سورة المدثر

الترجمة الفارسية - دار الإسلام

ترجمة معاني سورة المدّثر باللغة الفارسية من كتاب الترجمة الفارسية - دار الإسلام

فريق عمل اللغة الفارسية بموقع دار الإسلام

الترجمة الفارسية - دار الإسلام

فريق عمل اللغة الفارسية بموقع دار الإسلام

آية رقم 1
ای جامه‌برسرکشیده،
آية رقم 2
برخیز و بیم ده،
آية رقم 3
و پروردگارت را بزرگ شمار،
آية رقم 4
و جامه‌ات را پاکیزه بدار،
آية رقم 5
و از پلیدی [عبادت معبودان باطل] دوری کن.
آية رقم 6
به این هدف بذل و بخشش مکن که افزون‌طلبی کنی؛
آية رقم 7
و برای [رضایت] پروردگارت شکیبا باش.
آية رقم 8
هنگامی‌ که در «صور» دمیده شود.
آية رقم 9
آن روز، روزِ سخت [و دشواری] است.
آية رقم 11
[ای پیامبر،] مرا با کسی ‌که او را تنها [و بدون اموال و اولاد] آفریده‌ام واگذار؛
آية رقم 12
[همان کسی که] مال فراوانی برایش قرار دادم،
آية رقم 13
و فرزندانی که همیشه [در خدمت او و] با او هستند.
آية رقم 14
و همۀ وسایل [و امکانات] زندگی را در اختیارش قرار دادم.
آية رقم 15
باز [هم] طمع دارد که [بر آن] بیفزایم.
آية رقم 16
هرگز، [چنین نخواهد شد.] بی‌گمان، او نسبت به آیات ما دشمنی دارد،
آية رقم 17
و به زودی او را به مشقّت و سختی می‌اندازم؛
آية رقم 18
زیرا او [برای مبارزه با قرآن] اندیشید و محاسبه کرد.
آية رقم 19
پس مرگ بر او باد! چگونه اندازه [و محاسبه] کرد؟
آية رقم 20
باز [هم] مرگ بر او باد! چگونه اندازه [و محاسبه] کرد؟
آية رقم 21
سپس نظر افکند؛
آية رقم 22
آنگاه چهره در هم کشید و روی ترش کرد،
آية رقم 23
سپس [به حق] پشت نمود و تکبر ورزید؛
آية رقم 24
آنگاه گفت: «این [قرآن،] چیزی جز جادویی که [از دیگران] آموخته شده، نیست؛
آية رقم 26
به زودی او را به دوزخ درخواهم آورد.
آية رقم 27
و تو چه ‌دانی که دوزخ چگونه است؟
آية رقم 28
[آتش سوزانی است که] نه [چیزی را] باقی می‌گذارد و نه [چیزی را] رها می‌کند.
آية رقم 29
پوست را [دگرگون کرده و] می‌سوزانَد.
آية رقم 30
بر آن [آتش،] نوزده [فرشته] گمارده شده است.
ما مأموران دوزخ را فقط از فرشتگان قرار دادیم، و شمار آنها را تنها برای آزمایش کافران معیّن کرده‌ایم تا اهل کتاب یقین کنند و کسانی ‌که ایمان آورده‌اند بر ایمان خود بیفزایند و اهل کتاب و مؤمنان، گرفتار شک و تردید نشوند؛ و تا کسانی‌ که در دل‏هایشان مرض است و [نیز] کافران بگویند: «هدف الله از این مَثل [و توصیف] چیست؟» این‏گونه، الله هر ‌کس را بخواهد، گمراه می‌سازد و هر کس را بخواهد، هدایت می‌کند؛ و [شمارِ] لشکریان پروردگارت را [کسی] جز او نمی‌داند؛ و این جز پند و اندرزی برای انسان‏ها نیست.
آية رقم 32
آری؛ سوگند به ماه [که هرگز اینچنین نیست که آنان تصور می‌کنند].
آية رقم 33
و [سوگند به] شب، هنگامی ‌که پشت کند.
آية رقم 34
و به صبح، هنگامی ‌که روشن شود.
آية رقم 35
که آن [آتش دوزخ،] یکی از [عذاب‏های] بزرگ [و هولناک] است.
آية رقم 36
برای انسان، بیم‌دهنده است.
آية رقم 37
برای کسی از شما که بخواهد [با انجام کارهای نیکو] پیش افتد، یا [با گناه کردن] عقب بماند.
آية رقم 39
مگر اصحاب یمین [= مؤمنان]
آية رقم 40
که در باغ‏های [بهشت] هستند و می‌پرسند
آية رقم 42
چه چیز شما را به دوزخ درآورد؟
آية رقم 43
[دوزخیان] می‌گویند: «ما از نمازگزاران نبودیم
آية رقم 44
و بینوا[یان] را اطعام نمی‌کردیم
آية رقم 45
و پیوسته همراه یاوه‌گویان [و اهل باطل] هم‏صدا می‌شدیم.
آية رقم 46
و همواره روزِ جزا را تکذیب می‌کردیم،
آية رقم 47
تا زمانی که مرگ به سراغمان آمد.
آية رقم 48
پس شفاعتِ شفاعت‌کنندگان سودی به آنها نمی‌بخشد.
آية رقم 49
آنها را چه شده است که از پند [و تذکر] روی گردانند؟
آية رقم 50
گویى كه گورخرانى رمیده‌اند
آية رقم 51
که از [مقابل] شیر گریخته‌اند.
بلکه هر کدام از آنها [توقع دارد و] می‌خواهد که [به او] نام‏های گشاده [و جداگانه از سوی الله] داده شود.
آية رقم 53
هرگز چنین نیست [که آنان می‌پندارند]! بلکه آنها از [عذاب] آخرت نمی‌ترسند.
آية رقم 54
نه، چنین نیست كه آنها مى‌گویند؛ آن [قرآن] یک تذكر و یادآورى است.
آية رقم 55
پس هر ‌کس که بخواهد، از آن پند گیرد.
و یاد نمی‌کنند [و پند نمی‌گیرند] مگر اینکه الله بخواهد. اوست که سزاوار پروا کردن و آمرزیدن است.
تقدم القراءة