Тарҷумаи сураи НАБА ба الطاجيكية аз الترجمة الطاجيكية
Verse 1
ﭑﭒ
ﭓ
1. Аз чи чиз (кофирони Қурайш) ҳамдигарро мепурсанд?
Verse 2
ﭔﭕﭖ
ﭗ
2. Аз он хабари бузурге суол мекунанд,
Verse 3
ﭘﭙﭚﭛ
ﭜ
3. ки дар он ихтилоф доранд ва он Қуръон аст, ки хабар медиҳад аз рӯзи баъс(1), (ки кофирони Қурайш ба он имон наёварда буданд.)
____________________
1. Яъне, зинда гардонидани баъд аз миронидан
____________________
1. Яъне, зинда гардонидани баъд аз миронидан
Verse 4
ﭝﭞ
ﭟ
4. Оре, мушрикон ба зудӣ хоҳанд донист, (ки Аллоҳ ба сабаби бовар надоштанашон ба рӯзи қиёмат, эшонро чӣ хоҳад кард?)
Verse 5
ﭠﭡﭢ
ﭣ
5. (Боз ҳам, таъкид менамояд:) Оре, ба зудӣ хоҳанд донист! (Ин таъкид барои рост ва ҳақиқат будани паёмбарии Расули Аллоҳ саллаллоҳу алайҳи ва саллам далолат менамояд ва он чи ки ӯ, аз Қуръон ва аз рӯзи зинда гардонидани баъд аз миронидан овардааст.) (Дар ин оят ваъид ва таҳдиде аст барои аҳли куффор)
Verse 6
ﭤﭥﭦﭧ
ﭨ
6. Оё Мо заминрро бистаре насохтем?
Verse 7
ﭩﭪ
ﭫ
7. Ва кӯҳҳоро мехҳое нанамудаем, то замин устувор истад?!
Verse 8
ﭬﭭ
ﭮ
8. Ва шуморо ҷуфт-ҷуфт (марду зан) офаридем.
Verse 9
ﭯﭰﭱ
ﭲ
9. Ва хобатонро мояи оромиш қарор додем, то баданҳоятон роҳат кунад.
Verse 10
ﭳﭴﭵ
ﭶ
10. Ва шабро пӯшишатон қарор додем, ки бо торикиаш шуморо фаро мегирад, чунон ки дар бар дорандаи либосро мепӯшонад.
Verse 11
ﭷﭸﭹ
ﭺ
11. Ва рӯзро вақти талоши маъош (касб) қарор додем, то барои ободии ҳаёти худ саъю кӯшиш намоед.
Verse 12
ﭻﭼﭽﭾ
ﭿ
12. Ва бар болои саратон ҳафт осмони устувор бино кардем, ки дар он шикофӣ ва нуқсон нест.
Verse 13
ﮀﮁﮂ
ﮃ
13. Ва хуршедро чароғи равшане офаридем.
Verse 14
ﮄﮅﮆﮇﮈ
ﮉ
14. Аз абрҳои боронафшон оби фаровоне нозил кардем,
Verse 15
ﮊﮋﮌﮍ
ﮎ
15. то бо василаи он донаву наботот бирӯёнем барои мардумон ва ҳайвонот
Verse 16
ﮏﮐ
ﮑ
16. ва ба василаи он низ бӯстонҳои дарҳампечидаро ато фармоем.
Verse 17
ﮒﮓﮔﮕﮖ
ﮗ
17. Бегумон рӯзи доварӣ (қиёмат,) рӯзест муъайян, барои аввалину охирин
Verse 18
ﮘﮙﮚﮛﮜﮝ
ﮞ
18. Рӯзе, ки дар сур(1) дамида шавад ва шумо онгоҳ гурӯҳ-гурӯҳ меоед. (Яъне, ҳамаи уммат бо ҳамроҳи пешвоёнашон меоянд.)
____________________
1. Дар карнай пуф карда шавад ва ҳама аз қабрҳояшон бархезанд ва барои ҳисоб оянд.
____________________
1. Дар карнай пуф карда шавад ва ҳама аз қабрҳояшон бархезанд ва барои ҳисоб оянд.
Verse 19
ﮟﮠﮡﮢ
ﮣ
19. Осмон шикофта шавад ва ҳар сурохӣ даре бошад, то фариштагон аз он дарвозаҳо фуруд оянд
Verse 20
ﮤﮥﮦﮧ
ﮨ
20. Ва кӯҳҳо, баъди устувор будан равон сохта шаванд ва чун саробе несту нобуд гарданд.
Verse 21
ﮩﮪﮫﮬ
ﮭ
21. Бегумон ҷаҳаннам камингоҳест, дар интизори кофирон ва барои онҳо омода шудааст
Verse 22
ﮮﮯ
ﮰ
22. ва барои саркашон бозгаштгоҳест.
Verse 23
ﮱﯓﯔ
ﯕ
23. Замонҳои дароз дар он ҷо абадӣ бошанд.
Verse 24
ﯖﯗﯘﯙﯚﯛ
ﯜ
24. Дар он ҷо на ҳавои хунукӣ мечашанду на нӯшиданиҳои фораме менӯшанд,
Verse 25
ﯝﯞﯟ
ﯠ
25. фақат оби ҷушону хуну чирк нӯшанд.
Verse 26
ﯡﯢ
ﯣ
26. Ин ҷазоест мувофиқи кирдорашон, ки дар ин дунё чунин амал карда буданд.
Verse 27
ﯤﯥﯦﯧﯨ
ﯩ
27. Бегумон, ки онон ба рӯзи ҳисоб умед надоштанд ва наметарсиданд
Verse 28
ﯪﯫﯬ
ﯭ
28. Ва оёти Моро ба куллӣ дурӯғ мешумурданд ва ба он чӣ Расули Аллоҳ (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) оварда буд, онро тасдиқ надоштанд
Verse 29
ﯮﯯﯰﯱ
ﯲ
29. Ва ҳама чизро донистаем ва дар, китобе(1) сабт кардаем.
____________________
1. Яъне, Лавҳи Маҳфуз Тафсири Саъдӣ 1\906
____________________
1. Яъне, Лавҳи Маҳфуз Тафсири Саъдӣ 1\906
Verse 30
ﯳﯴﯵﯶﯷ
ﯸ
30. Пас таъми талхии азобро бичашед, эй кофирон, ки дар ҳаққи шумо ҷуз азобе нахоҳем афзуд.
Verse 31
ﭑﭒﭓ
ﭔ
31. Албатта парҳезгоронро комёбии бузургест, онон касонеанд, ки аз Парвардигори хеш метарсанд ва амали шоиста мекунанд ва ба дохил шудани ҷаннат комёб мешаванд
Verse 32
ﭕﭖ
ﭗ
32. ва барояшон низ бӯстонҳову дарахтони ангур
Verse 33
ﭘﭙ
ﭚ
33. ва духтарони навҷавоне ҳамсинну сол
Verse 34
ﭛﭜ
ﭝ
34. ва ҷомҳои пур аз шароб
Verse 35
ﭞﭟﭠﭡﭢﭣ
ﭤ
35. Ва онҳо дар он ҷо на сухани беҳуда мешунаванд ва на дурӯғ
Verse 36
ﭥﭦﭧﭨﭩ
ﭪ
36. ва ин мукофотест аз сӯи Парвардигорат, подош ва бахшише аз рӯи ҳисоб
Verse 37
37. Парвардигори осмонҳову замин ва он чӣ миёни онҳост. Он Аллоҳи Раҳмон, дар дунёву охират, ки аз ҳайбати У сухан гуфта натавонанд,
Verse 38
38. рӯзе, ки Ҷабраил ва фариштагон ба саф меистанд ва касе сухан намегӯяд, магар касе ки Аллоҳи Меҳрубон ба ӯ рухсат диҳад, ва ӯ сухани дуруст гӯяд. Ва ҳеҷ касро шафоъат карда наметавонанд, магар ба иҷозати Аллоҳи Меҳрубон
Verse 39
39. Он рӯз, рӯзи ҳақ аст. Дар омадани он рӯз ҳеҷ шакке нест. Пас ҳар касе бихоҳад, наҷот ёфтанро аз азоб, роҳи бозгаште ба сӯи Парвардигори худ бигирад бо амалҳои солеҳ.
Verse 40
40. Мо шуморо аз азоби рӯзи қиёмат, ки наздикаст, бим додем: рӯзе, ки одамӣ ҳар чиро пешопеш фиристодааст, аз амали нек ё бад, мебинад ва кофир аз сахтии ҳисоб мегӯяд: Эй кош, ман хок мебудам ва боз зинда намешудам.
تقدم القراءة