سورة الدخان

الترجمة الفارسية - حسين تاجي

ترجمة معاني سورة الدّخان باللغة الفارسية من كتاب الترجمة الفارسية - حسين تاجي

حسين تاجي كله داري

الترجمة الفارسية - حسين تاجي

حسين تاجي كله داري

آية رقم 1
حم (حا. میم).
آية رقم 2
سوگند به کتاب روشنگر.
بی‌گمان ما آن را در شب مبارک (و فرخندۀ قدر) نازل کردیم، بی‌شک ما (همواره) هشدار دهنده بوده‌ایم.
آية رقم 4
در آن شب هر امر با حکمت (و استواری) فیصله (و تدبیر) می‌شود [ آنچه از روزی و عمر و مصیبت، برای انسان‌ها فیصله شده است، و در لوح محفوظ ثبت است، به فرشتگان سپرده می‌شود. (تفسیر ابن کثیر).].
آية رقم 5
فرمانی از جانب ما (بود)، بی‌گمان ما فرستندۀ (آن) بوده‌ایم.
آية رقم 6
رحمتی است از سوی پروردگارت، بی‌گمان او ست که شنوای داناست.
پروردگار آسمان‌ها و زمین و آنچه در میان آن دو است، اگر شما یقین دارید.
هیچ معبودی (به حق) جز او نیست، زنده می‌کند و می‌میراند، پروردگار شما و پروردگار پدران نخستین شماست.
آية رقم 9
بلکه، آن‌ها در شک اند (و) بازی می‌کنند.
آية رقم 10
پس (ای پیامبر) منتظر روزی باش که آسمان دودی آشکار (پدید) آورد.
آية رقم 11
که (تمام) مردم را فرا می‌گیرد، این عذابی دردناک است.
آية رقم 12
(آنگاه کافران می‌گویند:) «پروردگارا! (این) عذاب را از ما برطرف کن، بی‌گمان ما ایمان می‌آوریم».
آية رقم 13
چگونه (و از کجا) پند می‌پذیرند در حالی‌که پیامبر روشنگر برایشان آمد!
آية رقم 14
سپس از او روی گرداندند، و گفتند: «(او) آموزش یافته‌ای دیوانه است».
آية رقم 15
بی‌گمان ما اندکی عذاب را برطرف می‌کنیم، (ولی) شما (به کفر و اعمال زشت خود) باز می‌گردید.
آية رقم 16
روزی‌که به گرفتنی سخت (آن‌ها را) فروگیریم، بی‌گمان ما انتقام گیرنده‌ایم.
و به راستی ما پیش از آن‌ها قوم فرعون را آزمودیم، و پیامبری بزرگوار به سوی‌شان آمد.
(و به آن‌ها گفت:) که «بندگان الله (= بنی اسرائیل) را به من و ا گذارید، بی‌گمان من برای شما فرستادۀ امینی هستم.
و (نیز) بر الله برتری مجویید، بی‌تردید من برای شما دلیل روشنی آورده ام.
آية رقم 20
و همانا من به پروردگار خود و پروردگار شما پناه می‌برم، از اینکه مرا سنگسار کنید.
آية رقم 21
و اگر به من ایمان نمی‌آورید، پس از من کناره بگیرید.
آية رقم 22
آنگاه به درگاه پروردگارش دعا کرد که: این‌ها گروهی مجرمند.
آية رقم 23
پس (به او حکم داده شد:) بندگان مرا شبانه ببر، یقیناً شما تعقیب می‌شوید.
آية رقم 24
و دریا را آرام وا گذار، بی‌گمان آن‌ها لشکری غرق شده خواهند بود.
آية رقم 25
چه بسیار باغ‌ها و چشمه‌ها را (بعد از غرق شدن‌شان) رها کردند.
آية رقم 26
و (نیز) زراعت‌ها و قصر‌های نیکو (و زیبا).
آية رقم 27
و نعمتی که در آن (شادمان) بودند.
آية رقم 28
اینچنین بود، و ما (همۀ) آن‌ها را به مردمی ‌دیگر وا گذاشتیم.
آية رقم 29
پس آسمان و زمین بر آن‌ها نگریست، و (به آن‌ها) مهلت داده نشد.
آية رقم 30
و مسلماً بنی اسرائیل را از عذاب ذلت بار نجات دادیم.
آية رقم 32
و به راستی ما آن‌ها را با علم (و آگاهی) بر جهانیان (زمان‌شان) برگزیدیم.
آية رقم 33
و از نشانه‌ها آنچه به آن‌ها دادیم که آزمایش آشکاری در آن بود.
آية رقم 34
بی‌گمان این‌ها (= مشرکان) می‌گویند:
آية رقم 35
«سرانجام جز همین مرگ نخستین ما نیست، و ما هرگز بر انگیخته نخواهیم شد.
آية رقم 36
پس اگر راست می‌گویید: نیاکان ما را (زنده کنید و) بیاورید».
آیا آن‌ها بهترند یا قوم «تبّع» و کسانی‌که پیش از آن‌ها بودند؟ ما آن‌ها را هلاک نمودیم، بی‌گمان آن‌ها مجرم بودند.
آية رقم 38
و (ما) آسمان‌ها و زمین و آنچه را که در میان آن دو است، به بازیچه نیافریده‌ایم.
آية رقم 39
و (ما) آن دو را جز به حق نیافریدیم، و لیکن بیشتر آن‌ها نمی‌دانند.
آية رقم 40
بی‌گمان روز داوری و جدایی (= روز قیامت) وعده‌گاه همۀ آن‌هاست.
روزی‌که هیچ دوستی برای دوست خود سودمند نباشد، و آن‌ها (از سوی کسی) یاری نمی‌شوند.
آية رقم 42
مگر کسی‌که الله اورا مورد رحمت قرار داده، یقیناً او پیروزمند مهربان است.
آية رقم 44
غذای گناهکاران است.
آية رقم 45
همانند مس گداخته در شکم‌ها می‌جوشد.
آية رقم 46
جوششی همچون آب جوشان.
آية رقم 47
(آنگاه به فرشتگان می‌گوییم:) او را بگیرید، پس به سختی او را میان دوزخ بکشید.
آية رقم 49
(و به او می‌گوییم:) بچش که تو (به پندار خود) پیروزمند بزرگواری.
آية رقم 50
بی‌گمان این (همان) چیزی است که در آن شک داشتید.
آية رقم 51
یقیناً پرهیزگاران در جایگاه امنی هستند.
آية رقم 52
در (میان) باغ‌ها و (کنار) چشمه‌ها.
آية رقم 53
(لباس‌هایی) از دیبای نازک و دیبای ضخیم می‌پوشند، رو بروی هم می‌نشینند.
آية رقم 54
بدین‌سان (است) و حوریان گشاده چشم (بهشتی) را به همسری آن‌ها در می‌آوریم.
آية رقم 55
در آن (بهشت) با امن (و آرامش خاطر) هر میوه‌ای را (که بخواهند) می‌طلبند.
در آن (بهشت) مرگ را نمی‌چشند، مگر همان مرگ نخستین (که در دنیا چشیده‌اند) و (الله) آن‌ها را از عذاب دوزخ حفظ کند.
آية رقم 57
(این) بخششی است از (سوی) پروردگارت، این همان کامیابی بزرگ است.
آية رقم 58
پس (ای پیامبر) ما آن (= قرآن) را به زبان تو آسان کردیم، تا که آن‌ها پند گیرند.
آية رقم 59
پس (ای پیامبر) منتظر (وعده‌های الهی) باش، بی‌گمان آن‌ها (نیز) منتظرند.
تقدم القراءة