ترجمهٔ فارسی سورهٔ As-Saffat
صافات · سورة الصافات · آیهها: 182 · مکی
-
1
وَٱلصَّٰٓفَّٰتِ صَفࣰّا
سوگند به فرشتگان صفبهصف [که برای عبادت پروردگار ایستادهاند] -
2
فَٱلزَّٰجِرَٰتِ زَجۡرࣰا
و سوگند به فرشتگانی که ابرها را میرانند -
3
فَٱلتَّٰلِيَٰتِ ذِكۡرًا
و سوگند به فرشتگانی که قرآن تلاوت میکنند -
4
إِنَّ إِلَٰهَكُمۡ لَوَٰحِدࣱ
[که] بیتردید، معبود شما یکتاست. -
5
رَّبُّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا بَيۡنَهُمَا وَرَبُّ ٱلۡمَشَٰرِقِ
[همان] پروردگار آسمانها و زمین و آنچه میان آنهاست و پروردگار [خورشید در غروبگاهها و] طلوعگاهها. -
6
إِنَّا زَيَّنَّا ٱلسَّمَآءَ ٱلدُّنۡيَا بِزِينَةٍ ٱلۡكَوَاكِبِ
به راستی که ما آسمان دنیا را با زیورِ ستارگان آراستیم -
7
وَحِفۡظࣰا مِّن كُلِّ شَيۡطَٰنࣲ مَّارِدࣲ
و آن را از [دسترس] هر شیطان سرکشی حفظ کردیم. -
8
لَّا يَسَّمَّعُونَ إِلَى ٱلۡمَلَإِ ٱلۡأَعۡلَىٰ وَيُقۡذَفُونَ مِن كُلِّ جَانِبࣲ
[آن شیاطین، هرگز] نمیتوانند [سخنان فرشتگان] عالم بالا را بشنوند و از هر سو [با شهابهای آتشین] تیرباران میشوند. -
9
دُحُورࣰاۖ وَلَهُمۡ عَذَابࣱ وَاصِبٌ
[از ورود آنان، به عالم فرشتگان جلوگیری میشود و همواره به] عقب رانده میشوند و عذابی جاودان [در پیش] دارند؛ -
10
إِلَّا مَنۡ خَطِفَ ٱلۡخَطۡفَةَ فَأَتۡبَعَهُۥ شِهَابࣱ ثَاقِبࣱ
مگر کسی [از شیاطین] که ناگهان چیزی [از گفتگوی فرشتگان را] برباید که [در این صورت،] شهابی درخشان او را دنبال میکند. -
11
فَٱسۡتَفۡتِهِمۡ أَهُمۡ أَشَدُّ خَلۡقًا أَم مَّنۡ خَلَقۡنَآۚ إِنَّا خَلَقۡنَٰهُم مِّن طِينࣲ لَّازِبِۭ
از آنان [= کافران] بپرس که آیا آفرینش [پیکرهای] آنان سختتر است یا آنچه که ما [از زمین و آسمانها و جهان بیکران] آفریدهایم؛ [در حالی که] ما آنها از گِلى [بیارزش و] چسبنده پدید آوردیم. -
12
بَلۡ عَجِبۡتَ وَيَسۡخَرُونَ
تو [از انکار آنان] در شگفتی و آنها [نیز سخنانت را دربارۀ قیامت] مسخره میکنند. -
13
وَإِذَا ذُكِّرُواْ لَا يَذۡكُرُونَ
و چون پند داده شوند، نمیپذیرند. -
14
وَإِذَا رَأَوۡاْ ءَايَةࣰ يَسۡتَسۡخِرُونَ
و چون نشانهای [در مورد راستگویی پیامبر] میبینند، [آن را] به تمسخر میگیرند -
15
وَقَالُوٓاْ إِنۡ هَٰذَآ إِلَّا سِحۡرࣱ مُّبِينٌ
و میگویند: «این [قرآن، چیزی] نیست، مگر جادویی آشکار. -
16
أَءِذَا مِتۡنَا وَكُنَّا تُرَابࣰا وَعِظَٰمًا أَءِنَّا لَمَبۡعُوثُونَ
آیا هنگامی که مردیم و خاک و استخوان شدیم، برانگیخته خواهیم شد؟ -
17
أَوَءَابَآؤُنَا ٱلۡأَوَّلُونَ
آیا پدران ما [نیز برانگیخته میشوند]؟» -
18
قُلۡ نَعَمۡ وَأَنتُمۡ دَٰخِرُونَ
بگو: «آری؛ شما در حالی که خوار هستید [زنده میشوید]». -
19
فَإِنَّمَا هِيَ زَجۡرَةࣱ وَٰحِدَةࣱ فَإِذَا هُمۡ يَنظُرُونَ
[وقوع قیامت،] تنها با یک بانگ [سهمناک] است و ناگهان [همه از قبرها بیرون میآیند و در انتظار دستور پروردگار، وحشت قیامت را] نظاره میکنند. -
20
وَقَالُواْ يَٰوَيۡلَنَا هَٰذَا يَوۡمُ ٱلدِّينِ
و میگویند: «وای بر ما! این [همان] روز جزاست». -
21
هَٰذَا يَوۡمُ ٱلۡفَصۡلِ ٱلَّذِي كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ
[گفته میشود: «آری،] این همان روز داوری است که آن را انکار میکردید». -
22
۞ ٱحۡشُرُواْ ٱلَّذِينَ ظَلَمُواْ وَأَزۡوَٰجَهُمۡ وَمَا كَانُواْ يَعۡبُدُونَ
[به فرشتگان گفته میشود:] «گرد آورید کسانی را که [با شرک به خویش] ستم کردهاند با [همفکران و] همانندهایشان و آنچه عبادت میکردند -
23
مِن دُونِ ٱللَّهِ فَٱهۡدُوهُمۡ إِلَىٰ صِرَٰطِ ٱلۡجَحِيمِ
به جاى الله؛ و آنان را به راه دوزخ هدایت کنید». -
24
وَقِفُوهُمۡۖ إِنَّهُم مَّسۡـُٔولُونَ
و آنان را نگه دارید که قطعاً [پیش از رفتن به دوزخ] بازخواست خواهند شد. -
25
مَا لَكُمۡ لَا تَنَاصَرُونَ
[از دوزخیان میپرسند:] «چرا [مانند دنیا] از یكدیگر حمایت نمىكنید؟» -
26
بَلۡ هُمُ ٱلۡيَوۡمَ مُسۡتَسۡلِمُونَ
بلکه امروز [همگی] تسلیم [امرِ پروردگار] هستند. -
27
وَأَقۡبَلَ بَعۡضُهُمۡ عَلَىٰ بَعۡضࣲ يَتَسَآءَلُونَ
و سرزنشکنان به یکدیگر رو میکنند -
28
قَالُوٓاْ إِنَّكُمۡ كُنتُمۡ تَأۡتُونَنَا عَنِ ٱلۡيَمِينِ
[و به رهبران و بزرگان خود] میگویند: «شما [برای به کفر کشاندنِ ما، با ادعای دین راستین و] از موضع حق به سراغمان میآمدید». -
29
قَالُواْ بَل لَّمۡ تَكُونُواْ مُؤۡمِنِينَ
[رهبرانشان] میگویند: «[ما مقصر نیستیم؛] بلکه شما خود ایمان نداشتید؛ -
30
وَمَا كَانَ لَنَا عَلَيۡكُم مِّن سُلۡطَٰنِۭۖ بَلۡ كُنتُمۡ قَوۡمࣰا طَٰغِينَ
و ما هیچ تسلطى بر شما نداشتیم؛ بلکه شما خود گروهى سرکش بودید. -
31
فَحَقَّ عَلَيۡنَا قَوۡلُ رَبِّنَآۖ إِنَّا لَذَآئِقُونَ
[اکنون] فرمان مجازاتِ پروردگارمان بر ما محقق شده و به راستی، ما [همگی عذاب دوزخ را] خواهیم چشید. -
32
فَأَغۡوَيۡنَٰكُمۡ إِنَّا كُنَّا غَٰوِينَ
شما را گمراه نمودیم [چرا که] در حقیقت، خود نیز گمراه بودیم». -
33
فَإِنَّهُمۡ يَوۡمَئِذࣲ فِي ٱلۡعَذَابِ مُشۡتَرِكُونَ
یقیناً آن روز [همۀ آنان] در عذاب شریکند. -
34
إِنَّا كَذَٰلِكَ نَفۡعَلُ بِٱلۡمُجۡرِمِينَ
بیتردید، ما با گناهکاران اینچنین [رفتار] میکنیم. -
35
إِنَّهُمۡ كَانُوٓاْ إِذَا قِيلَ لَهُمۡ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا ٱللَّهُ يَسۡتَكۡبِرُونَ
آنان بودند كه وقتی به آنان گفته مىشد: «معبودی [بهحق] جز الله نیست» سرکشی [و تکبر] میکردند. -
36
وَيَقُولُونَ أَئِنَّا لَتَارِكُوٓاْ ءَالِهَتِنَا لِشَاعِرࣲ مَّجۡنُونِۭ
و میگفتند: «آیا ما معبودانمان را به خاطر [سخن] شاعری دیوانه رها کنیم؟» -
37
بَلۡ جَآءَ بِٱلۡحَقِّ وَصَدَّقَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ
[چنین نیست] بلکه او حق [= توحید] را آورده و پیامبران [پیشین] را تصدیق کرده است. -
38
إِنَّكُمۡ لَذَآئِقُواْ ٱلۡعَذَابِ ٱلۡأَلِيمِ
شما [کافران] قطعاً عذاب دردناک [دوزخ] را میچشید. -
39
وَمَا تُجۡزَوۡنَ إِلَّا مَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَ
و جز [در برابر] آنچه میکردید مجازات نمیشوید. -
40
إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلۡمُخۡلَصِينَ
[همه عذاب میبینند؛] مگر بندگان مخلص الله. -
41
أُوْلَٰٓئِكَ لَهُمۡ رِزۡقࣱ مَّعۡلُومࣱ
آنان [در پیشگاهِ پروردگار،] روزیِ مشخصی دارند: -
42
فَوَٰكِهُ وَهُم مُّكۡرَمُونَ
[انواع] میوهها [را در اختیار خواهند داشت] و گرامی داشته میشوند. -
43
فِي جَنَّٰتِ ٱلنَّعِيمِ
در باغهای پرنعمت [بهشت]؛ -
44
عَلَىٰ سُرُرࣲ مُّتَقَٰبِلِينَ
در حالی که مقابل یکدیگر بر تختها [تکیه زدهاند]؛ -
45
يُطَافُ عَلَيۡهِم بِكَأۡسࣲ مِّن مَّعِينِۭ
جامی از شراب ناب [و زلال] پیرامونشان میگردانند؛ -
46
بَيۡضَآءَ لَذَّةࣲ لِّلشَّٰرِبِينَ
[شرابی روشن و] سپید که برای نوشندگانش لذتبخش است؛ -
47
لَا فِيهَا غَوۡلࣱ وَلَا هُمۡ عَنۡهَا يُنزَفُونَ
[شرابی كه خماری و] سردردى در نوشیدنش نیست و از آن مست نمیگردند. -
48
وَعِندَهُمۡ قَٰصِرَٰتُ ٱلطَّرۡفِ عِينࣱ
و نزدشان زنانی زیباچشم است که تنها [به شوهران خود] نظر دارند [و تنها به آنها عشق میورزند]. -
49
كَأَنَّهُنَّ بَيۡضࣱ مَّكۡنُونࣱ
[زنانی که] گویی پردۀ سفید داخلی تخم [پرندگان] هستند که [از دسترس همگان] پنهان ماندهاند. -
50
فَأَقۡبَلَ بَعۡضُهُمۡ عَلَىٰ بَعۡضࣲ يَتَسَآءَلُونَ
[بهشتیان دربارۀ رخدادهای دنیا صحبت میکنند و] برخی از آنان پرسشکنان رو به برخی یکدیگر میکنند. -
51
قَالَ قَآئِلࣱ مِّنۡهُمۡ إِنِّي كَانَ لِي قَرِينࣱ
یکی از آنان میگوید: «من [در دنیا] همنشینی داشتم. -
52
يَقُولُ أَءِنَّكَ لَمِنَ ٱلۡمُصَدِّقِينَ
[او پیوسته] میگفت: آیا تو واقعاً [به قیامت] باور داری؟ -
53
أَءِذَا مِتۡنَا وَكُنَّا تُرَابࣰا وَعِظَٰمًا أَءِنَّا لَمَدِينُونَ
آیا هنگامی که مُردیم و خاک و استخوان شدیم، آیا حقیقتاً [زنده میشویم و به خاطر کارهایمان] به ما کیفر میدهند؟» -
54
قَالَ هَلۡ أَنتُم مُّطَّلِعُونَ
[سپس به دوستان بهشتیاش] میگوید: «آیا [شما نیز همراه من] سر میکشید [تا بدانیم او کجاست]؟» -
55
فَٱطَّلَعَ فَرَءَاهُ فِي سَوَآءِ ٱلۡجَحِيمِ
آنگاه خود سر میکشد و او را در میان دوزخ مىبیند. -
56
قَالَ تَٱللَّهِ إِن كِدتَّ لَتُرۡدِينِ
به وی میگوید: «به الله سوگند که نزدیک بود مرا [با وسوسههای کفرآمیزت] نابود سازی. -
57
وَلَوۡلَا نِعۡمَةُ رَبِّي لَكُنتُ مِنَ ٱلۡمُحۡضَرِينَ
اگر نعمتِ [هدایتِ] پروردگارم نبود، من نیز از حاضرشدگان [در دوزخ] بودم». -
58
أَفَمَا نَحۡنُ بِمَيِّتِينَ
[آنگاه به بهشتیان میگوید:] «آیا ما مرگ دیگری نخواهیم داشت -
59
إِلَّا مَوۡتَتَنَا ٱلۡأُولَىٰ وَمَا نَحۡنُ بِمُعَذَّبِينَ
جز مرگ نخستین، و عذاب نمیشویم؟» -
60
إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ ٱلۡفَوۡزُ ٱلۡعَظِيمُ
به راستی که این همان کامیابی بزرگ است. -
61
لِمِثۡلِ هَٰذَا فَلۡيَعۡمَلِ ٱلۡعَٰمِلُونَ
اهل عمل، باید براى چنین [پاداشی] بکوشند. -
62
أَذَٰلِكَ خَيۡرࣱ نُّزُلًا أَمۡ شَجَرَةُ ٱلزَّقُّومِ
آیا این [نعمت بهشت، کریمانهتر و] براى پذیرایى بهتر است یا درختِ زَقّوم [در دوزخ]؟ -
63
إِنَّا جَعَلۡنَٰهَا فِتۡنَةࣰ لِّلظَّٰلِمِينَ
بیتردید، ما آن درخت را مایۀ آزمایش ستمکاران [مشرک] قرار دادهایم [چرا که میگویند: «هیچ درختی در آتش نمیروید»]. -
64
إِنَّهَا شَجَرَةࣱ تَخۡرُجُ فِيٓ أَصۡلِ ٱلۡجَحِيمِ
در حقیقت، آن [مایۀ عذاب،] درختی است که از ژرفای دوزخ میروید. -
65
طَلۡعُهَا كَأَنَّهُۥ رُءُوسُ ٱلشَّيَٰطِينِ
میوهاش [چنان بدمنظر است که] گویى سرهاى شیاطین است. -
66
فَإِنَّهُمۡ لَأٓكِلُونَ مِنۡهَا فَمَالِـُٔونَ مِنۡهَا ٱلۡبُطُونَ
آنان [= دوزخیان] از [میوههای تلخ] آن مىخورند و شکمها را از آنها انباشته مىكنند. -
67
ثُمَّ إِنَّ لَهُمۡ عَلَيۡهَا لَشَوۡبࣰا مِّنۡ حَمِيمࣲ
آنگاه بر روی این [غذای ناپاک، به جای نوشیدنی] آمیزهای از آب جوشان دارند. -
68
ثُمَّ إِنَّ مَرۡجِعَهُمۡ لَإِلَى ٱلۡجَحِيمِ
سپس یقیناً بازگشتشان به دوزخ است. -
69
إِنَّهُمۡ أَلۡفَوۡاْ ءَابَآءَهُمۡ ضَآلِّينَ
آنان پدران خود را گمراه یافتند؛ -
70
فَهُمۡ عَلَىٰٓ ءَاثَٰرِهِمۡ يُهۡرَعُونَ
و [همچنان] در پیِ آنان میشتافتند. -
71
وَلَقَدۡ ضَلَّ قَبۡلَهُمۡ أَكۡثَرُ ٱلۡأَوَّلِينَ
و قطعاً قبل از آنان نیز بیشتر پیشینیان گمراه شدند. -
72
وَلَقَدۡ أَرۡسَلۡنَا فِيهِم مُّنذِرِينَ
و بیتردید، ما هشداردهندگان [بسیاری] میان آنان فرستادیم. -
73
فَٱنظُرۡ كَيۡفَ كَانَ عَٰقِبَةُ ٱلۡمُنذَرِينَ
پس بنگر که سرانجامِ هشداریافتگان چگونه بود. -
74
إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلۡمُخۡلَصِينَ
[همه گرفتار عذاب شدند] مگر بندگان مخلص الله. -
75
وَلَقَدۡ نَادَىٰنَا نُوحࣱ فَلَنِعۡمَ ٱلۡمُجِيبُونَ
نوح به درگاه ما دعا کرد و [ما] چه نیکو اجابتکننده بودیم! -
76
وَنَجَّيۡنَٰهُ وَأَهۡلَهُۥ مِنَ ٱلۡكَرۡبِ ٱلۡعَظِيمِ
و او و خانوادهاش را [به همراه مؤمنان] از بلای بزرگ [طوفان] نجات دادیم -
77
وَجَعَلۡنَا ذُرِّيَّتَهُۥ هُمُ ٱلۡبَاقِينَ
و [پس از طوفان، فقط پیروان مؤمن و] خانوادۀ او را [در زمین] باقی گذاشتیم -
78
وَتَرَكۡنَا عَلَيۡهِ فِي ٱلۡأٓخِرِينَ
و در میان آیندگان [نام نیک] برایش به جا نهادیم. -
79
سَلَٰمٌ عَلَىٰ نُوحࣲ فِي ٱلۡعَٰلَمِينَ
سلام [و ستایش] جهانیان بر نوح باد. -
80
إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ
به راستی، ما نیکوکاران را اینچنین پاداش میدهیم. -
81
إِنَّهُۥ مِنۡ عِبَادِنَا ٱلۡمُؤۡمِنِينَ
بیتردید، او از بندگان مؤمن ما بود. -
82
ثُمَّ أَغۡرَقۡنَا ٱلۡأٓخَرِينَ
آنگاه دیگران را [که در طوفان مانده بودند] غرق کردیم. -
83
۞ وَإِنَّ مِن شِيعَتِهِۦ لَإِبۡرَٰهِيمَ
و قطعاً ابراهیم از پیروان او [= نوح] بود. -
84
إِذۡ جَآءَ رَبَّهُۥ بِقَلۡبࣲ سَلِيمٍ
[یاد کن از] هنگامی که وی با دلی پاک [و خالی از شرک] به [درگاه] پروردگارش آمد. -
85
إِذۡ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوۡمِهِۦ مَاذَا تَعۡبُدُونَ
آنگاه که به پدر و قومش گفت: «چه چیزی عبادت میکنید؟ -
86
أَئِفۡكًا ءَالِهَةࣰ دُونَ ٱللَّهِ تُرِيدُونَ
آیا به جای الله، این معبودان دروغین را میخواهید؟ -
87
فَمَا ظَنُّكُم بِرَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ
گمانتان دربارۀ پروردگار جهانیان چیست؟» -
88
فَنَظَرَ نَظۡرَةࣰ فِي ٱلنُّجُومِ
سپس نگاهی به ستارگان افکند [و اندیشید]. -
89
فَقَالَ إِنِّي سَقِيمࣱ
و گفت: «من بیمارم [و در جشن شرکت نمیکنم]». -
90
فَتَوَلَّوۡاْ عَنۡهُ مُدۡبِرِينَ
مردم او را ترک کردند و رفتند. -
91
فَرَاغَ إِلَىٰٓ ءَالِهَتِهِمۡ فَقَالَ أَلَا تَأۡكُلُونَ
آنگاه پنهانی نزد معبودهایشان رفت و [با تمسخر] گفت: «چیزی نمیخورید؟ -
92
مَا لَكُمۡ لَا تَنطِقُونَ
شما را چه شده است که سخن نمیگویید؟» -
93
فَرَاغَ عَلَيۡهِمۡ ضَرۡبَۢا بِٱلۡيَمِينِ
سپس با دست راست خود ضربهای [محکم] بر آنها وارد آورد [و جز بُت بزرگ، همه را شکست]. -
94
فَأَقۡبَلُوٓاْ إِلَيۡهِ يَزِفُّونَ
قومش شتابان به سوی او آمدند. -
95
قَالَ أَتَعۡبُدُونَ مَا تَنۡحِتُونَ
[ابراهیم] گفت: «آیا چیزی را که خود میتراشید عبادت میکنید؟ -
96
وَٱللَّهُ خَلَقَكُمۡ وَمَا تَعۡمَلُونَ
و حال آنکه الله، [هم] شما و [هم] آنچه را انجام میدهید آفریده است». -
97
قَالُواْ ٱبۡنُواْ لَهُۥ بُنۡيَٰنࣰا فَأَلۡقُوهُ فِي ٱلۡجَحِيمِ
[وقتی بُتپرستان از پاسخ درماندند،] گفتند: «بنایی [بلند] برایش بسازید و او را در آتش بیفکنید». -
98
فَأَرَادُواْ بِهِۦ كَيۡدࣰا فَجَعَلۡنَٰهُمُ ٱلۡأَسۡفَلِينَ
براى [نابودى] او نیرنگی خواستند و[لى] ما آنان را پست و [مغلوب] ساختیم [و آتش بر ابراهیم سرد و بیاثر شد]. -
99
وَقَالَ إِنِّي ذَاهِبٌ إِلَىٰ رَبِّي سَيَهۡدِينِ
و گفت: «من به سوى [سرزمین دیگرى براى عبادتِ] پروردگارم میروم [و هجرت میکنم] و او مرا هدایت خواهد كرد. -
100
رَبِّ هَبۡ لِي مِنَ ٱلصَّٰلِحِينَ
پروردگارا، [فرزندی] از شایستگان به من عطا کن». -
101
فَبَشَّرۡنَٰهُ بِغُلَٰمٍ حَلِيمࣲ
ما [دعایش را مستجاب کردیم و] او را به تولد پسری بردبار بشارت دادیم. -
102
فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ ٱلسَّعۡيَ قَالَ يَٰبُنَيَّ إِنِّيٓ أَرَىٰ فِي ٱلۡمَنَامِ أَنِّيٓ أَذۡبَحُكَ فَٱنظُرۡ مَاذَا تَرَىٰۚ قَالَ يَٰٓأَبَتِ ٱفۡعَلۡ مَا تُؤۡمَرُۖ سَتَجِدُنِيٓ إِن شَآءَ ٱللَّهُ مِنَ ٱلصَّٰبِرِينَ
و چون [اسماعیل] به [سن نوجوانى و] حد تلاش [و همكارى] با او [= ابراهیم] رسید، به وی گفت: پسرم، در خواب [به من وحی میشود و] مىبینم كه تو را ذبح مىكنم. نظرت در این باره چیست؟» [اسماعیل] گفت: «پدرجان، آنچه را به تو امر شده است انجام بده. ان شاء الله مرا [در برابر اجرای این فرمان،] شكیبا خواهی یافت». -
103
فَلَمَّآ أَسۡلَمَا وَتَلَّهُۥ لِلۡجَبِينِ
هنگامی که هر دو تسلیم [فرمان پروردگار] شدند و [ابراهیم] او را با گونه [بر خاک] نهاد. -
104
وَنَٰدَيۡنَٰهُ أَن يَٰٓإِبۡرَٰهِيمُ
به او ندا دادیم که: «ای ابراهیم، -
105
قَدۡ صَدَّقۡتَ ٱلرُّءۡيَآۚ إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ
یقیناً که خوابت را تحقق بخشیدی». ما نیکوکاران را اینچنین پاداش میدهیم. -
106
إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ ٱلۡبَلَٰٓؤُاْ ٱلۡمُبِينُ
بیتردید، این [خواب،] آزمایشی آشکار بود [و ابراهیم از آن سربلند بیرون آمد]. -
107
وَفَدَيۡنَٰهُ بِذِبۡحٍ عَظِيمࣲ
و [جان] او را در ازای قربانی بزرگی بازخریدیم -
108
وَتَرَكۡنَا عَلَيۡهِ فِي ٱلۡأٓخِرِينَ
و برایش در میان آیندگان [نام نیک] برایش بر جای نهادیم. -
109
سَلَٰمٌ عَلَىٰٓ إِبۡرَٰهِيمَ
سلام بر ابراهیم. -
110
كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ
ما نیکوکاران را اینچنین پاداش میدهیم. -
111
إِنَّهُۥ مِنۡ عِبَادِنَا ٱلۡمُؤۡمِنِينَ
بیتردید، او از بندگان مؤمن ما بود. -
112
وَبَشَّرۡنَٰهُ بِإِسۡحَٰقَ نَبِيࣰّا مِّنَ ٱلصَّٰلِحِينَ
و او را به [تولد] اسحاق که پیامبری از شایستگان بود بشارت دادیم. -
113
وَبَٰرَكۡنَا عَلَيۡهِ وَعَلَىٰٓ إِسۡحَٰقَۚ وَمِن ذُرِّيَّتِهِمَا مُحۡسِنࣱ وَظَالِمࣱ لِّنَفۡسِهِۦ مُبِينࣱ
[ما] به او و اسحاق برکت دادیم؛ و [برخى] از افرادِ دودمانشان نیكوكار بودند و [برخى دیگر] آشكارا نسبت به خویشتن ستمکار بودند. -
114
وَلَقَدۡ مَنَنَّا عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَٰرُونَ
و به راستی، بر موسی و هارون منت نهادیم -
115
وَنَجَّيۡنَٰهُمَا وَقَوۡمَهُمَا مِنَ ٱلۡكَرۡبِ ٱلۡعَظِيمِ
و آن دو را همراه قومشان از اندوه بزرگ [= ستم فرعون و خطر غرق شدن در نیل] نجات دادیم -
116
وَنَصَرۡنَٰهُمۡ فَكَانُواْ هُمُ ٱلۡغَٰلِبِينَ
و یاریشان کردیم تا پیروز شدند -
117
وَءَاتَيۡنَٰهُمَا ٱلۡكِتَٰبَ ٱلۡمُسۡتَبِينَ
و به آن دو، کتاب روشنگر [= تورات] دادیم -
118
وَهَدَيۡنَٰهُمَا ٱلصِّرَٰطَ ٱلۡمُسۡتَقِيمَ
و آن دو را به راه راست هدایت کردیم -
119
وَتَرَكۡنَا عَلَيۡهِمَا فِي ٱلۡأٓخِرِينَ
و در میان آیندگان [نام نیک] برایشان بر جای نهادیم. -
120
سَلَٰمٌ عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَٰرُونَ
سلام بر موسی و هارون. -
121
إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ
ما نیکوکاران را اینچنین پاداش میدهیم. -
122
إِنَّهُمَا مِنۡ عِبَادِنَا ٱلۡمُؤۡمِنِينَ
بیتردید، آن دو از بندگان مؤمن ما بودند. -
123
وَإِنَّ إِلۡيَاسَ لَمِنَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ
و قطعاً الیاس [نیز] یکی از پیامبران [ما] بود. -
124
إِذۡ قَالَ لِقَوۡمِهِۦٓ أَلَا تَتَّقُونَ
[یاد کن از] هنگامی که او به قومش گفت: «آیا [از الله] پروا نمیکنید؟ -
125
أَتَدۡعُونَ بَعۡلࣰا وَتَذَرُونَ أَحۡسَنَ ٱلۡخَٰلِقِينَ
آیا [نماد یا همان بتِ] «بَعل» را [به عبادت] میخوانید و بهترین آفریننده را رها میکنید؟ -
126
ٱللَّهَ رَبَّكُمۡ وَرَبَّ ءَابَآئِكُمُ ٱلۡأَوَّلِينَ
الله [را ترک میکنید] که پروردگار شما و پروردگار پدرانتان است». -
127
فَكَذَّبُوهُ فَإِنَّهُمۡ لَمُحۡضَرُونَ
اما او را دروغگو انگاشتند و مسلّماً [برای عذاب] احضار میشوند. -
128
إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلۡمُخۡلَصِينَ
مگر بندگان مخلص الله. -
129
وَتَرَكۡنَا عَلَيۡهِ فِي ٱلۡأٓخِرِينَ
ما در میان آیندگان [نام نیک] برایش بر جای نهادیم. -
130
سَلَٰمٌ عَلَىٰٓ إِلۡ يَاسِينَ
سلام بر الیاس. -
131
إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ
به راستی، ما نیکوکاران را اینچنین پاداش میدهیم. -
132
إِنَّهُۥ مِنۡ عِبَادِنَا ٱلۡمُؤۡمِنِينَ
بیتردید، او از بندگان مؤمن ما بود. -
133
وَإِنَّ لُوطࣰا لَّمِنَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ
و قطعاً لوط [نیز] یکی از پیامبران [ما] بود. -
134
إِذۡ نَجَّيۡنَٰهُ وَأَهۡلَهُۥٓ أَجۡمَعِينَ
[یاد کن از] هنگامی که او و همۀ خانوادهاش را نجات دادیم. -
135
إِلَّا عَجُوزࣰا فِي ٱلۡغَٰبِرِينَ
مگر پیرزنی که از باقیماندگان [در عذاب] بود. -
136
ثُمَّ دَمَّرۡنَا ٱلۡأٓخَرِينَ
سپس دیگران را هلاک کردیم. -
137
وَإِنَّكُمۡ لَتَمُرُّونَ عَلَيۡهِم مُّصۡبِحِينَ
و شما [در سفر به سرزمین شام] صبحگاهان بر [ویرانههای شهرهای] آنان میگذرید، -
138
وَبِٱلَّيۡلِۚ أَفَلَا تَعۡقِلُونَ
و شامگاهان؛ آیا نمیاندیشید [و عبرت نمیگیرید]؟ -
139
وَإِنَّ يُونُسَ لَمِنَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ
و قطعاً یونس [نیز] یکی از پیامبران [ما] بود. -
140
إِذۡ أَبَقَ إِلَى ٱلۡفُلۡكِ ٱلۡمَشۡحُونِ
[یاد کن از] هنگامی که [خشمگین از کفر قومش، بدون اجازۀ پروردگار] به کشتیِ انباشته [از مسافر و بار] گریخت. -
141
فَسَاهَمَ فَكَانَ مِنَ ٱلۡمُدۡحَضِينَ
[چون کشتی در حال غرق شدن بود، یونس همراه مسافران برای بیرون انداختنِ برخی افراد] قرعه انداخت و بازنده شد [و او را به دریا انداختند]. -
142
فَٱلۡتَقَمَهُ ٱلۡحُوتُ وَهُوَ مُلِيمࣱ
سپس ماهی [بزرگی] او را بلعید؛ در حالى كه [خود را به خاطر ترک وظیفه] سرزنش مىكرد. -
143
فَلَوۡلَآ أَنَّهُۥ كَانَ مِنَ ٱلۡمُسَبِّحِينَ
اگر در زمرۀ تسبیحگویان [پروردگار] نبود، -
144
لَلَبِثَ فِي بَطۡنِهِۦٓ إِلَىٰ يَوۡمِ يُبۡعَثُونَ
یقیناً تا روزی که [مردم] برانگیخته میشوند، در شکم آن [ماهی] باقی میماند. -
145
۞ فَنَبَذۡنَٰهُ بِٱلۡعَرَآءِ وَهُوَ سَقِيمࣱ
آنگاه او را در حالی که [ضعیف و] بیمار بود به سرزمینی خشک [و بیگیاه] افکندیم -
146
وَأَنۢبَتۡنَا عَلَيۡهِ شَجَرَةࣰ مِّن يَقۡطِينࣲ
و بوتۀ کدو بر [سرِ] او رویاندیم [تا از سایه و میوهاش بهره گیرد]؛ -
147
وَأَرۡسَلۡنَٰهُ إِلَىٰ مِاْئَةِ أَلۡفٍ أَوۡ يَزِيدُونَ
و [دوباره] او را به سوی صد هزار نفر یا بیشتر [به رسالت] فرستادیم. -
148
فَـَٔامَنُواْ فَمَتَّعۡنَٰهُمۡ إِلَىٰ حِينࣲ
آنان ایمان آوردند و ما نیز آنان را تا مدتی [از نعمتهای زندگی] بهرهمند ساختیم. -
149
فَٱسۡتَفۡتِهِمۡ أَلِرَبِّكَ ٱلۡبَنَاتُ وَلَهُمُ ٱلۡبَنُونَ
از آنان [= مشرکان] بپرس آیا دخترها برای پروردگارِ تو و پسرها برای آنهاست؟ -
150
أَمۡ خَلَقۡنَا ٱلۡمَلَٰٓئِكَةَ إِنَٰثࣰا وَهُمۡ شَٰهِدُونَ
آیا ما فرشتگان را دختر آفریدیم و آنان حضور داشتند؟ -
151
أَلَآ إِنَّهُم مِّنۡ إِفۡكِهِمۡ لَيَقُولُونَ
آگاه باش! آنان از [روی تهمت و] دروغگویی میگویند: -
152
وَلَدَ ٱللَّهُ وَإِنَّهُمۡ لَكَٰذِبُونَ
«الله فرزند دارد» و یقیناً دروغ میگویند. -
153
أَصۡطَفَى ٱلۡبَنَاتِ عَلَى ٱلۡبَنِينَ
آیا [الله] دختران را بر پسران ترجیح داده است؟ -
154
مَا لَكُمۡ كَيۡفَ تَحۡكُمُونَ
شما را چه شده است؟ چگونه حکم میکنید؟ -
155
أَفَلَا تَذَكَّرُونَ
آیا [نمیاندیشید و] پند نمیگیرید؟ -
156
أَمۡ لَكُمۡ سُلۡطَٰنࣱ مُّبِينࣱ
آیا [بر ادعای باطل خویش] دلیل روشنی دارید؟ -
157
فَأۡتُواْ بِكِتَٰبِكُمۡ إِن كُنتُمۡ صَٰدِقِينَ
اگر راستگویید، کتابتان را بیاورید. -
158
وَجَعَلُواْ بَيۡنَهُۥ وَبَيۡنَ ٱلۡجِنَّةِ نَسَبࣰاۚ وَلَقَدۡ عَلِمَتِ ٱلۡجِنَّةُ إِنَّهُمۡ لَمُحۡضَرُونَ
[مشرکان] بین او [= الله] و فرشتگان، خویشاوندى قائل شدهاند؛ در حالى كه فرشتگان به یقین میدانند كه [مشرکان روز قیامت، براى حسابرسی] احضار میشوند. -
159
سُبۡحَٰنَ ٱللَّهِ عَمَّا يَصِفُونَ
الله از آنچه [مشرکان] توصیف میکنند منزّه است. -
160
إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلۡمُخۡلَصِينَ
[مردم در توصیف پروردگار، سخن گزاف مىگویند؛] مگر بندگان مخلص الله. -
161
فَإِنَّكُمۡ وَمَا تَعۡبُدُونَ
شما [مشرکان] و آنچه عبادت میکنید -
162
مَآ أَنتُمۡ عَلَيۡهِ بِفَٰتِنِينَ
[هرگز] گمراهگر [کسی از دین حق] نیستید؛ -
163
إِلَّا مَنۡ هُوَ صَالِ ٱلۡجَحِيمِ
مگر کسی که [به تقدیرِ الهی،] اهل دوزخ باشد. -
164
وَمَا مِنَّآ إِلَّا لَهُۥ مَقَامࣱ مَّعۡلُومࣱ
و [فرشتگان میگویند:] «هیچیک از ما نیست، مگر آنکه مقام مشخصی [در پیشگاه الهی] دارد. -
165
وَإِنَّا لَنَحۡنُ ٱلصَّآفُّونَ
ماییم که [برای عبادت و نیایش به درگاه پروردگار] به صف ایستادهایم -
166
وَإِنَّا لَنَحۡنُ ٱلۡمُسَبِّحُونَ
و بیتردید، ماییم که تسبیحگوی [او] هستیم». -
167
وَإِن كَانُواْ لَيَقُولُونَ
و [کافران، پیش از بعثت] همواره میگفتند: -
168
لَوۡ أَنَّ عِندَنَا ذِكۡرࣰا مِّنَ ٱلۡأَوَّلِينَ
«اگر کتابی از [کتابهای آسمانیِ] پیشینیان نزدمان بود، -
169
لَكُنَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلۡمُخۡلَصِينَ
یقیناً از بندگان مخلصِ الله میشدیم». -
170
فَكَفَرُواْ بِهِۦۖ فَسَوۡفَ يَعۡلَمُونَ
اما [هنگامی که پیامبر با قرآن به سویشان آمد، حقانیتِ] آن را انکار کردند؛ به زودی [نتیجۀ انکارشان را] خواهند دانست. -
171
وَلَقَدۡ سَبَقَتۡ كَلِمَتُنَا لِعِبَادِنَا ٱلۡمُرۡسَلِينَ
و قطعاً سخن ما دربارۀ بندگان فرستادهمان از پیش صادر شده است: -
172
إِنَّهُمۡ لَهُمُ ٱلۡمَنصُورُونَ
آنان قطعاً از جانب ما یاریشدهاند. -
173
وَإِنَّ جُندَنَا لَهُمُ ٱلۡغَٰلِبُونَ
و بیتردید، لشکر ما پیروزند. -
174
فَتَوَلَّ عَنۡهُمۡ حَتَّىٰ حِينࣲ
پس [ای پیامبر،] تا مدتی از آنان [= مشرکان] روی بگردان. -
175
وَأَبۡصِرۡهُمۡ فَسَوۡفَ يُبۡصِرُونَ
و آنان را [در هنگام نزول عذاب] بنگر؛ به زودی خود [نیز نتیجۀ کفرشان را] خواهند دید. -
176
أَفَبِعَذَابِنَا يَسۡتَعۡجِلُونَ
آیا عذاب ما را به شتاب خواستارند؟ -
177
فَإِذَا نَزَلَ بِسَاحَتِهِمۡ فَسَآءَ صَبَاحُ ٱلۡمُنذَرِينَ
آنگاه كه [عذاب الهی] بر خانههایشان فرود آید، چه بد است بامداد هشداریافتگان! -
178
وَتَوَلَّ عَنۡهُمۡ حَتَّىٰ حِينࣲ
و تا مدتی از آنان روی بگردان، -
179
وَأَبۡصِرۡ فَسَوۡفَ يُبۡصِرُونَ
و آنان را [در هنگام نزول عذاب] بنگر؛ به زودی خود [نیز نتیجۀ کفرشان را] خواهند دید. -
180
سُبۡحَٰنَ رَبِّكَ رَبِّ ٱلۡعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُونَ
پروردگارت ـ پرورگار عزت و قدرت ـ از آنچه [مشرکان به دروغ] وصف میکنند پاک و منزه است. -
181
وَسَلَٰمٌ عَلَى ٱلۡمُرۡسَلِينَ
و سلام بر پیامبران -
182
وَٱلۡحَمۡدُ لِلَّهِ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ
و سپاس [و ستایشِ] از آنِ الله ـ پروردگار جهانیان ـ است.