سورة النبأ

الترجمة الفارسية - حسين تاجي

ترجمة معاني سورة النبأ باللغة الفارسية من كتاب الترجمة الفارسية - حسين تاجي

حسين تاجي كله داري

الترجمة الفارسية - حسين تاجي

حسين تاجي كله داري

آية رقم 1
(کافران) از چه چیز از یکدیگر سؤال می‌کنند؟
آية رقم 3
همان (خبری) که آن‌ها در آن اختلاف دارند.
آية رقم 4
چنین نیست (که آن‌ها می‌اندیشند)، بزودی خواهند دانست.
آية رقم 5
باز هم چنین نیست، بزودی خواهند دانست.
آية رقم 6
آیا زمین را بستری (برای آسایش شما) قرار ندادیم؟!
آية رقم 7
و کوه‌ها را میخ‌های (آن قرار ندادیم؟!).
آية رقم 8
و شما را جفت (نر و ماده) آفریدیم.
آية رقم 9
و خواب شما را (مایۀ) آرامش‌تان قرار دادیم.
آية رقم 10
و شب را پوششی (برای شما) قرار دادیم.
آية رقم 11
و روز را (وسیله‌ای) برای زندگی و معاش قرار دادیم.
آية رقم 12
و بر فراز شما هفت (آسمان) محکم بنا کردیم.
آية رقم 13
و (خورشید را) چراغی درخشان آفریدیم.
آية رقم 14
و از ابر‌های باران زا آبی فراوان فرو‌‌ فرستادیم
آية رقم 15
تا بدان دانه و گیاه بسیار برویانیم.
آية رقم 16
و باغ‌هایی پر درخت (با آن آب پرورش دهیم).
آية رقم 17
بی‌گمان روز داوری (و جدای) میعاد (همگان) است.
آية رقم 18
روزی‌که در «صور» دمیده می‌شود، سپس شما گروه گروه (به محشر) می‌آیید.
آية رقم 19
و آسمان گشوده می‌شود، پس دروازه، دروازه می‌گردد.
آية رقم 20
و کوه‌ها روان کرده شود، پس (چون) سراب گردند.
آية رقم 21
و بی‌گمان جهنم کمین‌گاهی است.
آية رقم 22
بازگشت‌گاه برای سرکشان است.
آية رقم 23
مدت زمانی دراز در آنجا بمانند.
آية رقم 24
و در آنجا نه (چیز) خنکی می‌چشند و نه آشامیدنی (گوارایی خواهند داشت).
آية رقم 25
جز آبی سوزان، و (مایعی که) چرک و خون (است).
آية رقم 26
(این) کیفری است مناسب و در خور (اعمال‌شان)
آية رقم 27
زیرا که آن‌ها هیچ امیدی به (روز) حساب نداشتند.
آية رقم 28
و آیات ما را بشدّت تکذیب کردند.
آية رقم 29
و ما همه چیز را (در کتاب لوح محفوظ) بشمارش نوشتیم.
آية رقم 30
پس (کیفر اعمال خود را) بچشید، که چیزی جز عذاب بر شما نمی‌افزاییم!
آية رقم 31
بی‌گمان برای پرهیزگاران کامیابی است.
آية رقم 32
باغ‌های (میوه) و تاکستان‌ها.
آية رقم 33
و حوریانی جوان و هم سن و سال.
آية رقم 34
و جام‌هایی لبریز و پیاپی (از شراب پاکیزۀ بهشت).
آية رقم 35
در آنجا نه سخن بیهوده‌ای می‌شنوند و نه دروغی.
آية رقم 36
(این) پاداش از جانب پروردگار توست و عطایی از روی حساب
(همان) پروردگار آسمان‌ها و زمین، و آنچه در میان آن‌هاست، (همان الله) رحمان هیچ‌کس (درآن روز) یارای سخن گفتن با او ندارد.
روزی‌که روح (= جبرییل) و فرشتگان به صف ایستند، هیچ‌کس سخن نگویید، جز کسی‌که الله رحمان به او اجازه داده باشد، و (او) سخن درست (و صواب) گوید.
آن روز حق است، پس هر کس که بخواهد بازگشت‌گاهی به سوی پروردگارش برگزیند.
به راستی ما شما را از عذابی نزدیک بیم دادیم، روزی‌که انسان آنچه را از قبل با دست‌های خود فرستاده است می‌بیند، و کافر می‌گوید: «ای کاش من خاک بود». (و برای حساب بر انگیخته نمی‌شد).
تقدم القراءة