Тарҷумаи сураи НАҶМ ба الطاجيكية аз الترجمة الطاجيكية - عارفي
Verse 1
ﭑﭒﭓ
ﭔ
Савганд ба ситора, он гоҳ ки нопадид шавад
Verse 2
ﭕﭖﭗﭘﭙ
ﭚ
Ки ёри шумо [Муҳаммад] ҳаргиз гумроҳ нашуда ва ба роҳи табоҳе наафтодааст
Verse 3
ﭛﭜﭝﭞ
ﭟ
Ва аз рӯйи ҳавои нафс сухан намегӯяд
Verse 4
ﭠﭡﭢﭣﭤ
ﭥ
[Ин Қуръон] Ваҳй [-и илоҳӣ] аст, ки [ба ӯ] илқо мешавад. Ин [Қуръон] ҷуз панд барои ҷаҳониён [инсон ва ҷин] нест
Verse 5
ﭦﭧﭨ
ﭩ
[Ҷабраил, ки фариштае аст] Пуртавон таълимаш додааст
Verse 6
ﭪﭫﭬ
ﭭ
[Ҳамон фариштаи] Хушманзаре, ки [бо чеҳраи ҳақиқиаш дар баробари Паёмбар] истод
Verse 7
ﭮﭯﭰ
ﭱ
Дар ҳоле ки ӯ дар уфуқи боло [дар осмон] қарор дошт
Verse 8
ﭲﭳﭴ
ﭵ
Сипас [Ҷабраил] наздик шуд; ва наздиктар
Verse 9
ﭶﭷﭸﭹﭺ
ﭻ
Пас, [фосилаи ӯ бо Паёмбар] ба андозаи тӯли ду камон камтар буд
Verse 10
ﭼﭽﭾﭿﮀ
ﮁ
Он гоҳ [он фариштаи бузургвор] он чиро, ки бояд ба бандаи Аллоҳ таоло ваҳй мекард, ваҳй намуд
Verse 11
ﮂﮃﮄﮅﮆ
ﮇ
Он чиро, ки [паёмбар] дид, қалбаш дурӯғ напиндошт
Verse 12
ﮈﮉﮊﮋ
ﮌ
Оё бо ӯ дар бораи он чи мебинад, муҷодала мекунед?
Verse 13
ﮍﮎﮏﮐ
ﮑ
Дар ҳақиқат, паёмбар як бори дигар низ он фариштаро [ба сурати комил] мушоҳида карда буд
Verse 14
ﮒﮓﮔ
ﮕ
Дар канори [дарахти бузург] «Сидрату-л-мунтаҳо» [дар осмони ҳафтум]
Verse 15
ﮖﮗﮘ
ﮙ
ки оромишгоҳи биҳишт ҳамон ҷост
Verse 16
ﮚﮛﮜﮝﮞ
ﮟ
Он гоҳ ки ҳолате он дарахтро пӯшонида буд
Verse 17
ﮠﮡﮢﮣﮤ
ﮥ
Чашми [паёмбар ба чапу рост] мунҳариф нашуд ва [аз ҳад] таҷовуз накард
Verse 18
ﮦﮧﮨﮩﮪﮫ
ﮬ
Ба ростӣ, ки ӯ бархе аз бузургтарин нишонаҳои Парвардигорашро [дар он ҷо] мушоҳида кард
Verse 19
ﮭﮮﮯ
ﮰ
[Эй мушрикон] Оё «Лот»-у «Уззо»-ро дидаед?
Verse 20
ﮱﯓﯔ
ﯕ
Ва «Маннот» он савумин [бути беарзиш]-ро? [Оё ҳеҷ суду зиёне ба шумо мерасонанд?]
Verse 21
ﯖﯗﯘﯙ
ﯚ
Оё [иддао мекунед, ки] фарзанди писар барои шумост ва духтар барои Аллоҳ таоло?
Verse 22
ﯛﯜﯝﯞ
ﯟ
Дар ин сурат, тақсиме ноодилона аст
Verse 23
Ин бутҳо фақат исмҳое [бемаъно] ҳастанд, ки худ ва падаронатон бо онҳо [маъбудҳои дурӯғини худро] ном ниҳодаед ва Аллоҳ таоло ҳеҷ далеле [бар ҳаққонияти ин кор] нозил накардааст. [Мушрикон дар эътиқодоташон] Фақат пайрави гумону хостаҳои дили хешанд; ҳол он ки [муҷиботи] ҳидоят аз ҷониби Парвардигорашон бар онон расидааст
Verse 24
ﯼﯽﯾﯿ
ﰀ
Оё инсон ҳар чи [аз шафоати ин маъбудони ботил] орзу кунад, барояш муяссар аст?
Verse 25
ﰁﰂﰃ
ﰄ
Дунё ва охират аз они Аллоҳ аст [ва ба ҳар кас, ҳар чиро салоҳ бидонад мебахшад]
Verse 26
Чи бисёр фариштагоне, ки дар осмонҳо ҳастанд, ки шафоаташон ба ҳеҷ ваҷҳ судманд нахоҳад буд; магар пас аз он ки Аллоҳ таоло барои ҳар ки бихоҳад ва хушнуд бошад, иҷозат диҳад
Verse 27
Касоне, ки ба охират бовар надоранд, бар фариштагони илоҳӣ номи духтар мегузоранд [ва ононро духтарони Аллоҳ таоло медонанд]
Verse 28
Онон дар мавриди ин амр [комилан] беиттилоанд [ва] фақат аз ҳадсу гумон пайравӣ мекунанд; дар ҳоле ки барои [шинохти] ҳақиқат гумон кофӣ нест
Verse 29
Пас, [эй Паёмбар] ту низ аз касе, ки аз ёди Мо рӯй гардонида ва фақат [лаззатҳои] зиндагии дунёро мехоҳад, рӯй бартоб
Verse 30
Ниҳояти дарку фаҳмашон ҳамин аст. Бе тардид, Парвардигорат ба ҳоли касоне, ки аз роҳи Ӯ мунҳариф шудаанд огоҳтар аст; ва низ ба ҳоли роҳёфтагон
Verse 31
Ҳар чи дар осмонҳо ва замин аст, аз они Аллоҳ таоло аст, [роҳи хайру шарро ба инсон ироа кард] то бадкоронро дар баробари рафторашон кайфар диҳад ва накукоронро [бо неъматҳои биҳишт] подоши наку ато намояд
Verse 32
Ҳамон касоне, ки аз гуноҳони кабира ва корҳои зишту бешармона дурӣ мекунанд; магар лағжишҳои камаҳамият [ва гуноҳони сағира, ки бо тавба ва ибодат бахшида мешаванд], ки омурзиши Парвардигорат густурда аст; аз ҳамон дам, ки шуморо аз замин падид овард ва он гоҳ ки ба сурати ҷанин дар шиками модаронатон будед, ба [табиати] шумо огоҳтар [аз худатон] аст; пас, худситоӣ накунед, ки Ӯ ба ҳоли парҳезкорон донотар аст
Verse 33
ﯢﯣﯤ
ﯥ
Оё он касеро, ки [аз ҳақ] рӯй бартофт, дидаӣ?
Verse 34
ﯦﯧﯨ
ﯩ
Ва андаке инфоқ кард ва [сипас] худдорӣ намуд
Verse 35
ﯪﯫﯬﯭﯮ
ﯯ
Оё илми ғайб дорад ва [ояндаро] мебинад?
Verse 36
Оё бохабар нашудааст аз матолиби китоби осмонии Мӯсо
Verse 37
ﯸﯹﯺ
ﯻ
ва [таълимоти] Иброҳим, ки ҳаққи [рисолат ва бандагии Мо]-ро ба тамомӣ адо кард?
Verse 38
ﯼﯽﯾﯿﰀ
ﰁ
Ки ҳеҷ гунаҳгоре бори гуноҳи дигареро бар дӯш нахоҳад кашид
Verse 39
ﰂﰃﰄﰅﰆﰇ
ﰈ
Ва ин ки инсон фақат самараи талош [-у нияти] худро хоҳад дошт
Verse 40
ﰉﰊﰋﰌ
ﰍ
Ва ин ки бе гумон талоши ӯ [дар муҳосибаи аъмолаш дар рӯзи қиёмат] манзур хоҳад шуд
Verse 41
ﰎﰏﰐﰑ
ﰒ
Он гоҳ подошашро ба тамомӣ хоҳанд дод
Verse 42
ﰓﰔﰕﰖ
ﰗ
Ва ин ки бозгашт [-и ҳамаи умур] ба сӯйи Парвардигори туст
Verse 43
ﰘﰙﰚﰛ
ﰜ
Ва Ӯст, ки механдонад ва мегирёнад
Verse 44
ﰝﰞﰟﰠ
ﰡ
Ва Ӯст, ки мемиронад ва [дар охират] зинда мекунад
Verse 45
ﭑﭒﭓﭔﭕ
ﭖ
Ва ҳам Ӯст, ки завҷи нару модаро меофарад,
Verse 46
ﭗﭘﭙﭚ
ﭛ
аз нутфае, ки [дар раҳим] рехта мешавад
Verse 47
ﭜﭝﭞﭟ
ﭠ
ва падид овардани дубораи онҳо [дар қиёмат низ бар уҳдаи] Аллоҳ таоло аст
Verse 48
ﭡﭢﭣﭤ
ﭥ
Ва Ӯст, ки [шуморо] бениёз мекунад ва сармоя мебахшад
Verse 49
ﭦﭧﭨﭩ
ﭪ
Ва Ӯст, ки Парвардигори [ситораи] «Шиъро» аст
Verse 50
ﭫﭬﭭﭮ
ﭯ
Ва Ӯст, ки қавми Одро дар гузашта ҳалок кард
Verse 51
ﭰﭱﭲ
ﭳ
Ва қавми Самудро [низ нобуд кард] ва [ҳеҷ як аз ононро] боқӣ нагузошт
Verse 52
Ва қавми Нуҳро, ки ситамгортар ва саркаштар буданд, пеш аз он [ҳалок намуд]
Verse 53
ﭿﮀ
ﮁ
Ва шаҳрҳои зерурӯшуда [-и қавми Лут]-ро дар ҳам кӯбид
Verse 54
ﮂﮃﮄ
ﮅ
Ва ононро [бо азобе фарогир] – чунон ки бояд пӯшонид
Verse 55
ﮆﮇﮈﮉ
ﮊ
Ҳол [эй инсон] дар мавриди кадом як аз неъматҳои Парвардигорат тардид раво медорӣ [ва муҷодала мекунӣ]?
Verse 56
ﮋﮌﮍﮎﮏ
ﮐ
Ин [паёмбар низ] ҳушдордиҳандаест аз [гурӯҳи] ҳушдордиҳандагони пешин
Verse 57
ﮑﮒ
ﮓ
Қиёмат наздик мешавад
Verse 58
ﮔﮕﮖﮗﮘﮙ
ﮚ
Ва ҳеҷ кас – ҷуз Аллоҳ таоло – наметавонад ошкораш кунад [ва сахтиҳояшро бартараф созад]
Verse 59
ﮛﮜﮝﮞ
ﮟ
[Эй мушрикон] Оё аз ин сухан дар шигифтед?
Verse 60
ﮠﮡﮢ
ﮣ
Ва дар ҳоли ғафлат ва ғурур [ба оёти Қуръон] механдед ва [аз шунидани ҳушдорҳояш наметарсед ва] ашк намерезед?
Verse 61
ﮤﮥ
ﮦ
Ва шумо бозикунандагонед
Verse 62
ﮧﮨﮩﮪ
ﮫ
Пас, [ҳамагӣ] барои Аллоҳ таоло саҷда кунед ва [танҳо] Ӯро бипарастед
تقدم القراءة