ
37-177 نو كله چې هغه د دوى په مېدان كې نازل شي، نو د وېرول شویو سبا به بد وي -
178
وَتَوَلَّ عَنۡهُمۡ حَتَّىٰ حِينࣲ
37-178 او ته له دوى نه مخ وګرځوه تر یو وخته پورې -
179
وَأَبۡصِرۡ فَسَوۡفَ يُبۡصِرُونَ
37-179 او ته ګوره، نو ژر ده چې دوى به وویني -
180
سُبۡحَٰنَ رَبِّكَ رَبِّ ٱلۡعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُونَ
37-180 ستا رب لره پاكي ده چې د عزت (او غلبې) مالك دى، له هغو خبرو نه چې دوى (مشركان) يې بیانوي -
181
وَسَلَٰمٌ عَلَى ٱلۡمُرۡسَلِينَ
37-181 او سلام دې وي په رسولانو باندې -
182
وَٱلۡحَمۡدُ لِلَّهِ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ
37-182 او ټول د كمال صفتونه خاص الله لره دي چې د عالمونو ښه پالونكى دى