وەرگێڕانی سورەتی فصّلت بە الكردية لە Burhan Muhammad - Kurdish translation
Verse 1
ﭑ
ﭒ
سهرنجی سهرهتای سوورهتی (البقرة) بده.
Verse 2
ﭓﭔﭕﭖ
ﭗ
ئهم قورئانه دابهزێنراوه لهلایهن پهروهردگاری خاوهن بهزهیی و میهرهبانهوه.
Verse 3
کتێبێکه؛ ئایهت و فهرمانهکانی بهش کراوه و جیاکراوهتهوه (ئیمان وکوفر، حهڵاڵ وحهرام چاکه وخراپه... هتد)، قورئانێکه به عهرهبیهکی ڕهوان بۆ کهسانێک که دهیزانن و شارهزاییان ههیه (له زمانهوانی و زانستهکان).
Verse 4
ههر ئهم قورئانه مژدهبهخشه بهئیمانداران، ترسێنهری کافرانه، کهچی زۆربهی موشریکان پشتیان تێکرد و بهرههڵستیان کردو نایبیستن.
Verse 5
وتیشیان: ئێمه دڵهکانمان داپۆشراوه له ئاستی ئهم بهرنامهیهدا که تۆ بانگی ئێمه دهکهیت بۆ لای، گوێشمان کهڕو قورسه له ئاستیدا، له نێوان ئێمه و تۆدا پهرده و بهربهست ههیه، تۆ ههوڵ و کۆششی خۆت بده، بێگومان ئێمهش ههوڵ و کۆششی خۆمان دهدهین.
Verse 6
ئهی پێغهمبهر (صلی الله علیه وسلم)، پێیان بڵێ: دڵنیابن که من ههر بهشهرێکم وهک ئێوه، (جیاوازیهکه تهنها ئهوهیه): من وهحی ونیگام بۆ دهکرێت که بێگومان خوای ئێوه خوایهکی تاک و تهنهایه، کهوابوو ئێوهش ڕووی تێ بکهن، بهڕاستی بیپهرستن؛ له ڕێبازهکهی لامهدهن، داوای لێخۆشبوونی لێبکهن و چاک بزانن که وهیل و سزای سهخت بۆ موشریک و هاوهڵگهران ئامادهیه.
Verse 7
ئهوانهی که زهکات نادهن و ئهوانهش که بێ باوهڕن به ڕۆژی قیامهت.
Verse 8
بهڕاستی ئهوانهی که ئیمان و باوهڕیان هێناوه و کاروکردهوه چاکهکانیان ئهنجامداوه پاداشتی نهبڕاوهیان بۆ ههیه...
Verse 9
ئهی پێغهمبهر (صلی الله علیه وسلم) پێیان بڵێ: باشه ئاخر ئێوه باوهڕتان بهو زاته نیه که زهوی له دوو ڕۆژدا دروست کردووه؟ (ئاڵبهته ئهو ڕۆژانه مهگهر خوا خۆی بزانێت درێژی ماوهکهیان چانده)، چهند هاوهڵێکیشی بۆ بڕیار دهدهن؟! ئهو بهدیهێنهر و دروستکاره پهروهردگاری ههر ههموو جیهانیان و بوونهوهره.
Verse 10
لهسهر ڕووکاری زهوی كێوهکانی دامهزراندوه (که کار دهکهنه سهر ئاوو ههوا، دیمهنی جوان دهسازێنن، لهنگهری دهگرن، ڕووبهری فراوانتر دهکهن... هتد) بهرهکهتی زۆری تێدا دابین کردووه (وهک نهوت وجۆرهها کانزا، سهرهڕای جیهانی ڕوهک و.. هتد)، ههموو ڕزق و ڕۆزیهکانی تیادا بڕیارداوه ههمووی له ماوهی چوار ڕۆژدا به دوو ڕۆژهکهی پێشووشهوه (قهباره و ڕهنگ و تام و بۆن و وهرز و شوێنی ههر میوه و دهغڵ و دانێک، ههروهها گیانداران و باڵندهکانیش) تا نیازو داخوازیهکانی ئادهمیزاد جێبهجێ بکات.
Verse 11
ئینجا ویستی ئاسمان ڕێک بخات و دروستی بکات لهکاتێکدا که دوکهڵ بوو، جا به ئاسمان و زهوی فهرموو: فهرمانبهردار و ملکهچ بن، بهخۆشی خۆتان یان بهزۆر بتانخهمه ژێر دهسهڵاتی خۆمهوه؟! ههردوولا خێرا وتیان: ملکهچی تۆین و چۆن دهفهرمویت وا دهکهین، (بێگومان کارێکی ئاسانه بۆ خوای بهدهسهڵات، زهوی و ئاسمان بێنێته قسه، چونکه ئادهمیزاد جۆرهها ئامێری هێناوهته قسه، دهم و زمان و لێویشیان نیه!!).
Verse 12
له ماوهی دوو ڕۆژدا (لهو ڕۆژانهی که ههر خۆی ماوهیان دهزانێت) ئاسمانی کرده حهوت چین و فهرمانی بۆ ههر چینێکیش دهرکرد، ئینجا دهفهرموێت: ئاسمانی دنیاشمان ڕازاندهوه به ئهستێرهوکردمانه چراخان و کردمانه هۆی پاڕاستن، (له شهڕی شهیتانهکان)، ئا ئهو شتانه ههمووی به ویست و فهرمانی زاتێکه که باڵادهست و زانایه.
Verse 13
جا ئهگهر لهگهڵ ئهم ههموو باسی دهسهڵات و توانایی و زانایی خوای گهورهدا پشتیان ههڵکرد و گوێیان نهگرت، پێیان بڵێ: من ئاگادارتان دهکهم لهوهی که شریخه و بروسکه و کارهساتێکتان بهسهر بێت، وهک ئهوهی که بهسهر عاد و ثمود هات...
Verse 14
کاتێک پێغهمبهرانیان بۆ ڕهوانه کرا له پێشتر و دواتریشدا، بهم فهرمانه پیرۆزه که: جگه له خوا کهسی تر مهپهرستن، کهچی وتیان: ئهگهر پهروهردگارمان بیوستایه ڕێنمویمان بکات ئێوهی نه دهنارد؛ بهڵکو فریشتهی دادهبهزان!! کهوابوو ئێمه بێگومان بڕوا ناکهین بهو پهیامهی که به ئێوهدا ڕهوانهکراوه.
Verse 15
ئهوسا قهومی عاد بهناحهق خۆیان بهزل و گهورهزانی له زهویدا و وتیان: کێ ههیه به ئهندازهی ئێمه هێزو دهسهڵاتی ههبێت؟ باشه ئایا ئهوه نهیانزانی بهڕاستی ئهو خوایهی که دروستی کردوون، ئهو لهوان هێزی زۆر زیاتره (بهڵکو ههر بهراورد ناکرێت) و ئهوانه ههر ئینکاری ئایهت و موعجیزهکانی ئێمهیان دهکرد.
Verse 16
ئهوسا ئیتر ئێمه بایهکی توندو زۆر ساردمان ههڵکرده سهریان له چهند ڕۆژێکی شومدا، تا ههر له ژیانی دنیادا بهسزای سهرشۆڕیان بگهیهنین و تاڵاو بکهین بهگهروویاندا، بێگومان سزای قیامهت زیاتر سهرشۆڕکهرو تاڵتره و ئهوانه سهرفراز و ڕزگار نابن.
Verse 17
هۆزی - ثمود - یشمان ڕێنموویی کرد بۆ ئیمان و چاکه؛ کهچی حهزیان بهکوێری کرد، تا چاوساغی و هیدایهت و ئیمان، ههر بۆیه ئهوانیش سزای سهرشۆڕکهر و سهرگهردانکهر یهخهی پێگرتن بههۆی ئهو کارو کردهوانهی که دهیانکرد.
Verse 18
ﯬﯭﯮﯯﯰ
ﯱ
ئهوسا ئهوانهی که ئیمان و باوهڕیان هێنابوو ڕزگارمان کردن، کهسانێکی به تهقواو خواناسیش بوون.
Verse 19
ڕۆژێک دێت دوژمنانی خوا تێکرا کۆ دهکرێنهوه و کێش دهکرێن بهرهو ئاگری دۆزهخ، بهرو دوایان پاڵهپهستۆیانه.
Verse 20
ههتا کاتێک دهگهنه ئاستی ئاگرهکه گوێیان و چاوهکانیان و پێستهکانیان شایهتیان لهسهر دهدات که چ کارو کردهوهیهکی نادروست و خراپیان ئهنجام دهدا.
Verse 21
ئهوسا بهغهمباریهوه بهپێستی خۆیان دهڵێن: بۆچی شایهتیتان لهسهرداین خۆ زهرهرتانه؟ له وهڵامدا دهڵێن، ئهو خوایه ئێمهی هێناوهته گوفتار که دهتوانێت ههموو شتێک بهێنێته قسه و گفتوگۆ، ههر ئهو زاتهشه که یهکهمجار بهدیهێناون و ههر بۆلای ئهویش دهبرێنهوه (بێگومان کارێکی ئاسانه بۆخوا چونکه ئادهمیزاد جۆرهها ئامێری هێناوهته قسه، دهم و زمان و لێویشیان نیه!).
Verse 22
ئێوه کاتی خۆی ئهونده غهڕڕا بوون، گوناهو تاوانهکانتان نهدهشاردهوه، چونکه مهترسیتان نهبوو که گوێتان و چاوتان و پێستتان شایهتیتان لهسهر بدات، بهڵام گومانتان وابوو که بهڕاستی خوا زۆر ئاگادار نیه بهو کاروکردهوانهی که ئهنجامی دهدهن.
Verse 23
ئا ئهوهبوو گومانی ناپهسهندتان که بووتان بهرامبهر پهروهردگارتان؛ ئێستا بوو بههۆی داخزان وتیاچوونتان و بهوهۆیهوه چوونه ڕیزی زهرهرمهندانهوه.
Verse 24
جا ئهگهر بهناچاری خۆگری بنوێنن، ئهوه ئاگر جێگهیانه، ئهگهر داوای لێبووردن و چاوپۆشی بکهن چاوپۆشیان لێناکرێت و داوایان لێوهرناگیرێت.
Verse 25
ئهوانه بههۆی تاوان و سهرکهشیانهوه کهسانێکمان کرده هاوهڵیان که کاروکردهوهی ڕابردوو داهوتوویان بۆ بڕازێننهوه، تا سهرئهنجام بڕیاری تۆڵه ئهمانیشی گرتهوه وهک کۆمهڵانی پێش ئهمان له پهری و ئینسانهکان، بهڕاستی ههر ههموویان زهرهرمهند و دۆڕاون.
Verse 26
بێ باوهڕان دهیانوت: گوێ مهگرن بۆ ئهم قورئانه و بیکهن بهگاڵه و ههرا و هوریا (لهم سهردهمهدا ئهو ڕاگهیاندنهی بهدهست ناحهزانهوهیه ئهو ڕۆڵه دهبینێت) بۆ ئهوهی ئێوه زاڵ ببن و بیبهنهوه.
Verse 27
(ئهو جۆره کهسانه بۆ کوێ دهچن) کهوابوو سوێند بهخوا ههر دهبێت تاڵاوی سزای سهخت بکهین بهگهرووی ئهوانهی که بێ باوهڕ بوون، له ئایندهشدا به خراپتر لهو کارو کردهوانهی که دهیانکرد تۆڵهیان لێ دهستێنین.
Verse 28
ئا ئهوهیه پاداشتی دوژمنانی خوا ههر ئاگرهکهی دۆزهخه، که ماڵ و نیشتهجێی ههمیشهییانه، له تۆڵهی ئهوهی که سهرسهختانه بهرهنگاری ئایهتهکانی ئێمهیان دهکرد.
Verse 29
له قیامهتدا ئهوانهی بێ باوهڕ بوون وتیان: پهروهردگارا، ئهو دوو دهستهیهمان نیشان بده له پهری و ئادهمیزاد که گومڕایان کردین بیانخهینه ژێر پێمانهوه، تا ههر له ژێرهوه بن.
Verse 30
ئهوانهی بهڕاستی وتیان: پهروهردگارمان (الله) یه، لهوهودوا بهردهوام پابهندی ئهو ڕێبازه ڕاسته بوون، ئهوه له سهرهمهرگدا دهسته دهسته فریشته دادهبهزن بۆلایان، پێیان دهڵێن: هیچ ترس و بیمێکتان نهبێت له داهاتوو، هیچ غهم و پهژارهیهکتان نهبێت بۆ ڕابردوو، مژدهتان لێ بێت بهو بهههشتهی که له کاتی خۆی بهڵێنتان پێ دهدرا...
Verse 31
(خوای گهوره و فریشتهکانیش دهفهرموون): ئێمه یارو یاوهرو هاوکارو پشتیوانی ئێوهین له ژیانی دنیا و قیامهتیشدا مژدهتان لێ بێت له بهههشتدا ههرچی ئارهزووی دهکهن وداوای دهکهن بۆتان ئامادهیه...
Verse 32
ﭷﭸﭹﭺ
ﭻ
ئهو بههرهیهش لهلایهن پهروهردگارێکهوه پێشکهشتان دهکرێت که لێبوورده و میهرهبانه.
Verse 33
جا کێ لهو کهسه جوانگفتار ترو قسهی بهجێ تره که بانگهوازی کردووه بۆ لای خوا، کاروکردهوهی چاکیشی ئهنجام داوه، وتوشیهتی: بهڕاستی من له ڕیزی موسڵماناندام.
Verse 34
بێگومان چاکه و خراپه وهک یهک نین، (تۆ ئهی باوهڕدار) بهجوانترین و چاکترین شێوه بهرهنگاری خراپه و نادروستی بکه، ئهو کاته ئیتر دهبینیت ئهوهی که له نێوان تۆ و ئهودا دوژمنایهتی و ساردیهک ههیه؛ دهبێته دۆستێکی دڵسۆز و گیانی بهگیانی.
Verse 35
جا کهسیش ناتوانێت بهو ڕهفتاره ههستێت جگه لهوانهی که ئارامیان گرتووه، ههروهها کهسیش ناتوانێت ههڵوێستی وا بنوێنێت جگه له کهسێک نهبێت که خاوهنی بههرهیهکی گهوره بێت.
Verse 36
ئهی ئیماندار؛ ئهگهر له لایهن شهیتانهوه خهتهره و خهیاڵی نادروست له دڵ و دهروونتدا دروست بوو، ئهوه تۆ داوای یارمهتی له خوا بکه و پهنای پێ بگره، چونکه بهڕاستی ئهو زاته بیسهر و زانایه.
Verse 37
له نیشانه و بهڵگهکانی دهسهڵاتی پهروهردگار شهو و ڕۆژ و خۆر و مانگه، ههرگیز نهکهن سوژده بۆ خۆر، یان مانگ ببهن، بهڵکو سوژده تهنها بۆ ئهو خوایه ببهن که دروستی کردوون، ئهگهر ئێوه خۆتان به بهندهی ڕاستهقینهی ئهو دهزانن و ههر ئهو دهپهرستن.
Verse 38
جا ئهگهر بێ بڕواکان خۆیان به زل و گهوره بزانن، (ئهوه وازیان لێ بهێنه) چونکه ئهو فریشتانهی له خزمهت پهروهردگاری تۆدان شهوو ڕۆژ سهرگهرمی تهسبیحات و ستایشن، ههرگیز بێزاری ڕوویان تێ ناکات خۆیان به گهوره نازانن.
Verse 39
له بهڵگه و نیشانهکانی خوا ئهوهیه که دهبینیت زهوی کش وماته، جا کهتێک باران بهسهریدا دهبارێنین دهخرۆشێت و گهشه و نهش و نما دهکات، چونکه بهڕاستی ئهو زاتهی که زهوی زیندوو کردهوه، مردووانیش زیندوو دهکاتهوه، بێگومان ئهو خوایه دهسهڵاتی بهسهر ههموو شتێکدا ههیه..
Verse 40
بهڕاستی ئهوانهی که سهرسهخت و بێ بڕوان و دژایهتی ئایهت و فهرمانهکانی ئێمه دهکهن و لێی لادهدهن. خۆیان ناشارنهوه له ئێمه، باشه، ئهوهی فڕێ بدرێته ناو ئاگری دۆزهخهوه چاکتره یان ئهو کهسهی که بهدڵنیایی و ئارامی و هێمنیهوه دێت له ڕۆژی قیامهتدا و بهرهو بهههشت بهڕێزهوه بهڕێ دهکرێت؟! ئهی بێ باوهڕان ههرچیتان له دهست دێت بیکهن، چونکه له دهستی خوا دهرناچن، دڵنیاش بن خوا بینایه بهو کردهوانهی دهیکهن.
Verse 41
بهڕاستی ئهوانهی که باوهڕیان نهبووه بهو قورئانه لهکاتێکدا بۆیان هات، بێگومان ئهو قورئانهش کتێبێکی زۆر بهنرخ و ناوازه و سهرکهوتووه...
Verse 42
هیچ ناحهقی و نادروستی و ناتهواویهک ڕووی تێ ناکات له هیچ کاتێکدا و لههیچ لایهکهوه ڕهوانهکراو و نێردراوی زاتێکه که خاوهنی حیکمهت و داناییه و شایانی سوپاس و ستایشه.
Verse 43
ئهی پێغهمبهر (صلی الله علیه وسلم) شتێک بهتۆ ناوترێت، که به پێغهمبهرانی پێش تۆ نهوترابێت، بهڕاستی پهروهردگاری تۆ خاوهنی لێ بووردن و لێ خۆشبوونه بۆ باوهڕداران و تۆڵهسێنهری بهئازار و ئێشه له بێ باوهڕان.
Verse 44
ئهگهر ئهم قورئانهمان بهزمانی گهلانی تر بناردایه، ئهوه بێ باوهڕان دهیانوت: ئایا نهدهبوو ئایهتهکانی ڕوون و ئاشکرا بوایه و زمانی خۆمان بوایه، چۆن دهبێت قورئان بهزمانی بێگانه بێت؟ لهکاتێکدا محمد (صلی الله علیه وسلم) به عهرهبی دهدوێت؟! ئهی پێغهمبهر (صلی الله علیه وسلم) پێیان بڵێ: ئهم قورئانه بۆ ئهوانهی باوهڕیان هێناوه هیدایهت و ڕێنموویی و شیفایه و چارهسهری ههموو دهرد و نهخۆشیهکان دهکات، جا ئهوانهی که باوهڕ ناهێنن گوێچکهیان کهڕه و بهشتی تر ئاخنراوه، ههروهها کوێرن له ئاستیدا، ئهوانه ههروهک له دوورهوه بانگیان لی بکرێت وایه (نه دهنگهکه به چاکی دهبیسن، نه ڕهنگهکه به ڕوونی دهبینن)
Verse 45
سوێند بهخوا بهڕاستی تهوراتمان بهخشی به مووسا، کهچی ناکۆکی تیادا کرا، خۆ ئهگهر بڕیارێکی پێشتر له لایهن پهروهردگارتهوه نهبوایه، (که تۆڵه له کافران بخاته قیامهت) ئهوه له ناوی دهبردن، بێگومان ئهوان ههر له شک و گومانێکی بێ سهر و بندان که خهڵکیش دهخاته گومانهوه.
Verse 46
ئهوهی چاکه بکات پاداشتی چاکهکهی بۆ خۆیهتی، ئهوهش که خراپه و تاوان بکات ههر لهسهر خۆی دهکهوێت، دڵنیابه که پهروهردگاری تۆ بچوکترین ستهم له بهندهکانی ناکات.
Verse 47
زانینی بهرپابوونی ڕۆژی قیامهت تهنها لای خوایه و بۆ لای ئهو دهبرێتهوه، ههرچی بهرو بووم تۆوێک له خونچه و چرۆکهیهوه چهکهوه دهکات خوا ئاگاداره لێی، هیچ مێینهیهک سکی نابێت و بهچکهو بهرههمهکهی دانانێت تهنها به ئاگاداری خوا نهبێت، (ئا بهو شێوهیه خوا دهسهڵاتهکانی خۆی دهخاته بهرچاو)، کهچی زۆربهی خهڵکی قهدری نازانن، ئهو ڕۆژهش که بانگیان دهکات و لێیان دهپرسێت: کوان هاوهڵ و هاوتاکانم؟! ئهوانهیش له وهڵامدا دهڵێن: پهروهردگارا، ئێمه ههواڵت دهدهینێ و جاڕ دهدهین که کهسمان ههڵهی وانایهت به دهمماندا و شایهتی لهسهر شتی وانادهین.
Verse 48
ئیتر ئهوهی که جاران دهیانپهرست و هانا و هاواریان بۆ دهبرد و جێگهی ئومێدیان بوو لێیان ون بوو و نرخی نهما، دڵنیاش بوون که ئیتر هیچ چاره و ڕزگار بوونێکیان نیه.
Verse 49
ئادهمیزاد ههر گیز بێزار نابێت له داخوازی چاکه و خۆشی و ئاسوودهیی بۆ خۆی، خۆ ئهگهر ناخۆشیهکی تووش بێت، ئهوه نائومێد و بێ هیوایه.
Verse 50
سوێند به خوا ئهگهر ئادهمیزاد خێرو خۆشی بهسهردا بڕێژین و پێ بچێژین، له دوای ئهو تهنگانهیهی که تووشی هاتبوو، به متمانهیهکی زۆرهوه دهڵێت: ئهمه بهرهنجی شانی خۆم پهیدام کردووه و خوا خۆشی دهوێم، وا بزانم قیامهت زۆر دووره و ڕهنگه ههر نهشبێت، خۆ ئهگهر بمگێرنهوه بۆ لای پهروهردگارم، ئهوه دڵنیام که خۆش و ناز و نیعمهتم لای ئهو: بۆ ئامادهیه، بێگومان ئهوانهی که بێ باوهڕ بوون ئهو کارو کردهوه ناشیرینانهیان دهخهینه ڕوو و ههواڵیان پێ دهدهین، ههروهها سزای سهخت و دژوارو ناخۆشیان پێ دهچهژین له ناو دۆزهخدا.
Verse 51
زۆربهی ئادهمیزاد کاتێک ناز و نیعمهتی بهسهردا بڕێژین پشت ههڵدهکات و سهرپێچی دهکات و ملکهچی ڕاستی نابێت و خۆ بهزل و گهوره دهزانێت و بهلای خۆیدا دایدهتاشێت، کاتێکیش ناخۆشی و نههامهتی تووشهات، ئهوه دۆعا و نزا و پاڕانهوهی زۆر بهگهرم و کوڵ و پان و پۆڕه!!
Verse 52
ئهی پێغهمبهر (صلی الله علیه وسلم) پێیان بڵێ: ههواڵم بدهنێ، باشه: ئهگهر ئهم قورئانه لهلایهن خواوه بێت، پاشان ئێوهش بڕواتان پێیی نهبێت، دهزانن چ سهرئهنجامێکی سامناک چاوهڕێتانه؟. جا ئیتر کێ ههیه له ئێوه سهرسهختترو لاڕێتر لهوهی که ڕێگهی جیاو دوور له ڕاستی گرتبێتهبهر.
Verse 53
ئێمه له ئایندهدا بهڵگه و نیشانهی سهرسوڕهێننهریان نیشان دهدهین له ئاسۆکانی بوونهوهرداو له خودی خۆیشیاندا (بێگومان ئاشکرایه که لهسهردهمی زانستیدا چهنده نهێنیهکانی بوونهوهر ئاشكرا بووه.. زاناکان به گشتی و زاناکانی ئهستێرهناسی سهرگهردانن له وردهکاری و دامهزراوی و گهورهیی و فراوانی ئهم گهردوونه، ههروهها له ئاڵۆزی جهستهیی و عهقڵیی و دهروونی ئادهروونی ئادهمیزاد)، ئهمهش بۆ ئهوهی تا چک بۆیان ڕوون بێت و دڵنیابن که ئهو زاته حهق و ڕاست و ڕهوایه، ئایا شایهتی پهرورهردگارت بهس نیه که بێگومان ئاگا و زانایه به ههموو شتێک؟!
Verse 54
(لهگهڵ ههموو بهڵگه و نیشانانهدا: ئاگاداربن بهڕاستی ئهوانه ههر گومانیان ههیه له بهیهکگهیشتن و ئامادهبوونی بهردهم پهروهرردگاریان، ئاگاداربه و دڵنیابه که ئهوزاته به ههموو شتێک زانایه و به ههموو شتێک ئاگاداره ودهسهڵاتی بهسهر ههموو شتێکدا ههیه و هیچ شتێک لهو یاخی نابێت.
تقدم القراءة