سورة النجم

الترجمة الفارسية - حسين تاجي

ترجمة معاني سورة النجم باللغة الفارسية من كتاب الترجمة الفارسية - حسين تاجي

حسين تاجي كله داري

الترجمة الفارسية - حسين تاجي

حسين تاجي كله داري

آية رقم 1
سوگند به ستاره چون فرود افتد،
آية رقم 2
(که) یار شما (= محمد صلی الله علیه وسلم) گمراه نشده و راه را گم نکرده است،
آية رقم 3
و از روی هوای نفس سخن نمی‌گوید.
آية رقم 4
این نیست جز آنچه به او وحی می‌شود (و بجز وحی چیزی نمی‌گوید).
آية رقم 5
(فرشته‌ای) بس نیرومند (= جبرئیل) او را تعلیم داده است،
آية رقم 6
(همان فرشتۀ) نیرومندی که آنگاه راست و درست (به شکل حقیقی فرا رویش) ایستاد.
آية رقم 7
در حالی‌که او در افق اعلی (آسمان) بود.
آية رقم 8
سپس (جبرئیل) نزدیک شد، آنگاه فرو آمد (و نزدیک‌تر شد).
آية رقم 9
پس (فاصلۀ او با پیامبر) به قدر دو کمان یا کمتر بود.
آية رقم 10
آنگاه (الله) آنچه را باید وحی می‌کرد، به بنده‌اش وحی نمود.
آية رقم 11
قلب (پیامبر) آنچه را دید، دروغ نگفت.
آية رقم 12
آیا با او دربارۀ آنچه می‌بیند مجادله می‌کنید؟!.
آية رقم 13
و به راستی بار دیگر (نیز) او را دید [ جبرئیل علیه السلام را در صورت حقیقی، در حالی‌که ششصد بال داشت دیدند. (صحیح بخاری 3232 و تفسیر ابن کثیر)].
آية رقم 14
نزد «سدرة المنتهی» [ درخت سدر عظیمی که در آسمان هفتم است و علم هیچ کس از آن فراتر نرود. (تفسیر طبری)].
آية رقم 15
که «جَنَّةُ الْمَأْوَىٰ» نزد آن (درخت) است.
آية رقم 16
چون (درخت) «سدره» را چیزی (= نوری) پوشاند.
آية رقم 17
چشم (پیامبر) خطا نکرد و (از حد) در نگذشت.
آية رقم 18
به راستی (او) پاره‌ای از نشانه‌های بزرگ پروردگارش را دید [ این آیه دربارۀ معراج پیامبر صلی الله علیه وسلم می‌باشد که رسول الله صلی الله علیه وسلم با روح و جسد به آسمان‌ها رفتند. (اختصار از صحیح بخاری شماره 3207).].
آية رقم 19
آیا «لات» و «عزّی» را دیده‌اید؟!
آية رقم 20
و «منات» (بت) سومی بی‌ارزش را؟.
آية رقم 21
آیا شما را پسر باشد و او را دختر؟
آية رقم 22
در این صورت، این تقسیمی غیر عادلانه است.
این‌ها چیزی جز نام‌هایی نیست که شما و پدارن‌تان بر آن‌ها گذاشته‌اید و الله دلیلی بر (صدق مدعی شما) نازل نکرده است. آن‌ها جز از گمان (های بد و بی‌اساس) و هوای نفس پیروی نمی‌کنند، در حالی‌که هدایت از (سوی) پروردگارشان برای آن‌ها آمده است.
آية رقم 24
آیا انسان هر چه آرزو کند برایش میسّر است؟!
آية رقم 25
پس آخرت و دنیا از آنِ الله است.
و چه بسیار فرشتگانی که در آسمان‌ها هستند که شفاعت آن‌ها هیچ سودی نمی‌بخشد، مگر پس از آنکه الله برای هرکس که بخواهد اجازه دهد و راضی باشد.
بی‌گمان کسانی‌که به آخرت ایمان ندارند، فرشتگان را به نام دختران نام‌گذاری می‌کنند.
و آن‌ها به آن هیچ دانشی ندارند، جز از گمان (بی‌اساس) پیروی نمی‌کنند، و یقیناً گمان (انسان را) از (شناخت) حق بی‌نیاز نمی‌کند.
پس (ای پیامبر) از کسی‌که از ذکر ما روی می‌گرداند، و جز زندگی (مادی) دنیا را نخواهد، اعراض کن.
این آخرین حد دانش آن‌هاست، بی‌گمان پروردگار تو به کسانی‌که از راه او گمراه شده‌اند داناتر است، و او (نیز) به کسانی‌که هدایت یافتند داناتر است.
و آنچه در آسمان‌ها و آنچه در زمین است از آنِ الله است تا کسانی را که (کار) بد کردند به (سبب) آنچه کرده‌اند کیفر دهد، و کسانی را که نیکوکاری کردند با (بهشت) نیکو پاداش دهد.
(همان) کسانی‌که از گناهان کبیره و اعمال زشت ـ جز گناهان صغیره ـ دوری می‌کنند بی‌گمان پروردگار تو گسترده آمرزش است، و او نسبت به شما داناتر است، هنگامی‌که شما را از زمین پدید آورد، و هنگامی‌که شما در شکم مادران‌تان بصورت جنین‌هایی بودید، پس خودتان را نستائید (و پاک نشمارید) او به کسانی‌که پرهیزکاری نمودند داناتر است.
آية رقم 33
آیا دیده‌ای کسی را که (از حق) روی گرداند؟!
آية رقم 34
و اندکی (مال) بخشید و (سپس سنگدل شد و) خود داری کرد.
آية رقم 35
آیا نزد او علم غیب است پس او (همه چیز را) می‌بیند؟!
آية رقم 36
یا از آنچه در صحیفه‌های موسی بوده، آگاه نشده است؟!
آية رقم 37
و (نیز آنچه در صحیفه‌های) ابراهیم، همان کسی‌که وفا دار بود؟!
آية رقم 38
که هیچ کس بار گناه دیگری را بر دوش نمی‌کشد.
آية رقم 39
و اینکه برای انسان (بهره‌ای) جز آنچه سعی کرده، نیست.
آية رقم 40
و اینکه به زودی (حاصل) تلاش و سعی او دیده خواهد شد.
آية رقم 41
سپس او به پاداشی تمام (و کافی) پاداش داده خواهد شد،
آية رقم 42
و یقیناً بازگشت (همۀ امور) به سوی پروردگار توست.
آية رقم 44
و اینکه او میراند و زنده کرد.
آية رقم 46
از نطفه‌ای چون (در رحم) ریخته شود.
آية رقم 47
و اینکه پدید آوردن بار دیگر بر (عهدۀ) او (= الله) است.
آية رقم 48
و اینکه اوست که بی‌نیاز کرد و سرمایه بخشید.
آية رقم 49
و اینکه اوست که پروردگار (ستاره) «شعری» است. [ستارۀ شعری در زمان جاهلیت پرستیده می‌شد بدین خاطر الله آن را ذکر نموده است. (تفسیر ابن کثیر و تفسیر سعدی).]
آية رقم 50
و اینکه اوست که «عاد نخستین» را هلاک کرد.
آية رقم 51
و (نیز) «ثمود» را (هلاک کرد) پس (کسی را) باقی نگذاشت.
(و (همچنین) قوم نوح را پیش از آن (هلاک نمود). بی‌گمان آن‌ها از همه ظالم‌تر و سرکش‌تر بودند.
آية رقم 53
و (شهرهای) مؤتفکه (= قوم لوط) را زیر و رو (و نابود) کرد.
آية رقم 54
پس آن‌ها را با آنچه سزاوار بودند از عذاب سنگین و دردناک پوشانید.
آية رقم 55
پس (ای انسان نا سپاس) به کدامیک از نعمت‌های پروردگارت شک داری؟!
آية رقم 56
این (پیامبر) هشدار دهنده‌ای از (قبیل) هشدار دهندگان پیشین است.
آية رقم 57
قیامت نزدیک شده است.
آية رقم 58
و هیچ کس جز الله آشکارش نکند (و نتواند سختی‌های آن را دفع کند).
آية رقم 59
آیا از این سخن تعجب می‌کنید؟!
آية رقم 60
و می‌خندید و نمی‌گریید؟!
آية رقم 61
و شما همواره در غفلت (و هوسرانی) هستید.
آية رقم 62
پس (همه) برای الله سجده کنید، و او را بپرستید.
تقدم القراءة