سورة المدثر

الترجمة الطاجيكية - عارفي

Тарҷумаи сураи МУДДАССИР ба الطاجيكية аз الترجمة الطاجيكية - عارفي

الترجمة الطاجيكية - عارفي

Verse 1
Эй ҷомабарсаркашида!
Verse 3
Ва Парвардигоратро бузург шумор!
Verse 4
Ва ҷомаро покиза бидор!
Verse 5
Ва аз палидӣ дурӣ кун!
Verse 6
Барои ин базлу бахшиш макун, ки афзунталабӣ кунӣ
Verse 7
Ва барои [хушнудии] Парвардигорат шикебо бош
Verse 8
Пас, ҳангоме ки дар «сур» дамида шавад
Verse 11
[Эй паёмбар] Маро бо касе, ки ӯро танҳо [ва бидуни амволу авлод] офаридаам, вогузор
Verse 12
[Ҳамон касе, ки] моли фаровоне барояш қарор додам
Verse 13
Ва фарзандоне, ки ҳамеша [дар хидмати ӯ ва] бо ӯ ҳастанд
Verse 14
Ва ҳамаи васоил [ва имконоти] зиндагиро дар ихтиёраш қарор додам
Verse 15
Боз [ҳам] тамаъ дорад, ки [бар он] биафзоям
Ҳаргиз [чунин нахоҳад шуд]! Бе гумон, ӯ нисбат ба оёти Мо душманӣ дорад
Verse 17
Ва ба зудӣ ӯро ба машаққату сахтӣ меандозам
Verse 18
Зеро ӯ [барои мубориза бо Қуръон] андешид ва муҳосиба кард
Verse 19
Пас, марг бар ӯ бод! Чи гуна андоза [ва муҳосиба] кард?
Verse 20
Боз [ҳам] марг бар ӯ бод! Чи гуна андоза [ва муҳосиба] кард?
Verse 21
Сипас назар афканд
Verse 22
Он гоҳ чеҳра дар ҳам кашид ва рӯ турш кард
Verse 23
Сипас [ба ҳақ] пушт намуд ва такаббур варзид
Он гоҳ гуфт: «Ин [Қуръон] чизе ҷуз ҷодуе, ки [аз дигарон] омӯхта шуда, нест
Verse 26
Ба зудӣ ӯро ба дузах дархоҳам овард
Verse 27
Ва ту чи донӣ, ки дузах чи гуна аст?
Verse 28
[Оташи сӯзонест, ки] На [чизеро] боқӣ мегузорад ва на [чизеро] раҳо мекунад
Verse 29
Пӯстро [дигаргун карда] месӯзонад
Verse 30
Бар он [оташ] нуздаҳ [фаришта] гуморида шудааст.
Мо маъмурони дузахро фақат аз фариштагон қарор додем ва шумори онҳоро танҳо барои озмоиши кофирон муайян кардаем, то аҳли китоб яқин кунанд ва касоне, ки имон овардаанд, бар имони худ бияфзоянд ва аҳли китоб ва муъминон гирифтори шакку тардид нашаванд ва то касоне, ки дар дилҳояшон мараз аст ва [низ] кофирон бигӯянд: «Аллоҳ таоло аз ин масал [ва тавсиф] чи хостааст?». Бад-ин гуна, Аллоҳ таоло ҳар касро бихоҳад, гумроҳ месозад ва ҳар касро бихоҳад, ҳидоят мекунад ва [шумори] лашкариёни Парвардигоратро [касе] ҷуз Ӯ намедонад ва ин ҷуз панду андарзе барои инсонҳо нест
Verse 32
Оре, савганд ба моҳ [ки ҳаргиз чунин нест, ки онон тасаввур мекунанд]
Verse 33
Ва [савганд ба] шаб ҳангоме ки пушт кунад
Verse 34
Ва ба субҳ ҳангоме ки равшан шавад
Verse 35
Ки он [оташи дузах] яке аз [азобҳои] бузург [ва ҳавлнок] аст
Verse 36
Барои инсон бимдиҳанда аст
Барои касе аз шумо, ки бихоҳад [бо корҳои наку] пеш афтад, ё [бо гуноҳ кардан] ақиб бимонад
Verse 39
Магар асҳоби ямин [муъминон]
Verse 40
Ки дар боғҳо [-и биҳишт] ҳастанд ва мепурсанд
Verse 42
«Чӣ чиз шуморо ба дузах даровард?
[Дузахиён] Мегӯянд: «Мо аз намозгузорон набудем
Verse 44
Ва бенаво[-ён]-ро итъом намекардем
Verse 45
Ва пайваста ҳамроҳи ёвагӯён [ва аҳли ботил] ҳамсадо мешудем
Verse 46
Ва ҳамвора рӯзи ҷазоро такзиб мекардем
Verse 47
То замоне, ки марг ба суроғамон омад
Verse 48
Пас, шафоати шафоаткунандагон ба онҳо суде намебахшад
Пас, онҳоро чи шудааст, ки аз панд [-у тазаккур] рӯй гардондаанд?
Verse 50
Гӯӣ, ки гӯрхароне рамидаанд
Verse 51
Ки аз [муқобили] шер гурехтаанд
Балки ҳар кадом аз онҳо [таваққуъ дорад ва] мехоҳад, ки [ба ӯ] номае кушода [ва ҷудогона аз сӯйи Аллоҳ таоло] дода шавад
Ҳаргиз, чунин нест [ки онон мепиндоранд]! Балки онҳо аз [азоби] охират наметарсанд
Verse 54
На, чунин нест, ки онҳо мегӯянд, он [Қуръон] як тазаккур ва ёдоварӣ аст
Verse 55
Пас, ҳар касе, ки бихоҳад аз он панд гирад
Ва ёд намекунанд [ва панд намегиранд], магар ин ки Аллоҳ таоло бихоҳад. Ӯст, ки сазовори парво кардан ва омурзидан аст.
تقدم القراءة