سورة الواقعة

الترجمة الطاجيكية

Тарҷумаи сураи ВОҚИА ба الطاجيكية аз الترجمة الطاجيكية

الترجمة الطاجيكية

الناشر

مجمع الملك فهد

Verse 1
1. Ҳангоме ки воқеъа барпо шавад, (яъне, қиёмат воқеъ шавад),
Verse 2
2. ки воқеъ шудани онро ягон касе дурӯғгӯянда нест,
Verse 3
3. қиёмат душманони Аллоҳро дар дӯзах пасткунандааст ва дӯстони Аллоҳро дар ҷаннат баландкунанда.(1)
____________________
1. Тафсири Бағавӣ 7/7
Verse 4
4. Он гоҳ ки замин ба сахтӣ биларзад.
Verse 5
5. Ва кӯҳҳо ба пуррагӣ реза-реза карда шаванд.
Verse 6
6. Ва чун ғуборе дар ҳаво пароканда гарданд.
Verse 7
7.Ва шумо эй мардум се гурӯҳ хоҳед шуд:
8.Пас гурӯҳи рост, соҳиби ҷойҳои олианд. Чи хуб аст ҷойгоҳашон!
9.Ва гурӯҳи чап, соҳиби ҷойҳои пастанд. Чи бад аст ҳолашон!!
Verse 10
10.   Ва пешсафон сӯи хубиҳо дар дунё, онҳо пешсафон сӯи дараҷаҳо дар охират мебошанд. Касоне, ки дар дунё дар анҷом додани корҳои хуб пешсафанд, дар охират пеш аз ҳама вориди ҷаннат мешаванд.
Verse 11
11.   Инҳо муқаррабони даргоҳи Илоҳӣ ҳастанд, наздик карда шудагонанд дар назди Аллоҳ,
Verse 12
12.   дар биҳиштҳои пурнозу неъмат хоҳанд буд.
Verse 13
13.   Дохил мешавад ба ҷаннат, гурӯҳе аз пешиниёни ин уммат ва умматони дигар.
Verse 14
14.   Ва шумораи андаке аз пасомадагон ҳастанд,
Verse 15
15.   бар тахтҳои гавҳарнишон хоҳанд нишаст.
Verse 16
16.   Такязада рӯ ба рӯйи якдигар нишаста бошанд.
Verse 17
17.   Бар гирди онҳо мегарданд, барои хидмати онҳо писарони ҳамеша ҷавон, ки пир намешаванд ва на мемиранд.(1)
____________________
1. Тафсири Табарӣ 23/101
18.   Бо қадаҳҳову кӯзаҳо ва ҷомҳое аз шаробе, ки дар ҷаннат ҷорист,
19.   ки аз нӯшидани он сардард нашаванд ва на аз ҳуш мераванд.
Verse 20
20.   Ва ин ходимон барои ҷаннатиҳо биёранд ҳар навъ меваеро, ки мехоҳанд.
Verse 21
21.   Ва гӯшти парранда, аз ҳар навъе, ки писандашон бошад.
Verse 22
22.   Ва барои онҳост ҳурони занони шаҳлочашм,
Verse 23
23.   монанди марворидҳое дар садаф пинҳон кардашуда.
Verse 24
24.   Ин ҳама неъматҳое, ки барояшон дода мешавад, мукофоти амалҳои некест, ки дар дунё мекарданд.
25.   Дар ҷаннат на сухани беҳуда мешунаванд ва на ҳарфе, ки гуфтани он гуноҳ бошад,
Verse 26
26.   ҷуз сухане, ки солим аз ин айбҳо бошад ва ба якдигар салом гӯянд.
27.   Ва аҳли саодат, чи бузург аст макон ва подоши онҳо!
Verse 28
28.   Дар зери дарахтони сидри бехор.
Verse 29
29.   Ва дарахтони мавз (банан), ки меваҳояшон бар якдигар чида шудаанд.
Verse 32
32.   Ва дар миёни меваҳои фаровон ҳастанд,
Verse 33
33.   ки на тамом мешавад ва на манъ мегардад.
Verse 34
34.    Ва бистарҳои баланд.
Verse 35
35.    Мо биёфаридем занҳои аҳли ҷаннатро ғайри офаринишие, ки дар дунё буданд, яъне, офариниши комиле, ки нобуд намешаванд.(1)
____________________
1. Тафсири Саъдӣ 1/833
Verse 36
36.    Ва ононро дӯшиза (бикр) гардонидем.
Verse 37
37.    Назди шавҳарони дӯстдоранда ҳамсинну сол.
Verse 38
38.    Ҳамаи ин неъматҳо барои аҳли саодат аст,
Verse 39
39.    Гурӯҳи бисёре аз пешиниёнанд.
Verse 40
40.    Ва гурӯҳи зиёде аз пас омадагонанд.
41.    Ва аҳли шақоват, он бадбахтон чӣ ҳоли баде доранд?
Verse 42
42.    Дар боди гарми ҷаҳаннам ва оби ҷӯшонанд,
Verse 43
43,     дар сояи дуди сиёҳ,
Verse 44
44.   ки ин соя на хунук бошад ва на боиззат.(1)
____________________
1. Тафсири Табарӣ 23/130
45.   Ҳамоно аҳли дӯзах, пеш аз ин дар дунё дар нозу неъмати ҳаром буданд ва саркашӣ мекарданд аз он чизе, ки паёмбарон барои онҳо оварда буданд.
46.   Ва ҳамеша бар гуноҳи бузург (ширк) мудавомат мекарданд. Ва нияти тавба надоштанд аз ширку гуноҳ.(1)
____________________
1. Тафсири Табарӣ 23/132
47.   Ва мегуфтанд он мункирони рӯзи қиёмат: «Оё замоне, ки мо мурдему хоку устухон шудем, оё боз мо зинда мешаваем?(1)
____________________
1. Яъне, ба зинда шудани дубора боварӣ надоштанд.
Verse 48
48.   Оё падарони наухстини мо низ зинда мешаванд?
Verse 49
49.   Бигӯ эй Паёмбар: «Албатта, ҳамаро аввалин ва охирин фарзандони Одам,
50.   бегумон дар ваъдагоҳи он рӯзи муайян (қиёмат) ҷамъ карда шаванд.(4)
____________________
1. Тафсири Табарӣ 23/133
51.   Спас шумо, эй гумроҳони роҳи ҳидоят,
дурӯғшуморандагони ваъда ва азоби Аллоҳ,
52.   ҳатман аз дарахти заққум(1) хоҳед хӯрд.
____________________
1. Яъне, бадтарин дарахт. Тафсири Саъдӣ 1/834
Verse 53
53.   Ва шикамҳои худро аз он пур хоҳед кард.
Verse 54
54.   Ва бар болои он оби ҷӯшоне, ки ташнагиро намешиканад, хоҳед нӯшид,
Verse 55
55.   Ва монанди шутурони мубтало ба бемории ташнагӣ менӯшед.
Verse 56
56.   Он чизеро, ки дучор мешаванд аз азоб, зиёфатест, ки тайёркарда шудааст барои онҳо дар рӯзи қиёмат.(1)
____________________
1. Тафсири Саъдӣ 1/834
Verse 57
57.   Мо шуморо эй одамон аз нестӣ ба ҳастӣ офаридем, пас чаро аз нав зинда шуданро бовар намекунед?(1)
____________________
1. Тафсири Табарӣ 23/136
Verse 58
58.   Оё шумо мебинед он чи (оби маниро), ки мерезонед дар баччадони зан?
59.   Оё шумо он маниро ба сурати инсон меофаринед ё Мо офаринандаем?
60.   Мо муайян кардем дар миёни шумо маргро ва ҳаргиз оҷиз карда шуда нестем,
61.    аз ин, ки тағйир диҳем халқияти шуморо дар рӯзи қиёмат. Ва шуморо ба сурате, ки аз он бехабаред, аз нав биёфаринем.
62.    Ва ҳамоно шумо хуб донистед, ки Аллоҳ таъоло нахустин бор шуморо аз нестӣ офарид, пас чаро қудрати Аллоҳро ба ёд намеоред бар ин, ки ӯ қодир аст шуморо дубора халқ мекунад?(1)
____________________
1. Тафсири Табарӣ 23/138
Verse 63
63.    Дар он чизе, кишт мекунед, андешидаед?
64.    Оё шумо мерӯёнедаш аз замин ё Мо рӯёнандаем?
65.    Агар мехостем, ҳароина он зироъатро гиёҳи хушку дарҳамшикаста мегардонидем, ки аз он фоидае намедидед, пас дар ин ҳол, таъаҷубкунон мегӯед:
Verse 66
66.    Албатта мо зиёнкардаву азобкардагонем,
Verse 67
67.    балки мо аз ризқу рӯзӣ бенасиб мондагонем.
Verse 68
68.   Оё дар обе, ки менӯшед, андешидаед?
69.   Оё шумо онро аз абр фуруд овардаед сӯи замин, ё Мо фуруд орандагонем?
70.   Агар мехостем, ин обро шӯр мегардонидем, ки аз он фоидае намедидед. Пас, чаро шукри Парвардигоратонро бар фуруди ин оби ширин намегӯед?
Verse 71
71.   Оё дар оташе, ки аз шохҳои дарахт меафрӯзед, андешидаед?
72.   Оё дарахташро шумо офаридаед ё Мо офаринандаем?
73.   Мо он оташеро, ки меафрӯзед ҳушдоре аз дӯзах ва барои манфиъати мусофирони роҳгузар матоъе сохтем.(1)
____________________
1. Тафсири Саъдӣ 1/835
Verse 74
74.   Пас ба покӣ ёд кун эй Паёмбар номи Парвардигори бузургатро!
75.   (Савганд ёд карда мегӯяд Аллоҳ таъоло:) Савганд ба ҷойгоҳи фӯру рафтани ситораҳо дар ғурубгоҳи осмон!
76. Ва ин ҳароина, хеле савганди бузург аст, агар бидонед.
Verse 77
77. Адбатта, ин Қуръоне, (ки ба Муҳаммад нозил шудааст,) Қуръони бузургу гиромиқадр ва фоидаовар аст.
Verse 78
78. Дар китобе нигаҳ дошта шудааст, ки аз чашми халқ пӯшида аст (ва ин китоби пинҳон Лавҳи Маҳфузаст, ки дар назди Аллоҳ ва фариштагон манзалати бузург дорад.)
Verse 79
79. Даст намерасонад ба Қуръон, магар фариштагони гиромиқадре, ки Аллоҳ таъоло онҳоро аз офату гуноҳон пок гардонидааст. (Ва инчунин даст намерасонад Қуръонро магар касоне, ки пок ҳастанд аз ширк, ҷанобат ва бе таҳоратӣ.)(1)
____________________
1. Тафсирм Бағавӣ 8/23
Verse 80
80. Ин Қуръони карим, нозилшудааст аз ҷониби Парвардигори ҷаҳониён. (Пас он ҳақ аст.)
Verse 81
81. Оё нисбати ин калом сустӣ ва бепарвоӣ мекунед?
Verse 82
82.   Ва ба ҷои шукри неъматҳое, ки Аллоҳ ба шумо додааст, шумоён онро дӯруғ мебароред ва кофир мешавед?(1)
____________________
1. Дар ин оят инкор аст барои онҳое, ки бепарвоӣ мекунанд ба амрҳои Қуръон ва эътибор намедиҳанд ба даъвати он.
Verse 83
83.   Пас, чаро ҳангоме, ки ҷон ба ҳулқум мерасад тавоноии бозгардонидани онро надоред.
Verse 84
84.   Ва шумо дар ин ҳангом ҳозирастеду менигаред? (Албатта наметавонед!)
85.   Ва Мо аз шумо ба ӯ наздиктарем, вале шумо намебинед.
86.   Пас агар метавонед ин ки дар баробари аъмолатон ҷазо дода намешавед,
Verse 87
87.   агар рост мегӯед, он руҳро боз гардонед. (Ҳаргиз наметавонед!)
88.   Пас, чун мурда аз муқаррабони даргоҳи Илоҳӣ бошад,
Verse 89
89.   пас барои ӯст ҳангоми маргаш раҳмату осоишу гули хушбӯй ва биҳишти пурнеъмат дар охират.
90.   Ва аммо агар мурда аз ёрони рост (аҳли саъодат бошад),
91.   пас гуфта мешавад ба ӯ: Салом ва амон бод ба ту аз ҷониби ёрони рост (аҳли саъодат).
92.   Ва аммо агар мурда аз дурӯғшуморандагони баъсу гумроҳони роҳи ҳидоят бошад,
Verse 93
93.   пас ӯро ба оби гарму ҷӯшони дӯзах меҳмонӣ кунанд.
Verse 94
94.   Ва саранҷоми ӯ дарафтодан ба дӯзах аст.(1)
____________________
1. Тафсири Саъдӣ 1/836
95.   Албатта ин хабарҳое, ки эй Паёмбар ба ту зикр кардем, ҳама росту дуруст аст!
Verse 96
96.   Пас, ба номи Парвардигори бузургат тасбеҳ гӯй ва Ӯро пок шумор аз он чи золимон мегӯянд!
تقدم القراءة