سورة الواقعة

الترجمة الطاجيكية - عارفي

Тарҷумаи сураи ВОҚИА ба الطاجيكية аз الترجمة الطاجيكية - عارفي

الترجمة الطاجيكية - عارفي

Verse 1
Ҳангоме ки воқеаи қиёмат рух диҳад
Verse 2
[Хоҳед дид, ки] Дар вуқуи он дурӯғе нест
Verse 3
[Гурӯҳеро] Хор мекунад ва [гурӯҳеро] рафъати мақом мебахшад
Verse 4
Он гоҳ ки замин ба сахтӣ ларзонда шавад
Verse 5
Ва кӯҳҳо ба тамомӣ муталошӣ гардад
Verse 6
Ва [ҳамчун] ғуборе пароканда шавад
Verse 7
Ва шумо ба се гурӯҳ тақсим шавед
[Нахуст] Саодатмандон [ҳастанд]; чи саодатмандоне [ва чи наку ҷойгоҳе]!
Ва [гурӯҳи дигар] тирабахтон [ҳастанд]; чи тирабахтоне [ва чи бад ҷойгоҳе]!
Verse 10
Ва [савумин гурӯҳ] пешгомон, ки [дар некиҳо] сабқат гирифтанд
Verse 11
Онон муқаррабони [даргоҳи илоҳӣ] ҳастанд
Verse 12
Дар боғҳои пурнеъмат [-и биҳишт ҷой доранд]
Verse 13
Гурӯҳи бисёре аз онон дар зумраи пешиниён ҳастанд [хоҳ аз уммати ислом ё аз умматҳои гузашта];
Verse 14
ва андаке аз ояндагон [ва мутааххирон] ҳастанд
Verse 15
Ки бар тахтҳои гавҳарнишон
Verse 17
Навҷавононе ҳамвора шодоб гирди онон [ба хидмат] мегарданд
Бо ҷомҳо ва кузаҳо ва қадаҳҳое аз шароби ҷорӣ
[Шаробе] Ки аз нӯшиданаш сардард намегарданд ва дастхуши мастӣ намешаванд
Verse 20
Ва аз ҳар мева [дар ихтиёр доранд]
Verse 22
Ва ҳуроне ғизолчашм
Verse 23
Ҳамчун марвориди пинҳон дар садаф
Verse 24
[Инҳо ҳама] Подоши аъмолашон аст
Дар он ҷо [сухани] ёва ва гуноҳолуд нахоҳанд шунид
Verse 26
Дар он ҷо сухане ҷуз салом ва дуруд [-и фариштагон ва биҳиштиён] нест
Ва [аммо] саодатмандон; чи саодатмандоне!
Verse 28
Дар канори дарахтони бехори сидр [ҳастанд]
Verse 29
Ва дарахтони мавз бо хушаҳои барҳамнишаста
Verse 31
Ва оби ҳамвора равон
Verse 32
Ва меваҳое фаровон,
Verse 33
ки на тамом шавад ва на мамнуъ гардад
Verse 34
Ва бистарҳои барафрошта [ва арзишманд]
Verse 35
Ва ҳамсароне, ки бо офаринише вижа падид овардем [ки зебоӣ ва ҷавонии ҷовидон доранд]
Verse 37
ва шавҳардӯстоне ҳамсиннусол ҳастанд
Verse 38
[Ҳамаи ин неъматҳо] Барои саодатмандон аст,
Verse 39
Дар боғҳои пурнеъмат [-и биҳишт ҷой доранд]
Verse 40
ки бархе аз онон дар зумраи пешиниён ва бархе дигар дар зумраи мутааххирон ҳастанд
Verse 42
Дар миёни боди заҳрогин ва оби ҷӯшон қарор доранд
Онон дар дунё сарватманду саркаш буданд
Ва бар гуноҳи бузург [-и ширк] исрор меварзиданд
Ва мегуфтанд: «Оё ҳангоме ки мурдем ва хоку устухон шудем, барангехта хоҳем шуд?
Verse 48
Оё ниёкони мо низ [барангехта мешаванд]?»
Verse 49
[Эй Паёмбар, ба кофирон] Бигӯ: «Бе тардид, гузаштагон ва ояндагон
ҳама дар ваъдагоҳи қиёмат ҷамъ хоҳанд шуд»
Он гоҳ шумо, эй гумроҳони такзибкунанда
Ҳатман, аз [меваи] дарахти зақум хоҳед хӯрд
Verse 53
Ва шикамҳоро аз он анбошта мекунед
Verse 54
Он гоҳ рӯйи он оби ҷӯшон менӯшед
Verse 56
Ин пазироии онон дар рӯзи ҷазост
Verse 57
Моем, ки шуморо [аз ҳеҷ] офаридаем; пас, чаро [офариниши дубораро] бовар надоред?
Verse 58
Оё ба нутфае, ки [дар раҳими ҳамсаронатон] мерезед, таваҷҷуҳ кардаед?
Оё шумо онро меофаринед ё мо офаринандааш ҳастем?
Мо дар миёни шумо маргро муқаддар кардем ва нотавон нестем,
ки амсоли шуморо ҷойгузин [-и худатон] кунем ва шуморо ба гунае ки аз он бехабаред, [дар офаринише нав] падид оварем
Шумо, ки аз офариниши нахустин ба равшанӣ огоҳ шудаед, чаро [ба ёди охират намеафтед ва] панд намегиред?
Verse 63
Оё ба донаҳое, ки мекоред, таваҷҷуҳ кардаед?
Оё шумо ҳастед, ки онро мерӯёнед ё Мо рӯёнандаем?
Агар мехостем, хошокаш мекардем; чунон ки шигифтзада шавед
Verse 66
[Ва чунон нобудаш мекардем, ки бигӯед] «Мо зиён кардаем,
Verse 67
балки ҳама чизро аз даст додаем
Verse 68
Оё ба обе, ки менӯшед, таваҷҷуҳ кардаед?
Оё шумо онро аз абр фуру боридед ё Мо фуруборандаи он ҳастем
Агар мехостем, онро шӯру талх мекардем, пас, чаро сипос намегузоред?
Verse 71
Оё ба оташе, ки меафрӯзед, таваҷҷуҳ кардаед?
Мо ин оташро василаи ёдоварии [азоби дузах] ва мояи бархӯрдорӣ [ва роҳатии] мусофирон қарор додаем
Verse 74
Пас, [эй Паёмбар,] ба номи Парвардигори бузургат тасбеҳ гӯ [ва Ӯро ба покӣ ёд кун]
Verse 77
Ки ин [гуфтор] Қуръоне гаронқадр аст
Verse 78
Дар лавҳи маҳфуз қарор дорад
Verse 79
Ҷуз фариштагони поксират касе [онро намебинад] ба он дастрасӣ надорад
Verse 80
Аз сӯйи Парвардигори ҷаҳониён нозил шудааст
Verse 82
Ва ба ҷойи шукри рӯзиҳое, ки ба шумо дода шудааст, онро дурӯғ мепиндоред?
Verse 83
Он гоҳ ки [ҷони наздиконатон] ба гулугоҳ мерасад
Verse 84
Ва шумо дар он ҳангом наззора мекунед
Агар рост мегӯед ва ҳаргиз дар баробари аъмолатон ҷазо дода намешавед [ва қиёмате нест],
Verse 87
пас, чаро ҷонашро бознамегардонед?
Аммо агар ӯ дар зумраи муқаррабон бошад
Verse 89
Дар оромишу кушоиш ва биҳишти пурнеъмат аст
[ба ӯ гуфта мешавад] «Саломат ва амният бар ту бод, ки аз саодатмандон ҳастӣ»
Аммо агар аз такзибкунандагони гумроҳ [ва дар зумраи тирабахтон] бошад
Verse 93
бо оби ҷӯшон [аз ӯ] пазироӣ мешавад
Verse 94
ва ба [оташи] дузах дармеояд
Ин [ваъдаи подош ва азоб] яқинан ҳақиқат дорад [ва тардиде дар он нест]
Verse 96
Пас, [эй Паёмбар] бо [зикри] номи Парвардигори бузургат [ӯро] тасбеҳ гӯй
تقدم القراءة