سورة عبس

الترجمة الفارسية - دار الإسلام

ترجمة معاني سورة عبس باللغة الفارسية من كتاب الترجمة الفارسية - دار الإسلام

فريق عمل اللغة الفارسية بموقع دار الإسلام

الترجمة الفارسية - دار الإسلام

فريق عمل اللغة الفارسية بموقع دار الإسلام

آية رقم 1
[پیامبر] چهره در هم کشید و روی برگردانْد
آية رقم 2
از اینکه آن نابینا [= عبدالله بن اُمّ مَکتوم] نزدش آمد.
آية رقم 3
و [ای پیامبر،] تو چه می‌دانی؟ چه بسا او [از گناهانش] پاک ‌شود،
آية رقم 4
یا پند گیرد و این پند به سودش باشد.
آية رقم 5
اما آن کس که [از ایمان] بی‌نیازی می‌ورزد
آية رقم 6
تو به او روی می‌آوری؛
آية رقم 7
در حالی که اگر او خود را [از کفر] پاک نسازد، ایرادی بر تو نیست؛
آية رقم 8
اما کسی که شتابان به سراغ تو می‌آید
آية رقم 9
و [از الله] می‌ترسد،
آية رقم 10
تو از او غافل می‌شوی [و به دیگران می‌پردازی].
آية رقم 11
هرگز چنین نیست؛ بی‌گمان، این [آیات برای] تذکر و یادآوری است.
آية رقم 12
پس هر کس که بخواهد، [می‏تواند] از آن پند گیرد.
آية رقم 13
در صحیفه‏های ارجمندی [ثبت] است.
آية رقم 14

[در جایگاهی] بلندپایه و پاکیزه [از پلیدی]

آية رقم 15
در دست سفیران [وحی] است
آية رقم 16
[که] بزرگوار و نیکوکارند.
آية رقم 17
مرگ بر انسان [کافر، که] چقدر ناسپاس است!
آية رقم 18
[الله] او را از چه چیز آفریده است؟
آية رقم 19
او را از نطفۀ [ناچیزی] آفرید، سپس او را موزون ساخت.
آية رقم 20
آنگاه راه را برایش آسان نمود.
آية رقم 21
آنگاه [پس از پایان عمر،] او را میرانْد و در قبر [پنهان] نمود.
آية رقم 22
سپس هر گاه بخواهد، او را [زنده می‌کند و] برمی‏انگیزد.
آية رقم 23
هرگز چنین نیست [که او می‌پندارد]. او هنوز آنچه را که [الله] فرمان داده به جای نیاورده است.
آية رقم 24
انسان باید به غذای خویش [و آفرینشِ آن] بنگرد:
آية رقم 25
ما آب فراوان [از آسمان] فروریختیم،
آية رقم 27
آنگاه دانه‌[های فراون] در آن رویاندیم،
آية رقم 28
و انگور و سبزی [خوراکی بسیار]،
آية رقم 30
و باغ‏هایی [انبوه و] پردرخت،
آية رقم 31
و [انواع] میوه و علوفه [پدید آوردیم].
آية رقم 32
[همۀ اینها] برای بهره‌گیری شما و چهارپایانتان است.
آية رقم 33
هنگامی ‌که [آن] صدای مهیب [قیامت] فرارسد،
آية رقم 34
روزی ‌که انسان از برادرش می‌گریزد
آية رقم 35
و از مادرش و از پدرش
آية رقم 36
و از زنش و پسرانش [نیز می‌گریزد]،
آية رقم 37
در آن روز، هر کس را کاری است که او را به خودش سرگرم می‏دارد [و از دیگری بازمی‏دارد].
آية رقم 38
چهره‌هایی در آن روز، گشاده و روشن است.
آية رقم 39
[به خاطر نعمت و رحمتِ الله] خندان و شاد است.
آية رقم 40
و چهره‌هایی در آن روز، غبارآلود است.
آية رقم 41
سیاهی [و‏ تاریکی] آنها را پوشانده است.
آية رقم 42
اینان همان کافرانِ بدکردارند.
تقدم القراءة