سورة الذاريات

الترجمة الفارسية - حسين تاجي

ترجمة معاني سورة الذاريات باللغة الفارسية من كتاب الترجمة الفارسية - حسين تاجي

حسين تاجي كله داري

الترجمة الفارسية - حسين تاجي

حسين تاجي كله داري

آية رقم 1
سوگند به بادهای که (خاک را) می‌پراکند،
آية رقم 2
و سوگند به ابر های که بار سنگینی (از باران را) با خود حمل می‌کنند.
آية رقم 3
و سوگند به کشتی‌هایی که به آسانی (بر روی دریاها) در حرکتند.
آية رقم 4
و سوگند به فرشتگانی که کارها را تقسیم می‌کنند.
آية رقم 5
بی‌گمان آنچه به شما وعده داده شد قطعاً راست است.
آية رقم 6
و یقیناً (روز) جزا (ی اعمال) واقع شدنی است.
آية رقم 7
قسم به آسمان که دارای راه‌ها (و ستارگان زیباست).
آية رقم 8
بی‌گمان شما (کفار) در گفتار مختلف و گوناگون هستید.
آية رقم 9
کسی‌که (در علم الهی از خیر و نیکی) دور نگه داشته شده است از (ایمان آوردن به) آن (= قرآن) دور نگه داشته می‌شود.
آية رقم 10
مرگ (و لعنت) بر دروغگویان.
آية رقم 11
کسانی‌که آنان در غفلت (و جهل) فرو رفته‌اند.
آية رقم 12
پیوسته می‌پرسند: «روز جزا کی خواهد بود؟».
آية رقم 13
(همان) روزی‌که آن‌ها بر آتش عذاب می‌شوند.
آية رقم 14
(و به آن‌ها گفته می‌شود:) «عذاب خود را بچشید، این همان چیزی است که برای آن شتاب داشتید».
آية رقم 15
(در روز قیامت) مسلماً پرهیزگاران در باغ‌ها و چشمه سارها (ی بهشت) هستند.
آنچه پروردگارشان به آن‌ها عطا فرموده، دریافت کرده‌اند، بی‌گمان آن‌ها پیش از این (در دنیا) نیکوکار بودند.
آية رقم 17
آن‌ها بخش اندکی از شب را می‌خوابیدند (و به نماز و نیایش مشغول بودند).
آية رقم 18
و در سحر گاهان آمرزش طلب می‌کردند.
آية رقم 19
و در اموال‌شان برای سائل و (تنگدست) محروم (بهره و) حقی بود.
آية رقم 20
و در زمین (عبرت و) نشانه‌های برای اهل یقین است.
آية رقم 21
و (نیز) در وجود خودتان، آیا نمی‌بینید؟
آية رقم 22
و رزق (و روزی) شما، و آنچه به شما وعده داده می‌شود در آسمان است.
پس سوگند به پروردگار آسمان و زمین که آن (وعده‌ها) حق است، همان گونه که شما (با یکدیگر) سخن می‌گویید.
آية رقم 24
(ای پیامبر) آیا خبر مهمانان گرامی ابراهیم به تو رسیده است؟!
آنگاه که بر او وارد شدند و گفتند: «سلام» (ابراهیم در جواب) گفت: «سلام» (و با خود گفت:) گروهی نا شناس هستید».
آية رقم 26
پس پنهانی به سوی همسرش رفت و گوسالۀ (بریان شده) فربهی (برای آن‌ها) آورد.
آية رقم 27
سپس آن را به آنان نزدیک کرد، و گفت: «آیا نمی‌خورید؟».
پس (چون دید دست به سوی غذا دراز نمی‌کنند) از آن‌ها احساس ترس (و وحشت) کرد، (آن‌ها) گفتند: «نترس (ما فرستادگان پروردگار تو ایم)» و او را به (تولد) پسری دانا بشارت دادند.
آنگاه همسرش (ساره) فریاد زنان پیش آمد و به صورت خود زد و گفت: «(من) پیر زنی نازا هستم (چگونه فرزند می‌زایم؟!) [ آن زمان حضرت ساره علیها السلام 99 ساله بود. (تفسیر قرطبی 17/47).]».
(فرشتگان) گفتند: «پروردگار تو این چنین فرموده است، و بی‌گمان او حکیم داناست».
آية رقم 31
(ابراهیم) گفت: «پس ای فرستادگان (الله) کار و مأموریت شما چیست؟!».
آية رقم 32
(فرشتگان) گفتند: «بی‌گمان ما بسوی قومی مجرم (و گناهکار) [ یعنی قوم لوط که گناهانی از قبیل شرک، لواطت، و فساد در زمین و.. در میان آنها وجود داشت.] فرستاده شده‌ایم،
آية رقم 33
تا سنگ‌های از گل بر (سر) آن‌ها فرود آوریم.
آية رقم 34
(سنگ‌هایی) که نزد پروردگارت برای اسراف‌کاران نشان گذاری شده است.
آية رقم 35
پس کسانی از مؤمنان را که در آن (شهرهای قوم لوط) بودند (پیش از نزول عذاب) بیرون آوردیم.
آية رقم 37
و در آن (شهرهای ویران شده) نشانۀ (روشن) برای کسانی‌که از عذاب دردناک می‌ترسند بر جای گذاشتیم [ این نشانه‌ها تاکنون باقی است، این آبادی‌ها در (ساحل) جنوبی دریای اردن (بحر المیت) قرار داشت و این تنها دریایی است که هیچ نوع موجودات زنده‌ای در آن زندگی نمی‌کند.].
آية رقم 38
و (نیز) در (داستان) موسی (نشانه و عبرتی است) هنگامی‌که او را با دلیلی آشکار به سوی فرعون فرستادیم،
آية رقم 39
پس (فرعون) با قدرت (و لشکر) خویش روی گرداند، و گفت: «(این مرد) جادوگر یا دیوانه است».
آية رقم 40
آنگاه او و لشکریانش را گرفتیم و آنان را به دریا افکندیم در حالی‌که او سزاوار سرزنش بود.
آية رقم 41
(و (نیز) در (داستان قوم) عاد (نشانه‌ای است) هنگامی‌که تندبادی بی خیر و برکت بر آنان فرستادیم.
(تندبادی) که بر هیچ چیز نمی‌گذشت مگر اینکه آن را مانند استخوان پوسیده می‌گرداند.
آية رقم 43
و (همچنین) در (داستان قوم) ثمود (نشانه‌ای است) هنگامی‌که به آن‌ها گفته شد: «مدتی کوتاه (از زندگی) بهره‌مند شوید (که تنها سه روز فرصت دارید)».
آية رقم 44
آنگاه آن‌ها از فرمان پروردگارشان سر پیچی کردند، پس صاعقه آن‌ها را در بر گرفت در حالی که آنان (به عقوبت خود) نگاه می‌کردند.
آية رقم 45
(چنان بر زمین افتادند) که توان بر خاستن نداشتند، و نتوانستند (برای خود) انتقام بگیرند.
و قوم نوح را پیش از این (هلاک نمودیم)، زیرا آن‌ها قومی بدکار (و فاسق) بودند.
آية رقم 47
و (ما) آسمان را با قوت (و قدرت عظیم) بنا کردیم و بی‌گمان (بر و سعت پهناوری آن) تواناییم.
آية رقم 48
و زمین را گستردیم پس چه نیک گستراننده‌ای هستیم،
(ای پیامبر! بگو:) «پس به سوی الله بگریزید، بی‌گمان من از جانب او برای شما هشدار دهنده‌ای آشکار هستم.
و معبود دیگری با الله قرار ندهید، به راستی من از جانب او برای شما هشدار دهنده‌ای آشکار هستم».
همچنین بر پیشینیان آن‌ها هیچ پیامبری نیامد، مگر اینکه گفتند: «(او) جادوگر یا دیوانه است».
آية رقم 53
آیا آن‌ها یکدیگر را به آن سفارش کرده بودند؟ بلکه آن‌ها مردمی طغیان‌گر هستند.
آية رقم 54
پس (ای پیامبر) از آن‌ها روی بگردان، که هرگز تو سزاوار ملامت نیستی.
آية رقم 55
و (پیوسته) پند (و تذکر) بده، زیرا که بی‌گمان (پند و) تذکر مؤمنان را سود می‌بخشد.
آية رقم 56
و من جن و انس را نیافریده ام مگر برای اینکه مرا عبادت کنند،
هرگز از آن‌ها روزیی نمی‌خواهم، و نمی خواهم که مرا طعام دهند.
آية رقم 58
بی‌گمان الله است که روزی دهنده است، (و او) قدرتمند استوار است.
پس بی‌شک برای کسانی‌که ستم کردند بهره‌ای (از عذاب) است همانند بهرۀ یاران‌شان (از ستمگران پیشین)، پس نباید شتاب بکنند!
آية رقم 60
پس وای بر کسانی‌که کافر شدند، از روزشان (= روز قیامت) که وعده داده می‌شوند!
تقدم القراءة