سورة الدخان

الترجمة الفارسية - دار الإسلام

ترجمة معاني سورة الدّخان باللغة الفارسية من كتاب الترجمة الفارسية - دار الإسلام

فريق عمل اللغة الفارسية بموقع دار الإسلام

الترجمة الفارسية - دار الإسلام

فريق عمل اللغة الفارسية بموقع دار الإسلام

آية رقم 1
حم [حا. میم].
آية رقم 2
و سوگند به کتاب روشنگر.
ما قرآن را در شب مبارک [و فرخندۀ قدر] نازل کردیم [زیرا] که ما [همواره] هشداردهنده بوده‌ایم.
آية رقم 4
در آن [شب،] هر امر مهمى فیصله مى‏یابد [و تدبیر می‌شود].
آية رقم 5
[این‌] كارى است [كه‌] از جانب ما [صورت مى‌گیرد] بى‌گمان، ما فرستنده[ی پیامبران] بوده‏ایم.
آية رقم 6
به عنوان رحمتى از پروردگارت. بی‌تردید، او شنوای داناست.
پروردگار آسمان‏ها و زمین و آنچه میان آنهاست. اگر [به این حقیقت] یقین دارید [به الله و پیامبرش ایمان بیاورید].
هیچ معبودی [به‏حق] جز او نیست؛ زندگی می‌بخشد و می‌میراند؛ پروردگار شما و نیاکان شماست؛
آية رقم 9
ولى مشرکان تردید دارند و سرگرم [لذت‏های دنیا] و بازى هستند.
آية رقم 10
پس [ای پیامبر] منتظر روزی باش که آسمان، دودی آشکار [پدید] آورد.
آية رقم 11
که [تمام] مردم را فرامی‌گیرد. این عذابی دردناک است.
آية رقم 12
[آنگاه کافران می‌گویند:] «پروردگارا، [این] عذاب را از ما برطرف کن که ایمان آورده‌ایم».
آية رقم 13
چگونه [و از کجا] پند می‌پذیرند در حالی که [پیشتر،] پیامبر روشنگر به سویشان آمده بود؟
آية رقم 14
اما از او روی گرداندند و گفتند: «[او] آموزش‌یافته‌ای دیوانه است».
آية رقم 15
[براى آزمایش شما] زمانى ‏اندک عذاب را برمى‌داریم؛ و[لى] شما [به کفرِ خویش] بازمى‏گردید.
آية رقم 16
روزی سخت بر آنان می‌تازیم. [آری،] ما [از کافران به خاطر کفر و تکذیبشان،] انتقام‌ می‌گیریم.
پیش از آنان نیز قوم فرعون را آزمودیم و پیامبری بزرگوار به سویشان آمد.
[و به آنان گفت:] که «[کارِ بنی‌اسرائیل، این] بندگان الله را به من واگذارید که من پیامبری امین برایتان هستم.
آية رقم 20
و از اینکه سنگسارم کنید به پروردگار خود و پروردگار شما پناه می‌برم.
آية رقم 21
اگر به من ایمان نمی‌آورید، از من کناره بگیرید [و رهایم کنید].
آية رقم 22
آنگاه به درگاه پروردگارش دعا کرد که: «[بار الها،] اینان گروهی تبهکارند».
آية رقم 23
[به موسی وحی کردیم که:] «بندگانم را شبانه [از مصر] بیرون ببر؛ زیرا [سپاه فرعون] شما را تعقیب خواهند کرد؛
آية رقم 24
و دریا را آرام پشت سر بگذار كه آنان سپاهى هستند كه غرق خواهند شد.
آية رقم 25
چه بسیار باغ‏ها و چشمه‌سارها كه رها كردند [و رفتند]،
آية رقم 26
و کشتزارها و قصر‌های نیکو [و زیبا]،
آية رقم 27
و نعمتی که در آن [شادمان] بودند.
آية رقم 28
[سرنوشتشان] این گونه [بود] و [تمامى] آن نعمت‏ها را به گروهى دیگر واگذاشتیم.
آية رقم 29
آسمان و زمین قطرۀ اشکی بر [نابودى] آنان نریخت و مهلتى [برای توبه] نیز نیافتند.
آية رقم 30
بی‌تردید، بنی‌اسرائیل را از عذاب خفت‌بار نجات دادیم؛
آية رقم 32
ما با دانشِ خود بنی‌اسرائیل را بر مردم زمانه برترى دادیم،
آية رقم 33
و نشانه‏هایى [از قدرت خویش] در اختیارشان گذاشتیم كه آزمایشى روشن در آن بود.
آية رقم 34
این مشرکان مى‏گویند:
آية رقم 35
«جز مرگِ نخستینِ ما، هیچ [زندگیِ دیگری] نیست و هرگز برانگیخته نخواهیم شد؛
آية رقم 36
و اگر راست می‌گویید، نیاکانمان را [زنده کنید و] بیاورید».
آیا اینان بهترند یا قوم [نیرومندِ] «تُبَّع» و پیشینیان آنها كه چون بزهكار بودند آنان را نابود كردیم؟
آية رقم 38
ما آسمان‏ها و زمین و آنچه را که میان آنهاست به بازیچه نیافریده‌ایم؛
آية رقم 39
آنها را به‏حق [و با هدف] آفریده‌ایم؛ ولى بیشتر آنان نمى‏دانند.
آية رقم 40
بی‌تردید، روزِ داوری [= قیامت] وعده‌گاه همۀ آنان است.
روزى كه هیچ دوستى براى دوست خود سودمند نیست و [از هیچ سو] یارى نمی‌شوند؛
آية رقم 42
مگر كسى كه الله [بر او] رحم كند كه او شکست‌ناپذیرِ مهربان است.
آية رقم 43
بی‌گمان، درخت زَقّوم،
آية رقم 44
غذای گناهکاران است.
آية رقم 45
[میوه‌اش، به سبب گرمای زیاد،] همچون مسِ گداخته در شکم‏ها می‌جوشد؛
آية رقم 46
مانند جوششِ آب داغ.
آية رقم 47
[خطاب مى‏رسد:] «آن [ستمکار] را بگیرید و به میان دوزخ درافكنید؛
آية رقم 49
[در آن حال، به او گفته می‌شود:] «بچش که تو [در میان قوم خود] عزتمند و بزرگواری.
آية رقم 50
این همان [سرنوشت دردناکی] است که در موردش تردید داشتید».
آية رقم 51
یقیناً پرهیزگاران در جایگاه امنی هستند؛
آية رقم 52
در [میان] باغ‏ها و [کنار] چشمه‌سار‌های بهشت.
آية رقم 53
لباس‏هایی از دیبای نازک و دیبای ضخیم می‌پوشند، در حالى كه رویاروى یكدیگر [به صحبت] نشسته‏اند.
آية رقم 54
چنین است [وضع آنان]؛ چنین است [وضع آنان]؛ و حور العین را به همسری آنان درمی‌آوریم.
آية رقم 55
در آنجا هر میوه‏اى كه اراده کنند، بى دغدغه در اختیارشان است.
در بهشت طعم مرگ را نخواهند چشید؛ جز همان مرگ نخستین؛ و [پروردگار مهربان] آنان را از مجازات دوزخ محفوظ می‏دارد.
آية رقم 57
[این] بخششی است از [جانب] پروردگارت؛ و این همان کامیابی بزرگ است.
آية رقم 58
[ای پیامبر،] ما قرآن را به زبان تو روان [و آسان] ساختیم؛ باشد که [مشرکان] پند گیرند.
آية رقم 59
پس در انتظار [وعده‌های الهی] باش که بی‌گمان، آنان [نیز] منتظرند.
تقدم القراءة