Vertaling van Soera المؤمنون in het فلمكني (هولندية) uit Salomo Keyzer - Flemish (Dutch) translation
Verse 1
ﭑﭒﭓ
ﭔ
Gelukkig zijn de ware geloovigen.
Verse 2
ﭕﭖﭗﭘﭙ
ﭚ
Die zich verootmoedigen in hun gebed.
Verse 3
ﭛﭜﭝﭞﭟ
ﭠ
Die alle ijdele gesprekken vermijden.
Verse 4
ﭡﭢﭣﭤ
ﭥ
En die aalmoezen geven;
Verse 5
ﭦﭧﭨﭩ
ﭪ
Die hunne vleeschelijke lusten weten te beheerschen.
Verse 6
En die hunne genietingen bepalen tot hunne vrouwen, of de slaven welke door hunne rechterhand worden bezeten; want dan zullen zij zonder blaam zijn.
Verse 7
Maar zij die gemeenschap met andere vrouwen hebben, deze zijn waarlijk zondaren.
Verse 8
ﭾﭿﮀﮁﮂ
ﮃ
En zij die rechtschapen het hun toevertrouwde bewaren en hun verbond rechtvaardig uitvoeren.
Verse 9
ﮄﮅﮆﮇﮈ
ﮉ
En die den tijd, voor het gebed bepaald, in acht nemen.
Verse 10
ﮊﮋﮌ
ﮍ
Deze zullen de erfgenamen zijn.
Verse 11
ﮎﮏﮐﮑﮒﮓ
ﮔ
Die het paradijs zullen erven: eeuwig zullen zij daarin verblijven.
Verse 12
Wij schiepen den mensch van eene fijne soort klei.
Verse 13
ﮝﮞﮟﮠﮡﮢ
ﮣ
Daarna plaatsten wij hem als zaad in eene veilige bewaarplaats.
Verse 14
Daarna vormden wij het zaad tot gestold bloed, en wij maakten het gestolde bloed tot een stuk vleesch; vervolgens vormden wij het stuk vleesch tot beenderen; wij bekleedden deze beenderen met vleesch, en brachten het daarna als eene nieuwe schepping voort. Geloofd zij dus God, de uitmuntendste schepper.
Verse 15
ﯜﯝﯞﯟﯠ
ﯡ
Hierna zult gij sterven.
Verse 16
ﯢﯣﯤﯥﯦ
ﯧ
En daarna zult gij, op den dag der opstanding, in het leven teruggeroepen worden.
Verse 17
Wij hebben zeven hemelen boven u geschapen, en wij zijn niet achteloos omtrent hetgeen wij schiepen.
Verse 18
Wij zenden den regen in zekere hoeveelheid van den hemel neder, en wij doen dien op de aarde blijven; wij zijn zekerlijk ook in staat u daarvan te berooven.
Verse 19
En wij doen door dezen regen tuinen van palmboomen en wijngaarden voor u ontspruiten, waarin gij vele vruchten bezit en waarvan gij eet.
Verse 20
En wij deden voor u ook den boom oprijzen, die op den berg Sinaï ontsproot; die olie voorbrengt en een sap dat goed is voor hen die het eten.
Verse 21
Gij bezit eveneens eene onderrichting in het vee; wij geven u te drinken van de melk die zich in hunnen buik bevindt, gij trekt daaruit vele voordeelen en gij eet er van.
Verse 22
ﮉﮊﮋﮌ
ﮍ
En op hen en op schepen wordt gij vervoerd.
Verse 23
Wij zonden Noach vroeger tot zijn volk en hij zeide: O mijn volk! dient God: gij hebt geen God buiten hem; vreest gij dus niet voor de gevolgen, indien gij andere goden aanbidt?
Verse 24
En de opperhoofden van zijn volk dat niet geloofde, zeiden: Deze is slechts een mensch gelijk gij zijt; hij tracht alleen zich eene oppermacht over u aan te matigen. Indien het Gode had behaagd, u een profeet te zenden, zou hij zekerlijk engelen hebben gezonden; wij hebben dit niet van onze voorouders gehoord.
Verse 25
Waarlijk, hij is slechts een man, die door den duivel is bezeten; wacht dus gedurende eenigen tijd nopens hem.
Verse 26
ﯧﯨﯩﯪﯫ
ﯬ
Noach zeide: O Heer! help mij; zij beschuldigen mij van logen.
Verse 27
En wij openbaarden hem onze bevelen: zeggende: Maak de ark voor ons gezicht en overeenkomstig onze openbaring. En als ons besluit tot uitvoering zal komen en de oven water koken en uitwerpen zal. Breng er dan van elke diersoort een paar in, en ook uw gezin; behalve degene over wien een vonnis van vernietiging werd uitgesproken, en spreek niet tot mij ten behoeve van hen die onrechtvaardig waren; want zij zullen verdronken worden.
Verse 28
En wanneer gij en zij die met ons zullen wezen, tot de ark zullen ingaan, zeg dan: Geloofd zij God, die ons van de goddeloozen heeft verlost!
Verse 29
En zeg: O Heer! doe mij uit deze ark op eene door u gezegende plaats komen; want gij zijt het best in staat, mij ongedeerd daaruit te brengen.
Verse 30
Waarlijk, hierin lagen teekens onzer almacht, en wij beproefden de menschen daardoor.
Verse 31
ﭲﭳﭴﭵﭶﭷ
ﭸ
Daarop deden wij een ander geslacht na hen opstaan.
Verse 32
En wij zonden hun een apostel uit hen, die zeide: Aanbidt God; gij hebt geen God buiten hem: zoudt gij dus zijne wraak niet vreezen?
Verse 33
En de opperhoofden van zijn volk, dat niet geloofde, dat de ontmoeting des volgenden levens loochende, en aan hetwelk wij overvloed in dit leven schonken, zeiden: Dit is slechts een mensch zooals gij zijt: hij eet van hetgeen gij eet. En hij drinkt van hetgeen gij drinkt.
Verse 34
En indien gij een mensch gehoorzaamt, die met u gelijk staat, waarlijk, dan zijt gij verloren.
Verse 35
Dreigt hij u dat gij, nadat gij dood zijt, en tot stof en beenderen zijt geworden, levend uit uwe graven zult worden voortgebracht?
Verse 36
ﯖﯗﯘﯙﯚ
ﯛ
Weg, weg met hetgeen waardoor gij wordt bedreigd!
Verse 37
Er is geen ander leven buiten ons tegenwoordig leven; wij sterven en wij leven, en wij zullen niet weder worden opgewekt.
Verse 38
Hij is slechts een mensch, die eene leugen tegen God uitdenkt: doch wij zullen hem niet gelooven.
Verse 39
ﯴﯵﯶﯷﯸ
ﯹ
Hun profeet zeide: O Heer! verdedig mij, nu zij mij van bedrog beschuldigen.
Verse 40
ﯺﯻﯼﯽﯾ
ﯿ
God antwoordde: Na een korten tijd zullen zij zekerlijk hunne weerspannigheid berouwen.
Verse 41
Daarom werd hun, rechtvaardig, eene gestrenge straf opgelegd, en wij deden hen gelijken op het bezinksel, dat door den stroom wordt medegevoerd. Weg dus met de goddeloozen!
Verse 42
ﰊﰋﰌﰍﰎﰏ
ﰐ
Daarna deden wij andere geslachten na hen opstaan.
Verse 43
Geen volk zal voor zijn bepaalden tijd gestraft worden; ook zal die niet worden uitgesteld.
Verse 44
Daarna zonden wij onze profeten, den een na den ander. Zoo dikwijls onze profeet tot een volk kwam, beschuldigden zij hem van bedrog, en wij deden hen achtereenvolgens elkander in de verdelging opvolgen, en maakten hen slechts tot onderwerpen der overlevering. Weg dus met de ongeloovige volkeren!
Verse 45
Later zonden wij Mozes en Aäron, zijn broeder, met onze teekens en duidelijke macht.
Verse 46
Tot Pharao en zijne vorsten; maar zij weigerden trotsch in hem te gelooven; want het was een hoovaardig volk.
Verse 47
En zij zeiden: Zullen wij gelooven aan twee mannen, die ons gelijk zijn en wier volk onze slaven zijn?
Verse 48
ﮉﮊﮋﮌ
ﮍ
En zij beschuldigden hen van bedrog; daarom behoorden zij tot hen die verdelgd werden.
Verse 49
ﮎﮏﮐﮑﮒﮓ
ﮔ
Wij gaven vroeger het boek der wet aan Mozes, opdat de kinderen Israëls daardoor geleid zouden worden.
Verse 50
En wij bestemden den zoon van Maria en zijne moeder tot een teeken, en wij bereidden een verblijf voor hen, op een verheven gedeelte der aarde, zijnde een plaats van vrede en zekerheid, en door stroomende bronnen bevochtigd.
Verse 51
O profeten! eet van de dingen die goed zijn; want ik weet wel wat gij doet.
Verse 52
Deze uw godsdienst is een godsdienst, en ik ben uw Heer; vreest mij dus.
Verse 53
Maar de menschen hebben den godsdienst in verschillende secten verdeeld; ieder gedeelte verheugt zich in hetgeen zij volgen.
Verse 54
ﯣﯤﯥﯦﯧ
ﯨ
Laat hen dus in hunne verwarring tot een zekeren tijd.
Verse 55
Denken zij dat wij hun een lang leven zullen schenken, en hun bezittingen en kinderen tot hun heil geven.
Verse 56
Dat wij ons zullen haasten, hun allerlei bezittingen te schenken.
Verse 57
Waarlijk, zij die in ontzag zijn uit vrees voor hunnen Heer.
Verse 58
ﰂﰃﰄﰅﰆ
ﰇ
En die gelooven in de teekens van hunnen Heer.
Verse 59
ﰈﰉﰊﰋﰌ
ﰍ
En die geene makkers aan hunnen Heer toeschrijven.
Verse 60
Die aalmoezen geven, en wier harten van vrees zijn doordrongen, omdat zij eens tot hunnen Heer moeten terugkeeren.
Verse 61
Deze spoeden zich naar het goede en zijn de eersten om het te ontvangen.
Verse 62
Wij willen geene ziel eenige moeielijkheid opleggen, behalve datgene waartoe zij in staat is. Bij ons is een boek dat de waarheid spreekt, en zij zullen niet onrechtvaardig worden behandeld.
Verse 63
Maar hunne harten zijn verzonken in achteloosheid nopens dezen godsdienst, en zij hebben werken, die verschillen van de door ons vermelde; maar zij gaan voort die uit te voeren.
Verse 64
Tot wij diegenen hunner, welke zich in groote bezittingen verheugen, met eene gestrenge straf kastijden; onthoudt het, daar zij dan luid om hulp zullen roepen.
Verse 65
Maar er zal worden geantwoord: Roept heden niet om hulp; want gij zult door ons niet ondersteund worden.
Verse 66
Mijne teekens werden u voorgelezen; maar gij hebt u afgewend.
Verse 67
ﮝﮞﮟﮠ
ﮡ
U trotschelijk verheffende, omdat gij den heiligen tempel bezit; des nachts samenspraken houdende en dwaas sprekende.
Verse 68
Beschouwen zij dus niet aandachtig wat tot hen is gesproken, terwijl eene openbaring tot hen is gekomen, die niet tot hunne voorvaderen kwam?
Verse 69
Of kennen zij hunnen apostel niet en verwerpen zij hem daarom.
Verse 70
Zullen zij zeggen dat hij een uitzinnige is? Neen! hij is met de waarheid tot hen gekomen; maar het grootste gedeelte hunner verwerpt de waarheid.
Verse 71
Indien de waarheid hunne begeerte zou hebben gevolgd, waarlijk dan zouden de hemelen en de aarde, en alles wat er in is, bedorven zijn geweest. Maar wij hebben hun eene vermaning gezonden, en zij wenden zich er van af.
Verse 72
Zult gij hun eene belooning vragen? De belooning van uwen Heer is beter; hij is de beste belooner van weldaden.
Verse 73
ﯿﰀﰁﰂﰃ
ﰄ
Gij noodigt hen gewis tot den rechten weg uit.
Verse 74
Maar zij die niet in het volgende leven gelooven, dwalen zekerlijk van dien weg af.
Verse 75
Indien wij deernis met hen gehad, en hen van het kwaad verlost hadden, dat over hen gekomen is, zouden zij zekerlijk stijfhoofdiger in hunne dwaling hebben volhard, in verwarring ronddwalende.
Verse 76
Wij kastijdden hen vroeger met een strijd, maar zij verootmoedigden zich voor hunnen Heer noch richtten hunne smeekingen tot hem.
Verse 77
Tot wij voor hen eene deur openden, waaruit eene gestrenge straf voortkwam, waarna zij tot wanhoop vervielen.
Verse 78
God is het die in u de zintuigen des gehoors en van het gezicht heeft geschapen, opdat gij onze oordeelen zoudt opmerken, en harten, opdat gij die met ernst zoudt beschouwen; maar hoe weinigen uwer zijn dankbaar!
Verse 79
Hij is het die u op aarde heeft voortgebracht, en voor hem zult gij vereenigd worden.
Verse 80
Hij is het die leven geeft en doodt, en hij is het van wien de wisseling van nacht en dag afhangt: begrijpt gij dit niet?
Verse 81
ﮔﮕﮖﮗﮘﮙ
ﮚ
Maar de geloovige bewoners van Mekka zeggen evenals hunne voorgangers zeiden.
Verse 82
Zij zeggen: Als wij dood zijn, en tot stof en beenderen zullen zijn geworden, zullen wij dan werkelijk weder tot het leven worden opgewekt?
Verse 83
Wij zijn daarmede reeds bedreigd geworden, evenals vroeger onze vaderen; dit zijn slechts oude fabelen.
Verse 84
Vraag hun: aan wien behoort de aarde en alles wat daarop is? Spreekt, indien gij het weet.
Verse 85
ﯛﯜﯝﯞﯟﯠ
ﯡ
Zij zullen antwoorden: Aan God. Zeg: Wilt gij dit niet bedenken?
Verse 86
Zeg: Wie is de Heer der zeven hemelen en de Heer van den prachtigen troon?
Verse 87
ﯫﯬﯭﯮﯯﯰ
ﯱ
Zij zullen antwoorden: God. Zeg: Wilt gij hem dus niet vreezen?
Verse 88
Zeg: In wiens hand is het koninkrijk van alle dingen; wie ondersteunt dengeen die hem behaagt, maar wordt zelf door niemand ondersteund? Spreekt indien gij het weet?
Verse 89
ﰁﰂﰃﰄﰅﰆ
ﰇ
Zij zullen antwoorden: God. Zeg: Waarom laat gij u dan misleiden.
Verse 90
ﭑﭒﭓﭔﭕ
ﭖ
Ja, wij hebben hen tot de waarheid gebracht, en zij zijn zekerlijk leugenaars indien zij het loochenen.
Verse 91
God heeft geen kroost gebaard, noch is er eenig God naast hem. Indien dit niet zoo ware, zou iedere God zekerlijk hebben weggenomen wat hij had geschapen, en zouden sommigen hunner zich zekerlijk boven de anderen hebben verheven. Verre zij datgene van God wat zij nopens hem verklaren!
Verse 92
ﭲﭳﭴﭵﭶﭷ
ﭸ
Hij kent wat verborgen en wat openbaar gemaakt is; het zij dus verre van hem, de deelgenooten in zijne eer te hebben welke zij hem toeschrijven!
Verse 93
ﭹﭺﭻﭼﭽﭾ
ﭿ
Zeg: O Heer! Zoudt gij mij zekerlijk de wraak willen doen zien waarmede zij zijn bedreigd.
Verse 94
ﮀﮁﮂﮃﮄﮅ
ﮆ
O Heer! plaats mij niet onder de goddeloozen.
Verse 95
Want wij zijn zekerlijk in staat, u datgene te doen zien waarmede zij bedreigd werden.
Verse 96
Wendt het kwade door het betere af: wij kennen de lasteringen wel, die zij tegen u uitspreken.
Verse 97
En zeg: O Heer! ik vlucht tot u als eene schuilplaats tegen de ingevingen der duivelen.
Verse 98
ﮢﮣﮤﮥﮦ
ﮧ
En ik neem mijne toevlucht tot u, o Heer! om hen te verdrijven; opdat zij niet tegenwoordig met mij zouden zijn.
Verse 99
Het loochenen der ongeloovigen houdt niet op, dan tot den dood een van hen overvalt, die dan zegt: O Heer! doe mij tot het leven terugkeeren.
Verse 100
Opdat ik doen moge wat rechtvaardig is, door het ware geloof te belijden dat ik verwaarloosd heb. In geenen deele. Waarlijk, dit zijn de woorden welke gij zult spreken; maar achter hen zal een hek zijn tot op den dag der opstanding.
Verse 101
Als dus de trompet zal klinken, dan zal er geen verwantschap meer tusschen hen bestaan. Dan zullen zij elkander niet om hulp vragen.
Verse 102
ﯱﯲﯳﯴﯵﯶ
ﯷ
Zij wier weegschaal door goede werken zwaar is, zullen gelukkig wezen.
Verse 103
Maar zij wier weegschalen licht zullen wezen, zijn degenen die hunne zielen verliezen en eeuwig in de hel zullen verblijven.
Verse 104
ﰃﰄﰅﰆﰇﰈ
ﰉ
Het vuur zal hunne aangezichten verteren en zij zullen hunne monden uit angst samentrekken.
Verse 105
En er zal tot hen gezegd worden: Werden mijne teekenen u niet herinnerd en hebt gij die niet van valschheid beschuldigd?
Verse 106
Zij zullen antwoorden: O Heer! ons ongeluk beheerschte ons en wij wendden ons af.
Verse 107
O Heer! neem ons weg uit dit vuur; indien we tot onze vroegere zonden terugkeeren, zijn wij zekerlijk onrechtvaardig.
Verse 108
ﭫﭬﭭﭮﭯ
ﭰ
God zal hun zeggen: Gij blijft er in, en richt het woord niet tot mij.
Verse 109
Toen een gedeelte van mijn dienaren uitriep: O Heer! wij gelooven: vergeef ons dus en wees ons genadig; want waarlijk gij zijt de genadigste.
Verse 110
Hebt gij hen met spotternijen ontvangen, zoodat deze u mijne vermaning deden vergeten, en gij hebt hun tot voorwerpen uwer spotternijen gemaakt.
Verse 111
Ik heb hen heden beloond, omdat zij de beleedigingen, welke gij hun hebt aangedaan, met geduld hebben gedragen: waarlijk, zij genieten een groot geluk.
Verse 112
God zal zeggen: Hoeveel jaren hebt gij op aarde doorgebracht?
Verse 113
Zij zullen antwoorden: Wij hebben daar een dag of een gedeelte van een dag doorgebracht, maar vraag hun die rekening te houden.
Verse 114
God zal zeggen: Gij zijt daar slechts korten tijd gebleven, maar gij weet het niet.
Verse 115
Denkt gij dat wij u slechts uit ijdelheid hebben geschapen en dat gij later niet voor ons gebracht zult worden?
Verse 116
Verheven zij dus God de Koning, de Waarheid! Er is geen God buiten hem, de Heer van den glansrijken troon.
Verse 117
Wie naast den waren God een anderen God zal aanroepen, omtrent welken hij geen duidelijk bewijs heeft, zal zekerlijk voor zijn Heer daarvan rekenschap moeten afleggen. Waarlijk, de ongeloovigen zullen geen voorspoed genieten.
Verse 118
Zeg: O Heer! vergiffenis, en schenk mij genade; want uwe genade is onbeperkt.
تقدم القراءة