Verse 1

ﭑ ﭒ ​

1. То, Син,
Мим.(1)
____________________
1. Дар бораи ин ҳарфҳои муқаттаъа дар аввали сураи Бақара гуфта шуд.

Verse 2

ﭓﭔﭕﭖ ﭗ ​

2. Ин оёт китоби равшан аст.

Verse 3

ﭘﭙﭚﭛﭜﭝ ﭞ ​

3. Шояд аз ин ки онҳо имон намеоваранд, худро ҳалок созӣ.(1)
____________________
1. Яъне, набояд худро ҳалок созӣ, зеро ҳидояти онҳо аз тарафи Аллоҳ аст ва вазифаи ту танҳо расонидани паёми Парвардигорат аст. Тафсири Саъдӣ 1 \ 589

Verse 4

ﭟﭠﭡﭢﭣﭤﭥﭦﭧﭨﭩ ﭪ ​

4. Агар бихоҳем, аз осмон барояшон ояте (мӯъҷизае) нозил мекунем, ки гарданҳояшон дар баробари он таслим гардад, лекин инро намехоҳем, зеро имони судманд, ихтиёран ба ғайб бовар кардан аст.

Verse 5

ﭫﭬﭭﭮﭯﭰﭱﭲﭳﭴﭵ ﭶ ​

5. Барояшон ҳеҷ сухане тоза аз Аллоҳи меҳрубон нозил намешавад, магар он ки аз он бо дилу ҷисмашон рӯй мегардонанд ва онро қабул намекунанд.(1)
____________________
1. Тафсири Саъдӣ 1\589

Verse 6

ﭷﭸﭹﭺﭻﭼﭽﭾ ﭿ ​

6. Пас ҳамоно Қуръонро дурӯғ бароварданд. Ба зудӣ хабари он чизҳое, ки масхарааш мекарданд, ба онҳо ҳатман бирасад.

Verse 7

ﮀﮁﮂﮃﮄﮅﮆﮇﮈﮉﮊ ﮋ ​

7. Оё ба замин нанигаристаанд, ки чӣ қадар аз ҳар гуна гиёҳони некӯ ва фоидаовар дар он рӯёнидаем, ки ҳеҷ кас ба рӯёндани он тавоноӣ надорад, ба ҷуз Парвардигори ҷаҳониён.

Verse 8

ﮌﮍﮎﮏﮐﮑﮒﮓﮔ ﮕ ​

8. Дар ин нишонаҳо ибратест, вале аксари онҳо мӯъмин набудаанд.

Verse 9

ﮖﮗﮘﮙﮚ ﮛ ​

9. Ба ростӣ, Парвардигори ту пирӯзманд аст, ки қудрату тавоноӣ бар ҳама дорад ва меҳрубон аст, ки раҳматаш ҳама чизро фаро гирифтааст!(1)
____________________
1. Тафсири Саъдӣ 1\589

Verse 10

ﮜﮝﮞﮟﮠﮡﮢﮣ ﮤ ​

10. Ва ба ёд ор эй Расул барои қавмат, ки Парвардигорат Мӯсоро нидо дод, ки эй Мӯсо, ба сӯи он мардуми ситамкор бирав,

Verse 11

ﮥﮦﮧﮨﮩ ﮪ ​

11. қавми Фиръавн ва барояшон бигӯ: Оё намехоҳанд парҳезгор шаванд?(1)
____________________
1. Яъне, аз азоби Аллоҳ наметарсед ва аз куфру гумроҳиатон даст намекашед? Тафсири Саъдӣ 1\589

Verse 12

ﮫﮬﮭﮮﮯﮰ ﮱ ​

12.   Мӯсо гуфт: «Эй Парвардигори ман, метарсам, ки дурӯғгӯям хонанд.

Verse 13

ﯓﯔﯕﯖﯗﯘﯙﯚ ﯛ ​

13.   Ва дили ман танг гардад ва забонам кушода нашавад, пас бародарам Ҳорунро низ пайғамбарӣ деҳ, то маро ёрӣ кунад.

Verse 14

ﯜﯝﯞﯟﯠﯡ ﯢ ​

14.   Ва онҳо бар гардани ман гуноҳе (даъво)(1) доранд, пас метарсам, ки маро бикушанд».
____________________
1. Яъне, ба сабаби ман марде аз онҳо кушта шуд.

Verse 15

ﯣﯤﯥﯦﯧﯨﯩﯪﯫ ﯬ ​

15.   Аллоҳ таоло гуфт: Ҳаргиз, туро натавонанд кушт, пас оёти Маро ки далолат бар ҳақиқати паёмбарии шумо мекунад, ҳарду назди онҳо биравед, Мо низ ба илм ва ҳифз ва нусрати худ бо шумо ҳастем ва мешунавем.

Verse 16

ﯭﯮﯯﯰﯱﯲﯳ ﯴ ​

16.   Пас, назди Фиръавн равед ва бигӯед: «Мо расули (фиристодаи) Парвардигори ҷаҳониён ҳастем,

Verse 17

ﯵﯶﯷﯸﯹ ﯺ ​

17.   ки банӣ Исроилро бо мо бифиристӣ, то Парвардигорашонро парастиш намоянд.(1)
____________________
1. Тафсири Саъдӣ 1\590

Verse 18

ﯻﯼﯽﯾﯿﰀﰁﰂﰃﰄ ﰅ ​

18. Фиръавн ба Мӯсо миннат карда гуфт: «Оё ба ҳангоми кӯдакӣ назди худ парваришат надодем ва ту чанд сол аз умратро дар миёни мо нагузаронидӣ?

Verse 19

ﰆﰇﰈﰉﰊﰋﰌ ﰍ ​

19. Ва он кори кардаатро, кардӣ? Пас, ту аз носипосонӣ».(1)
____________________
1. Мӯсо алайиҳиссалом ҳангоме, ки дар қасри Фираъвн зиндагӣ мекард, марди Қибтиеро ба хатогӣ кушт. Тафсири Саъдӣ 1 / 589

Verse 20

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖ ﭗ ​

20.   Мӯсо гуфт: Он вақт ки чунон кардам, аз саргаштагон будам. Ва он кор аз рӯи нодонӣ ва иштибоҳ буд, на қасдан.(1)
____________________
1. Тафсири Саъдӣ 1\590

Verse 21

ﭘﭙﭚﭛﭜﭝﭞﭟﭠﭡﭢ ﭣ ​

21.   Ва чун аз шумо тарсидам, ба тарафи Мадян гурехтам. Вале Парвардигори ман ба ман пайғамбарӣ дод ва маро дар шумори паёмбарон овард.

Verse 22

ﭤﭥﭦﭧﭨﭩﭪﭫ ﭬ ​

22.   Ва миннати ин неъматро бар ман мениҳӣ, ҳол он ки банӣ Исроилро ғуломи худ сохтаӣ?

Verse 23

ﭭﭮﭯﭰﭱ ﭲ ​

23.   Фиръавн гуфт: «Парвардигори ҷаҳониён кист, ки ту даъвои паёмбарӣ мекунӣ?»

Verse 24

ﭳﭴﭵﭶﭷﭸﭹﭺﭻﭼ ﭽ ​

24.   Мӯсо гуфт: «Агар ахли яқин ҳастед, пас имон оваред, ки Ӯ Парвардигори осмонҳову
замин ва ҳар чи миёни онҳост».

Verse 25

ﭾﭿﮀﮁﮂ ﮃ ​

25.   Фиръавн ба онон, ки дар атрофаш буданд, гуфт: «Оё намешунавед, ки ин мард чӣ мегӯяд?»

Verse 26

ﮄﮅﮆﮇﮈ ﮉ ​

26.   Мӯсо гуфт: Парвардигоре, ки ман шуморо ба сӯи он даъват менамоям, «Парвардигори шумо ва Парвардигори ниёгони шумост».

Verse 27

ﮊﮋﮌﮍﮎﮏﮐ ﮑ ​

27.   Фиръавн гуфт: «Ба дурустӣ, ки ин паёмбаре, ки бар шумо фиристода шуда, девона аст».

Verse 28

ﮒﮓﮔﮕﮖﮗﮘﮙﮚﮛ ﮜ ​

28.   Мӯсо гуфт: «Ӯст Парвардигори машриқу мағриб ва ҳар чи миёни он ду аст, агар оқилона биандешед».

Verse 29

ﮝﮞﮟﮠﮡﮢﮣﮤ ﮥ ​

29.   Фиръавн ба Мӯсо таҳдид карда гуфт: «Агар ҷуз ман каси дигареро ба маъбудӣ гирӣ, ба зиндонат меафканам».

Verse 30

ﮦﮧﮨﮩﮪ ﮫ ​

30.   Мӯсо гуфт: «Ҳатто агар мӯъҷизаи равшане барои ту оварда бошам, ки далолат кунад бар сиҳатии он чи овардаам, боз ҳам маро зиндонӣ мекунй?»(1)
____________________
1. Тафсири Саъдӣ 1\590

Verse 31

ﮬﮭﮮﮯﮰﮱﯓ ﯔ ​

31.   Фиръавн гуфт: «Пас агар аз роспӯёнӣ онро биёвар».

Verse 32

ﯕﯖﯗﯘﯙﯚ ﯛ ​

32. Пас, Мӯсо асои худро биандохт, ки ногаҳон вай аждаҳои ошкоро шуд.

Verse 33

ﯜﯝﯞﯟﯠﯡ ﯢ ​

33. Ва дасташро берун овард, ки ногаҳон дар назари бинандагон сафед ва равшан менамуд.

Verse 34

ﯣﯤﯥﯦﯧﯨﯩ ﯪ ​

34. Фиръавн аз тарсе, ки қавмаш имон наоранд, ба бузургони қавмаш, ки дар атрофи ӯ буданд, гуфт: «Бегумон ин мард ҷодугари доноест, ки

Verse 35

ﯫﯬﯭﯮﯯﯰﯱﯲ ﯳ ​

35. мехоҳад ба ҷодуи худ шуморо аз сарзаминатон берун кунад. Пас, маро чӣ мефармоед?»

Verse 36

ﯴﯵﯶﯷﯸﯹﯺ ﯻ ​

36. Қавмаш ба ӯ гуфтанд: «Ӯ ва бародарашро мӯхлат бидеҳ ва ҷамъкунандагонро дар шаҳрҳо бифирист,

Verse 37

ﯼﯽﯾﯿ ﰀ ​

37. то ҳар ҷодугари моҳир ва доноеро, ки ҳаст, назди ту биёранд».

Verse 38

ﰁﰂﰃﰄﰅ ﰆ ​

38. Пас ҷодугаронро дар рӯзи муайяне(1) ба ваъдагоҳ оварданд.
____________________
1. Ва он рӯз, рӯзи зиннат ва хушию шоди буд, ки ҳама ба вақти чоштгоҳ ҳозир шуданд.

Verse 39

ﰇﰈﰉﰊﰋ ﰌ ​

39. Ва ба мардум гуфта шуд: «Оё шумо низ ҷамъ мешавед?

Verse 40

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗ ﭘ ​

40. Агар ҷодугарон ғолиб шаванд, бувад, ки пайравии онҳо кунем ва дар динамон устувор истем!»

Verse 41

ﭙﭚﭛﭜﭝﭞﭟﭠﭡﭢﭣﭤ ﭥ ​

41.   Чун ҷодугарон омаданд, ба Фиръавн гуфтанд: «Оё агар мо бар Мӯсо пирӯз шавем, барои мо музде ҳаст?»

Verse 42

ﭦﭧﭨﭩﭪﭫ ﭬ ​

42.   Фиръавн гуфт: «Оре, ба дурустӣ, ки шумо ҳама аз наздикони ман хоҳед буд».

Verse 43

ﭭﭮﭯﭰﭱﭲﭳ ﭴ ​

43.   Мӯсо барои ботил сохтани ҷодуи онҳо ба онҳо гуфт: «Ҳар чи мехоҳед, аз ҷодуи худ бияфканед!»

Verse 44

ﭵﭶﭷﭸﭹﭺﭻﭼﭽ ﭾ ​

44.   Онон ресмонҳову асоҳои худ бияфканданд ва гуфтанд:
«Ба иззати Фиръавн, ки мо албатта, ғолибем!»

Verse 45

ﭿﮀﮁﮂﮃﮄﮅﮆ ﮇ ​

45.   Пас, Мӯсо асояшро афканд. Ногоҳ ба сурати аждаҳое гашт ва ҳамаи он дурӯғҳоеро, ки сохта буданд, фурӯ бурд.

Verse 46

ﮈﮉﮊ ﮋ ​

46.   Ҷодугарон ҳақро дида ва донистанд, ки ин аз амалиёти ҷодугарон нест, пас саҷдакунон ба замин афтоданд.

Verse 47

ﮌﮍﮎﮏ ﮐ ​

47.   Гуфтанд: «Ба Парвардигори ҷаҳониён имон овардем,

Verse 48

ﮑﮒﮓ ﮔ ​

48.   Парвардигори Мӯсо ва
Ҳорун!»

Verse 49

ﮕﮖﮗﮘﮙﮚﮛﮜﮝﮞﮟﮠﮡﮢﮣﮤﮥﮦﮧﮨﮩﮪﮫ ﮬ ​

49.    Фиръавн гуфт: «Оё пеш аз он ки шуморо рухсат диҳам, ба Мӯсо имон овардед? Албатта, ин мард (яъне, Мӯсо) бузурги шумост, ки шуморо ҷоду омӯхтааст. Ҳатман азоби маро хоҳед дид. Акнун дастҳову пойҳоятонро аз чапу рост(1) хоҳам бурид ва албатта, ҳамаатонро бар дор хоҳам кард!»
____________________
1. Яъне, дасти рост ва пои чапи шуморо хоҳам бурид.

Verse 50

ﮭﮮﮯﮰﮱﯓﯔﯕ ﯖ ​

50.    Ҷодугарон ба Фиръавн гуфтанд: «Аз он чи ки моро метарсонӣ боке нест, ба дурустӣ, ки мо назди Парвардигорамон бозмегардем.

Verse 51

ﯗﯘﯙﯚﯛﯜﯝﯞﯟﯠﯡ ﯢ ​

51.    Мо умед дорем, ки Парвардигорамон хатоҳои моро аз куфру ҷодугарӣ бубахшад, ки мо нахустин касоне ҳастем, ки имон овардем».

Verse 52

ﯣﯤﯥﯦﯧﯨﯩﯪﯫ ﯬ ​

52.    Ва ба Мӯсо ваҳй кардем, ки ҳангоми шаб бандагони Маро аз Миср берун бибар, ба дурустӣ, ки аз паи шумо биёянд.

Verse 53

ﯭﯮﯯﯰﯱ ﯲ ​

53.    Пас, Фиръавн аз берун рафтани онҳо огоҳ гардида гирдоварандагони сипоҳро ба шаҳрҳо фиристод.

Verse 54

ﯳﯴﯵﯶ ﯷ ​

54.   Ва гуфт: ҳароина, ки инҳо (банӣ Исроил) гурӯҳе андак ва ночиз ҳастанд

Verse 55

ﯸﯹﯺ ﯻ ​

55.   ва инҳо моро ба таҳқиқ, ба хашм овардаанд,

Verse 56

ﯼﯽﯾ ﯿ ​

56.   ҳароина, ҳамаи мо бояд аз онҳо барҳазар бошем, зеро душмани мо ҳастанд.(1)
____________________
1. Тафсири Саъдӣ 1\591

Verse 57

ﰀﰁﰂﰃ ﰄ ​

57.   Пас, онҳо (Фиръавн ва қавмаш)-ро аз боғҳову чашмасорҳои Миср берун кардем

Verse 58

ﰅﰆﰇ ﰈ ​

58.   ва низ аз ганҷҳову хонаҳои некӯ ва қасрҳои бузург берун рондем.

Verse 59

ﰉﰊﰋﰌﰍ ﰎ ​

59.   Оре, инчунин кардем ва банӣ Исроилро вориси онҳо сохтем.

Verse 60

ﰏﰐ ﰑ ​

60.   Фиръавниён ба ҳангоми баромадани офтоб аз паи онҳо рафтанд.

Verse 61

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗﭘ ﭙ ​

61.   Чун он ду гурӯҳ якдигарро диданд, ёрони Мӯсо гуфтанд: «Ҳароина, мо дар чанголи фиръавниён гирифтор шудем!»

Verse 62

ﭚﭛﭜﭝﭞﭟﭠ ﭡ ​

62.   Мӯсо барояшон гуфт: «Ҳаргиз, чунин нест, он чи ки шумо мегӯед Парвардигори ман ҳароина, бо ман аст ва маро роҳнамоӣ хоҳад кард».

Verse 63

ﭢﭣﭤﭥﭦﭧﭨﭩﭪﭫﭬﭭﭮﭯ ﭰ ​

63. Пас, ба Мӯсо ваҳй кардем, ки асоятро ба баҳр бизан. Баҳр аз ҳам бишикофт ва ба адади қабилаҳои банӣ Исроил дувоздаҳ роҳ дар он боз шуд ва ҳар бахше монанди кӯҳи бузурге буд.

Verse 64

ﭱﭲﭳ ﭴ ​

64. Ва он гурӯҳи дигар (яъне, Фиръавн ва қавмаш)-ро низ ба баҳр расонидем.

Verse 65

ﭵﭶﭷﭸﭹ ﭺ ​

65. Мӯсо ва ҳамаи ҳамроҳонашро наҷот додем.

Verse 66

ﭻﭼﭽ ﭾ ​

66. Сипас он дигар (яъне, Фиръавн ва қавмаш)-ро ғарқ сохтем.

Verse 67

ﭿﮀﮁﮂﮃﮄﮅﮆﮇ ﮈ ​

67. Албатта, дар ин ҳодисаи ғарқ шудани Фиръавн ва қавмаш ибратест, вале аксарашон аз пайравони Фиръавн имон наоварданд!

Verse 68

ﮉﮊﮋﮌﮍ ﮎ ​

68. Ҳароина, Парвардигори ту пирӯзманду бахшанда аст!(1)
____________________
1. Яъне, ба иззаташ кофиронро ҳалок сохт ва ба раҳматаш Мӯсо ва ҳамроҳонашро наҷот дод.Тафсири Табарӣ 19 \ 361

Verse 69

ﮏﮐﮑﮒ ﮓ ​

69. Ва эй Расул, достони Иброҳимро барояшон (барои кофирон) тиловат кун!

Verse 70

ﮔﮕﮖﮗﮘﮙ ﮚ ​

70. Он гоҳ ки ба падару қавми худ гуфт: «Чӣ чизро мепарастед?»

Verse 71

ﮛﮜﮝﮞﮟﮠ ﮡ ​

71.   Гуфтанд: «Бутонеро мепарастем, пас ҳамеша бар ибодаташон қоим ҳастем».

Verse 72

ﮢﮣﮤﮥﮦ ﮧ ​

72.   Иброҳим гуфт: «Оё вақте онҳоро ба кӯмак мехонед, садоятонро мешунаванд?

Verse 73

ﮨﮩﮪﮫ ﮬ ​

73.   Ё барои шумо фоидае медиҳанд, агар парастиши онҳо кардед, ё зиёне мерасонанд, агар тарки парастиши онҳо кардед?»(1)
____________________
1. Тафсири Бағавӣ 6\116

Verse 74

ﮭﮮﮯﮰﮱﯓ ﯔ ​

74.   Гуфтанд: «На, балки падаронамонро дидаем, ки чунин мекардаанд».

Verse 75

ﯕﯖﯗﯘﯙ ﯚ ​

75.   Иброҳим гуфт: «Оё медонед, ки чӣ мепарастидаед,

Verse 76

ﯛﯜﯝ ﯞ ​

76.   шумо ва ниёгонатон?

Verse 77

ﯟﯠﯡﯢﯣﯤ ﯥ ​

77.   Пас, ба дурустӣ, ки ҳамаи онҳо душманони мананд, вале Парвардигори ҷаҳониён дӯсти ман аст.

Verse 78

ﯦﯧﯨﯩ ﯪ ​

78.   Ҳамон касе, ки маро биёфарид, сипас Ӯ роҳнамоиям мекунад

Verse 79

ﯫﯬﯭﯮ ﯯ ​

79.   ва ҳамон касе, ки ба ман таом медиҳад ва маро сероб месозад

Verse 80

ﯰﯱﯲﯳ ﯴ ​

80.   ва чун бемор шавам, пас Ӯ маро шифо медиҳад

Verse 81

ﯵﯶﯷﯸ ﯹ ​

81.     ва касе, ки маро мемиронад, сипас зинда мекунад

Verse 82

ﯺﯻﯼﯽﯾﯿﰀﰁ ﰂ ​

82.     ва касе, ки умед медорам, ки дар рӯзи қиёмат хатоямро бибахшояд.

Verse 83

ﰃﰄﰅﰆﰇﰈ ﰉ ​

83.     Эй Парвардигори ман, маро ҳикмат бахш ва маро ба зумраи шоистагон дар ҷаннат бипайванд.

Verse 84

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖ ﭗ ​

84.     Ва то рӯзи қиёмат барои ман дар миёни ояндагон овозаи нек ва зикри хайр қарор бидеҳ.

Verse 85

ﭘﭙﭚﭛﭜ ﭝ ​

85.     Ва маро аз ворисони биҳишти пурнеъмат қарор деҳ.

Verse 86

ﭞﭟﭠﭡﭢﭣ ﭤ ​

86.     Ва падарамро(1) биёмурз, ки ҳамоно ӯ аз гумроҳон аст.
____________________
1. Ин дуъои Иброҳим барои падараш буд, вақте маълум гашт, ки то дами маргаш ба куфру ширкаш боқӣ мемонад, пас аз ӯ безорӣ ҷуст.

Verse 87

ﭥﭦﭧﭨ ﭩ ​

87.     Ва дар рӯзи қиёмат, ки мардум аз қабрҳояшон барои ҳисобу ҷазо бармехезанд, маро расво масоз,

Verse 88

ﭪﭫﭬﭭﭮﭯ ﭰ ​

88.     рӯзе, ки на мол фоида медиҳад ва на фарзандон,

Verse 89

ﭱﭲﭳﭴﭵﭶ ﭷ ​

89.     магар он кас, ки бо қалби салим (холӣ аз ширк, куфр ва нифоқ) ба назди Аллоҳ биёяд!

Verse 90

ﭸﭹﭺ ﭻ ​

90.   Ва биҳиштҳоро барои парҳезгорон(1) наздик оранд.
____________________
1. Ононе, ки аз куфру маъсият дурӣ ҷустанд ва фармонҳои Аллоҳро иҷро намуданд. Тафсири Табарӣ 19 \ 366

Verse 91

ﭼﭽﭾ ﭿ ​

91.   Ва ҷаҳаннамро дар назари кофирон ошкор кунанд.

Verse 92

ﮀﮁﮂﮃﮄﮅ ﮆ ​

92.   Ба онҳо сарзаниш карда гӯянд: «Чизҳое, ки аз ғайри Аллоҳ мепарастидед, куҷоянд?

Verse 93

ﮇﮈﮉﮊﮋﮌﮍ ﮎ ​

93.   Маъбудҳое, ғайр аз Аллоҳ ёриатон мекунанд дар баробари азоби Аллоҳ ё худ ёрӣ меҷӯянд?»

Verse 94

ﮏﮐﮑﮒ ﮓ ​

94.   Пас, онҳо (бутҳо) ва кофиронро сарнагун дар ҷаҳаннам андозанд.

Verse 95

ﮔﮕﮖ ﮗ ​

95.   Ва низ андохта шавад ҳамаи лашкари Иблисро, ки барои мардум амали бадро зинат медоданд.

Verse 96

ﮘﮙﮚﮛ ﮜ ​

96.   Онон дар дӯзах бо касоне, ки онҳоро ба залолат бурда буданд, ба кашмакаш мепардозанд ва мегӯянд:

Verse 97

ﮝﮞﮟﮠﮡﮢ ﮣ ​

97.   «Ба Аллоҳ савганд, ки мо дар гумроҳии ошкор будем,

Verse 98

ﮤﮥﮦﮧ ﮨ ​

98.   он гоҳ ки шуморо бо Парвардигори ҷаҳониён баробар медонистем.

Verse 99

ﮩﮪﮫﮬ ﮭ ​

99.   Ва ба ҷуз ин бадкорон касе моро гумроҳ накард.

Verse 100

ﮮﮯﮰﮱ ﯓ ​

100.  Пас, акнун моро ҳеҷ шафоаткунандае нест

Verse 101

ﯔﯕﯖ ﯗ ​

101.  ва моро дӯсти меҳрубоне нест.

Verse 102

ﯘﯙﯚﯛﯜﯝﯞ ﯟ ​

102.  Кош бори дигар ба дунё бозгардем, то аз мӯъминон гардем».

Verse 103

ﯠﯡﯢﯣﯤﯥﯦﯧﯨ ﯩ ​

103.  Ба таҳқиқ, дар ин (қиссаи Иброҳим) ибратест ва аксари онҳо бо шунидани ин қисса ҳам имон наёварданд.

Verse 104

ﯪﯫﯬﯭﯮ ﯯ ​

104.  Албатта, Парвардигори ту пирӯзманду меҳрубон аст!

Verse 105

ﯰﯱﯲﯳ ﯴ ​

105.  Қавми Нӯҳ ҳамаи паёмбаронро дурӯғгӯ бароварданд.

Verse 106

ﯵﯶﯷﯸﯹﯺﯻ ﯼ ​

106.  Он гоҳ ки бародарашон Нӯҳ ба онҳо гуфт: «Магар парҳезгорӣ намекунед, (яъне, наметарсед)?

Verse 107

ﯽﯾﯿﰀ ﰁ ​

107.  Ба таҳқиқ, ман барои шумо паёмбари амин ҳастам.

Verse 108

ﰂﰃﰄ ﰅ ​

108.  Аз Аллоҳ битарсед дар он чи шуморо ба он фармон медиҳад ва ё аз он наҳӣ мекунад(1) ва аз ман итоат
кунед.
____________________
1. Тафсири Саъдӣ 1\594

Verse 109

ﰆﰇﰈﰉﰊﰋﰌﰍﰎﰏﰐﰑ ﰒ ​

109.  Ман аз шумо дар муқобили даъвати худ музде наметалабам. Музди ман танҳо бар ӯҳдаи Парвардигори ҷаҳониён аст.

Verse 110

ﰓﰔﰕ ﰖ ​

110. Пас, аз Аллоҳ битарсед ва маро бо ба ҷо овардани фармудаҳояш ва бо парҳез кардан аз манъкардашудаҳояш итоат кунед!»

Verse 111

ﰗﰘﰙﰚﰛﰜ ﰝ ​

111. Гуфтанд: «Оё ба ту имон биёварем ва ҳол он ки бенавоён (бечизу бемақом) пайрави ту ҳастанд?»

Verse 112

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖ ﭗ ​

112. Нӯҳ гуфт: «Ман чи медонам онҳо чи кор кардаанд, вале вазифадор ҳастам, ки онҳоро ба сӯи имон даъват намоям.»

Verse 113

ﭘﭙﭚﭛﭜﭝﭞﭟ ﭠ ​

113. Агар бидонед, ҳисобашон ба ҷуз бар Парвардигори ман бар касе нест.

Verse 114

ﭡﭢﭣﭤ ﭥ ​

114. Ва ман ҳаргиз мӯъминонро ба даъвати худ дур нахоҳам кард.

Verse 115

ﭦﭧﭨﭩﭪ ﭫ ​

115. Ман ба ҷуз бимдиҳандаи ошкоро каси дигар нестам.

Verse 116

ﭬﭭﭮﭯﭰﭱﭲﭳ ﭴ ​

116. Гуфтанд: «Эй Нӯҳ, агар аз даъвати худ бас накунӣ, албатта, сангсор мешавӣ».

Verse 117

ﭵﭶﭷﭸﭹ ﭺ ​

117. Нӯҳ дуо карда гуфт:
«Эй Парвардигори ман, қавми ман маро дурӯғгӯ мебароранд.

Verse 118

ﭻﭼﭽﭾﭿﮀﮁﮂﮃ ﮄ ​

118. Пас, миёни ману миёни онҳо (қатъӣ) ҳукм кун; ва марову ононро аз мӯъминон, ки ҳамроҳи мананд, наҷот деҳ!».

Verse 119

ﮅﮆﮇﮈﮉﮊ ﮋ ​

119. Пас, ӯ ва ҳамроҳонашро дар он киштии пуркардашуда аз тамоми навъи махлуқот наҷот додем.

Verse 120

ﮌﮍﮎﮏ ﮐ ​

120. Ба боқимондаи ононро, ки имон наоварданд, ғарқ кардем.

Verse 121

ﮑﮒﮓﮔﮕﮖﮗﮘﮙ ﮚ ​

121. Албатта, дар ин(1) нишонаи равшанест ва бештари онҳо бинобар шунидани ин қисса мӯъмин набуданд.
____________________
1. Яъне, дар наҷот ёфтани Нӯҳ ва пайравонаш ва ҳалок шудани касоне, ки ба ӯ имон наоварданд, далели равшан ва ибрати бузургест барои дигарон.

Verse 122

ﮛﮜﮝﮞﮟ ﮠ ​

122. Албатта, Парвардигори ту пирӯзманд аст аз интиқом гирифтани кофирон ва меҳрубон аст бо бандагони мӯъминонаш!

Verse 123

ﮡﮢﮣ ﮤ ​

123. Қавми Од низ паёмбаронро дурӯғгӯ бароварданд.

Verse 124

ﮥﮦﮧﮨﮩﮪﮫ ﮬ ​

124. Он гоҳ ки бародарашон Ҳуд гуфт: «Оё аз Аллоҳ наметарсед ва ибодати ғайри Ӯро тарк намекунед?

Verse 125

ﮭﮮﮯﮰ ﮱ ​

125. Ҳароина, ман барои шумо паёмбари амин ҳастам ва шумо инро медонед.(1)
____________________
1. Тафсири Саъдӣ 1\595

Verse 126

ﯓﯔﯕ ﯖ ​

126. Аз Аллоҳ битарсед ва он чиро ки аз назди Аллоҳ овардаам, итоат кунед.

Verse 127

ﯗﯘﯙﯚﯛﯜﯝﯞﯟﯠﯡﯢ ﯣ ​

127. Ман аз шумо барои таблиғи рисолат ҳеҷ музде талаб намекунам. Музди ман танҳо бар ӯҳдаи Парвардигори ҷаҳониён аст.

Verse 128

ﯤﯥﯦﯧﯨ ﯩ ​

128. Оё бар сари ҳар баландӣ ба беҳудагӣ нишонае аз рӯи ҳавову ҳавас месозед?

Verse 129

ﯪﯫﯬﯭ ﯮ ​

129. Ва қасрҳои маҳкам ва устувор бино мекунед, гӯё ки дар дунё ҷовидон мемонед?

Verse 130

ﯯﯰﯱﯲ ﯳ ​

130. Ва чун интиқом гиред, ба монанди золимон бераҳмона интиқом мегиред?

Verse 131

ﯴﯵﯶ ﯷ ​

131. Пас, аз Аллоҳ битарсед ва ба он чи ки ман шуморо даъват менамоям итоат кунед.

Verse 132

ﯸﯹﯺﯻﯼ ﯽ ​

132. Ва битарсед аз он Аллоҳе, ки он чиро, ки медонед, ба шумо ато кардааст.

Verse 133

ﯾﯿﰀ ﰁ ​

133. Ва ба шумо чорпоёну фарзандон арзонӣ доштааст

Verse 134

ﰂﰃ ﰄ ​

134. ва низ боғҳову чашмасорон арзонӣ доштааст.

Verse 135

ﰅﰆﰇﰈﰉﰊ ﰋ ​

135. (Ҳуд алайҳиссалом гуфт:) Ман аз азоби рӯзи бузург бар шумо метарсам, ки ба сабаби имон наоварданатон бар шумо азоб фуруд ояд(1).
____________________
1. Тафсири Ибни Касир 6\135

Verse 136

ﰌﰍﰎﰏﰐﰑﰒﰓﰔ ﰕ ​

136.  Гуфтанд: «Барои мо яксон аст, ки моро панд диҳӣ ё панд надиҳӣ, ҳаргиз имон намеорем.

Verse 137

ﭑﭒﭓﭔﭕ ﭖ ​

137.  Гуфтанд: Инҳо ҷуз ҳамон дурӯғу найранги пешиниён чизи дигаре нест.

Verse 138

ﭗﭘﭙ ﭚ ​

138.  Ва мо ҳаргиз азоб нахоҳем
шуд».

Verse 139

ﭛﭜﭝﭞﭟﭠﭡﭢﭣﭤﭥﭦ ﭧ ​

139.  Пас, ӯро дурӯғгӯ бароварданд ва бар куфрашон давомат карданд, пас Мо ононро ҳалок кардем. Албатта, дар ин ибратест ва бештаринашон имон наёварданд!

Verse 140

ﭨﭩﭪﭫﭬ ﭭ ​

140. Ҳароина, Парвардигори ту пирӯзманд аст ба нобуд сохтани кофирон ва меҳрубон аст ба мӯъминон!

Verse 141

ﭮﭯﭰ ﭱ ​

141. Қавми Самуд паёмбаронро дурӯғгӯ бароварданд.(1)
____________________
1. Яъне, Содеҳ ва дигар паёмбарон алайҳимус саломро.

Verse 142

ﭲﭳﭴﭵﭶﭷﭸ ﭹ ​

142.  Он гоҳ ки бародарашон Солеҳ гуфт: «Оё аз азоби Аллоҳ наметарсед ва танҳо Ӯро парастиш намекунед?

Verse 143

ﭺﭻﭼﭽ ﭾ ​

143.  Ҳароина, ман дар таблиғи рисолати Аллоҳ барои шумо паёмбари амин ҳастам.

Verse 144

ﭿﮀﮁ ﮂ ​

144. Аз иқоби Аллоҳ битарсед ва он чиро ки ман ба шумо овардаам итоат кунед!

Verse 145

ﮃﮄﮅﮆﮇﮈﮉﮊﮋﮌﮍﮎ ﮏ ​

145. Ман аз шумо барои таблиғи рисолат музде наметалабам. Музди ман танҳо бар ӯҳдаи Парвардигори ҷаҳониён аст!

Verse 146

ﮐﮑﮒﮓﮔ ﮕ ​

146. Оё мепиндоред, ки шумо дар ин неъматҳои ин ҷо эмин гузошта хоҳед шуд?

Verse 147

ﮖﮗﮘ ﮙ ​

147. Дар ин боғҳову чашмасорҳо?

Verse 148

ﮚﮛﮜﮝ ﮞ ​

148. Ва дар ин киштзорҳову хурмозорҳо бо он шукуфаҳои нарму латиф?

Verse 149

ﮟﮠﮡﮢﮣ ﮤ ​

149. Ва сармастии шумо ба ҳадде расидааст, ки моҳирона дар кӯҳҳо хонаҳое метарошед?

Verse 150

ﮥﮦﮧ ﮨ ​

150. Пас, аз азоби Аллоҳ битарсед ва ба насиҳати ман итоат кунед!

Verse 151

ﮩﮪﮫﮬ ﮭ ​

151. Ва фармони ин
исрофкоронро мапазиред.

Verse 152

ﮮﮯﮰﮱﯓﯔ ﯕ ​

152. Онҳоеро, ки дар замин ба ҷои ислоҳ фасод мекунанд.

Verse 153

ﯖﯗﯘﯙﯚ ﯛ ​

153. Самудиён ба паёмбарашон Солеҳ гуфтанд: «Ҷуз ин нест, ки туро ҷоду кардаанд.

Verse 154

ﯜﯝﯞﯟﯠﯡﯢﯣﯤﯥﯦ ﯧ ​

154. Ту низ инсоне монанди мо ҳастӣ. Агар рост мегӯӣ, нишонае биёвар».

Verse 155

ﯨﯩﯪﯫﯬﯭﯮﯯﯰ ﯱ ​

155. Солеҳ гуфт: «Ин модашутуре аст, ки як навбат об хӯрдан барои вай аст ва навбати рӯзи муайян барои шумо.

Verse 156

ﯲﯳﯴﯵﯶﯷﯸ ﯹ ​

156. Ба он камтарин озоре нарасонед, ки азоби рӯзи бузург ба саратон меояд».

Verse 157

ﯺﯻﯼ ﯽ ​

157. Пас, онро куштанд ва пушаймон шуданд, вале пушаймонӣ барояшон фоиде набахшид.

Verse 158

ﯾﯿﰀﰁﰂﰃﰄﰅﰆﰇﰈﰉ ﰊ ​

158. Пас, азоби Аллоҳ онҳоро фурӯ гирифт. Албатта, дар ин ҳалок шудани Самудиён ибратест ва бисёрии онҳо имон наёварданд.

Verse 159

ﰋﰌﰍﰎﰏ ﰐ ​

159. Ва албатта, Парвардигори ту пирӯзманд аст бар душманонаш ва меҳрубон аст ба ононе, ки имон оварданд!

Verse 160

ﭑﭒﭓﭔ ﭕ ​

160. Қавми Лут низ паёмбаронро дурӯғгӯ бароварданд.

Verse 161

ﭖﭗﭘﭙﭚﭛﭜ ﭝ ​

161. Он гоҳ бародарашон Лут ба онҳо гуфт: «Оё аз азоби Аллоҳ наметарсед?

Verse 162

ﭞﭟﭠﭡ ﭢ ​

162. Ҳароина, ман барои шумо паёмбари амин ҳастам.

Verse 163

ﭣﭤﭥ ﭦ ​

163. Аз имон наоварданатон аз Аллоҳ битарсед ва ба он чизе, ки шуморо даъват мекунам, маро итоат кунед!

Verse 164

ﭧﭨﭩﭪﭫﭬﭭﭮﭯﭰﭱﭲ ﭳ ​

164. Ман аз шумо дар баробари таблиғи рисолати Аллоҳ музде наметалабам. Музди ман танҳо бар ӯҳдаи Парвардигори ҷаҳониён аст!

Verse 165

ﭴﭵﭶﭷ ﭸ ​

165. Оё ба қасди қазои шаҳват аз миёни аҳли олам ба сӯи мардон меравед?

Verse 166

ﭹﭺﭻﭼﭽﭾﭿﮀﮁﮂﮃﮄ ﮅ ​

166. Вале ҳамсаронеро, ки Парвардигоратон барои шумо ҳалолу покиза офаридааст, тарк мекунед? Балки, шумо мардуми таҷовузкор ҳастед!»

Verse 167

ﮆﮇﮈﮉﮊﮋﮌﮍ ﮎ ​

167. Қавми Лут гуфтанд: «Эй Лут, агар бас накунӣ, ҳатман, аз шаҳр берунат мекунем».

Verse 168

ﮏﮐﮑﮒﮓ ﮔ ​

168. Лут барояшон гуфт: «Ба дурустӣ, ки ман душмани ашадии амали шумо ҳастам.»

Verse 169

ﮕﮖﮗﮘﮙ ﮚ ​

169. Баъд аз он Лут дуо карда гуфт: Эй Парвардигори ман, маро ва аҳламро аз оқибати амале, ки мекунанд, наҷот бидеҳ!»

Verse 170

ﮛﮜﮝ ﮞ ​

170. Пас, ӯ ва ҳамаи аҳлашро наҷот додем,

Verse 171

ﮟﮠﮡﮢ ﮣ ​

171. ғайри пиразане, ки хост бимонад.(1)
____________________
1. Ва ӯ ҳамсари Лут буд, ки имон наёварда буд.

Verse 172

ﮤﮥﮦ ﮧ ​

172.  Сипас дигаронро, ки аз аҳли куффор буданд ба сахттарин азоб ҳалок кардем.

Verse 173

ﮨﮩﮪﮫﮬﮭﮮ ﮯ ​

173.  Бар онҳо бороне аз санг боронидем ва чӣ бад буд борони бимдодашудагон!

Verse 174

ﮰﮱﯓﯔﯕﯖﯗﯘﯙ ﯚ ​

174.  Ҳароина, дар ин азоби фурудомада бар қави Лут ибратест ва аксари онҳо имон наёварданд.

Verse 175

ﯛﯜﯝﯞﯟ ﯠ ​

175.  Ва ҳароина, Парвардигори ту пирӯзманд аст бар кофирон ва меҳрубон аст ба мӯьминон!

Verse 176

ﯡﯢﯣﯤ ﯥ ​

176.  Мардуми Айка(1) (қавми Шуъайб) паёмбарони Аллоҳро дурӯғгӯ бароварданд.
____________________
1. Соҳибони боғҳои сердарахт ва онҳо аҳолии Мадян буданд.

Verse 177

ﯦﯧﯨﯩﯪﯫ ﯬ ​

177.  Он гоҳ ки Шуъайб ба онҳо гуфт: «Оё бар ширк ва маъсият оварданатон аз иқоби Аллоҳ наметарсед?

Verse 178

ﯭﯮﯯﯰ ﯱ ​

178.  Ҳароина, ман барои ҳидояти шумо паёмбари амин ҳастам.

Verse 179

ﯲﯳﯴ ﯵ ​

179.  Аз Аллоҳ битарсед ва ба он чи ки ман шуморо даъват менамоям, маро итоат кунед!

Verse 180

ﯶﯷﯸﯹﯺﯻﯼﯽﯾﯿﰀﰁ ﰂ ​

180.  Ман аз шумо барои таблиғи рисолати Аллоҳ музде наметалабам. Музди
ман танҳо бар ӯҳдаи Парвардигори ҷаҳониён аст.

Verse 181

ﰃﰄﰅﰆﰇﰈﰉ ﰊ ​

181. Шуъайб барояшон гуфт: Паймонаро тамом бипардозед ва аз зумраи зиёндиҳандагон мабошед.

Verse 182

ﰋﰌﰍ ﰎ ​

182. Ва бо тарозуи дуруст вазн кунед.

Verse 183

ﰏﰐﰑﰒﰓﰔﰕﰖﰗ ﰘ ​

183. Ба мардум ашёашонро кам мадиҳед ва дар замин ба фасод макӯшед.

Verse 184

ﭑﭒﭓﭔﭕ ﭖ ​

184. Аз он Кас, ки шумо ва халоиқи пеш аз шуморо офаридааст, битарсед».

Verse 185

ﭗﭘﭙﭚﭛ ﭜ ​

185.Гуфтанд: Эй Шуъайб ҷуз ин нест, ки туро ҷоду кардаанд.

Verse 186

ﭝﭞﭟﭠﭡﭢﭣﭤﭥ ﭦ ​

186. Ту низ инсоне монанди мо ҳастӣ ва мепиндорем, ки ҳамоно ту дурӯғ мегӯӣ.

Verse 187

ﭧﭨﭩﭪﭫﭬﭭﭮﭯ ﭰ ​

187. Агар рост мегӯӣ, пас Аллоҳатро дуъо кун, ки пораи азобе аз осмон бар сари мо афтад, то нобуд созад моро.

Verse 188

ﭱﭲﭳﭴﭵ ﭶ ​

188. Шуъайб гуфт: «Парвардигори ман ба ҳар коре, ки мекунед, донотар аст».

Verse 189

ﭷﭸﭹﭺﭻﭼﭽﭾﭿﮀﮁ ﮂ ​

189. Пас ӯро дурӯғгӯ бароварданд ва бар куфрашон давомат карданд ва гармии сахт онҳоро фаро гирифт ва зери сояи абр қарор гирифтанд ва дар он рӯзи абрнок азоб ононро фурӯ гирифт. Ҳамоно он, азоби рӯзи бузург буд!(1)
____________________
1. Тафсири Бағавӣ 6\128

Verse 190

ﮃﮄﮅﮆﮇﮈﮉﮊﮋ ﮌ ​

190. Албатта, дар ин азобе, ки бар онҳо фуруд омад ибратест ва аксари онҳо имон наёварданд.

Verse 191

ﮍﮎﮏﮐﮑ ﮒ ​

191. Албатта, Парвардигори ту пирӯзманд аст бар душманонаш ва меҳрубон аст, ба бандагони яктопарасташ.

Verse 192

ﮓﮔﮕﮖ ﮗ ​

192. Ва ҳароина, ин китоб нозилшуда аз ҷониби Парвардигори ҷаҳониён аст.

Verse 193

ﮘﮙﮚﮛ ﮜ ​

193. Онро Рӯҳуламин(1) нозил кардааст.
____________________
1. Ҷибраил алайҳиссалом аст; фариштаи гиромиқадр ва бузургест, ки ваҳйи Аллоҳро ба паёмбарон мерасонад.

Verse 194

ﮝﮞﮟﮠﮡ ﮢ ​

194. Бар дили ту эй Муҳаммад, то аз бимдиҳандагон бошӣ ва ба василаи он мардумро ҳидоят намоӣ,

Verse 195

ﮣﮤﮥ ﮦ ​

195. ба забони арабии равшан, ки беҳтарини забонҳост.(1)
____________________
1. Тафсири Саъдӣ 1\597

Verse 196

ﮧﮨﮩﮪ ﮫ ​

196. Ва ҳароина, зикри Қуръон дар китобҳои паёмбарони пешиниён низ ҳаст.

Verse 197

ﮬﮭﮮﮯﮰﮱﯓﯔﯕ ﯖ ​

197. Оё ин нишона бар онҳо басанда нест, ки ту эй Муҳаммад паёмбари барҳаққӣ, ҳол он ки уламои банӣ Исроил аз он огоҳанд?(1)
____________________
1. Тафсири Бағавӣ 6\129

Verse 198

ﯗﯘﯙﯚﯛ ﯜ ​

198. Ва агар он Қуръонро бар яке аз аҷамиён (ғайри арабҳо) нозил карда будем

Verse 199

ﯝﯞﯟﯠﯡﯢ ﯣ ​

199. ва барояшон онро мехонд, ба он имон намеоварданд.

Verse 200

ﯤﯥﯦﯧﯨ ﯩ ​

200. Ба ин сон инкор кардани Қуръонро дар дилҳои гунаҳгрон роҳ додем.

Verse 201

ﯪﯫﯬﯭﯮﯯﯰ ﯱ ​

201. Ба хотири зулмашон ба он имон намеоваранд, то азоби дарднокро бо чашми худ бингаранд.

Verse 202

ﯲﯳﯴﯵﯶ ﯷ ​

202. Ва дар дунё он азоб ногаҳон ва бехабар бар онон фуруд меояд.

Verse 203

ﯸﯹﯺﯻ ﯼ ​

203. Пас, азобро мушоҳида карда мегӯянд: «Оё ба мо мӯҳлате дода хоҳад шуд?»(1)
____________________
1. То аз шарик овардан ба Аллоҳ тавба кунем. Тафсири Ибни Касир 6\ 164

Verse 204

ﯽﯾ ﯿ ​

204. Оё онҳоро мӯҳлат додани Ман мағрур кардааст, ки барои фуруд омадани азоби Мо мешитобанд?

Verse 205

ﰀﰁﰂﰃ ﰄ ​

205. Магар намедонӣ, ки солҳо баҳрамандашон созем,

Verse 206

ﰅﰆﰇﰈﰉ ﰊ ​

206. сипас азобе, ки ба онҳо ваъда дода мешавад, бар сари онҳо биёяд.

Verse 207

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖ ﭗ ​

207. Вақте ки аз шарик оварданашон тавба накарданд он баҳрамандиҳояшон дар ҳаёти дунё фоидае барои онҳо нахоҳад дошт.(1)
____________________
1. Тафсири Табарӣ 19\402

Verse 208

ﭘﭙﭚﭛﭜﭝﭞ ﭟ ​

208. Ва Мо аҳли ҳеҷ шаҳреро ҳалок накардаем, магар ки барояшон бимдиҳандагоне буданд,

Verse 209

ﭠﭡﭢﭣ ﭤ ​

209. то пандашон диҳанд ва мардумро аз кори бад нигоҳ доранд. Ва Мо ситамкор набудем, ки онҳоро пеш аз бим додан нобуд созем.(1)
____________________
1. Тафсири Саъдӣ 1\598

Verse 210

ﭥﭦﭧﭨ ﭩ ​

210. Ва ин Қуръонро шайтонҳо бар Муҳаммад саллаллоҳу алайҳи ва саллам нозил накардаанд, чунон ки кофирон гумон мебаранд.

Verse 211

ﭪﭫﭬﭭﭮ ﭯ ​

211. Онон на лоиқи ин коранд ва на тавоноии он доранд.

Verse 212

ﭰﭱﭲﭳ ﭴ ​

212. Ҳароина, шайтонҳоро аз шунидани ваҳй дур доштаанд.

Verse 213

ﭵﭶﭷﭸﭹﭺﭻﭼﭽ ﭾ ​

213.Пас, ба Аллоҳи якто маъбуди дигареро махон, то мабодо дар шумори азобшавандагон дароӣ.

Verse 214

ﭿﮀﮁ ﮂ ​

214. Эй Паёмбар, хешовандони наздикатро битарсон, то ба сабаби куфрашон азоб бар онҳо фуруд наояд.(1)
____________________
1. Тафсири Табарӣ 19\404

Verse 215

ﮃﮄﮅﮆﮇﮈ ﮉ ​

215. Дар баробари ҳар як аз
мӯъминон, ки аз ту пайравӣ мекунад, хоксор бош.

Verse 216

ﮊﮋﮌﮍﮎﮏﮐ ﮑ ​

216. Ва агар бар ту нофармонӣ карданд, бигӯ: «Ҳароина, ман аз корҳои ширки шумо безорам!»

Verse 217

ﮒﮓﮔﮕ ﮖ ​

217. Ва бар Аллоҳи пирӯзманду меҳрубон таваккал кун.

Verse 218

ﮗﮘﮙﮚ ﮛ ​

218. Ҳамоно касе, ки туро ба ҳангоме ки барои ибодат дар торикии шаб бармехезӣ мебинад,

Verse 219

ﮜﮝﮞ ﮟ ​

219. ва нишастану бархостани туро(1) дар миёни саҷдакунандагон мебинад.
____________________
1. вақте ки ба рӯкуъ ва саҷда меравӣ.

Verse 220

ﮠﮡﮢﮣ ﮤ ​

220. Албатта, Ӯ шунаво аст ба тиловати ту ва доно аст, ба нияту амали ту!

Verse 221

ﮥﮦﮧﮨﮩﮪ ﮫ ​

221. Оё шуморо огоҳ кунам, ки шайтонҳо ба назди киҳо меоянд?

Verse 222

ﮬﮭﮮﮯﮰ ﮱ ​

222. Бар ҳар дурӯғгӯи гунаҳкор меоянд,

Verse 223

ﯓﯔﯕﯖ ﯗ ​

223. ва шунидаҳои худро, ки аз осмон дуздиданд ба дуругӯён мепартоянд ва аксари онҳо дурӯғгӯёнанд.

Verse 224

ﯘﯙﯚ ﯛ ​

224.  Ва шоирон касоне ҳастанд, ки гумроҳон аз паи онҳо мераванд.

Verse 225

ﯜﯝﯞﯟﯠﯡﯢ ﯣ ​

225.  Оё гумроҳии онҳоро надидаӣ, ки шоирон дар ҳар водие (аз водиҳои шеър)(1) саргардонанд?
____________________
1. Яъне, баъзеҳоро таъна мезананд ва баъзе дигарро таъриф мекунанд ё номуси касеро олуда мекунанд...

Verse 226

ﯤﯥﯦﯧﯨ ﯩ ​

226.  Ва сифати шоирон ин аст, ки чизҳое мегӯянд, ки худ амал намекунанд?

Verse 227

ﯪﯫﯬﯭﯮﯯﯰﯱﯲﯳﯴﯵﯶﯷﯸﯹﯺﯻﯼﯽ ﯾ ​

227.  Магар он шоироне, ки имон оварданд ва корҳои шоиста карданд ва Аллоҳро бисёр ёд карданд ва дар васфи ягонагии Аллоҳ ва дифоъ аз паёмбари Аллоҳ шеърҳо гуфтанд, ки мардумро ба ёди Аллоҳ меандозад ва чун мавриди ситам воқеъ шуданд, бо василаи шеъри худ аз мушрикону кофирон интиқом гирифтанд. Ва ситамгорон ба зудӣ хоҳанд донист, ки ба чӣ маконе бозмегарданд.(1)
____________________
1. Тафсири Саъдӣ 1\599