سورة الصافات

Tatar - Tatar translation

Tatar - Tatar translation китабыннан تتاري телендә الصافات сүрәсенең тәрҗемәсе

Tatar - Tatar translation

Verse 1


Гыйбадәт кыла торган урыннарында саф-саф булып торган фәрештәләр белән
Verse 2

вә кешеләрне явызлыктан тыя торган намаз белән
Verse 3

вә Аллаһ зекере Коръән белән ант итеп әйтәмен.
Verse 4

Әлбәттә, сезнең Илаһәгыз фәкать бер Аллаһтыр.

Ул – Аллаһ җир, күкләр вә аларның арасында булган нәрсәләрнең һәм мәшрыйкъларның Раббысыдыр.

Без дөнья күген йолдызларның яктылыгы белән зиннәтләдек.

Вә ул күкне атылучы йолдызлар белән исламга һөҗүм итүче шайтаннардан сакладык.

Ул шайтаннар күккә менсәләр дә, фәрештәләрнең язган сүзләрен ишетә алмаслар, ул шайтаннар күкнең һәр тарафыннан ерак булсыннар өчен, йолдызлар белән атылырлар.

Шулай булса да аларга ахирәттә каты ґәзаб булыр.

Мәгәр бер шайтан фәрештәләрдән сүз урласа, ул шайтанны йолдызның бер якты очкыны һәлак итәр.

Кәферләрдән сора, алармы халык ителүдә куәтлерәк, яки Без халык иткән җир, күкләр вә фәрештәләрме куәтлерәк төзелештә? Без Адәмне кулга ябыша торган балчыктан халык кылдык, ничек Аллаһуга каршы сүз әйтә алалар?
Verse 12

Бәлки син Аллаһуның кодрәтенә яки кәферләрнең терелеп кабердән кубарылуны инкяр итүләренә гаебләнәсеңдер? Бит алар синең "Җәза алыр өчен кыямәт көнне барча кеше тереләчәк", – дигән сүзеңне мәсхәрә итәләр.
Verse 13

Әгәр аларга вәгазь сөйләнсә – һич вәгазьләнмәсләр.
Verse 14

Әгәр бер могъҗиза күрсәләр, аны мәсхәрәлән көләләр.

Бу без күргән нәрсә могъҗиза түгел мәгәр ачык сихер, диләр.

Янә кәферләр әйттеләр: "Әйә без үлеп сөякләребез дә череп туфрак булгач, яңадан терелеп кубарылырбызмы?
Verse 17

Яки безнең әүвәлдәге бабаларыбыз да терелеп кубарылырлармы?"
Verse 18

Син аларга әйт: "Әйе үзегез һәм бабаларыгыз да хур вә мескен хәлдә кубарылырсыз".

Кешеләрнең терелеп каберләреннән чыгулары фәкать бер тавыш белән булыр, ул эшнең Аллаһуга һич авырлыгы юк, һәм Аллаһу хозурына җыелгач, безгә ни булыр инде, дип көтәрләр.

Кәферләр әйтерләр: "Бу җәза көнедер бүген безгә хәсрәт вә һәлакәтлек, кылган явызлыгыбызның җәзасын бүген күрәбез".

Фәрештәләр кәферләргә әйтерләр: "Менә бу көн сез ышанмаган хак җәза көнедер һәм җәһәннәмгә керәсе кешеләр җәннәткә керәсе кешеләрдән аерыласы көндер.

Залимнәрне вә хатыннарын, вә дусларын һәм Аллаһудан башка гыйбадәт кылган сынымнарын кубарыгыз һәм аларны ут юлына куыгыз!
Verse 24

Вә аларны җәһәннәм алдында туктатыгыз, чөнки кылган эшләреннән, әлбәттә, алардан сорау булыр:
Verse 25

"Сезгә ни булды, дөньядагы кеби бер-берегезгә ярдәм итешмисез?"
Verse 26

Бәлки алар ул көндә ярдәм итешүдән гаҗиз булып, хур булганнары хәлдә Аллаһ әмеренә баш июче булырлар.

Вә алар бер-берсен ґәепләп шелтә кылырлар.

Иярүчеләр олугъларына әйтерләр: "Без хаклыктабыз дип, ант итеп, безне алдадыгыз, без сезгә иярдек".

Олугълары әйтерләр: "Сез үзегез хак мөэмин булмагансыз, әгәр Коръән сүзләренә ышанган булсагыз, безгә иярмәгән булыр идегез.

Ихтыярда безнең сездән артыклыгыбыз юк иде, без сезне көчләп үзебезгә ияртмәдек, бәлки сез үз ихтыярыгыз илә азган кавем булгансыз".

Барчасы бердән әйтерләр: – "Раббыбызның сезне ґәзаб кылырмын дигән сүзе безгә лязем булды, инде без ул ґәзабны бүген татучыбыз.
Verse 32

Без, әлбәттә, сезне хак юлдан аздырдык, чөнки без үзебез азган идек, сез дә үз ихтыярыгыз белән безгә ияреп аздыгыз", – диярләр.

Ул көндә олугълары да, иярүчеләре дә ґәзабта бергә булырлар, азгынлыкта бергә булганнары кеби.
Verse 34

Без, әлбәттә, кәферләрне вә азганнарны өнә шулай җәза кылачакбыз.

Аларга дөреслектә Аллаһудан башка Илаһә юк мәгәр Аллаһу тәгалә үзе генә дип әйтелсә, алар Аллаһны берләүдән тәкәбберләнәләр.

Вә әйтерләр: "Искедән бирле гыйбадәт итеп килгән Илаһәләребезне, бер җенләнгән шагыйрь сүзенә карап ташлыйкмы?"

Ул Мухәммәд г-м хак булган Коръән белән килде, һәм үзеннән әүвәлге пәйгамбәрләргә ышанды.
Verse 38

Әмма сез кәферләр һәм мөшрикләр кыямәт көнне рәнҗеткүче ґәзабны татыячаксыз.

Сез җәзаланмассыз, мәгәр Аллаһуга каршы барып эшләгән гөнаһларыгыз өчен җәзаланырсыз.
Verse 40

Мәгәр Аллаһуның ихлас колларына ґәзаб булмас, җәннәт нигъмәтләре булыр.
Verse 41

Аларга җәннәттә теләгәннәре чаклы һәм алар теләгән вакытта төрле ризык булыр.
Verse 42

Ул ризыклар төрле җимешләрдер һәм алар җәннәттә хөрмәтлеләрдер.
Verse 43

Нигъмәтләр белән тулган җәннәтләрдә сыйланырлар.
Verse 44

Яхшы диваннарга бер-берсенә каршы утырып рәхәтләнерләр.

Хезмәтчеләр аларга савыт белән хәмер китерерләр, ул хәмер җәннәттә елга булып агар.
Verse 46

Ул хәмер сөттән ак булып эчүчеләргә ләззәтледер.

Ул җәннәт хәмерендә гакылны җибәрмәк вә башны авырттырмак юктыр, һәм аны эчеп дөньядагы кеби исермәсләр дә.
Verse 48

Вә яннарында хатыннары булыр, алар күзләрен үз ирләреннән алмаслар, башкага карамаслар, ул хатыннарның күзләре зур һәм матурдыр.
Verse 49

Ул хатыннарның йөзләре аклыкта тәвә кошының йомыркасы кеби, анда аз гына сарылык булып иң матур төстер.

Ул ләззәтле эчемлекләрне эчкәндә әйләнеп бер – берсеннән сорашырлар.

Алардан бер сөйләүчесе әйтте: "Минем дөньяда кабердән терелеп чыгуны инкяр итүче бер иптәшем бар иде.
Verse 52

Ул миңа әйтәдер иде: "Әйә син кабердән терелеп чыгуга ышанасыңмы?

Без үлеп сөякләребез череп туфрак булгач, терелеп хисаб вә җәза ителербезме?" – дип."
Verse 54

Җәннәттәге әлеге мөэмин әйтер: "Ул терелеп кубарылуны инкяр итүче иптәшемне җәһәннәмнән күрсәтимме?

Һәм җәннәттә булганы хәлдә җәһәннәмгә карап, әлеге иптәшен ут уртасында күрер.

Уттагы иптәшенә кычкырып әйтер: "Валлаһи син мине ышанмаска өндәп үзең кеби утка салырга якын булдың.

Әгәр Раббым миңа иманны ингам итмәсә, әлбәттә, сезнең белән бергә мәңгегә утка салынган булыр идем".
Verse 58

Мөэминнәр җәннәттә бер-берсенә әйтешерләр: "Без җәннәттә тагын үлмәбезме?

Дөньядагы үлүебездән башка тагын үлмәбезме һәм утта ґәзаб та ителмәбезме?

Әгәр җәннәттә үлмәсәк һәм ґәзаб кылынмасак, бу эш, әлбәттә, олугъ теләккә вә зур бәхеткә ирешмәстер."
Verse 61

Әнә шундый бәхеткә ирешү өчен, гамәл кылучылар, әлбәттә, җәннәткә алып керә торган хәерле эшләрне эшләсеннәр вә изге гамәлләрне кылсыннар!

Кеше өчен мәңге торачак урын йөзеннән, нигъмәтләр белән тулган җәннәтләр яхшымы? Яки заккум агачы үсә торган җәһәннәм яхшымы?
Verse 63

Ул заккум агачының җәһәннәм уты эчендә үскәнлегенә һәм җимеш биргәнлегенә ышанмыйлар, ышанмаулары аларга ґәзаб өстенә ґәзаб булачак. Ул җимеш энәле булып ашаганда тамакны ертыр, ачылыгы тамакны көйдерер. Ышанмаучыларга шул җимешне ашатырлар.

Дөреслектә ул агач җәһәннәмнең төбеннән чыгып үсәдер.
Verse 65

Аның җимешләре кабахәтлектә гүя шайтан башларыдыр.

Имансызлар, әлбәттә, ул агачның җимешен ашарлар, һәм шул ачы җимеш белән корсакларын тутырачаклар.

Соңра аларның кайтарылмаклары җәһәннәмгәдер.
Verse 69

Алар ата-бабаларының хак юлдан адашканлыкларын белделәр, ләкин белсәләр дә хак динне кабул итмәделәр.
Verse 70

Аларның адашканын белә торып аталарына ашыгып иярделәр һәм алар гыйбадәт кылган сынымнарга гыйбадәт кылдылар.

Тәхкыйк әүвәлгеләрнең дә күбрәге адашкан иделәр.
Verse 72

Без аларга, әлбәттә, җәһәннәм ґәзабы белән куркытучы пәйгамбәрләр җибәрдек.

Күр! Куркытылып та пәйгамбәрләрне ялганга тотучыларның ахыры ничек булды, әлбәттә, һәлак булдылар.
Verse 74

Мәгәр Аллаһуның ихласлы коллары ґәзабтан котылдылар.

Нух г-м кавеменең иманга килүеннән өмет кисеп: "Йә Рабби, ярдәм бир", – дип, Безгә дога кылды, ни хуш доганы кабул итүчеләрдәнбез.

Нухны вә аңа ияргән мөселман җәмәгатьне кәферләрнең золымыннан һәм Туфан суына батып һәлак булудан коткардык.
Verse 77

Вә Нухның балаларын кыямәткә чаклы калдырдык, дөньядагы барча кеше аның нәселеннәндер.
Verse 78

Без Нух өчен аңардан соң килгән пәйгамбәрләрдә яхшы исем калдырдык, һәр ышанучы аны мактап сөйләр.

Барча гамәлдә ул Нухка кеше, җен, вә фәрештәләр сәлам әйтерләр.
Verse 80

Без, әлбәттә, яхшыларга әнә шулай изге җәза бирәбез.
Verse 81

Ул Нух Безнең хак мөэмин колларыбыздандыр.
Verse 82

Соңра аның имансыз кавемен суга батырып һәлак иттек.

Диннең асылында Нух г-мгә иярүчеләрнең берсе Ибраһим г-мдер, гәрчә аралары ике мең алты йөз кырык ел булса да.

Ул Ибраһим Раббысына ширектән вә шиктән пакь күңел белән килде.

Атасына вә кавеменә әйтте: "Аллаһны ташлап нәрсәгә гыйбадәт кыласыз.

Ялганнарның иң кабахәтен кылганыгыз хәлдә Аллаһудан башка нәрсәне Аллаһ дияргә телисез.
Verse 87

Һичнәрсәгә ярамаган нәрсәләргә гыйбадәт кыласыз да бит, барча галәмне тәрбия итүче Аллаһ хакында нәрсә уйлыйсыз? Ул – Аллаһ сезне хөкем итмәс һәм ґәзаб кылмас, дип уйлыйсызмы? Бу кавем йолдызларга табыныр иделәр, бәйрәм көннәрендә корбан чалып, корбаннарын сынымнары алдына куеп, үзләре кырга бәйрәм итәргә чыга торган булганнар, шул бәйрәм итә торган урыннарына Ибраһим г-мне дә чакырдылар.
Verse 88

Ибраһим башын күтәреп йолдызларга карады.
Verse 89

Һәм әйтте: "Мин чирлим, миндә тагун чире булса кирәк, бара алмыйм".
Verse 90

Һәм алар Ибраһимнең чире йокмасын дип, аны калдырып бар да кырга киттеләр.

Ибраһим яшеренеп сынымнар янына керде, алларындагы корбаннарны күргәч, сынымнарга ник ашамыйсыз диде.
Verse 92

Сезгә ни булды – сөйләмисез, миңа җавап бирмисез?
Verse 93

Соңра сынымнарын балта белән бик каты җимерергә тотынды, чөнки башта – сынымнарыгызны валлаһи ватачакмын, дигән иде.
Verse 94

Ибраһимнең сынымнарын ватканын ишетеп мөшрикләр йөгереп килделәр, һәм без гыйбадәт кыла торган сынымнарыбызны ник җимердең диделәр.
Verse 95

Ибраһим әйтте: "Үзегез агачтан, таштан юнып ясаган нәрсәләргә гыйбадәт кыласызмы?
Verse 96

Бит үзегезне дә вә сез сыным ясаган агач, ташларны да Аллаһ юктан бар кылды."

Хакка каршы ачулары килеп, Намрут патша вә аның олугълары әйттеләр: "Таштан зур бина ясагыз, аннары эченә утын тутырып яндырыгыз, кайчан ялкынланып янарга тотынса, ялкын эченә Ибраһимне атыгыз", – дип.

Алар Ибраһимгә явызлыкны кылырга теләделәр, һәм Без аларның мәкерен буш кылып үзләрен хур иттек, утны Ибраһимгә салкын итеп, пәйгамбәрлегенә дәлил кылдык. Бабил шәһәреңдә Ибраһимгә эш калмады. Аллаһ хөкемнәрен ирештерде, могъҗизалар күрсәтте, инде аңа күчеп китү лязем булды.

Вә ул әйтте: "Раббым әмер иткән урынга күчеп китәмен, әлбәттә, Раббым мине барасы җиремә җиткерер. Ибраһим һәм хатыны картайганнар, балалары юк иде. Шул сәбәпле карт көннәрендә булса да Ибраһим Аллаһудан бала сорады.
Verse 100

Ий Раббым миңа бер изге ир бала биргел, миңа ярдәмче булсын!
Verse 101

Без Ибраһимгә бер ир бала белән шатлык хәбәрен бирдек, ул бала кечкенә чагында галим, олугъ хәлендә йомшак күңелледер.

Ул бала җиде яшенә җитеп атасы илә йөри башлагач, Ибраһим әйтте: "Ий угълым, мин төшемдә Аллаһ тарафыннан сине корбан итеп чалырга боерыламын, уйлап күр бу эшкә ничек карыйсың? Угълы Исмагыйл әйтте: "Ий атам, ни белән боерылган булсаң, шуны эшлә, мин Аллаһ хөкеменә ризамын, бу эштә мине, Аллаһ теләсә, сабыр итүчеләрдән табарсың", – дип.
Verse 103

Безнең әмерне икесе дә риза булып кабул иттеләр һәм Исмагыйлне яны белән яткызды.
Verse 104

Кулына пычак алуга Без кычкырдык: "Ий Ибраһим,

төшеңдә күргән Безнең әмерне тәсъдыйк кылдың, үтәгән хөкемендә булдың". Әнә шулай үзебезгә итагать иткән яхшы мөэминнәрне изге җәзалар белән нигъмәтлибез.
Verse 106

Аллаһуның изге балаңны корбан итеп чал дигән әмере, әлбәттә, зур һәм авыр сынаудыр.
Verse 107

Без аңа Исмагыйл урынына корбан итеп бугазлар өчен җәннәтән бер зур тәкә бирдек.
Verse 108

Яхшылыгы белән искә алу өчен дөньяга соңыннан килгәннәргә Ибраһимнең яхшы әсәрләрен калдырдык.
Verse 109

Ул Ибраһимгә барча галәм сәлам әйтер.
Verse 110

Яхшы эшләрне кылучыга Без шулай изгелек итәбез.
Verse 111

Ибраһим Безнең хак мөэмин колларыбыздандыр.
Verse 112

Дәхи Исхакны бирәчәгебез белән шатлыклы хәбәр бирдек, ул Исхак изгеләрдән вә пәйгамбәрләрдән булды.

Ибраһимгә вә Исхакка эшләрендә вә нәселләрендә бәрәкәт бирдек, вә аларның нәселеннән килгән кешеләрнең бәгъзеләре көферлек вә бозыклык белән үзләренә ачык золым итүчеләрдер.
Verse 114

Тәхкыйк Муса илә Һарунга пәйгамбәрлек биреп нигъмәтләндердек.
Verse 115

Аларны вә кавемнәрен зур бәладән коткардык, ягъни Фиргауннең золымыннан вә суга батудан коткардык.
Verse 116

Без аларга ярдәм бирдек һәм дошманнарын җиңделәр.
Verse 117

Вә Без аларга һәрнәрсәне бәян кылып бетергән Тәүратны бирдек.
Verse 118

Вә аларны туры юлга күндердек.
Verse 119

Вә соңыннан килгәннәргә Муса илә Һарунны яхшылык белән искә алуны калдырдык.
Verse 120

Яхшылык илә искә алулары Муса илә Һарунга сәлам булсын димәкләредер.
Verse 121

Тәхкыйк Без гөнаһтан сакланып яхшылык кылучыларга изгелек итәбез.
Verse 122

Дөреслектә алар Безнең хак мөэмин колларыбыздан иделәр.
Verse 123

Вә Ильяс та Аллаһ тарафыннан җибәрелгән пәйгамбәрләрдәндер.
Verse 124

Кавеменә: "Аллаһудан курыкмыйсызмы, Аңа гыйбадәт кылмыйсыз" – диде.
Verse 125

Сезне вә һәрнәрсәне күркәм сурәттә халык кылучы Аллаһуны куеп, бәгел исемле сынымга табынасызмы?
Verse 126

Ул – Аллаһ сезнең Раббыгыз вә әүвәлге бабаларыгызның Раббысыдыр.
Verse 127

Алар Ильясны ялганга тоттылар, үзләре вә сынымнары җыелып утта булырлар.
Verse 128

Мәгәр Аллаһуның ихласлы коллары утка кермәсләр.
Verse 129

Без Ильяска соңыннан килгәннәрнең телләрендә яхшы сүз калдырдык.
Verse 130

Ул сүз Ильяска сәлам булсын димәкләредер.
Verse 131

Гөнаһтан сакланып изге гамәлләр кылучыларга әнә шулай изгелек итәбез.
Verse 132

Дөреслектә Ильяс Безнең хак мөэмин колларыбыздан иде.
Verse 133

Вә Лут г-мдә Аллаһ тарафыннан җибәрелгән пәйгамбәрләрдәндер.
Verse 134

Без аны вә кавемен ґәзабтан коткардык.
Verse 135

Мәгәр аның хатынын ґәзабта кылучылардан кылдык.
Verse 136

Соңра калганнарын барчасын һәлак иттек.
Verse 137

Ий кәферләр, көндез ул тарафтан үткәнегездә аларның һәлак булган урынын күрерсез.
Verse 138

Һәм кич белән үткәндә дә күрерсез! Аларның хәлен күргәч, уйлап фикерләп карамыйсызмы?
Verse 139

Вә Йунүс та Безнең җибәргән пәйгамбәләребездәндер.
Verse 140

Йунүс иман китермәгән кавемен ташлап, кешеләр белән тулган зур көймәгә керде.
Verse 141

Көймә кузгалмады, шул сәбәпле көймәдәге кешеләр, арабызда качкан кеше бардыр, дип, шөбаґә салдылар, һәм шөбаґә Йунүска чыгып, аны диңгезгә ташладылар.
Verse 142

Аны дәрхәл бер зур балык йотты, вә ул Аллаһ рөхсәтеннән башка кавемен ташлап киткәне өчен үзен үзе шелтәлидер.
Verse 143

Әгәр Йунүс "Һич юктыр Илаһә, мәгәр Син генә йә Рабби, мин Сине һәр кимчелектән пакьсең дип беләм, мин, әлбәттә, Синең рөхсәтеңнән башка китеп, үземә золым итүчеләрдән булдым", – дип әйтмәсә иде.

Әлбәттә, ул балык карынында кешеләр терелеп каберләреннән кубарылган көнгә чаклы торыр иде.
Verse 145

Без аны берникадәр вакыт балык карнында торганнан соң сырхау булганы хәлдә корыга чыгарып ташладык, ягъни Аллаһ әмере белән балык Йунүсны су читенә, корыга чыгарып куйды.
Verse 146

Вә аның янында киң яфраклы агач үстердек, ул агач аңа кояштан күләгә булды һәм ул агач янына чебен, черки, кигәвен кебиләр килмәделәр, чөнки аның тәне җәрәхәтләнгән иде. Ул шул урында берничә көн торып Аллаһның рәхмәте белән бик тиз сәламәтләнде.

Без аны йөз меңле яки йөз меңнән артыграк кешеле шәһәргә пәйгамбәр итеп җибәргән идек, балык карыныннан чыккач та шул шәһәргә җибәрдек.
Verse 148

Һәм бу юлы һәммәсе иман китерделәр, вә Без дә аларны билгеләнгән әҗәлләренә чаклы малларыннан файдаландырдык, тыныч яшәттек.
Verse 149

Син алардан сорап кара: "Әйә кызлар Аллаһуның баласы булып, ирләр ул мөшрикләрнең балаларымы?"

Яки Без фәрештәләрне кызлар итеп халык кылганыбызны алар күреп тордылармы?
Verse 151

Әгаһ булыгыз алар ялганчы булганлыкларыннан.
Verse 152

Аллаһуның баласы бар дип әйтәләр, тәхкыйк алар ул сүзләрендә ялганчылардыр.
Verse 153

Ий мөшрикләр, сез Аллаһ ир балаларны куеп кыз балаларны үзенә ихтыяр итте дисезме?
Verse 154

Сезгә ни булды, һич гакылга сыймый торган нәрсәне хөкем итәсез.
Verse 155

Аз гына булса да уйлап фикерләп карамыйсызмы?
Verse 156

Яки Аллаһуның баласы барлыгына сезнең ачык бер дәлилегез бармы?
Verse 157

Китабыгызны китерегез, укып карыйк, әгәр Аллаһуның баласы бар дигән сүзегез дөрес булса.

Мөшрикләр Аллаһ белән фәрештәләр арасында нәсеп кылдылар. Аллаһуның кызлары дип әйтелгән фәрештәләр белделәр, ул сүзне әйткән мөшрикләрнең җәһәннәмгә кереп ґәзаб кылыначакларын.
Verse 159

Аллаһ мөшрикләр ифтира кылган баладан пакьтер.
Verse 160

Мәгәр Аллаһуның ихласлы коллары Аллаһуга ялганны ифтира кылмаслар, алар ґәзабдан ераклардыр.
Verse 161

"Сез мөшрикләр вә гыйбадәт кылган сынымнарыгыз,
Verse 162

сез кешеләрне имансыз, динсез итә алмассыз,
Verse 163

мәгәр җәһәннәмгә салыначак кешеләрне үзегезгә ияртеп аздырырсыз".

Җәбраил фәрештә әйтте: "Безнең арабызда фәрештәләрнең һәрберсенә билгеләнгән гыйбадәт урыны бардыр.
Verse 165

Вә без гыйбадәттә, әлбәттә, саф-саф булып торабыз.
Verse 166

Вә без Аллаһу тәгаләгә даим тәсбихләр әйтәбез.
Verse 167

Гәрчә мөшрикләр әйтсәләр дә:

"Әгәр әүвәлге өммәтләргә иңгән китап кеби безгә дә бер китап иңгән булса,
Verse 169

Без, әлбәттә, Аллаһуның ихласлы колларыннан булыр идек", – дип.
Verse 170

Алар әйткәнчә Коръән килгән иде, аны инкяр иттеләр, эшләренең ахыры ничек булачагын тиздән белерләр.
Verse 171

Тәхкыйк пәйгамбәр булган колларыбызга ярдәм бирәчәкбез, дигән вәгъдәбез булып үтте.
Verse 172

Алар, әлбәттә, ярдәм бирелмеш булырлар.
Verse 173

Дәхи мөэминнәр Безнең гаскәрләребездер, алар, әлбәттә, дошманнарын җиңәрләр.
Verse 174

Ий Мухәммәд г-м, син алардан вәгъдә иткән көнебез җиткәнче, алардан кисел!
Verse 175

Аларга ирешәчәк мәшәкатьләрне үзләренә күрсәт! Тиздән күрерләр мөэминнәргә нигъмәт, кәферләргә ґәзаб хәзерләнгәнлеген.
Verse 176

Әйә алар ахмаклык белән Безнең ґәзабыбызның тиз килүен телиләрме?

Әгәр Безнең ґәзабыбыз ул кавемгә иңсә, куркытып та курыкмаган кавемнең таңы нинди яман таң булыр.
Verse 178

Вәгъдә көненә чаклы алардан кисел!
Verse 179

Син аларга җәзаны күрсәт, хаклык кайда икәнен тиздән күрерләр!

Барча кимчелектән пакь булган синең Раббың, өстенлек һәм кодрәт Раббысыдыр, Ул мөшрикләр сыйфатлаган нәрсәләрдән пакьтер.
Verse 181

Вә барча пәйгамбәрләргә Аллаһуның сәламе булсын!
Verse 182

Вә барча галәмне тәрбия итүче Аллаһуга мактау булсын!
تقدم القراءة