سورة الحاقة

الترجمة الفارسية - دار الإسلام

ترجمة معاني سورة الحاقة باللغة الفارسية من كتاب الترجمة الفارسية - دار الإسلام

فريق عمل اللغة الفارسية بموقع دار الإسلام

الترجمة الفارسية - دار الإسلام

فريق عمل اللغة الفارسية بموقع دار الإسلام

آية رقم 1

[روزِ] واقع‌شدنیِ [رستاخیز]

آية رقم 2
آن واقع‌شدنی چیست؟
آية رقم 3
و تو چه دانی آن واقع‌شدنی چیست [و چگونه است]؟
آية رقم 4
[قوم] ثمود و [قوم] عاد، [قیامتِ] درهمکوبنده را تکذیب کردند.
آية رقم 5
و اما [قوم] ثمود، به بانگِ سهمگین هلاک شدند.
آية رقم 6
و اما [قوم] عاد، با تندبادی سرکش و سرد به هلاکت رسیدند.
[الله] هفت شب و هشت روز پیاپی آن [عذاب] را بر آنها مسلط نمود؛ پس [اگر آنجا ‌بودی،] [آن] قوم را [در اثرِ آن تندباد،] مانند تنه‌های پوسیده و توخالی درختان خرما، بر زمین‌افتاده [و هلاکشده] می‌دیدی.
آية رقم 8
آیا کسی از آنها را می‌بینی که باقی مانده باشد؟
آية رقم 9
و فرعون و کسانی ‌که پیش از او بودند و [مردم] شهر‌های ویران شده [= قوم لوط،] مرتکب گناهان [بزرگ] شدند.
آية رقم 10
آنها از [فرمان] فرستادۀ پروردگار‌شان سرپیچی کردند، آنگاه [الله] آنان را به عذاب سختی گرفتار کرد.
آية رقم 11
هنگامی ‌که آب طغیان کرد، ما شما را در کشتی سوار کردیم،
آية رقم 12
تا پندی برای شما قرار دهیم و گوش‏های شنوا آن را بشنوند و به یاد بسپارند.
آية رقم 14
و زمین و کوه‏ها از جا کنده شده و یکباره درهم‌کوبیده [و متلاشی] شوند.
آية رقم 15
در آن روز، واقعۀ [عظیمِ] قیامت به وقوع می‌پیوندد
آية رقم 16
و آسمان شکافته می‌شود و در آن روز، سست می‌گردد [و فرو می‌ریزد].
و فرشتگان بر کناره‌های آن [= آسمان] قرار می‌گیرند؛ و آن روز، هشت [فرشته] عرش پروردگارت را بر سرِ خود حمل می‌کنند.
آية رقم 18
در آن روز، شما [همگی برای حسابرسی، به پیشگاه الله] عرضه می‌شوید و هیچ چیز از [کار‌های] شما پنهان نخواهد ماند.
اما کسی‌ که نامۀ [اعمالش] را به دست راستش دهند، می‌گوید: «بیایید نامۀ [اعمال] مرا بخوانید.
آية رقم 20
من یقین داشتم که با حساب [اعمال] خود مواجه خواهم شد».
آية رقم 21
پس او در یک زندگی پسندیده [و رضایت‌بخش] خواهد بود؛
آية رقم 23
که میوه‌هایش [برای چیدن] در دسترس است.
آية رقم 24
[و به آنها گفته می‌شود: «به [خاطر] آنچه در ایام گذشته پیش فرستاده‌اید، بخورید و بیاشامید؛ گوارایتان باد».
و اما کسی ‌که نامۀ [اعمالش] را به دست چپش دهند، می‌گوید: «ای کاش هرگز نامه[ی اعمالم] را به من نمی‌دادند،
آية رقم 27
ای کاش [با مرگ،] همه چیز تمام می‌شد [و پایان کار بود]!
آية رقم 28
مال و دارایی‌ام مرا بی‌نیاز نکرد [و سودی نبخشید].
آية رقم 29
قدرت و فرمانروایی‌ام [نیز] از [دست] من رفت [و به کلی نابود شد]».
آية رقم 30
[به فرشتگان گفته می‌شود:] «او را بگیرید و در بند و زنجیر کنید.
آية رقم 31
سپس او را به [آتش] دوزخ بیفکنید.
آية رقم 32
آنگاه وی را در زنجیری ببندید که طولش هفتاد ذِراع است.
آية رقم 33
بی‌گمان، او هرگز به الله بزرگ ایمان نمی‌آورد،
آية رقم 34
و هرگز [مردم را] بر اطعام بینوا[یان] تشویق نمی‌کرد.
آية رقم 35
بنابر این، امروز دوست صمیمی [و مهربانی] در اینجا ندارد [که یاری‌اش کند]،
آية رقم 37
[غذایی ‌که] جز گناهکاران آن را نمی‏خورند».
آية رقم 40
بی‌تردید، این [قرآن، سخن الله است که ابلاغش به پیامبر، بر عهدۀ] فرستاده‌ای بزرگوار [=جبرئیل] است.
آية رقم 41
و اینها گفتار شاعری نیست؛ [اما شما کافران] کمتر ایمان می‌آورید.
آية رقم 42
و [نیز] گفتار کاهنی نیست؛ [اما شما] کمتر پند می‌گیرید.
آية رقم 43
[این قرآن،] از سوی پروردگار جهانیان نازل شده است.
آية رقم 44
اگر [پیامبر] سخنانی [به دروغ] بر ما می‌بست،
آية رقم 45
مسلّماً ما دست راست او را می‌گرفتیم،
آية رقم 46
سپس [شاه]رگِ قلبش را قطع می‌کردیم،
آية رقم 47
و هیچ‌یک از شما نمی‌توانست مانع [عذابِ] او گردد.
آية رقم 48
یقیناً این [قرآن،] پند و تذکری برای پرهیزگاران است.
آية رقم 49
و ما یقیناً می‌دانیم که برخی از شما، تکذیب‌کنندگان [این کلام الهی] هستید.
آية رقم 50
و همانا این [قرآن،] بر کافران مایۀ حسرت و ندامت است.
آية رقم 51
و بی‌گمان، این [قرآن،] حقیقتِ راستین است.
آية رقم 52
پس [ای پیامبر،] با [ذکرِ] نامِ پروردگار بزرگت [او را] تسبیح گوی.
تقدم القراءة