Тарҷумаи сураи ТУР ба الطاجيكية аз الترجمة الطاجيكية - عارفي
Verse 1
ﮞ
ﮟ
Савганд ба кӯҳи Тур
Verse 2
ﮠﮡ
ﮢ
ва савганд ба китоби навишташуда
Verse 3
ﮣﮤﮥ
ﮦ
Дар саҳифаҳои кушуда
Verse 4
ﮧﮨ
ﮩ
Ва савганд ба «Байту-л-маъмур» [ки фариштагон дар он ба ибодати Парвардигор машғуланд]
Verse 5
ﮪﮫ
ﮬ
Ва савганд ба [осмони баланд ҳамон] сақфи барафрошта [бар замин]
Verse 6
ﮭﮮ
ﮯ
Ва савганд ба дарёи оганда [аз об]
Verse 7
ﮰﮱﯓﯔ
ﯕ
Ки бе тардид, азоби Парвардигорат ба вуқуъ хоҳад пайваст
Verse 8
ﯖﯗﯘﯙ
ﯚ
Ва ҳеҷ боздорандае онро бознадорад
Verse 9
ﯛﯜﯝﯞ
ﯟ
Рӯзе, ки осмон ба сахтӣ дар ҷунбиш ва изтироб афтад
Verse 10
ﯠﯡﯢ
ﯣ
Ва кӯҳҳо ба ҳаракате шадид равон шаванд
Verse 11
ﯤﯥﯦ
ﯧ
Дар он рӯз вой ба ҳоли такзибкунандагон
Verse 12
ﯨﯩﯪﯫﯬ
ﯭ
Ҳамон касоне, ки дар беҳудагӯӣ саргарми бозианд
Verse 13
ﯮﯯﯰﯱﯲﯳ
ﯴ
Рӯзе, ки бо хушунат ба сӯйи оташи дузах ронда мешаванд
Verse 14
ﯵﯶﯷﯸﯹﯺ
ﯻ
[Ба онон гуфта мешавад] «Ин [ҳамон] оташест, ки онро дурӯғ мепиндоштед
Verse 15
ﭑﭒﭓﭔﭕﭖ
ﭗ
Оё ин [оташу азоби] ҷодуст ё [ҳанӯз ҳам онро] намебинед?
Verse 16
Ба оташ дароед [ва бисӯзед], ки шикебоӣ ва ношикебоии шумо [дар баробари шуълаҳои сӯзонаш] бароятон яксон аст; танҳо дар баробари он чи кардаед, муҷозот мешавед»
Verse 17
ﭦﭧﭨﭩﭪ
ﭫ
Ба ростӣ, ки парҳезкорон дар боғҳои биҳишт дар нозу неъматанд
Verse 18
Ва аз бахшишҳои [бедареғи] Парвардигорашон ва аз ин ки аз азоби дузах нигоҳашон доштааст, шодмонанд
Verse 19
ﭵﭶﭷﭸﭹﭺ
ﭻ
[Ба онон гуфта мешавад] «Ба подоши кирдоратон [дар дунё инак] гуворо бихӯред ва биошомед»
Verse 20
Дар ҳоле ки бар тахтҳое радифшуда такя задаанд ва ҳурони ғизолчашмро ба ҳамсарии онон дармеоварем
Verse 21
Муъминоне, ки фарзандонашон дар имон пайрави онон буданд, фарзандонашонро [низ дар биҳишт] ба онон мулҳақ хоҳем кард ва аз [подоши] амалашон заррае намекоҳем; чаро ки [сарнавишти] ҳар кас дар гарави дастоварди худи ӯст
Verse 22
ﮚﮛﮜﮝﮞ
ﮟ
[Дар биҳишт аз] Ҳар навъ мева ва гӯште, ки бихоҳанд, пайдарпай дар дастрасашон қарор медиҳем.
Verse 23
Дар он ҷо ҷомҳои шаробе аз дасти якдигар мегиранд, ки на муҷиби беҳудагӯӣ аст ва на гуноҳ;
Verse 24
Ва навҷавононе [ки барои хидмат] перомунашон дар рафту омаданд, гӯӣ [аз зебоӣ ва сапедрӯӣ] ҳамчун марвориде дар садаф ҳастанд
Verse 25
ﯓﯔﯕﯖﯗ
ﯘ
[Биҳиштиён] Ба якдигар рӯ меоваранд ва аз [дунё ва аҳволи гузаштаи] худ суол мекунанд
Verse 26
Мегӯянд: «Мо дар дунё дар хонаводаи худ [аз азоби илоҳӣ] метарсидем
Verse 27
ﯡﯢﯣﯤﯥﯦ
ﯧ
Аллоҳ таоло [бо неъмти ислом] бар мо миннат ниҳод ва аз азоби сӯзон [-и дузах] ҳифзамон кард
Verse 28
Мо дар зиндагии дунё ҳамвора Ӯро [парастиш мекардем ва ба рубубият] мехондем. Бе тардид, Ӯ накукору меҳрубон аст
Verse 29
Пас, [эй Паёмбар, бо оёти Қуръон ба мардум] андарз бидеҳ, ки ба лутфи Парвардигорат [ту бар хилофи иддаои кофирон] на коҳинӣ ва на маҷнун
Verse 30
Оё мегӯянд: «[Муҳаммад] Шоирест, ки мунтазирем, то маргаш фаро расад [ва аз суханонаш раҳоӣ ёбем]?»
Verse 31
ﰄﰅﰆﰇﰈﰉ
ﰊ
Бигӯ: «Мунтазир [-и марги ман] бошед; ман низ бо шумо мунтазир хоҳам монд [то азобатонро ба чашм бинам]»
Verse 32
Оё ақлҳояшон ба [баёни] ин [суханони ботил] ҳукм мекунад, ё [асосан] мардуме саркаш ҳастанд?
Verse 33
Оё мегӯянд: «[Муҳаммад] Қуръонро ҷаъл кардааст?». [Ҳаргиз чунин нест] Балки [ғарқ дар такаббуранд, ки] имон намеоваранд
Verse 34
ﭣﭤﭥﭦﭧﭨ
ﭩ
Агар рост мегӯянд, сухане монанди он биёваранд
Verse 35
Оё онон аз ҳеҷ офарида шудаанд ё худ офаринандаи хешанд?
Verse 36
Оё онон осмонҳо ва заминро офаридаанд? [На] Балки онон яқин надоранд [ки Аллоҳ таоло офаринандаи мутлақ аст]
Verse 37
Оё ганҷинаҳои [неъмат ва ҳидояти] Парвардигорат назди эшон аст? Оё [бар ҳама чиз] тасаллут доранд?
Verse 38
Оё нардбоне доранд, ки ба василаи он [гуфтори фариштагони ваҳйро] мешунаванд? Пас, ҳар ки шунидааст, бояд далеле равшан биёварад
Verse 39
ﮏﮐﮑﮒﮓ
ﮔ
Оё Аллоҳ таоло фарзандони духтар дорад ва шумо писар?
Verse 40
[Эй паёмбар] Оё аз онон подоше дархост мекунӣ, ки [аз пардохташ дар ранҷанд ва харҷаш] барояшон [гарону] сангин аст?
Verse 41
ﮝﮞﮟﮠﮡ
ﮢ
Оё аз илми ғайб огоҳанд ва [хабарҳои ниҳонро] менависанд?
Verse 42
Оё қасди найранг[ва нақшаи палиде бароят] доранд? Вале кофирон худ гирифтори найранг [ва тадбири илоҳӣ] ҳастанд
Verse 43
Оё онон маъбуде ғайр аз Аллоҳ таоло доранд? Аллоҳ таоло аз он чи бо Ӯ шарик қарор медиҳанд, поку муназзаҳ аст
Verse 44
[Ин кофирон, ҳатто] Агар порае аз осмонро низ дар ҳоли суқут бубинанд, [боз ҳам имон намеоваранд ва] мегӯянд: «Абре мутароким аст»
Verse 45
Пас, ононро [ба ҳоли худ] раҳо кун, то бо рӯзи мавъудашон, ки [бо нахустин дамидани сур] мадҳуши марг мегарданд, мувоҷеҳ шаванд
Verse 46
Рӯзе, ки найрангашон судманд нахоҳад буд ва [аз ҳеҷ сӯ] ёрӣ намешаванд
Verse 47
Ситамгорон [дар дунё низ ба дасти муъминон] ба азоби дигаре гирифтор хоҳанд шуд; вале бештарашон намедонанд
Verse 48
[Эй Паёмбар] Дар баробари ҳукми Парвардигорат шикебо бош; зеро ту таҳти назар ва ҳифозати Моӣ; ва ҳангоме ки [аз хоб ё ба қасди ибодат] бармехезӣ, Парвардигоратро ба покӣ ситоиш кун
Verse 49
ﰋﰌﰍﰎﰏ
ﰐ
Ва низ [дар посе] аз шаб Ӯро ситоиш кун [ва намоз бигузор] ва ба ҳангоми нопадид шудани ситорагон [дар сапедадам низ намози субҳ бигузор]
تقدم القراءة