ترجمة معاني سورة الحجر باللغة الفارسية من كتاب الترجمة الفارسية - حسين تاجي
حسين تاجي كله داري
آية رقم 1
الر (الف. لام. را) این آیات کتاب و قرآن روشنگر است.
آية رقم 2
چه بسا کسانیکه کافر شدند دوست دارند (و آرزو میکنند) که ای کاش مسلمان بودند.
آية رقم 3
بگذار آنها بخورند، و بهره گیرند، و آرزوها (ی دراز) سرگرم (و غافل) شان سازد، پس بزودی خواهند دانست.
آية رقم 4
و ما (اهل) هیچ دیار (و شهر) ی را هلاک نکردیم؛ مگر اینکه (مهلت و) اجلی معین (و معلوم) داشت.
آية رقم 5
هیچ امتی بر اجل خود پیش نمیگیرد، و از آن عقب نخواهد افتاد.
آية رقم 6
و (کافران) گفتند: «ای کسیکه قرآن بر تو نازل شده است، بیتردید تو دیوانهای!
آية رقم 7
اگر از راستگویانی چرا فرشتگان را برای ما نمیآوری؟».
آية رقم 8
ما فرشتگان را جز به حق نازل نمیکنیم، و (هر گاه نازل شوند) آنگاه به آنها مهلت داده نمیشود، (و کارشان یکسره میشود).
آية رقم 9
همانا ما قرآن را نازل کردیم و قطعاً ما نگهبان آن هستیم.
آية رقم 10
و یقیناً ما پیش از تو (پیامبرانی) در (میان) گروها (و امتها) ی نخستین فرستادهایم.
آية رقم 11
هیچ پیامبری به (سوی) آنها نمیآمد مگر آن که مسخرهاش میکردند.
آية رقم 12
ﮰﮱﯓﯔﯕ
ﯖ
این چنین آن (تکذیب و استهزاء) را در دلهای مجرمان راه میدهیم.
آية رقم 13
آنها به آن (قرآن) ایمان نمیآورند، و به راستی سنت (و روش) پیشینیان (نیز چنین) گذشته است.
آية رقم 14
و اگر دری از آسمان به روی آنها بگشاییم که پیوسته در آن بالا روند،
آية رقم 15
باز هم میگویند: «یقیناً ما را چشم بندی کردهاند، بلکه ما گروهی سحر شدهایم!».
آية رقم 16
و به راستی ما در آسمان برجهایی قرار دادیم، و آنها را برای بینندگان آراستیم.
آية رقم 17
ﭙﭚﭛﭜﭝ
ﭞ
و آن را از هر شیطان رانده شدهای حفظ کردیم.
آية رقم 18
مگر آن کسیکه دزدانه گوش فرا دهد، پس (در آن صورت) شهابی آشکار دنبالش کند.
آية رقم 19
و زمین را گستردیم، و در آن کوههای استواری افکندیم، و از هر چیز سنجیده (و مناسب) در آن رویاندیم.
آية رقم 20
و برای شما (انواع) وسایل زندگی، و (همچنین برای) کسانیکه روزی دهندۀ آنها نیستید، در آن قرار دادیم.
آية رقم 21
و هیچ چیز نیست مگر آنکه گنجینههایش نزد ماست، و ما جز بهاندازهای معین آن را نازل نمیکنیم.
آية رقم 22
و ما بادها را بارورکنندۀ (ابرها و گیاهان) فرستادیم، پس از آسمانها آبی نازل کردیم و با آن (آب) شما را سیراب ساختیم، در حالیکه شما خازن (و نگهدارندۀ) آن نیستید.
آية رقم 23
ﮕﮖﮗﮘﮙﮚ
ﮛ
و یقیناً ماییم که زنده میکنیم و میمیرانیم، و ما وارث (همۀ جهانیان) هستیم.
آية رقم 24
و به یقین (حال) گذشتگان شما را دانستهایم، و به یقین (حال) آیندگان را (هم به خوبی) دانستهایم.
آية رقم 25
و (ای پیامبر!) بیگمان پروردگار تو، (همۀ) آنها را (در قیامت) محشور میکند، همانا او حکیم داناست.
آية رقم 26
و به راستی ما انسان را از گِل خشکیدهای، که از گِل بویناک تیرهای (گرفته شده) بود آفریدیم.
آية رقم 27
و جن را پیش از آن از آتش سوزان آفریدیم.
آية رقم 28
و (به یاد آور) هنگامی را که پروردگارت به فرشتگان فرمود: «همانا من آفرینندۀ بشری از گِل خشکیدهای که از گِل بویناک تیرهای (گرفته شده)، هستم.
آية رقم 29
پس چون (او را آفریدم و) به او سامان دادم، و از روح خود در آن دمیدم، (همگی) برای او سجده کنید».
آية رقم 30
ﯶﯷﯸﯹ
ﯺ
پس همۀ فرشتگان با همدیگر سجده کردند.
آية رقم 31
جز ابلیس، که سر پیچی کرد از آنکه با سجدهکنندگان باشد.
آية رقم 32
(الله) فرمود: «ای ابلیس! تو را چه شده که با سجدهکنندگان (همراه) نیستی؟!»
آية رقم 33
گفت: «من هرگز برای بشری که او را از گِل خشکیدهای که از گِل بویناک تیرهای (گرفته شده) آفریدهای، سجده نخواهم کرد».
آية رقم 34
ﭦﭧﭨﭩﭪ
ﭫ
(الله) فرمود: «از آن (بهشت) بیرون شو، بیگمان تو رانده شدهای،
آية رقم 35
ﭬﭭﭮﭯﭰﭱ
ﭲ
و همانا تا روز قیامت بر تو لعنت خواهد بود».
آية رقم 36
ﭳﭴﭵﭶﭷﭸ
ﭹ
(ابلیس) گفت: «پروردگارا! مرا تا روزیکه (مردم) برانگیخته میشوند مهلت ده».
آية رقم 37
ﭺﭻﭼﭽ
ﭾ
(الله) فرمود: «یقیناً تو از مهلت یافتگانی،
آية رقم 38
ﭿﮀﮁﮂ
ﮃ
تا (آن) روز وقت مقرر (و معین شده)».
آية رقم 39
گفت: «پروردگارا! به سبب اینکه مرا گمراه ساختی، قطعاً من (گناه و بدیها) در زمین در نظرشان زینت میدهم، و همگی آنها را گمراه خواهم کرد،
آية رقم 40
ﮏﮐﮑﮒ
ﮓ
مگر بندگان مخلص تو را از (میان) آنها ».
آية رقم 41
ﮔﮕﮖﮗﮘ
ﮙ
(الله) فرمود: «این (اخلاص) راه مستقیم است که به من میرسد.
آية رقم 42
یقیناً تو را بر بندگانم تسلطی نیست، مگر (بر آن) گمراهانی که از تو پیروی میکنند.
آية رقم 43
ﮦﮧﮨﮩ
ﮪ
و بیگمان جهنم میعادگاه برای همۀ آنهاست.
آية رقم 44
برای آن هفت در هست، برای هر دری گروهی از آنها تقسیم (و معین) شدهاند».
آية رقم 45
ﯕﯖﯗﯘﯙ
ﯚ
یقیناً پرهیزگاران در باغها (ی بهشت) و در (کنار) چشمهها هستند.
آية رقم 46
ﯛﯜﯝ
ﯞ
(به آنها گفته میشود:) به سلامت و ایمنی به آن (باغها) وارد شوید.
آية رقم 47
آنچه در دلهای شان از کینه (و حسد) بود، بیرون کشیدیم، برادرانه بر تختها رو بروی یکدیگر قرار دارند.
آية رقم 48
در آنجا هیچ خستگی و رنجی به آنها نمیرسد، و هیچ گاه از آنجا بیرونشان نرانند.
آية رقم 49
(ای پیامبر!) بندگانم را خبر ده که یقیناً من آمرزندۀ مهربانم.
آية رقم 50
ﯻﯼﯽﯾﯿ
ﰀ
و آنکه عذاب من همان عذاب دردناک است!
آية رقم 51
ﰁﰂﰃﰄ
ﰅ
و آنها را از مهمانان ابراهیم خبر ده.
آية رقم 52
چون بر او وارد شدند، و سلام گفتند. (ابراهیم) گفت: «همانا ما از شما میترسیم»
آية رقم 53
گفتند: «نترس، بیگمان ما تو را به پسری دانا بشارت میدهیم»
آية رقم 54
(ابراهیم) گفت: «آیا به من (این) بشارت میدهید با اینکه پیری به من رسیده است؟ پس به چه چیز بشارت میدهید؟!».
آية رقم 55
گفتند: «تو را به حق بشارت دادیم، پس از نا امیدان نباش».
آية رقم 56
(ابراهیم) گفت: «و چه کسی جز گمراهان از رحمت پروردگارش نا امید میشود؟!».
آية رقم 57
ﭽﭾﭿﮀﮁ
ﮂ
(آنگاه) گفت: «پس ای فرستادگان (الله) مقصود شما چیست؟».
آية رقم 58
ﮃﮄﮅﮆﮇﮈ
ﮉ
گفتند: «همانا ما به سوی قوم گنهکار فرستاده شدهایم (تا آنها را هلاک کنیم).
آية رقم 59
ﮊﮋﮌﮍﮎﮏ
ﮐ
جز خاندان لوط که ما حتماً همۀ آنها را نجات خواهیم داد.
آية رقم 60
ﮑﮒﮓﮔﮕﮖ
ﮗ
مگر همسر او که مقدر داشتیم او قطعاً از بازماندگان (و هلاکت شوندگان) باشد».
آية رقم 61
ﮘﮙﮚﮛﮜ
ﮝ
پس هنگامیکه که فرستادگان (الله) نزد خاندان لوط آمدند.
آية رقم 62
ﮞﮟﮠﮡ
ﮢ
(لوط) گفت: «همانا شما گروهی ناشناس هستید!»
آية رقم 63
(فرشتگان) گفتند: «بلکه، ما (همان) چیزی را برای تو آوردهایم که آنها در آن تردید داشتند.
آية رقم 64
ﮫﮬﮭﮮ
ﮯ
و ما حق را برای تو آوردهایم، و ما قطعاً راستگویانیم.
آية رقم 65
پس پاسی از شب گذشته خانوادهات را با خود بردار، (و از این جا) ببر، و (خودت) به دنبال آنها برو، و کسی از شما پشت سرش ننگرد، و به آن جایی که فرمان یافتهاید بروید.
آية رقم 66
و ما این امر را به او (= لوط) وحی کردیم که همانا صبحگاهان همۀ آنها ریشه کن خواهند شد.
آية رقم 67
ﯪﯫﯬﯭ
ﯮ
و اهل شهر شادیکنان (به طرف خانۀ لوط) آمدند.
آية رقم 68
ﯯﯰﯱﯲﯳﯴ
ﯵ
(لوط) گفت: «به راستی اینها مهمانان من هستند، پس مرا رسوا (و شرمنده) نکنید،
آية رقم 69
ﯶﯷﯸﯹ
ﯺ
و از الله بترسید و مرا خوار نسازید».
آية رقم 70
ﯻﯼﯽﯾﯿ
ﰀ
(آنها) گفتند: «مگر ما تو را از (مهمانی و حمایت) مردمان نهی نکرده بودیم؟!»
آية رقم 71
ﭑﭒﭓﭔﭕﭖ
ﭗ
(لوط) گفت: «اینها دختران (قوم) من هستند، (با آنها ازدواج کنید) اگر انجام دهندۀ کاری (مشروع) هستید».
آية رقم 72
ﭘﭙﭚﭛﭜ
ﭝ
سوگند به جان تو (ای پیامبر) که آنها در مستی خود سر گردانند.
آية رقم 73
ﭞﭟﭠ
ﭡ
پس هنگام طلوع آفتاب صیحه (= بانگ مرگبار) آنها را فرو گرفت.
آية رقم 74
آنگاه بالای آن (آبادیها) را پایین قرار دادیم. (و زیر رو کردیم) و بر (سر) آنان سنگهای از سنگ گل بارانیدیم.
آية رقم 75
ﭫﭬﭭﭮﭯ
ﭰ
بیگمان در این (سر گذشت) نشانههای برای هوشیاران است.
آية رقم 76
ﭱﭲﭳ
ﭴ
و همانا آن (شهرهای ویرانه) بر سر راه (کاروانیان) پا برجاست.
آية رقم 77
ﭵﭶﭷﭸﭹ
ﭺ
بیگمان در این نشانهای برای مؤمنان است.
آية رقم 78
ﭻﭼﭽﭾﭿ
ﮀ
و بیشک اصحاب أیکه (= قوم شعیب) ستمکار بودند.
آية رقم 79
ﮁﮂﮃﮄﮅ
ﮆ
پس (ما) از آنها انتقام گرفتیم، و (شهرهای ویرانه شده) این دو (قوم) بر سر راه آشکار است.
آية رقم 80
ﮇﮈﮉﮊﮋ
ﮌ
و به راستی اصحاب حجر (= قوم ثمود) پیامبران را تکذیب کردند.
آية رقم 81
ﮍﮎﮏﮐﮑ
ﮒ
و (ما) آیات خود را به آنها دادیم، پس آنها از آنان روی گردان بودند.
آية رقم 82
ﮓﮔﮕﮖﮗﮘ
ﮙ
آنها با خاطری مطمئن و آسوده از کوهها خانههایی (برای خود) میتراشیدند.
آية رقم 83
ﮚﮛﮜ
ﮝ
پس صبحگاهان صیحه (= بانگ مرگبار) آنها را فرو گرفت.
آية رقم 84
ﮞﮟﮠﮡﮢﮣ
ﮤ
و آنچه را به دست آورده بودند (عذاب الهی را) از آنها دفع نکرد.
آية رقم 85
و (ما) آسمانها و زمین و آنچه را که میان آن دو است، جز به حق نیافریدیم، و قیامت قطعاً خواهد آمد، پس (ای پیامبر) به طرز شایستهای گذشت کن (و از آنها صرف نظر فرما)
آية رقم 86
ﯗﯘﯙﯚﯛ
ﯜ
بیگمان پروردگار تو، همان آفرینندۀ داناست.
آية رقم 87
و به راستی (ما) به تو سبع المثانی (= سورۀ فاتحه) و قرآن عظیم دادیم.
آية رقم 88
(پس) هرگز چشم خود را به (سوی) آنچه (از نعمتها و متاع دنیوی) که گروههایی از آنان را از آن بهرمند ساختهایم، نیندوز، و بر آنها غمگین نباش، و بال (شفقت) خود را برای مؤمنان فرود آر (و نسبت به آنها فروتن باش).
آية رقم 89
ﯵﯶﯷﯸﯹ
ﯺ
و بگو: «همانا من هشدار دهندۀ آشکارم».
آية رقم 90
ﯻﯼﯽﯾ
ﯿ
(و آنها را از عذابی بترسان) همانگونه که بر تقسیمکنندگان (آیات الهی) نازل کردیم.
آية رقم 91
ﭑﭒﭓﭔ
ﭕ
(همان) کسانیکه قرآن را تقسیم (و بخش، بخش) کردند.
آية رقم 92
ﭖﭗﭘ
ﭙ
پس سوگند به پروردگارت، قطعاً (در قیامت) از همه آنها سوال خواهیم کرد.
آية رقم 93
ﭚﭛﭜ
ﭝ
از آنچه میکردند.
آية رقم 94
ﭞﭟﭠﭡﭢﭣ
ﭤ
پس (ای پیامبر!) به آنچه مأمور شدهای آشکارا ابلاغ کن، و از مشرکان روی بگردان.
آية رقم 95
ﭥﭦﭧ
ﭨ
بیگمان ما (شر) مسخره کنندگان را از تو دفع خواهیم کرد.
آية رقم 96
کسانیکه معبود دیگری با الله قرار میدهند، پس بزودی خواهند دانست.
آية رقم 97
و به راستی ما میدانیم که سینه تو (ای پیامبر) از آنچه آنها میگویند تنگ میشود (و تو را آزرده و نا راحت میکند).
آية رقم 98
ﭻﭼﭽﭾﭿﮀ
ﮁ
پس به ستایش پروردگارت تسبیح گوی و از سجدهکنندگان باش.
آية رقم 99
ﮂﮃﮄﮅﮆ
ﮇ
و پروردگارت را عبادت کن تا هنگامیکه یقین (= مرگ) به سراغت آید.
تقدم القراءة