سورة الدخان

Farsi - Persian translation

ترجمة معاني سورة الدّخان باللغة الفارسية من كتاب Farsi - Persian translation

Farsi - Persian translation

آية رقم 1

دخان


حم (حا. میم).
آية رقم 2

سوگند به کتاب روشنگر.

بی گمان ما آن را در شب مبارک (وفرخندۀ قدر) نازل کردیم, بی شک ما (همواره) هشدار دهنده بوده ایم.
آية رقم 4

در آن شب هر امر با حکمت (و استواری) فیصله (وتدبیر) می شود( ).
آية رقم 5

فرمانی از جانب ما (بود), بی گمان ما فرستنده (آن) بوده ایم.
آية رقم 6

رحمتی است از سوی پروردگارت, بی گمان او ست که شنوای داناست.

پروردگار آسمانها وزمین وآنچه در میان آن دوست, اگر شما یقین دارید.

هیچ معبودی (به حق) جز او نیست, زنده می کند ومی میراند, پروردگار شما و پروردگار پدران نخستین شماست.
آية رقم 9

بلکه, آنها در شک اند (و) بازی می کنند.
آية رقم 10

پس (ای پیامبر) منتظر روزی باش که آسمان دودی آشکار (پدید) آورد( ).
آية رقم 11

که (تمام) مردم را فرا می گیرد, این عذابی دردناک است.
آية رقم 12

(آنگاه کافران می گویند:) «پروردگارا! (این) عذاب را از ما برطرف کن, بی گمان ما ایمان می آوریم»( ).
آية رقم 13

چگونه (واز کجا) پند می پذیرند در حالی که پیامبر روشنگر برای شان آمد!
آية رقم 14

سپس از او روی گرداندند, وگفتند: «(او) آموزش یافته ای دیوانه است».
آية رقم 15

بی گمان ما اندکی عذاب را برطرف می کنیم, (ولی) شما (به کفر واعمال زشت خود) باز می گردید.
آية رقم 16

روزی که به گرفتنی سخت (آنها را) فروگیریم, بی گمان ما انتقام گیرنده ایم.

وبه راستی ما پیش از آنها قوم فرعون را آزمودیم, وپیامبری بزرگوار به سوی شان آمد.

(وبه آنها گفت:) که «بندگان خدا (= بنی اسرائیل) را به من واگذارید, بی گمان من برای شما فرستادۀ امینی هستم.
آية رقم 20

وهمانا من به پروردگار خود وپروردگار شما پناه می برم, از اینکه مرا سنگسار کنید.
آية رقم 21

واگر به من ایمان نمی آورید, پس از من کناره بگیرید.
آية رقم 22

آنگاه به درگاه پروردگارش دعا کرد که: اینها گروهی مجرمند.
آية رقم 23

پس (به او حکم داده شد:) بندگان مرا شبانه ببر, یقیناً شما تعقیب می شوید.
آية رقم 24

ودر یا را آرام واگذار, بی گمان آنها لشکری غرق شده خواهند بود.
آية رقم 25

چه بسیار باغها وچشمه ها را (بعد از غرق شدنشان) رها کردند.
آية رقم 26

و (نیز) زراعتها وقصرهای نیکو (وزیبا).
آية رقم 27

و نعمتی که در آن (شادمان) بودند.
آية رقم 28

اینچنین بود, وما (همۀ) آنها را به مرد می دیگر واگذاشتیم.
آية رقم 29

پس آسمان وزمین بر آنها نگریست, و(به آنها) مهلت داده نشد.
آية رقم 30

ومسلماً بنی اسرائیل را از عذاب ذلت بار نجات دادیم.
آية رقم 32

وبه راستی ما آنها را با علم (وآگاهی) بر جهانیان (زمانشان) برگزیدیم.
آية رقم 33

و از نشانه ها آنچه به آنها دادیم که آزمایش آشکاری در آن بود.
آية رقم 34

بی گمان اینها (= مشرکان) می گویند:
آية رقم 35

«سرانجام جز همین مرگ نخستین ما نیست, و ما هرگز بر انگیخته نخواهیم شد.
آية رقم 36

پس اگر راست می گویید: نیاکان ما را (زنده کنید و) بیاورید».

آیا آنها بهترند یا قوم " تبّع" وکسانی که پیش از آنها بودند؟ ما آنها را هلاک نمودیم, بی گمان آنها مجرم بودند.
آية رقم 38

و(ما) آسمانها وزمین وآنچه را که در میان دو است, به بازیچه نیافریده ایم.
آية رقم 39

و (ما) آن دو را جز به حق نیافریدیم, ولیکن بیشتر آنها نمی دانند.
آية رقم 40

بی گمان (روز جدایی (= روز قیامت) وعده گاه همۀ آنهاست.

روزی که هیچ دوستی برای دوست خود سودمند نباشد, وآنها (از سوی کسی) یاری نمی شوند.
آية رقم 42

مگر کسی که خدا اورا مورد رحمت قرار داده, یقیناً او پیروزمند مهربان است.
آية رقم 44

غذای گناهکاران است.
آية رقم 45

همانند مس گداخته در شکمها می جوشد.
آية رقم 46

جوششی همچون آب جوشان.
آية رقم 47

(آنگاه به فرشتگان می گوییم:) او را بگیرید, پس به سختی او را میان دوزخ بکشید.
آية رقم 49

(و به او می گوییم:) بچش که تو (به پندار خود) پیروزمند بزرگواری.
آية رقم 50

بی گمان این (همان) چیزی است که در آن شک داشتید.
آية رقم 51

یقیناً پر هیزگاران در جایگاه امنی هستند.
آية رقم 52

در (میان) باغها و(کنار) چشمه ها.
آية رقم 53

(لباسهایی) از دیبای نازک ودیبای ضخیم می پوشند, رو بروی هم می نشینند.
آية رقم 54

بدین سان (است) وحوریان گشاده چشم (بهشتی) را به همسری آنها در می آوریم.
آية رقم 55

در آن (بهشت) با امن (وآرامش خاطر) هر میوه ای را (که بخواهند) می طلبند.

در آن (بهشت) مرگ را نمی چشند, مگر همان مرگ نخستین (که در دنیا چشیده اند)( ) و(خداوند) آنها را از عذاب دوزخ حفظ کند.
آية رقم 57

(این) بخششی است از (سوی) پروردگارت, این همان کامیابی بزرگ است.
آية رقم 58

پس (ای پیامبر) ما آن (= قرآن) را به زبان تو آسان کردیم, تا که آنها پند گیرند.
آية رقم 59

پس (ای پیامبر) منتظر (وعده های الهی) باش, بی گمان آنها (نیز) منتظرند.
تقدم القراءة